ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 6.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.97.1
हन्यमाने बले तूर्णमन्योन्यं ते महामृधे।
सरसीव महाघर्मे सूपक्षीणे बभूवतुः ॥ ६.९७.१ ॥
ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇನೆಗಳು ಬೇಗನೆ ನಾಶವಾಗಲು, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮಹಾ ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನೀರು ಪೂರ್ತಿ ಒಣಗಿದ ಕೆರೆಯಂತಾದರು.
6.97.2
स्वबलस्य तु घातेन विरूपाक्षवधेन च।
बभूव द्विगुणं क्रुद्धो रावणो राक्षसाधिपः ॥ ६.९७.२ ॥
ತನ್ನ ಸೇನೆಯ ನಾಶ ಮತ್ತು ವಿರೂಪಾಕ್ಷನ ವಧೆಯಿಂದ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪತಿ ರಾವಣ ಎರಡರಷ್ಟು ಕೋಪಗೊಂಡನು.
6.97.3
प्रक्षीणं स्वबलं दृष्ट्वा वध्यमानं वलीमुखैः।
बभूवास्य व्यथा युद्धे दृष्ट्वा दैवविपर्ययम् ॥ ६.९७.३ ॥
ತನ್ನ ಸೇನೆ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ವಾನರರಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಅವನಿಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವ್ಯಥೆ ಉಂಟಾಯಿತು; ದೈವದ ವಿಪರ್ಯಾಸವನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.
6.97.4
उवाच च समीपस्थं महोदरमनन्तरम्।
अस्मिन् काले महाबाहो जयाशा त्वयि मे स्थिता ॥ ६.९७.४ ॥
ಹತ್ತಿರ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಹೋದರನಿಗೆ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಜಯದ ಆಶೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
6.97.5
जहि शत्रुचमूं वीर दर्शयाद्य पराक्रमम्।
भर्तृपिण्डस्य कालोऽयं निर्वेष्टुं साधु युध्यताम् ॥ ६.९७.५ ॥
ಓ ವೀರನೇ, ಶತ್ರು ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸು; ಇಂದು ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿಸು. ಒಡೆಯನ ಅನ್ನದ ಋಣ ತೀರಿಸುವ ಕಾಲ ಇದೇ; ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯುದ್ಧಮಾಡು.
6.97.6
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा राक्षसेन्द्रो महोदरः।
प्रविवेशारिसेनां स पतङ्ग इव पावकम् ॥ ६.९७.६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರ ಮಹೋದರನು 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಚಿಟ್ಟೆ ಬೆಂಕಿಗೆ ನುಗ್ಗುವಂತೆ ಶತ್ರು ಸೇನೆಗೆ ನುಗ್ಗಿದನು.
6.97.7
ततः स कदनं चक्रे वानराणां महाबलः।
भर्तृवाक्येन तेजस्वी स्वेन वीर्येण चोदितः ॥ ६.९७.७ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ವಾನರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಒಡೆಯನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದಲೂ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದಲೂ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದನು.
6.97.8
वानराश्च महासत्त्वाः प्रगृह्य विपुलाः शिलाः।
प्रविश्यारिबलं भीमं जघ्नुस्ते सर्वराक्षसान् ॥ ६.९७.८ ॥
ಮಹಾಬಲಿಗಳಾದ ವಾನರರು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಆ ಭೀಕರ ಶತ್ರುಸೇನೆಯೊಳಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದರು.
6.97.9
महोदरः सुसंक्रुद्धः शरैः काञ्चनभूषणैः।
चिच्छेद पाणिपादोरु वानराणां महाहवे ॥ ६.९७.९ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹೋದರನು ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಾನರರ ಕೈ, ಕಾಲು ಮತ್ತು ತೊಡೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
6.97.10
ततस्ते वानराः सर्वे राक्षसैरर्दिता भृशम्।
दिशो दश द्रुताः केचित् केचित् सुग्रीवमाश्रिताः ॥ ६.९७.१० ॥
ಆಗ ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಪೀಡಿತರಾದ ಎಲ್ಲಾ ವಾನರರೂ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಓಡಿಹೋದರು; ಕೆಲವರು ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು.
