Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 6.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.97.1
हन्यमाने बले तूर्णमन्योन्यं ते महामृधे।
सरसीव महाघर्मे सूपक्षीणे बभूवतुः ॥ ६.९७.१ ॥
Als das Heer in der großen Schlacht rasch niedergeschlagen wurde, wurden die beiden einander wie ein See in der großen Hitze, dessen Wasser vollständig versiegt ist.
6.97.2
स्वबलस्य तु घातेन विरूपाक्षवधेन च।
बभूव द्विगुणं क्रुद्धो रावणो राक्षसाधिपः ॥ ६.९७.२ ॥
Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasas, wurde doppelt zornig über das Gemetzel an seinem eigenen Heer und über den Tod Virūpākṣas.
6.97.3
प्रक्षीणं स्वबलं दृष्ट्वा वध्यमानं वलीमुखैः।
बभूवास्य व्यथा युद्धे दृष्ट्वा दैवविपर्ययम् ॥ ६.९७.३ ॥
Als er sein eigenes Heer schwinden und von den Affenkriegern erschlagen sah, erwachte in ihm im Kampf Kummer, und er sah die Umkehr des Schicksals.
6.97.4
उवाच च समीपस्थं महोदरमनन्तरम्।
अस्मिन् काले महाबाहो जयाशा त्वयि मे स्थिता ॥ ६.९७.४ ॥
Und er sprach zu Mahodara, der in der Nähe stand: O du Starkarmiger, in dieser Stunde ruht meine Hoffnung auf Sieg auf dir.
6.97.5
जहि शत्रुचमूं वीर दर्शयाद्य पराक्रमम्।
भर्तृपिण्डस्य कालोऽयं निर्वेष्टुं साधु युध्यताम् ॥ ६.९७.५ ॥
O Held, schlage das feindliche Heer nieder; zeige heute deine Tapferkeit. Dies ist die Zeit, die Schuld gegenüber deinem Herrn für sein Brot zu begleichen; kämpfe gut.
6.97.6
एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा राक्षसेन्द्रो महोदरः।
प्रविवेशारिसेनां स पतङ्ग इव पावकम् ॥ ६.९७.६ ॥
So angesprochen sagte der Rākṣasa-Herr Mahodara: 'So sei es', und wie ein Falter ins Feuer stürzt, drang er in das feindliche Heer ein.
6.97.7
ततः स कदनं चक्रे वानराणां महाबलः।
भर्तृवाक्येन तेजस्वी स्वेन वीर्येण चोदितः ॥ ६.९७.७ ॥
Da richtete jener an Kraft Gewaltige ein Gemetzel unter den Affen an, angetrieben vom Befehl seines Herrn und von seiner eigenen Tapferkeit, der strahlende Krieger.
6.97.8
वानराश्च महासत्त्वाः प्रगृह्य विपुलाः शिलाः।
प्रविश्यारिबलं भीमं जघ्नुस्ते सर्वराक्षसान् ॥ ६.९७.८ ॥
Und die Affen von großem Mut ergriffen gewaltige Felsen, drangen in jenes furchtbare feindliche Heer ein und erschlugen alle Rākṣasas.
6.97.9
महोदरः सुसंक्रुद्धः शरैः काञ्चनभूषणैः।
चिच्छेद पाणिपादोरु वानराणां महाहवे ॥ ६.९७.९ ॥
Mahodara, von großem Zorn entbrannt, schnitt mit goldgeschmückten Pfeilen Hände, Füße und Schenkel der Affen in jener großen Schlacht ab.
6.97.10
ततस्ते वानराः सर्वे राक्षसैरर्दिता भृशम्।
दिशो दश द्रुताः केचित् केचित् सुग्रीवमाश्रिताः ॥ ६.९७.१० ॥
Da flohen alle jene Affen, von den Rākṣasas schwer bedrängt, in die zehn Richtungen; einige suchten Zuflucht bei Sugrīva.
6.97.11
प्रभग्नं समरे दृष्ट्वा वानराणां महाबलम्।
अभिदुद्राव सुग्रीवो महोदरमनन्तरम् ॥ ६.९७.११ ॥
Als Sugrīva die große Kraft der Affen im Kampf zersprengt sah, stürzte er sich sogleich auf Mahodara.
6.97.12
प्रगृह्य विपुलां घोरां महीधरसमां शिलाम्।
चिक्षेप च महातेजास्तद्वधाय हरीश्वरः ॥ ६.९७.१२ ॥
Der strahlende Herr der Affen ergriff einen weiten, furchtbaren Felsen, einem Berg gleich, und schleuderte ihn, um jenen zu erschlagen.
6.97.13
तामापतन्तीं सहसा शिलां दृष्ट्वा महोदरः।
असम्भ्रान्तस्ततो बाणैर्निर्बिभेद दुरासदाम् ॥ ६.९७.१३ ॥
Als er den Felsen plötzlich auf sich zustürzen sah, geriet Mahodara nicht in Verwirrung und durchbohrte mit Pfeilen jenen unangreifbaren Felsen.
