Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.100
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.100.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य युधाजित्केकयो नृपः ।
स्वगुरुं प्रेषयामास राघवाय महात्मने ।
गार्ग्यमङ्गिरसः पुत्रं ब्रह्मर्षिममितप्रभम् ॥ ७.१००.१ ॥
Nach einiger Zeit schickte der Kekaya-König Yudhājit seinen eigenen Lehrer, den Brahmarṣi Gārgya, Sohn des Aṅgiras, von unermesslichem Glanz, zu dem großherzigen Rāghava.
7.100.2
दश चाश्वसहस्राणि प्रीतिदानमनुत्तमम् ॥ ७.१००.२ ॥
Und zehntausend Pferde, ein höchst vortreffliches Geschenk der Zuneigung.
7.100.3
कम्बलानि च रत्नानि चित्रवस्त्रमथोत्तमम् ।
रामाय प्रददौ राजा शुभान्याभरणानि च ॥ ७.१००.३ ॥
Und der König schenkte Rāma wollene Decken, Juwelen, feine bestickte Stoffe und verheißungsvolle Schmuckstücke.
7.100.4
श्रुत्वा तु राघवो धीमान्महर्षिं गार्ग्यमागतम् ।
मातुलस्याश्वपतिनः प्रहितं तन्महाधनम् ॥ ७.१००.४ ॥
Als der weise Rāghava dies hörte, erfuhr er, dass der große Weise Gārgya eingetroffen war, mit dem gewaltigen Reichtum, den sein Onkel mütterlicherseits, der Herr der Pferde, gesandt hatte.
7.100.5
प्रत्युद्गम्य च काकुत्स्थः क्रोशमात्रं सहानुजः ।
गार्ग्यं सम्पूजयामास यथा शक्रो बृहस्पतिम् ॥ ७.१००.५ ॥
Und Kākutstha ging mit seinem jüngeren Bruder eine krośa weit entgegen und ehrte Gārgya, wie Indra Bṛhaspati ehrt.
7.100.6
तथा सम्पूज्य तमृषिं तद्धनं प्रतिगृह्य च ।
पृष्ट्वा प्रतिपदं सर्वं कुशलं मातुलस्य च ।
उपविष्टं महाभागं रामः प्रष्टुं प्रचक्रमे ॥ ७.१००.६ ॥
Nachdem er so den Weisen geehrt, den Reichtum entgegengenommen und Schritt für Schritt nach allem Wohlergehen und nach dem seines mütterlichen Onkels gefragt hatte, begann Rāma, den hochbeglückten Sitzenden zu befragen.
7.100.7
किमाह मातुलो वाक्यं यदर्थं भगवानिह ।
प्राप्तो वाक्यविदां श्रेष्ठः साक्षादिव बृहस्पतिः ॥ ७.१००.७ ॥
Welche Botschaft hat mein Onkel mütterlicherseits übermittelt, derentwegen dieser Verehrungswürdige hierher gekommen ist? Der Beste unter den Redekundigen, wie Bṛhaspati selbst.
7.100.8
रामस्य भाषितं श्रुत्वा महर्षिः कार्यविस्तरम् ।
वक्तुमद्भुतसङ्काशं राघवायोपचक्रमे ॥ ७.१००.८ ॥
Als er Rāmas Worte gehört hatte, begann der große Weise, zu dem Rāghava von wunderbarer Erscheinung zu sprechen, um die ganze Sache darzulegen.
7.100.9
मातुलस्ते महाबाहो वाक्यमाह नरर्षभः ।
युधाजित्प्रीतिसंयुक्तं श्रूयतां यदि रोचते ॥ ७.१००.९ ॥
O du Starkarmiger, dein Onkel mütterlicherseits, Yudhājit, der Beste unter den Menschen, hat diese von Zuneigung erfüllte Botschaft gesprochen; höre sie, wenn es dir gefällt.
7.100.10
अयं गन्धर्वविषयः फलमूलोपशोभितः ।
सिन्धोरुभयतः पार्श्वे देशः परमशोभनः ॥ ७.१००.१० ॥
Dies ist das Land der Gandharvas, geschmückt mit Früchten und Wurzeln; die Gegend an beiden Ufern des Sindhu ist überaus schön.
7.100.11
तं च रक्षन्ति गन्धर्वाः सायुधा युद्धकोविदाः ।
शैलूषस्य सुता वीर त्रिकोट्यो वै महाबलाः ॥ ७.१००.११ ॥
Und bewacht wird es von bewaffneten, kriegserfahrenen Gandharvas: die Söhne Śailūṣas, dreimal zehn Millionen an Zahl, o Held, alle von großer Kraft.
7.100.12
तान्विनिर्जित्य काकुत्स्थ गन्धर्वनगरं शुभम् ।
निवेशय महाबोहो स्वे पुरे सुसमाहिते ॥ ७.१००.१२ ॥
O Kākutstha, nachdem du sie vollständig besiegt hast, richte die schöne Stadt der Gandharvas fest in deiner eigenen Stadt ein, o du Starkarmiger.