6.97.11
प्रभग्नं समरे दृष्ट्वा वानराणां महाबलम्।
अभिदुद्राव सुग्रीवो महोदरमनन्तरम् ॥ ६.९७.११ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಾನರರ ಮಹಾಬಲವು ಚದುರಿಹೋದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಸುಗ್ರೀವನು ತಕ್ಷಣ ಮಹೋದರನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
6.97.12
प्रगृह्य विपुलां घोरां महीधरसमां शिलाम्।
चिक्षेप च महातेजास्तद्वधाय हरीश्वरः ॥ ६.९७.१२ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಾನರೇಶ್ವರನು ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದ ವಿಶಾಲವಾದ ಭಯಂಕರ ಬಂಡೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಎಸೆದನು.
6.97.13
तामापतन्तीं सहसा शिलां दृष्ट्वा महोदरः।
असम्भ्रान्तस्ततो बाणैर्निर्बिभेद दुरासदाम् ॥ ६.९७.१३ ॥
ಸಹಸಾ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶಿಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹೋದರನು ಕಳವಳಗೊಳ್ಳದೆ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ದುರ್ಭೇದ್ಯ ಶಿಲೆಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು.
6.97.14
रक्षसा तेन बाणौघैर्निकृत्ता सा सहस्रधा।
निपपात तदा भूमौ गृध्रचक्रमिवाकुलम् ॥ ६.९७.१४ ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಬಾಣಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಶಿಲೆ ಸಾವಿರ ತುಂಡಾಗಿ, ಹದ್ದುಗಳ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಅಸ್ತವ್ಯಸ್ತವಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿತ್ತು.
6.97.15
तां तु भिन्नां शिलां दृष्ट्वा सुग्रीवः क्रोधमूर्च्छितः।
सालमुत्पाट्य चिक्षेप तं स चिच्छेद नैकधा ॥ ६.९७.१५ ॥
ಆ ಶಿಲೆ ಒಡೆದುಹೋದುದನ್ನು ಕಂಡ ಸುಗ್ರೀವನು ಕೋಪದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತನಂತಾಗಿ, ಒಂದು ಸಾಲ ಮರವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಎಸೆದನು; ಅವನು ಅದನ್ನು ಅನೇಕ ತುಂಡಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
6.97.16
शरैश्च विददारैनं शूरः परबलार्दनः।
स ददर्श ततः क्रुद्धः परिघं पतितं भुवि ॥ ६.९७.१६ ॥
ಶತ್ರುಸೇನೆಯನ್ನು ಮರ್ದಿಸುವ ಆ ಶೂರನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನೂ ಇರಿದನು; ಆಗ ಕ್ರುದ್ಧನಾಗಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದ ಒಂದು ಪರಿಘವನ್ನು ಕಂಡನು.
6.97.17
आविध्य तु स तं दीप्तं परिघं तस्य दर्शयन्।
परिघेणोग्रवेगेन जघानास्य हयोत्तमान् ॥ ६.९७.१७ ॥
ಆ ಹೊಳೆಯುವ ಪರಿಘವನ್ನು ಬೀಸಿ ಅವನಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾ, ಉಗ್ರ ವೇಗದಿಂದ ಅದೇ ಪರಿಘದಿಂದ ಅವನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬೀಳಿಸಿದನು.
6.97.18
तस्माद्धतहयाद् वीरः सोऽवप्लुत्य महारथात्।
गदां जग्राह संक्रुद्धो राक्षसोऽथ महोदरः ॥ ६.९७.१८ ॥
ಕುದುರೆಗಳು ಸತ್ತು ಬಿದ್ದ ಆ ಮಹಾರಥದಿಂದ ಆ ವೀರನು ಹಾರಿ ಇಳಿದನು; ಆಗ ಅತಿ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ರಾಕ್ಷಸ ಮಹೋದರನು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
6.97.19
गदापरिघहस्तौ तौ युधि वीरौ समीयतुः।
नर्दन्तौ गोवृषप्रख्यौ घनाविव सविद्युतौ ॥ ६.९७.१९ ॥
ಗದೆ ಮತ್ತು ಪರಿಘವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಾದರು; ಎತ್ತುಗಳಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಮಿಂಚಿನೊಂದಿಗಿನ ಮೇಘಗಳಂತೆ.
6.97.20
ततः क्रुद्धो गदां तस्मै चिक्षेप रजनीचरः।
ज्वलन्तीं भास्कराभासां सुग्रीवाय महोदरः ॥ ६.९७.२० ॥
ಆಗ ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ರಾಕ್ಷಸ ಮಹೋದರನು ಉರಿಯುತ್ತಾ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಗದೆಯನ್ನು ಸುಗ್ರೀವನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.