6.97.14
रक्षसा तेन बाणौघैर्निकृत्ता सा सहस्रधा।
निपपात तदा भूमौ गृध्रचक्रमिवाकुलम् ॥ ६.९७.१४ ॥
Von dem Pfeilregen des Rākṣasa zerschnitten, zerbrach jener Felsen in tausend Stücke und fiel zu Boden wie ein aufgeschrecktes Geierrudel.
6.97.15
तां तु भिन्नां शिलां दृष्ट्वा सुग्रीवः क्रोधमूर्च्छितः।
सालमुत्पाट्य चिक्षेप तं स चिच्छेद नैकधा ॥ ६.९७.१५ ॥
Als Sugrīva den zerbrochenen Felsen sah, war er vor Zorn wie betäubt, riss einen Sāla-Baum aus und warf ihn; der Rākṣasa zerhieb ihn in viele Stücke.
6.97.16
शरैश्च विददारैनं शूरः परबलार्दनः।
स ददर्श ततः क्रुद्धः परिघं पतितं भुवि ॥ ६.९७.१६ ॥
Dieser Held, der feindliche Heere niederwirft, durchbohrte auch ihn mit Pfeilen; dann sah er, zornentbrannt, eine eiserne Keule am Boden liegen.
6.97.17
आविध्य तु स तं दीप्तं परिघं तस्य दर्शयन्।
परिघेणोग्रवेगेन जघानास्य हयोत्तमान् ॥ ६.९७.१७ ॥
Er schwang jene glühende Keule, zeigte sie ihm und erschlug mit ungestümer Wucht mit eben dieser Keule seine besten Rosse.
6.97.18
तस्माद्धतहयाद् वीरः सोऽवप्लुत्य महारथात्।
गदां जग्राह संक्रुद्धो राक्षसोऽथ महोदरः ॥ ६.९७.१८ ॥
Vom großen Wagen, dessen Rosse erschlagen waren, sprang der Held herab und ergriff eine Keule; da nahm der Rākṣasa Mahodara, in heftigem Zorn, eine Gadā.
6.97.19
गदापरिघहस्तौ तौ युधि वीरौ समीयतुः।
नर्दन्तौ गोवृषप्रख्यौ घनाविव सविद्युतौ ॥ ६.९७.१९ ॥
Mit Keule und eisernem Prügel in den Händen trafen sich die beiden Helden im Kampf, brüllend wie Stiere, wie Wolken mit Blitzen.
6.97.20
ततः क्रुद्धो गदां तस्मै चिक्षेप रजनीचरः।
ज्वलन्तीं भास्कराभासां सुग्रीवाय महोदरः ॥ ६.९७.२० ॥
Da schleuderte der zornige Nachtwandler Mahodara eine lodernde Keule, leuchtend wie die Sonne, auf Sugrīva.
6.97.21
गदां तां सुमहाघोरामापतन्तीं महाबलः।
सुग्रीवो रोषताम्राक्षः समुद्यम्य महाहवे ॥ ६.९७.२१ ॥
Als er jene überaus furchtbare Keule auf sich zukommen sah, hob der mächtige Sugrīva, die Augen rot vor Zorn, sie in der großen Schlacht empor.
6.97.22
आजघान गदां तस्य परिघेण हरीश्वरः।
पपात तरसा भिन्नः परिघस्तस्य भूतले ॥ ६.९७.२२ ॥
Der Herr der Affen traf seine Keule mit einem eisernen Prügel; zerschmettert fiel der Prügel zu Boden.
6.97.23
ततो जग्राह तेजस्वी सुग्रीवो वसुधातलात्।
आयसं मुसलं घोरं सर्वतो हेमभूषितम् ॥ ६.९७.२३ ॥
Da ergriff der strahlende Sugrīva vom Boden einen eisernen Stößel, furchtbar, überall mit Gold geschmückt.
6.97.24
स तमुद्यम्य चिक्षेप सोऽप्यस्य प्राक्षिपद् गदाम्।
भिन्नावन्योन्यमासाद्य पेततुस्तौ महीतले ॥ ६.९७.२४ ॥
Er hob ihn empor und schleuderte ihn; auch er warf seine Keule gegen ihn. Die beiden Waffen prallten aufeinander, zerbrachen, und beide Kämpfer fielen zu Boden.
6.97.25
ततो भिन्नप्रहरणौ मुष्टिभ्यां तौ समीयतुः।
तेजोबलसमाविष्टौ दीप्ताविव हुताशनौ ॥ ६.९७.२५ ॥
Dann, als ihre Waffen zerbrochen waren, trafen sich die beiden mit den Fäusten, erfüllt von Glanz und Kraft, wie zwei lodernde Feuer.
6.97.26
जघ्नतुस्तौ तदान्योन्यं नदन्तौ च पुनः पुनः।
तलैश्चान्योन्यमासाद्य पेततुश्च महीतले ॥ ६.९७.२६ ॥
Die beiden schlugen einander immer wieder, brüllend; mit den Handflächen aneinandergeraten, fielen sie zu Boden.
