வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 6.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.96.1
तथा तैः कृत्तगात्रैस्तु दशग्रीवेण मार्गणैः।
बभूव वसुधा तत्र प्रकीर्णा हरिभिस्तदा ॥ ६.९६.१ ॥
இவ்வாறு தசக்ரீவனின் அம்புகளால் உடல்கள் வெட்டுண்ட அவர்களால், அப்போது அங்குள்ள நிலம் சிதறிக் கிடந்தது.
6.96.2
रावणस्याप्रसह्यं तं शरसम्पातमेकतः।
न शेकुः सहितुं दीप्तं पतङ्गा ज्वलनं यथा ॥ ६.९६.२ ॥
ராவணனின் அந்தத் தாங்க முடியாத அம்பு மழையை ஒரு பக்கத்திலிருந்து அவர்களால் தாங்க இயலவில்லை; விளக்கின் எரியும் தீயைப் பூச்சிகள் தாங்காதது போல.
6.96.3
तेऽर्दिता निशितैर्बाणैः क्रोशन्तो विप्रदुद्रुवुः।
पावकार्चिः समाविष्टा दह्यमाना यथा गजाः ॥ ६.९६.३ ॥
கூரிய அம்புகளால் வருந்தி அலறிய அவர்கள் நாற்புறமும் ஓடினர்; தீச்சுடரில் சிக்கி எரியும் யானைகள் போல.
6.96.4
प्लवंगानामनीकानि महाभ्राणीव मारुतः।
संययौ समरे तस्मिन् विधमन् रावणः शरैः ॥ ६.९६.४ ॥
அந்தப் போரில் ராவணன் அம்புகளால் வானர படைகளைச் சிதறடித்துக்கொண்டு முன்னேறினான்; காற்று பெரிய மேகங்களைச் சிதறடிப்பது போல.
6.96.5
कदनं तरसा कृत्वा राक्षसेन्द्रो वनौकसाम्।
आससाद ततो युद्धे त्वरितं राघवं रणे ॥ ६.९६.५ ॥
வானரர்களை விரைவாகக் கொன்று குவித்த பின், அரக்கர் தலைவன் போரில் வேகமாக ராகவனை நெருங்கினான்.
6.96.6
सुग्रीवस्तान् कपीन् दृष्ट्वा भग्नान् विद्रावितान् रणे।
गुल्मे सुषेणं निक्षिप्य चक्रे युद्धे द्रुतं मनः ॥ ६.९६.६ ॥
போரில் அந்த வானரர்கள் சிதறி ஓடுவதைக் கண்ட சுக்ரீவன், சுஷேணனை ஒரு புதரில் வைத்துவிட்டு, விரைவாகப் போரில் மனதைச் செலுத்தினான்.
6.96.7
आत्मनः सदृशं वीरं स तं निक्षिप्य वानरम्।
सुग्रीवोऽभिमुखं शत्रुं प्रतस्थे पादपायुधः ॥ ६.९६.७ ॥
தனக்கு நிகரான அந்த வீரக் குரங்கை அங்கே நிறுத்திவிட்டு, கால்களையே ஆயுதமாகக் கொண்ட சுக்ரீவன் எதிரியை நோக்கிச் சென்றான்.
6.96.8
पार्श्वतः पृष्ठतश्चास्य सर्वे वानरयूथपाः।
अनुजग्मुर्महाशैलान् विविधांश्च वनस्पतीन् ॥ ६.९६.८ ॥
அவருடைய பக்கங்களிலும் பின்புறத்திலும் அனைத்து வானரத் தலைவர்களும் பெரிய மலைகளையும் பல வகை மரங்களையும் ஏந்தி அவரைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
6.96.9
ननर्द युधि सुग्रीवः स्वरेण महता महान्।
पोथयन् विविधांश्चान्यान् ममन्थोत्तमराक्षसान् ॥ ६.९६.९ ॥
போரில் மகாவீரன் சுக்ரீவன் தன் பெரிய குரலால் முழங்கினான்; பல விதமாக மற்ற சிறந்த அரக்கர்களை நசுக்கி, கலக்கி அழித்தான்.