6.97.21
गदां तां सुमहाघोरामापतन्तीं महाबलः।
सुग्रीवो रोषताम्राक्षः समुद्यम्य महाहवे ॥ ६.९७.२१ ॥
ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅತಿ ಭಯಂಕರ ಗದೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮಹಾಬಲ ಸುಗ್ರೀವನು ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿದನು.
6.97.22
आजघान गदां तस्य परिघेण हरीश्वरः।
पपात तरसा भिन्नः परिघस्तस्य भूतले ॥ ६.९७.२२ ॥
ವಾನರರಾಜನು ಪರಿಘದಿಂದ ಅವನ ಗದೆಗೆ ಹೊಡೆದನು; ವೇಗವಾಗಿ ಒಡೆದ ಅವನ ಪರಿಘ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು.
6.97.23
ततो जग्राह तेजस्वी सुग्रीवो वसुधातलात्।
आयसं मुसलं घोरं सर्वतो हेमभूषितम् ॥ ६.९७.२३ ॥
ಆಗ ತೇಜಸ್ವಿ ಸುಗ್ರೀವನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಒಂದು ಕಬ್ಬಿಣದ ಮುಸಲವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು—ಭಯಂಕರವಾದದ್ದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಂಗಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದದ್ದು.
6.97.24
स तमुद्यम्य चिक्षेप सोऽप्यस्य प्राक्षिपद् गदाम्।
भिन्नावन्योन्यमासाद्य पेततुस्तौ महीतले ॥ ६.९७.२४ ॥
ಅವನು ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎಸೆದನು; ಅವನೂ ಇವನ ಮೇಲೆ ಗದೆಯನ್ನು ಎಸೆದನು. ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಢಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದು ಒಡೆದು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು.
6.97.25
ततो भिन्नप्रहरणौ मुष्टिभ्यां तौ समीयतुः।
तेजोबलसमाविष्टौ दीप्ताविव हुताशनौ ॥ ६.९७.२५ ॥
ಆಗ ಆಯುಧಗಳು ಮುರಿದುಹೋಗಿ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ಎದುರಾದರು; ತೇಜಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಉರಿಯುವ ಎರಡು ಅಗ್ನಿಗಳಂತೆ.
6.97.26
जघ्नतुस्तौ तदान्योन्यं नदन्तौ च पुनः पुनः।
तलैश्चान्योन्यमासाद्य पेततुश्च महीतले ॥ ६.९७.२६ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಪದೇಪದೇ ಹೊಡೆಯುತ್ತ ಗರ್ಜಿಸಿದರು; ಅಂಗೈಗಳಿಂದ ಎದುರಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು.
6.97.27
उत्पेततुस्तदा तूर्णं जघ्नतुश्च परस्परम्।
भुजैश्चिक्षिपतुर्वीरावन्योन्यमपराजितौ ॥ ६.९७.२७ ॥
ಆಗ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಎದ್ದು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆದರು; ಭುಜಗಳಿಂದ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಸೆದರು, ಇಬ್ಬರೂ ಅಜೇಯರಾಗಿ.
6.97.28
जग्मतुस्तौ श्रमं वीरौ बाहुयुद्धे परंतपौ।
आजहार तदा खड्गमदूरपरिवर्तिनम् ॥ ६.९७.२८ ॥
ಬಾಹುಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂತಾಪಗೊಳಿಸುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಆಯಾಸಗೊಂಡರು; ಆಗ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರು.
6.97.29
राक्षसश्चर्मणा सार्धं महावेगो महोदरः।
तथैव च महाखड्गं चर्मणा पतितं सह।
जग्राह वानरश्रेष्ठः सुग्रीवो वेगवत्तरः ॥ ६.९७.२९ ॥
ಮಹಾವೇಗದ ರಾಕ್ಷಸ ಮಹೋದರನು ಗುರಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ; ಅಂತೆಯೇ ಗುರಾಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಆ ಮಹಾ ಖಡ್ಗವನ್ನು ವಾನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುಗ್ರೀವನು, ಇನ್ನೂ ವೇಗದಿಂದ, ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
6.97.30
ततो रोषपरीताङ्गौ नदन्तावभ्यधावताम्।
उद्यतासी रणे हृष्टौ युधि शस्त्रविशारदौ ॥ ६.९७.३० ॥
ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೇಹದವರಾಗಿ, ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ, ಖಡ್ಗಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ರಣದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಿತರಾಗಿ, ಶಸ್ತ್ರವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೀಣರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ಧಾವಿಸಿದರು.
