Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 6.97

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

6.97.1

हन्यमाने बले तूर्णमन्योन्यं ते महामृधे।
सरसीव महाघर्मे सूपक्षीणे बभूवतुः ॥ ६.९७.१ ॥

മഹായുദ്ധത്തിൽ സേന വേഗം നശിച്ചപ്പോൾ അവർ ഇരുവരും മഹാചൂടിൽ വെള്ളം പൂർണ്ണമായി വറ്റിയ തടാകം പോലെയായി.

6.97.2

स्वबलस्य तु घातेन विरूपाक्षवधेन च।
बभूव द्विगुणं क्रुद्धो रावणो राक्षसाधिपः ॥ ६.९७.२ ॥

സ്വന്തം സേനയുടെ നാശവും വിരൂപാക്ഷന്റെ വധവും കണ്ട് രാക്ഷസാധിപതിയായ രാവണൻ ഇരട്ടി കോപിച്ചു.

6.97.3

प्रक्षीणं स्वबलं दृष्ट्वा वध्यमानं वलीमुखैः।
बभूवास्य व्यथा युद्धे दृष्ट्वा दैवविपर्ययम् ॥ ६.९७.३ ॥

സ്വന്തം സേന ക്ഷയിച്ച് വാനരന്മാരാൽ വധിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ട് അവന് യുദ്ധത്തിൽ വേദന ഉണ്ടായി; വിധിയുടെ മറിച്ചിൽ അവൻ കണ്ടു.

6.97.4

उवाच च समीपस्थं महोदरमनन्तरम्।
अस्मिन् काले महाबाहो जयाशा त्वयि मे स्थिता ॥ ६.९७.४ ॥

അടുത്ത് നിന്ന മഹോദരനോട് അവൻ പറഞ്ഞു: ഹേ മഹാബാഹോ, ഈ സമയത്ത് എന്റെ ജയപ്രതീക്ഷ നിന്നിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.

6.97.5

जहि शत्रुचमूं वीर दर्शयाद्य पराक्रमम्।
भर्तृपिण्डस्य कालोऽयं निर्वेष्टुं साधु युध्यताम् ॥ ६.९७.५ ॥

ഹേ വീരാ, ശത്രുസേനയെ സംഹരിക്കൂ; ഇന്ന് നിന്റെ പരാക്രമം കാണിക്കൂ. യജമാനന്റെ അന്നത്തിന്റെ കടം വീട്ടാനുള്ള സമയമാണിത്; നന്നായി യുദ്ധം ചെയ്യൂ.

6.97.6

एवमुक्तस्तथेत्युक्त्वा राक्षसेन्द्रो महोदरः।
प्रविवेशारिसेनां स पतङ्ग इव पावकम् ॥ ६.९७.६ ॥

ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട രാക്ഷസേന്ദ്രനായ മഹോദരൻ 'അങ്ങനെതന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് ശലഭം തീയിലേക്ക് എന്നപോലെ ശത്രുസേനയിലേക്ക് കടന്നു.

6.97.7

ततः स कदनं चक्रे वानराणां महाबलः।
भर्तृवाक्येन तेजस्वी स्वेन वीर्येण चोदितः ॥ ६.९७.७ ॥

അപ്പോൾ ആ മഹാബലൻ വാനരന്മാരെ സംഹരിച്ചു. തന്റെ പ്രഭുവിന്റെ വാക്കിനാലും സ്വന്തം വീര്യത്താലും പ്രേരിതനായ ആ തേജസ്വി അങ്ങനെ ചെയ്തു.

6.97.8

वानराश्च महासत्त्वाः प्रगृह्य विपुलाः शिलाः।
प्रविश्यारिबलं भीमं जघ्नुस्ते सर्वराक्षसान् ॥ ६.९७.८ ॥

മഹാവീര്യരായ വാനരന്മാർ വലിയ പാറകളെടുത്ത് ആ ഭയങ്കരമായ ശത്രുസൈന്യത്തിൽ കടന്ന് എല്ലാ രാക്ഷസരെയും വധിച്ചു.