7.100.13
अन्यस्य न गतिस्तत्र देशः परमशोभनः ।
रोचतां ते महाबाहो नाहं त्वामहितं वदे ॥ ७.१००.१३ ॥
Dorthin hat kein anderer Zugang; der Ort ist überaus prächtig. O Mahābāhu, möge er dir gefallen; ich sage dir nichts, was dir schaden würde.
7.100.14
तच्छ्रुत्वा राघवः प्रीतो महर्षेर्मातुलस्य च ।
उवाच बाढमित्येव भरतं चान्ववैक्षत ॥ ७.१००.१४ ॥
Als Rāghava (Rāma) dies hörte, war er erfreut, stimmte den Worten des großen Weisen und seines Mutterbruders zu, sagte: „Sehr gut“, und blickte auf Bharata.
7.100.15
सो ऽब्रवीद्राघवः प्रीतः साञ्जलिप्रग्रहो द्विजम् ।
इमौ कुमारौ तं देशं ब्रह्मर्षे विचरिष्यतः ॥ ७.१००.१५ ॥
Rāghava (Rāma), erfreut, mit gefalteten Händen, sprach zum Brahmanen: „O Brahmarṣi, diese beiden Prinzen werden jenes Land durchstreifen.“
7.100.16
भरतस्यात्मजौ वीरौ तक्षः पुष्कल एव च ।
मातुलेन सुगुप्तौ तु धर्मेण सुसमाहितौ ॥ ७.१००.१६ ॥
Bharatas zwei heldenhafte Söhne, Takṣa und Puṣkala, waren von ihrem Mutterbruder gut beschützt und standhaft im Dharma.
7.100.17
भरतं चाग्रतः कृत्वा कुमारौ सबलानुगौ ।
निहत्य गन्धर्वसुतान्द्वे पुरे विभजिष्यतः ॥ ७.१००.१७ ॥
Mit Bharata an der Spitze werden diese beiden Prinzen mit ihren Heeren und Gefolgsleuten die Söhne der Gandharvas erschlagen und die beiden Städte teilen.
7.100.18
निवेश्य ते पुरवरे आत्मजौ सन्निवेश्य च ।
आगमिष्यति मे भूयः सकाशमतिधार्मिकः ॥ ७.१००.१८ ॥
Nachdem er jene beiden Söhne in den prächtigen Städten eingesetzt hat, wird der überaus rechtschaffene Bharata wieder in meine Gegenwart kommen.
7.100.19
ब्रह्मर्षिमेवमुक्त्वा तु भरतं सबलानुगम् ।
आज्ञापयामास तदा कुमारौ चाभ्यषेचयत् ॥ ७.१००.१९ ॥
Nachdem er dies dem brahmanischen Weisen gesagt hatte, gab er Bharata, der mit dem Heer und seinem Gefolge war, Befehl, und ließ die beiden Prinzen salben.
7.100.20
नक्षत्रेण च सौम्येन पुरस्कृत्याङ्गिरस्सुतम् ।
भरतः सह सैन्येन कुमाराभ्यां विनिर्ययौ ॥ ७.१००.२० ॥
Unter einem günstigen Sternbild, mit dem Sohn des Aṅgiras an der Spitze, brach Bharata mit dem Heer und den beiden Prinzen auf.
7.100.21
सा सेना शक्रयुक्तेव नगरान्निर्ययावथ ।
राघवानुगता दूरं दुराधर्षा सुरैरपि ॥ ७.१००.२१ ॥
Jenes Heer, als wäre es mit Indra vereint, zog aus der Stadt und folgte dem Rāghava weit, unbesiegbar selbst für die Götter.
7.100.22
मांसादानि च सत्त्वानि रक्षांसि सुमहान्ति च ।
अनुजग्मुर्हि भरतं रुधिरस्य पिपासया ॥ ७.१००.२२ ॥
Fleischfressende Wesen und große Rākṣasas folgten Bharata aus Durst nach Blut.
7.100.23
भूतग्रामाश्च बहवो मांसभक्षाः सुदारुणाः ।
गन्धर्वपुत्रमांसानि भोक्तुकामाः सहस्रशः ॥ ७.१००.२३ ॥
Viele Scharen von Wesen, fleischfressend und überaus grausam, begierig, das Fleisch der Gandharva-Söhne zu essen, kamen zu Tausenden.
7.100.24
सिंहव्याघ्रवराहाणां खेचराणां च पक्षिणाम् ।
बहूनि वै सहस्राणि सेनाया ययुरग्रतः ॥ ७.१००.२४ ॥
Viele Tausende von Löwen, Tigern und Ebern sowie Vögeln, die durch die Lüfte fliegen, zogen vor dem Heer her.
7.100.25
अध्यर्धमासमुषिता पथि सेना निरामया ।
हृष्टपुष्टजनाकीर्णा केकयं समुपागमत् ॥ ७.१००.२५ ॥
Nach einem Aufenthalt von anderthalb Monaten auf dem Weg erreichte das Heer, frei von Krankheit und voller froher, wohlgenährter Menschen, das Land der Kekaya.