رامايانا فالميكي · السارغا 7.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.103.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य रामे धर्मपरे स्थिते ।
कालस्तापसरूपेण राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०३.१ ॥
ذات يوم، بينما كان راما ثابتًا في الدارما، جاء الزمن (كالا) في هيئة زاهد إلى باب الملك.
7.103.2
सो ऽब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं धृतिमन्तं यशश्विनम् ।
मां निवेदय रामाय सम्प्राप्तं कार्यगौरवात् ॥ ७.१०३.२ ॥
قال للاكشمانا الثابت المجيد: "أبلغ راما بأني جئت لجسامة أمر."
7.103.3
दूतो ऽस्म्यतिबलस्याहं महर्षेरमितौजसः ।
रामं दिदृक्षुरायातः कार्येण हि महाबल ॥ ७.१०३.३ ॥
"أنا رسول الحكيم العظيم شديد القوة، ذي البهاء اللامتناهي. أيها القوي، جئت راغبًا في رؤية راما لأمر ما."
7.103.4
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सौमित्रिस्त्वरया ऽन्वितः ।
न्यवेदयत रामाय तापसं तं समागतम् ॥ ७.१०३.४ ॥
لما سمع كلامه، أسرع سومتراء ابن لكشمانا فأبلغ راما بأمر الزاهد الذي جاء.
7.103.5
जयस्व राम धर्मेण उभौ लोकौ महाद्युते ।
दूतस्त्वां द्रष्टुमायातस्तपसा भास्करप्रभः ॥ ७.१०३.५ ॥
"يا راما، لتنتصر في العالمين بالدارما! أيها العظيم الضياء، هذا الرسول، المتألق كالشمس بتقشفه، قد جاء ليراك."
7.103.6
तद्वाक्यं लक्ष्मणेनोक्तं श्रुत्वा राम उवाच ह ।
प्रवेश्यतां मुनिस्तात महौजास्तस्य वाक्यधृत् ॥ ७.१०३.६ ॥
لما سمع راما كلام لكشمانا قال: "يا أخي، ليُدخَل الحكيم عظيم الضياء؛ فهو الوفي بكلمته."
7.103.7
सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा प्रावेशयत तं मुनिम् ।
ज्वलन्तमेव तेजोभिः प्रदहन्तमिवांशुभिः ॥ ७.१०३.७ ॥
فقال لاكشمانا: «ليكن ذلك»، وأدخل ذلك الحكيم المتوهج بالبهاء كأنه يحرق بأشعته.
7.103.8
सो ऽभिगम्य रघुश्रेष्ठं दीप्यपानं स्वतेजसा ।
ऋषिर्मधुरया वाचा वर्धस्वेत्याह राघवम् ॥ ७.१०३.८ ॥
فاقترب الحكيم، متوهجًا بجلاله، من خير الراغوين، وقال بكلام عذب: «لتزدهر».
7.103.9
तस्मै रामो महातेजाः पूजामर्घ्यपुरोगमाम् ।
ददौ कुशलमव्यग्रं प्रष्टुमेवोपचक्रमे ॥ ७.१०३.९ ॥
وأعطاه راما ذو البهاء العظيم التكريم، بدءًا بقربان الأرغيا، وشرع يسأل عن سلامته بهدوء.
7.103.10
पृष्टश्च कुशलं तेन रामेण वदतां वरः ।
आसने काञ्चने दिव्ये निषसाद महायशाः ॥ ७.१०३.१० ॥
وبعد أن سأله راما عن سلامته، جلس خيرُ المتكلمين، ذو الشهرة العظيمة، على مقعد ذهبي إلهي.
7.103.11
तमुवाच ततो रामः स्वागतं ते महामुने ।
प्रापयास्य च वाक्यानि यतो दूतस्त्वमागतः ॥ ७.१०३.११ ॥
فقال له راما: «أهلًا بك أيها الحكيم العظيم. وبما أنك جئت رسولًا، فأبلغ كلماته».
7.103.12
चोदितो राजसिंहेन मुनिर्वाक्यमभाषत ।
द्वन्द्वमेतत्प्रवक्तव्यं हितं वै यद्यपेक्षसे ॥ ७.१०३.१२ ॥
فحثّه راما أسدُ الملوك، فتكلم الحكيم بهذه الكلمات: «إن كنت تريد، فيجب أن يُقال هذا الأمر المزدوج الذي هو نافع حقًا».
7.103.13
यः शृणोति निरीक्षेद्वा स वध्यो भविता तव ।
भवेद्वै मुनिमुख्यस्य वचनं यद्यपेक्षसे ॥ ७.१०३.१३ ॥
من يسمع أو يرى سيكون مقتولاً على يدك. إن كنت تريد كلام أفضل الحكماء فليكن ذلك.
7.103.14
स तथेति प्रतिज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।
द्वारि तिष्ठ महाबाहो प्रतिहारं विसर्जय ॥ ७.१०३.१४ ॥
فتعهد قائلاً «فليكن ذلك»، وقال راما للكشمانا: يا ذا الذراعين القويتين، قف عند الباب واصرف الحارس.
7.103.15
स मे वध्यः खलु भवेत् कथाद्वन्द्वं समीरितम् ।
ऋषेर्मम च सौमित्रे पश्येद्वा शृणुयाच्च यः ॥ ७.१०३.१५ ॥
يا ابن سومتراء، من يرى أو يسمع حديث هذا الحكيم وحديثي سيُقتل بالتأكيد على يدي.
7.103.16
ततो निक्षिप्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं द्वारि सङ्ग्रहम् ।
तमुवाच मुने वाक्यं कथयस्वेति राघवः ॥ ७.१०३.१६ ॥
ثم وضع راغافا راما، سليل كاكوتستha، لكشمانا حارساً عند الباب، وقال لذلك الحكيم: تكلم بكلامك أيها الحكيم.
7.103.17
यत्ते मनीषितं वाक्यं येन वा ऽसि समाहितः ।
कथयस्वाविशङ्कस्त्वं ममापि हृदि वर्तते ॥ ७.१०३.१७ ॥
أيّ كلام تريده، وبه تكون مطمئناً، فقله دون تردد؛ فهو نفسه في قلبي أيضاً.