6.97.31
दक्षिणं मण्डलं चोभौ सुतूर्णं सम्परीयतुः।
अन्योन्यमभिसंक्रुद्धौ जये प्रणिहितावुभौ ॥ ६.९७.३१ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಇಬ್ಬರೂ ತಕ್ಷಣ ಒಬ್ಬರ ಸುತ್ತ ಒಬ್ಬರು ಬಲಕ್ಕೆ ಸುತ್ತಿದರು; ಇಬ್ಬರೂ ಗೆಲುವಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟಿದ್ದರು.
6.97.32
स तु शूरो महावेगो वीर्यश्लाघी महोदरः।
महावर्मणि तं खड्गं पातयामास दुर्मतिः ॥ ६.९७.३२ ॥
ಆ ಶೂರನೂ ಅತಿವೇಗಿಯೂ ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವವನೂ ಆದ ಮಹೋದರ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಆ ಖಡ್ಗವನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಕವಚದ ಮೇಲೆ ಬೀಸಿದನು.
6.97.33
लग्नमुत्कर्षतः खड्गं खड्गेन कपिकुञ्जरः।
जहार सशिरस्त्राणं कुण्डलोपगतं शिरः ॥ ६.९७.३३ ॥
ಕಪಿಕುಂಜರನು ತನ್ನ ಖಡ್ಗದಿಂದ ಆ ಖಡ್ಗವು ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಾಗ ಎಳೆದು, ಶಿರಸ್ತ್ರಾಣ ಸಹಿತ ಕುಂಡಲಗಳಿದ್ದ ಆ ತಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
6.97.34
निकृत्तशिरसस्तस्य पतितस्य महीतले।
तद् बलं राक्षसेन्द्रस्य दृष्ट्वा तत्र न दृश्यते ॥ ६.९७.३४ ॥
ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ಆ ಸೇನೆ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
6.97.35
हत्वा तं वानरैः सार्धं ननाद मुदितो हरिः।
चुक्रोध च दशग्रीवो बभौ हृष्टश्च राघवः ॥ ६.९७.३५ ॥
ಅವನನ್ನು ಕೊಂದು, ವಾನರರೊಂದಿಗೆ ಹರಿ (ಹನುಮಂತ) ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿದನು; ದಶಗ್ರೀವನು ಕ್ರೋಧಗೊಂಡನು, ರಾಘವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೊಳೆದನು.
6.97.36
विषण्णवदनाः सर्वे राक्षसा दीनचेतसः।
विद्रवन्ति ततः सर्वे भयवित्रस्तचेतसः ॥ ६.९७.३६ ॥
ಮುಖ ಬಾಡಿ, ಮನಸ್ಸು ದೀನವಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ ಕಂಪಿತ ಹೃದಯದಿಂದ ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರೂ ಆಗ ಓಡಿಹೋದರು.
6.97.37
महोदरं तं विनिपात्य भूमौ
महागिरेः कीर्णमिवैकदेशम्।
सूर्यात्मजस्तत्र रराज लक्ष्म्या
सूर्यः स्वतेजोभिरिवाप्रधृष्यः ॥ ६.९७.३७ ॥
ಮಹೋದರನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಉರುಳಿಸಿದನು. ಅವನು ಮಹಾಪರ್ವತದ ಒಂದು ಭಾಗ ಚದುರಿ ಬಿದ್ದಂತೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದನು. ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯಪುತ್ರ ಸುಗ್ರೀವನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಜೇಯನಾದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಳೆದನು.
6.97.38
अथ विजयमवाप्य वानरेन्द्रः
समरमुखे सुरसिद्धयक्षसङ्घैः।
अवनितलगतैश्च भूतसङ्घै-
र्हरुषसमाकुलितैर्निरीक्ष्यमाणः ॥ ६.९७.३८ ॥
ಆಗ ವಿಜಯ ಪಡೆದ ವಾನರರಾಜನು, ಯುದ್ಧರಂಗದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ, ದೇವ-ಸಿದ್ಧ-ಯಕ್ಷರ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಗುಂಪುಗಳಿಂದ, ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ ನೋಡಲ್ಪಟ್ಟನು.