வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.91
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.91.1
रुधिरक्लिन्नगात्रस्तु लक्ष्मणः शुभलक्षणः।
बभूव हृष्टस्तं हत्वा शत्रुजेतारमाहवे ॥ ६.९१.१ ॥
இரத்தத்தால் நனைந்த உடலுடைய சுப லட்சணங்கள் கொண்ட லட்சுமணன், போரில் எதிரிகளை வென்ற அவனைக் கொன்று மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
6.91.2
ततः स जाम्बवन्तं च हनूमन्तं च वीर्यवान्।
संनिपत्य महातेजास्तांश्च सर्वान् वनौकसः ॥ ६.९१.२ ॥
பின்னர் அந்த வீரனும் மகா தேஜஸ்வியுமான அவன் ஜாம்பவான், அனுமான் மற்றும் அந்த வனவாசிகள் அனைவரையும் அணுகி.
6.91.3
आजगाम ततः शीघ्रं यत्र सुग्रीवराघवौ।
विभीषणमवष्टभ्य हनूमन्तं च लक्ष्मणः ॥ ६.९१.३ ॥
பின்னர் விரைவாக சுக்ரீவனும் ராகவனும் இருந்த இடத்திற்கு வந்தான், விபீஷணனையும் அனுமனையும் பிடித்துக்கொண்டு லட்சுமணன்.
6.91.4
ततो राममभिक्रम्य सौमित्रिरभिवाद्य च।
तस्थौ भ्रातृसमीपस्थः शक्रस्येन्द्रानुजो यथा ॥ ६.९१.४ ॥
பின்னர் ராமனை அணுகி, சௌமித்ரி (லட்சுமணன்) வணங்கி, இந்திரனின் தம்பியான விஷ்ணு இந்திரனருகில் நிற்பது போல சகோதரனின் அருகில் நின்றான்.
6.91.5
निष्टनन्निव चागत्य राघवाय महात्मने।
आचचक्षे तदा वीरो घोरमिन्द्रजितो वधम् ॥ ६.९१.५ ॥
ஏதோ பெருமூச்சு விடுபவன் போல வந்து, அந்த வீரன் மகாத்மா ராகவனிடம் இந்திரஜித்தின் கொடிய வதத்தைக் கூறினான்.
6.91.6
रावणेस्तु शिरश्छिन्नं लक्ष्मणेन महात्मना।
न्यवेदयत रामाय तदा हृष्टो विभीषणः ॥ ६.९१.६ ॥
ராவணன் மகனின் தலை மகாத்மா லட்சுமணனால் துண்டிக்கப்பட்டது; அப்போது மகிழ்ச்சியடைந்த விபீஷணன் அதை ராமனுக்குத் தெரிவித்தான்.
6.91.7
श्रुत्वैव तु महावीर्यो लक्ष्मणेनेन्द्रजिद्वधम्।
प्रहर्षमतुलं लेभे वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ ६.९१.७ ॥
லக்ष்மணனால் இந்திரஜித் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டதும், மகாவீரியம் கொண்ட ராமர் அளவற்ற மகிழ்ச்சி அடைந்து இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
6.91.8
साधु लक्ष्मण तुष्टोऽस्मि कर्म चासुकरं कृतम्।
रावणेर्हि विनाशेन जितमित्युपधारय ॥ ६.९१.८ ॥
நன்று, லக்ஷ்மணா! நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்; நீ செய்ய அரிய செயலைச் செய்தாய். ராவணனின் மகனை அழித்ததால் வெற்றி கிடைத்தது என்று அறிந்துகொள்.
6.91.9
स तं शिरस्युपाघ्राय लक्ष्मणं कीर्तिवर्धनम्।
लज्जमानं बलात् स्नेहादङ्कमारोप्य वीर्यवान् ॥ ६.९१.९ ॥
வீரியம் மிக்க ராமர், புகழை வளர்ப்பவனான லக்ஷ்மணனின் தலையை முகர்ந்து, வெட்கப்பட்ட அவனை அன்பினால் பலவந்தமாக தம் மடியில் அமர்த்தினார்.
6.91.10
उपवेश्य तमुत्सङ्गे परिष्वज्यावपीडितम्।
भ्रातरं लक्ष्मणं स्निग्धं पुनः पुनरुदैक्षत ॥ ६.९१.१० ॥
அவனை மடியில் அமர்த்தி, இறுக அணைத்து, சகோதரன் லக்ஷ்மணனை அன்புடன் மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தார்.