6.97.9

महोदरः सुसंक्रुद्धः शरैः काञ्चनभूषणैः।
चिच्छेद पाणिपादोरु वानराणां महाहवे ॥ ६.९७.९ ॥

അത്യന്തം കോപിച്ച മഹോദരൻ സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങളോടുകൂടിയ ശരങ്ങളാൽ ആ മഹായുദ്ധത്തിൽ വാനരന്മാരുടെ കൈകളും കാലുകളും തുടകളും മുറിച്ചു.

6.97.10

ततस्ते वानराः सर्वे राक्षसैरर्दिता भृशम्।
दिशो दश द्रुताः केचित् केचित् सुग्रीवमाश्रिताः ॥ ६.९७.१० ॥

അപ്പോൾ രാക്ഷസന്മാരാൽ അതിതീവ്രമായി പീഡിതരായ വാനരന്മാരെല്ലാം പത്തു ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി; ചിലർ സുഗ്രീവനെ ശരണം പ്രാപിച്ചു.

6.97.11

प्रभग्नं समरे दृष्ट्वा वानराणां महाबलम्।
अभिदुद्राव सुग्रीवो महोदरमनन्तरम् ॥ ६.९७.११ ॥

യുദ്ധത്തിൽ വാനരന്മാരുടെ മഹാബലം തകർന്നതു കണ്ട് സുഗ്രീവൻ ഉടനെ മഹോദരനു നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.

6.97.12

प्रगृह्य विपुलां घोरां महीधरसमां शिलाम्।
चिक्षेप च महातेजास्तद्वधाय हरीश्वरः ॥ ६.९७.१२ ॥

മഹാതേജസ്വിയായ വാനരേശ്വരൻ പർവതസമാനമായ വലുതും ഭയങ്കരവുമായ ഒരു പാറയെടുത്ത് അവനെ വധിക്കാനായി എറിഞ്ഞു.

6.97.13

तामापतन्तीं सहसा शिलां दृष्ट्वा महोदरः।
असम्भ्रान्तस्ततो बाणैर्निर्बिभेद दुरासदाम् ॥ ६.९७.१३ ॥

പെട്ടെന്ന് തന്റെ നേർക്കു പതിക്കുന്ന ആ പാറ കണ്ട മഹോദരൻ പതറാതെ, അമ്പുകൾകൊണ്ട് ആ അജേയമായ പാറയെ തുളച്ചു.

6.97.14

रक्षसा तेन बाणौघैर्निकृत्ता सा सहस्रधा।
निपपात तदा भूमौ गृध्रचक्रमिवाकुलम् ॥ ६.९७.१४ ॥

ആ രാക്ഷസന്റെ അമ്പുകളുടെ പ്രവാഹത്താൽ മുറിഞ്ഞ ആ പാറ ആയിരം കഷണങ്ങളായി, കഴുകന്മാരുടെ കൂട്ടംപോലെ ചിതറി നിലത്തുവീണു.

6.97.15

तां तु भिन्नां शिलां दृष्ट्वा सुग्रीवः क्रोधमूर्च्छितः।
सालमुत्पाट्य चिक्षेप तं स चिच्छेद नैकधा ॥ ६.९७.१५ ॥

ആ പാറ തകർന്നത് കണ്ട സുഗ്രീവൻ കോപത്താൽ മൂർച്ഛിതനായി, ഒരു സാലവൃക്ഷം പിഴുതെടുത്ത് എറിഞ്ഞു; അവൻ അതിനെ പലവിധം മുറിച്ചു.

6.97.16

शरैश्च विददारैनं शूरः परबलार्दनः।
स ददर्श ततः क्रुद्धः परिघं पतितं भुवि ॥ ६.९७.१६ ॥

ശത്രുസൈന്യത്തെ തകർക്കുന്ന ആ വീരൻ അമ്പുകളാൽ അവനെയും മുറിവേൽപ്പിച്ചു; പിന്നെ കുപിതനായി നിലത്തുവീണുകിടന്ന ഒരു പരിഘം കണ്ടു.