6.96.10
ममर्द च महाकायो राक्षसान् वानरेश्वरः।
युगान्तसमये वायुः प्रवृद्धानगमानिव ॥ ६.९६.१० ॥
பெரிய உடலுடைய வானரத் தலைவன் அரக்கர்களை நசுக்கினான்; யுகமுடிவில் வீசும் காற்று வளர்ந்த மரங்களை வீழ்த்துவது போல.
6.96.11
राक्षसानामनीकेषु शैलवर्षं ववर्ष ह।
अश्मवर्षं यथा मेघः पक्षिसङ्घेषु कानने ॥ ६.९६.११ ॥
அரக்கர்களின் படைகள் மீது அவன் மலைகளின் மழையைப் பொழிந்தான்; காட்டில் பறவைக் கூட்டங்கள் மீது மேகம் கல்மழை பொழிவது போல.
6.96.12
कपिराजविमुक्तैस्तैः शैलवर्षैस्तु राक्षसाः।
विकीर्णशिरसः पेतुर्विकीर्णा इव पर्वताः ॥ ६.९६.१२ ॥
வானரத் தலைவனால் பொழியப்பட்ட அம்மலைமழையால் அரக்கர்கள் தலைகள் சிதறி, சிதறிய மலைகள் போல வீழ்ந்தனர்.
6.96.13
अथ संक्षीयमाणेषु राक्षसेषु समन्ततः।
सुग्रीवेण प्रभग्नेषु नदत्सु च पतत्सु च ॥ ६.९६.१३ ॥
பின்னர் எங்கும் ராட்சசர்கள் குறைந்து கொண்டிருக்க, சுக்ரீவனால் சிதறடிக்கப்பட்டு, கர்ஜித்தும் விழுந்தும் அவர்கள் இருந்தனர்.
6.96.14
विरूपाक्षः स्वकं नाम धन्वी विश्राव्य राक्षसः।
रथादाप्लुत्य दुर्धर्षो गजस्कन्धमुपारुहत् ॥ ६.९६.१४ ॥
விரூபாட்சன் என்ற வில்லாளி ராட்சசன், தன் பெயரை அறிவித்து, அடக்க முடியாதவனாய் தேரிலிருந்து குதித்து யானையின் தோளில் ஏறினான்.
6.96.15
स तं द्विपमथारुह्य विरूपाक्षो महाबलः।
ननर्द भीमनिर्ह्रादं वानरानभ्यधावत ॥ ६.९६.१५ ॥
அந்த யானையில் ஏறிய மகாபலசாலி விரூபாட்சன், பயங்கரமாக முழங்கி வானரர்களை நோக்கி விரைந்தான்.
6.96.16
सुग्रीवे स शरान् घोरान् विससर्ज चमूमुखे।
स्थापयामास चोद्विग्नान् राक्षसान् सम्प्रहर्षयन् ॥ ६.९६.१६ ॥
அவன் சேனையின் முகப்பில் சுக்ரீவனை நோக்கி கொடிய அம்புகளை ஏவினான்; அச்சத்திலிருந்த ராட்சசர்களை ஊக்கப்படுத்தி நிறுத்தினான்.
6.96.17
सोऽतिविद्धः शितैर्बाणैः कपीन्द्रस्तेन रक्षसा।
चुक्रोश च महाक्रोधो वधे चास्य मनो दधे ॥ ६.९६.१७ ॥
அந்த ராட்சசனின் கூரிய அம்புகளால் மிகவும் துளைக்கப்பட்ட வானரத்தலைவன் பெரும் கோபத்தில் கத்தினான்; அவனைக் கொல்லும் எண்ணத்தை நிலைநிறுத்தினான்.
6.96.18
ततः पादपमुद्धृत्य शूरः सम्प्रधनो हरिः।
अभिपत्य जघानास्य प्रमुखे तं महागजम् ॥ ६.९६.१८ ॥
பின்னர் வீரனும் போரில் வல்லவனுமான அந்த வானரன் ஒரு மரத்தைப் பெயர்த்தெடுத்து, விரைந்து சென்று அவனுக்கு முன்னால் அந்த பெரிய யானையைத் தாக்கினான்.
6.96.19
स तु प्रहाराभिहतः सुग्रीवेण महागजः।
अपासर्पद् धनुर्मात्रं निषसाद ननाद च ॥ ६.९६.१९ ॥
சுக்ரீவனின் அடியால் தாக்கப்பட்ட அந்தப் பெரிய யானை ஒரு வில்லளவு பின்வாங்கி, அமர்ந்து, முழக்கமிட்டது.