6.91.11
शल्यसम्पीडितं शस्तं निःश्वसन्तं तु लक्ष्मणम्।
रामस्तु दुःखसंतप्तं तं तु निःश्वासपीडितम् ॥ ६.९१.११ ॥
அம்பினால் வருத்தப்பட்டு, காயமடைந்து பெருமூச்சு விட்ட லக்ஷ்மணனைக் கண்டு ராமர் துயரத்தால் வாடினார்; அவரும் பெருமூச்சால் வருத்தப்பட்டார்.
6.91.12
मूर्ध्नि चैनमुपाघ्राय भूयः संस्पृश्य च त्वरन्।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यमाश्वास्य पुरुषर्षभः ॥ ६.९१.१२ ॥
லக்ஷ்மணனின் தலையை மீண்டும் முகர்ந்து தொட்டு, விரைவாக அவனுக்கு ஆறுதல் கூறி, நரர்களில் சிறந்தவரான ராமர் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
6.91.13
कृतं परमकल्याणं कर्म दुष्करकर्मणा।
अद्य मन्ये हते पुत्रे रावणं निहतं युधि ॥ ६.९१.१३ ॥
இன்று மகன் கொல்லப்பட்டதால் போரில் ராவணனும் கொல்லப்பட்டான் என்று நான் கருதுகிறேன்; கடினமான செயல் செய்தவனால் மிகச் சிறந்த நன்மை நிறைவேற்றப்பட்டது.
6.91.14
अद्याहं विजयी शत्रौ हते तस्मिन् दुरात्मनि।
रावणस्य नृशंसस्य दिष्ट्या वीर त्वया रणे ॥ ६.९१.१४ ॥
இன்று நான் எதிரியின் மீது வெற்றி பெற்றவனாகிறேன்; அந்தத் தீய உள்ளம் கொண்ட, கொடிய ராவணன் கொல்லப்பட்டதால், வீரனே, அதிர்ஷ்டவசமாக நீ போரில் இதைச் செய்தாய்.
6.91.15
छिन्नो हि दक्षिणो बाहुः स हि तस्य व्यपाश्रयः।
विभीषणहनूमद्भ्यां कृतं कर्म महद् रणे ॥ ६.९१.१५ ॥
அவனுடைய வலது கை வெட்டப்பட்டது; அதுவே அவனுடைய ஆதாரமாக இருந்தது. விபீஷணனும் ஹனுமானும் போரில் பெரிய செயலைச் செய்தனர்.
6.91.16
अहोरात्रैस्त्रिभिर्वीरः कथंचिद् विनिपातितः।
निरमित्रः कृतोऽस्म्यद्य निर्यास्यति हि रावणः ॥ ६.९१.१६ ॥
மூன்று நாட்கள் இரவும் பகலுமாக, எப்படியோ அந்த வீரன் வீழ்த்தப்பட்டான். இன்று நான் எதிரியற்றவனாக்கப்பட்டேன்; ராவணன் நிச்சயமாக வெளியே வருவான்.
6.91.17
बलव्यूहेन महता निर्यास्यति हि रावणः।
बलव्यूहेन महता श्रुत्वा पुत्रं निपातितम् ॥ ६.९१.१७ ॥
பெரிய படை அணிவகுப்புடன் ராவணன் நிச்சயமாக வெளியே வருவான்; மகன் வீழ்த்தப்பட்டதைக் கேட்டு, பெரிய படை அணிவகுப்புடன் அவன் வருவான்.
6.91.18
तं पुत्रवधसंतप्तं निर्यान्तं राक्षसाधिपम्।
बलेनावृत्य महता निहनिष्यामि दुर्जयम् ॥ ६.९१.१८ ॥
மகனின் வதத்தால் துயரடைந்து வெளியே வரும் அந்த அரக்கர் தலைவனை, பெரிய படையால் சூழ்ந்து, அந்த வெல்ல முடியாதவனை நான் கொல்வேன்.
6.91.19
त्वया लक्ष्मण नाथेन सीता च पृथिवी च मे।
न दुष्प्रापा हते तस्मिन् शक्रजेतरि चाहवे ॥ ६.९१.१९ ॥
லட்சுமணா, உன்னைப் போன்ற தலைவன் இருக்க, சீதையும் பூமியும் எனக்குக் கிடைப்பது கடினமல்ல; இந்திரனை வென்ற அவன் போரில் கொல்லப்பட்ட பின்பும் அவ்வாறே.
6.91.20
स तं भ्रातरमाश्वास्य परिष्वज्य च राघवः।
रामः सुषेणं मुदितः समाभाष्येदमब्रवीत् ॥ ६.९१.२० ॥
ராகவனாகிய ராமன் சகோதரனைத் தேற்றித் தழுவிக்கொண்டு, மகிழ்ச்சியுடன் சுஷேணனிடம் பேசி இவ்வாறு கூறினான்.