6.97.17

आविध्य तु स तं दीप्तं परिघं तस्य दर्शयन्।
परिघेणोग्रवेगेन जघानास्य हयोत्तमान् ॥ ६.९७.१७ ॥

ആ ജ്വലിക്കുന്ന പരിഘം ചുഴറ്റി അവനെ കാണിച്ചുകൊണ്ട്, ഉഗ്രവേഗത്തോടെ അതേ പരിഘംകൊണ്ട് അവന്റെ ഉത്തമ കുതിരകളെ അടിച്ചുവീഴ്ത്തി.

6.97.18

तस्माद्धतहयाद् वीरः सोऽवप्लुत्य महारथात्।
गदां जग्राह संक्रुद्धो राक्षसोऽथ महोदरः ॥ ६.९७.१८ ॥

കുതിരകൾ ചത്തുവീണ ആ മഹാരഥത്തിൽനിന്ന് ആ വീരൻ ചാടിയിറങ്ങി; അപ്പോൾ അത്യന്തം കുപിതനായ ആ രാക്ഷസൻ മഹോദരൻ ഒരു ഗദ കൈയിലെടുത്തു.

6.97.19

गदापरिघहस्तौ तौ युधि वीरौ समीयतुः।
नर्दन्तौ गोवृषप्रख्यौ घनाविव सविद्युतौ ॥ ६.९७.१९ ॥

ഗദയും പരിഘവും കയ്യിലേന്തിയ ആ രണ്ടു വീരന്മാരും യുദ്ധത്തിൽ നേർക്കുനേർ വന്നു; കാളകളെപ്പോലെ ഗർജിച്ചുകൊണ്ട്, മിന്നലോടുകൂടിയ മേഘങ്ങളെപ്പോലെ.

6.97.20

ततः क्रुद्धो गदां तस्मै चिक्षेप रजनीचरः।
ज्वलन्तीं भास्कराभासां सुग्रीवाय महोदरः ॥ ६.९७.२० ॥

അപ്പോൾ കോപിച്ച രാക്ഷസൻ മഹോദരൻ, ജ്വലിക്കുന്നതും സൂര്യസമാനം പ്രകാശിക്കുന്നതുമായ ഗദ സുഗ്രീവന്റെ നേർക്ക് എറിഞ്ഞു.

6.97.21

गदां तां सुमहाघोरामापतन्तीं महाबलः।
सुग्रीवो रोषताम्राक्षः समुद्यम्य महाहवे ॥ ६.९७.२१ ॥

തന്റെ നേർക്ക് പതിക്കുന്ന ആ അതിഭയങ്കരമായ ഗദയെ കണ്ട്, രോഷംകൊണ്ട് ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ മഹാബലനായ സുഗ്രീവൻ മഹായുദ്ധത്തിൽ അതിനെ ഉയർത്തി.

6.97.22

आजघान गदां तस्य परिघेण हरीश्वरः।
पपात तरसा भिन्नः परिघस्तस्य भूतले ॥ ६.९७.२२ ॥

വാനരേശ്വരൻ പരിഘം കൊണ്ട് അവന്റെ ഗദയെ അടിച്ചു; വേഗത്തിൽ പിളർന്ന അവന്റെ പരിഘം നിലത്തുവീണു.

6.97.23

ततो जग्राह तेजस्वी सुग्रीवो वसुधातलात्।
आयसं मुसलं घोरं सर्वतो हेमभूषितम् ॥ ६.९७.२३ ॥

അപ്പോൾ തേജസ്വിയായ സുഗ്രീവൻ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഒരു ഇരുമ്പുമുസലം എടുത്തു—ഭയങ്കരമായത്, എല്ലായിടത്തും സ്വർണ്ണംകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചത്.

6.97.24

स तमुद्यम्य चिक्षेप सोऽप्यस्य प्राक्षिपद् गदाम्।
भिन्नावन्योन्यमासाद्य पेततुस्तौ महीतले ॥ ६.९७.२४ ॥

അവൻ അതിനെ ഉയർത്തി എറിഞ്ഞു; അവനും ഇവന്റെ നേർക്ക് ഗദ എറിഞ്ഞു. ഇരുവരും പരസ്പരം ഏറ്റുമുട്ടി തകർന്ന് നിലത്തുവീണു.