6.96.20
गजात् तु मथितात् तूर्णमपक्रम्य स वीर्यवान्।
राक्षसोऽभिमुखः शत्रुं प्रत्युद्गम्य ततः कपिम् ॥ ६.९६.२० ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க அந்த ராட்சதன், நொறுக்கப்பட்ட யானையிலிருந்து விரைந்து இறங்கி, எதிரியை நோக்கி, அந்தக் குரங்கை எதிர்த்துச் சென்றான்.
6.96.21
आर्षभं चर्म खड्गं च प्रगृह्य लघुविक्रमः।
भर्त्सयन्निव सुग्रीवमाससाद व्यवस्थितम् ॥ ६.९६.२१ ॥
காளைத்தோல் கேடயமும் வாளும் ஏந்திய, விரைந்த நடையுடைய அவன், சுக்ரீவனை அச்சுறுத்துவது போல, உறுதியாக நின்றிருந்த அவனை அணுகினான்.
6.96.22
स हि तस्याभिसंक्रुद्धः प्रगृह्य विपुलां शिलाम्।
विरूपाक्षस्य चिक्षेप सुग्रीवो जलदोपमाम् ॥ ६.९६.२२ ॥
சுக்ரீவன் அவன் மீது மிகவும் சினந்து, மேகம் போன்ற பெரிய பாறையை எடுத்து விரூபாக்ஷன் மீது வீசினான்.
6.96.23
स तां शिलामापतन्तीं दृष्ट्वा राक्षसपुंगवः।
अपक्रम्य सुविक्रान्तः खड्गेन प्राहरत् तदा ॥ ६.९६.२३ ॥
அந்தப் பாறை விழுவதைக் கண்ட, சிறந்த ராட்சதன் ஒதுங்கி, மிகுந்த வீரத்துடன் அப்போது வாளால் தாக்கினான்.
6.96.24
तेन खड्गप्रहारेण रक्षसा बलिना हतः।
मुहूर्तमभवद् भूमौ विसंज्ञ इव वानरः ॥ ६.९६.२४ ॥
அந்த வலிமைமிக்க ராட்சதனின் வாள் அடியால் தாக்கப்பட்ட அந்தக் குரங்கு, ஒரு கணம் நிலத்தில் மயங்கி விழுந்தது போல் ஆனது.
6.96.25
सहसा स तदोत्पत्य राक्षसस्य महाहवे।
मुष्टिं संवर्त्य वेगेन पातयामास वक्षसि ॥ ६.९६.२५ ॥
அப்போது திடீரென்று பாய்ந்து, அந்த அரக்கனின் பெரும் போரில் முஷ்டியை இறுக்கி வேகமாக அவனது மார்பில் அடித்தான்.
6.96.26
मुष्टिप्रहाराभिहतो विरूपाक्षो निशाचरः।
तेन खड्गेन संक्रुद्धः सुग्रीवस्य चमूमुखे ॥ ६.९६.२६ ॥
முஷ்டித் தாக்குதலால் அடிபட்ட விரூபாக்ஷன் என்ற இரவுலாவி, கோபமுற்று அந்த வாளால் சுக்ரீவனின் படையின் முன்னணியில்.
6.96.27
कवचं पातयामास पद्भ्यामभिहतोऽपतत्।
स समुत्थाय पतितः कपिस्तस्य व्यसर्जयत् ॥ ६.९६.२७ ॥
அவன் கவசத்தை வீழ்த்தினான்; கால்களால் தாக்கப்பட்டு அவன் விழுந்தான். அந்தக் குரங்கு எழுந்து, விழுந்த அவனை விட்டுவிட்டது.
6.96.28
तलप्रहारमशनेः समानं भीमनिःस्वनम्।
तलप्रहारं तद् रक्षः सुग्रीवेण समुद्यतम् ॥ ६.९६.२८ ॥
இடியைப் போன்ற பயங்கர ஒலியுடைய உள்ளங்கைத் தாக்குதல்; அந்த அரக்கன் மீது சுக்ரீவன் அந்த உள்ளங்கைத் தாக்குதலை ஓங்கினான்.