6.91.21
विशल्योऽयं महाप्राज्ञ सौमित्रिर्मित्रवत्सलः।
यथा भवति सुस्वस्थस्तथा त्वं समुपाचर ॥ ६.९१.२१ ॥
மிக்க அறிவுடையவனே, நண்பர்களிடம் அன்புள்ள சௌமித்ரி அம்பின் சூலம் நீங்கி முழு நலம் பெறும்படி நீ சிகிச்சை செய்.
6.91.22
विशल्यः क्रियतां क्षिप्रं सौमित्रिः सविभीषणः।
ऋक्षवानरसैन्यानां शूराणां द्रुमयोधिनाम् ॥ ६.९१.२२ ॥
மரங்களைக் கொண்டு போரிடும் வீரர்களாகிய கரடி-குரங்குப் படையின் வீரர்களுடன், சௌமித்ரியும் விபீஷணனும் விரைவில் அம்பின் சூலம் நீங்கச் செய்யப்படட்டும்.
6.91.23
ये चाप्यन्येऽत्र युध्यन्ति सशल्या व्रणिनस्तथा।
तेऽपि सर्वे प्रयत्नेन क्रियन्ते सुखिनस्त्वया ॥ ६.९१.२३ ॥
இங்கே போரிடும் மற்ற வீரர்களும், அம்புகள் தைத்தவர்களும் காயமடைந்தவர்களும், அவர்கள் அனைவரும் உன்னால் முயற்சியுடன் சுகமடையச் செய்யப்படட்டும்.
6.91.24
एवमुक्तः स रामेण महात्मा हरियूथपः।
लक्ष्मणाय ददौ नस्तः सुषेणः परमौषधम् ॥ ६.९१.२४ ॥
ராமன் இவ்வாறு கூறியதும், மகாத்மாவான வானரத் தலைவன் சுஷேணன் லட்சுமணனுக்காக மூக்கின் வழியாகச் சிறந்த மருந்தைக் கொடுத்தான்.
6.91.25
स तस्य गन्धमाघ्राय विशल्यः समपद्यत।
तदा निर्वेदनश्चैव संरूढव्रण एव च ॥ ६.९१.२५ ॥
அதன் நறுமணத்தை நுகர்ந்ததும் அவர் அம்பு நீங்கியவராகி ஆனார். அப்போது வலி நீங்கி, புண்களும் ஆறின.
6.91.26
विभीषणमुखानां च सुहृदां राघवाज्ञया।
सर्ववानरमुख्यानां चिकित्सामकरोत् तदा ॥ ६.९१.२६ ॥
ராகவனின் கட்டளைப்படி விபீஷணன் முதலிய நண்பர்களும், எல்லா முக்கிய வானரர்களும் அப்போது சிகிச்சை பெற்றனர்.
6.91.27
ततः प्रकृतिमापन्नो हृतशल्यो गतक्लमः।
सौमित्रिर्मुमुदे तत्र क्षणेन विगतज्वरः ॥ ६.९१.२७ ॥
பின்னர் இயல்பு நிலைக்கு வந்த சௌமித்ரி, அம்பு அகற்றப்பட்டு, களைப்பு நீங்கி, ஒரு கணத்தில் காய்ச்சல் நீங்கி அங்கே மகிழ்ந்தார்.
6.91.28
तदैव रामः प्लवगाधिपस्तथा
विभीषणश्चर्क्षपतिश्च वीर्यवान्।
अवेक्ष्य सौमित्रिमरोगमुत्थितं
मुदा ससैन्याः सुचिरं जहर्षिरे ॥ ६.९१.२८ ॥
அப்போது ராமரும், வானரத் தலைவரும், வீரியமிக்க கரடித் தலைவரும், விபீஷணரும், சௌமித்ரி நோயின்றி எழுந்ததைக் கண்டு, தங்கள் படைகளுடன் நீண்ட நேரம் மகிழ்ந்தனர்.
6.91.29
अपूजयत् कर्म स लक्ष्मणस्य
सुदुष्करं दाशरथिर्महात्मा।
बभूव हृष्टो युधि वानरेन्द्रो
निशम्य तं शक्रजितं निपातितम् ॥ ६.९१.२९ ॥
மகாத்மா தாசரதி, லக்ஷ்மணனின் மிகக் கடினமான செயலைப் பாராட்டினார். போரில் இந்திரஜித் வீழ்த்தப்பட்டதைக் கேட்ட வானரத் தலைவர் மிகவும் மகிழ்ந்தார்.