6.97.25

ततो भिन्नप्रहरणौ मुष्टिभ्यां तौ समीयतुः।
तेजोबलसमाविष्टौ दीप्ताविव हुताशनौ ॥ ६.९७.२५ ॥

അപ്പോൾ ആയുധങ്ങൾ ഒടിഞ്ഞ ആ ഇരുവരും മുഷ്ടികൾകൊണ്ട് ഏറ്റുമുട്ടി; തേജസ്സും ബലവും നിറഞ്ഞവരായി, ജ്വലിക്കുന്ന രണ്ട് അഗ്നികളെപ്പോലെ.

6.97.26

जघ्नतुस्तौ तदान्योन्यं नदन्तौ च पुनः पुनः।
तलैश्चान्योन्यमासाद्य पेततुश्च महीतले ॥ ६.९७.२६ ॥

ആ ഇരുവരും പരസ്പരം ആവർത്തിച്ചു അടിച്ചും ഗർജിച്ചും; ഉള്ളങ്കൈകളാൽ ഏറ്റുമുട്ടി ഇരുവരും നിലത്തു വീണു.

6.97.27

उत्पेततुस्तदा तूर्णं जघ्नतुश्च परस्परम्।
भुजैश्चिक्षिपतुर्वीरावन्योन्यमपराजितौ ॥ ६.९७.२७ ॥

അപ്പോൾ ആ രണ്ടു വീരന്മാരും വേഗം എഴുന്നേറ്റ് പരസ്പരം അടിച്ചു; തോളുകൾകൊണ്ട് പരസ്പരം എറിഞ്ഞു, ഇരുവരും അജേയരായി.

6.97.28

जग्मतुस्तौ श्रमं वीरौ बाहुयुद्धे परंतपौ।
आजहार तदा खड्गमदूरपरिवर्तिनम् ॥ ६.९७.२८ ॥

മല്ലയുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ വേദനിപ്പിക്കുന്ന ആ ഇരുവീരന്മാരും ക്ഷീണിച്ചു; അപ്പോൾ അടുത്തു ചുറ്റിക്കറങ്ങിയ വാൾ ഒരാൾ എടുത്തു.

6.97.29

राक्षसश्चर्मणा सार्धं महावेगो महोदरः।
तथैव च महाखड्गं चर्मणा पतितं सह।
जग्राह वानरश्रेष्ठः सुग्रीवो वेगवत्तरः ॥ ६.९७.२९ ॥

മഹാവേഗനായ രാക്ഷസൻ മഹോദരൻ പരിചയോടുകൂടി; അതുപോലെ പരിചയോടുകൂടി വീണ ആ മഹാ വാൾ വാനരശ്രേഷ്ഠനായ സുഗ്രീവൻ, ഏറെ വേഗത്തിൽ, പിടിച്ചെടുത്തു.

6.97.30

ततो रोषपरीताङ्गौ नदन्तावभ्यधावताम्।
उद्यतासी रणे हृष्टौ युधि शस्त्रविशारदौ ॥ ६.९७.३० ॥

അപ്പോൾ രോഷത്താൽ ശരീരം നിറഞ്ഞവരായി, ഗർജിച്ചുകൊണ്ട്, വാളുകൾ ഉയർത്തി, യുദ്ധത്തിൽ സന്തോഷത്തോടെ, ആയുധവിദ്യയിൽ വിദഗ്ദ്ധരായ ആ ഇരുവരും പരസ്പരം പാഞ്ഞടുത്തു.

6.97.31

दक्षिणं मण्डलं चोभौ सुतूर्णं सम्परीयतुः।
अन्योन्यमभिसंक्रुद्धौ जये प्रणिहितावुभौ ॥ ६.९७.३१ ॥

കോപം നിറഞ്ഞ ഇരുവരും വേഗത്തിൽ പരസ്പരം വലംവച്ചു; ഇരുവരും വിജയത്തിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ചവരായിരുന്നു.