6.97.27
उत्पेततुस्तदा तूर्णं जघ्नतुश्च परस्परम्।
भुजैश्चिक्षिपतुर्वीरावन्योन्यमपराजितौ ॥ ६.९७.२७ ॥
Da sprangen die beiden Helden rasch empor und schlugen aufeinander ein; mit den Armen warfen sie einander umher, beide unbesiegt.
6.97.28
जग्मतुस्तौ श्रमं वीरौ बाहुयुद्धे परंतपौ।
आजहार तदा खड्गमदूरपरिवर्तिनम् ॥ ६.९७.२८ ॥
Die beiden Helden, Peiniger ihrer Feinde, ermüdeten im Ringkampf; da ergriff einer ein in der Nähe kreisendes Schwert.
6.97.29
राक्षसश्चर्मणा सार्धं महावेगो महोदरः।
तथैव च महाखड्गं चर्मणा पतितं सह।
जग्राह वानरश्रेष्ठः सुग्रीवो वेगवत्तरः ॥ ६.९७.२९ ॥
Der Rākṣasa Mahodara, von großer Schnelligkeit, mit seinem Schild; und ebenso wurde das große Schwert, das zusammen mit dem Schild gefallen war, von Sugrīva ergriffen, dem Ersten der Affen, der noch schneller war.
6.97.30
ततो रोषपरीताङ्गौ नदन्तावभ्यधावताम्।
उद्यतासी रणे हृष्टौ युधि शस्त्रविशारदौ ॥ ६.९७.३० ॥
Da stürzten sich die beiden, die Glieder von Zorn ergriffen, brüllend, die Schwerter erhoben, im Kampf frohlockend und in den Waffen geübt, aufeinander los.
6.97.31
दक्षिणं मण्डलं चोभौ सुतूर्णं सम्परीयतुः।
अन्योन्यमभिसंक्रुद्धौ जये प्रणिहितावुभौ ॥ ६.९७.३१ ॥
Beide, heftig erzürnt und auf den Sieg bedacht, umkreisten einander rasch nach rechts.
6.97.32
स तु शूरो महावेगो वीर्यश्लाघी महोदरः।
महावर्मणि तं खड्गं पातयामास दुर्मतिः ॥ ६.९७.३२ ॥
Jener tapfere, sehr schnelle Mahodara, sich seiner Tapferkeit rühmend, schlug in böser Absicht das Schwert auf den großen Panzer nieder.
6.97.33
लग्नमुत्कर्षतः खड्गं खड्गेन कपिकुञ्जरः।
जहार सशिरस्त्राणं कुण्डलोपगतं शिरः ॥ ६.९७.३३ ॥
Der Elefant unter den Affen, als das Schwert hängen blieb, riss es mit dem seinen heraus und hieb jenen Kopf ab, samt Helm und Ohrringen.
6.97.34
निकृत्तशिरसस्तस्य पतितस्य महीतले।
तद् बलं राक्षसेन्द्रस्य दृष्ट्वा तत्र न दृश्यते ॥ ६.९७.३४ ॥
Als man ihn mit abgeschlagenem Haupt auf der Erde liegen sah, war das Heer des Herrn der Rākṣasas dort nicht mehr zu sehen.
6.97.35
हत्वा तं वानरैः सार्धं ननाद मुदितो हरिः।
चुक्रोध च दशग्रीवो बभौ हृष्टश्च राघवः ॥ ६.९७.३५ ॥
Nachdem er ihn erschlagen hatte, brüllte Hari (Hanumān) vor Freude zusammen mit den Affen; Daśagrīva geriet in Zorn, und Rāghava strahlte vor Freude.
6.97.36
विषण्णवदनाः सर्वे राक्षसा दीनचेतसः।
विद्रवन्ति ततः सर्वे भयवित्रस्तचेतसः ॥ ६.९७.३६ ॥
Mit betrübten Gesichtern und niedergeschlagenen Herzen, die Gemüter von Furcht erschreckt, flohen da alle Rākṣasas.
6.97.37
महोदरं तं विनिपात्य भूमौ
महागिरेः कीर्णमिवैकदेशम्।
सूर्यात्मजस्तत्र रराज लक्ष्म्या
सूर्यः स्वतेजोभिरिवाप्रधृष्यः ॥ ६.९७.३७ ॥
Er streckte Mahodara auf den Boden nieder, der dalag wie ein Teil eines großen, zerstreuten Berges. Dort strahlte der Sohn der Sonne, Sugrīva, in Herrlichkeit, wie die Sonne, unbezwingbar in ihrem eigenen Glanz.
6.97.38
अथ विजयमवाप्य वानरेन्द्रः
समरमुखे सुरसिद्धयक्षसङ्घैः।
अवनितलगतैश्च भूतसङ्घै-
र्हरुषसमाकुलितैर्निरीक्ष्यमाणः ॥ ६.९७.३८ ॥
Da wurde der Herr der Affen, nachdem er den Sieg errungen hatte, an der Front der Schlacht von Scharen der Götter, Siddhas und Yakṣas sowie von Scharen der Wesen auf der Erde angeschaut, alle von Freude bewegt.