6.96.29
नैपुण्यान्मोचयित्वैनं मुष्टिनोरसि ताडयत्।
ततस्तु संक्रुद्धतरः सुग्रीवो वानरेश्वरः ॥ ६.९६.२९ ॥
திறமையால் அவனை விடுவித்து, முஷ்டியால் அவனது மார்பில் அடித்தான். பின்னர் மிகவும் கோபமுற்ற வானரத் தலைவன் சுக்ரீவன்.
6.96.30
मोक्षितं चात्मनो दृष्ट्वा प्रहारं तेन रक्षसा।
स ददर्शान्तरं तस्य विरूपाक्षस्य वानरः ॥ ६.९६.३० ॥
அந்த அரக்கனின் தாக்குதலிலிருந்து தான் விடுபட்டதைக் கண்டு, அந்த வானரன் விரூபாக்ஷனின் இடைவெளியைக் கண்டான்.
6.96.31
ततोऽन्यं पातयत् क्रोधाच्छङ्खदेशे महातलम्।
महेन्द्राशनिकल्पेन तलेनाभिहतः क्षितौ ॥ ६.९६.३१ ॥
பின்னர் கோபத்துடன் அவன் சங்கப் பகுதியில் மற்றொரு பெரும் அறை அடித்தான்; இந்திரனின் இடியைப் போன்ற அந்த உள்ளங்கையால் தாக்கப்பட்டு அவன் தரையில் விழுந்தான்.
6.96.32
पपात रुधिरक्लिन्नः शोणितं हि समुद्गिरन्।
स्रोतोभ्यस्तु विरूपाक्षो जलं प्रस्रवणादिव ॥ ६.९६.३२ ॥
இரத்தத்தில் நனைந்தவனாய் அவன் விழுந்தான்; இரத்தத்தை வாந்தியெடுத்தபடி. விரூபாக்ஷனின் உடல் துவாரங்களிலிருந்து நீரூற்றிலிருந்து நீர் பாய்வது போல இரத்தம் பெருகியது.
6.96.33
विवृत्तनयनं क्रोधात् सफेनं रुधिराप्लुतम्।
ददृशुस्ते विरूपाक्षं विरूपाक्षतरं कृतम् ॥ ६.९६.३३ ॥
கோபத்தால் விழிகள் புரண்டு, நுரையுடன், இரத்தத்தில் மூழ்கிய விரூபாக்ஷனை அவர்கள் கண்டனர்; அவன் மேலும் அதிக விகாரமான முகம் கொண்டவனாக ஆக்கப்பட்டிருந்தான்.
6.96.34
स्फुरन्तं परिवर्तन्तं पार्श्वेन रुधिरोक्षितम्।
करुणं च विनर्दन्तं ददृशुः कपयो रिपुम् ॥ ६.९६.३४ ॥
புரண்டு துடித்து, பக்கவாட்டில் உருண்டு, இரத்தத்தால் பூசப்பட்டு, பரிதாபமாகக் கர்ஜித்துக் கொண்டிருந்த எதிரியைக் குரங்குகள் கண்டன.
6.96.35
तथा तु तौ संयति सम्प्रयुक्तौ
तरस्विनौ वानरराक्षसानाम्।
बलार्णवौ सस्वनतुश्च भीमौ
महार्णवौ द्वाविव भिन्नसेतू ॥ ६.९६.३५ ॥
அவ்வாறு அவ்விருவரும் போரில் ஈடுபட்டனர்; வேகமுள்ள குரங்கும் அரக்கனுமாய், வலிமைக் கடல்களாய், பயங்கரமாக முழங்கி, உடைந்த அணைகளையுடைய இரு பெருங்கடல்களைப் போலிருந்தனர்.
6.96.36
विनाशितं प्रेक्ष्य विरूपनेत्रं
महाबलं तं हरिपार्थिवेन।
बलं समेतं कपिराक्षसाना-
मुद्वृत्तगङ्गाप्रतिमं बभूव ॥ ६.९६.३६ ॥
குரங்கு அரசனால் அழிக்கப்பட்ட அந்த மகாபலசாலி விரூபநேத்ரனைக் கண்டதும், குரங்குகளும் அரக்கர்களுமான கூடிய சேனை கரை புரண்ட கங்கையைப் போலானது.