6.97.32

स तु शूरो महावेगो वीर्यश्लाघी महोदरः।
महावर्मणि तं खड्गं पातयामास दुर्मतिः ॥ ६.९७.३२ ॥

ശൂരനും അതിവേഗവാനും തന്റെ വീര്യത്തെ പുകഴ്ത്തുന്നവനുമായ മഹോദരൻ ദുർബുദ്ധിയോടെ ആ വാൾ വലിയ കവചത്തിന്മേൽ വീശി.

6.97.33

लग्नमुत्कर्षतः खड्गं खड्गेन कपिकुञ्जरः।
जहार सशिरस्त्राणं कुण्डलोपगतं शिरः ॥ ६.९७.३३ ॥

കപികുഞ്ജരൻ തന്റെ വാൾകൊണ്ട് ആ വാൾ കുടുങ്ങിയപ്പോൾ വലിച്ചെടുത്ത്, ശിരസ്ത്രാണത്തോടും കുണ്ഡലങ്ങളോടും കൂടിയ ആ തല വെട്ടിമാറ്റി.

6.97.34

निकृत्तशिरसस्तस्य पतितस्य महीतले।
तद् बलं राक्षसेन्द्रस्य दृष्ट्वा तत्र न दृश्यते ॥ ६.९७.३४ ॥

തല അറ്റ് നിലത്തുവീണ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ രാക്ഷസേന്ദ്രന്റെ ആ സേന അവിടെ കാണാതായി.

6.97.35

हत्वा तं वानरैः सार्धं ननाद मुदितो हरिः।
चुक्रोध च दशग्रीवो बभौ हृष्टश्च राघवः ॥ ६.९७.३५ ॥

അവനെ വധിച്ച്, വാനരന്മാരോടൊപ്പം ഹരി (ഹനുമാൻ) സന്തോഷത്തോടെ ഗർജ്ജിച്ചു; ദശഗ്രീവൻ കോപിച്ചു, രാഘവൻ സന്തോഷത്താൽ തിളങ്ങി.

6.97.36

विषण्णवदनाः सर्वे राक्षसा दीनचेतसः।
विद्रवन्ति ततः सर्वे भयवित्रस्तचेतसः ॥ ६.९७.३६ ॥

മുഖം വാടി, മനസ്സ് ദീനമായി, ഭയത്താൽ വിറച്ച ഹൃദയത്തോടെ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും അപ്പോൾ ഓടിപ്പോയി.

6.97.37

महोदरं तं विनिपात्य भूमौ
महागिरेः कीर्णमिवैकदेशम्।
सूर्यात्मजस्तत्र रराज लक्ष्म्या
सूर्यः स्वतेजोभिरिवाप्रधृष्यः ॥ ६.९७.३७ ॥

മഹോദരനെ അവൻ നിലത്ത് വീഴ്ത്തി. മഹാപർവതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം ചിതറിക്കിടക്കുന്നതുപോലെ അവൻ കിടന്നു. അവിടെ സൂര്യപുത്രനായ സുഗ്രീവൻ, സ്വന്തം തേജസ്സുകൊണ്ട് അജേയനായ സൂര്യനെപ്പോലെ, ശോഭയോടെ പ്രകാശിച്ചു.

6.97.38

अथ विजयमवाप्य वानरेन्द्रः
समरमुखे सुरसिद्धयक्षसङ्घैः।
अवनितलगतैश्च भूतसङ्घै-
र्हरुषसमाकुलितैर्निरीक्ष्यमाणः ॥ ६.९७.३८ ॥

അപ്പോൾ വിജയം നേടിയ വാനരരാജാവ്, യുദ്ധമുഖത്ത്, ദേവന്മാരുടെയും സിദ്ധന്മാരുടെയും യക്ഷന്മാരുടെയും സംഘങ്ങളാലും ഭൂമിയിൽ നിന്നിരുന്ന ജീവികളുടെ സംഘങ്ങളാലും, ആനന്ദംകൊണ്ട് നിറഞ്ഞവരായി നോക്കപ്പെട്ടു.