Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.103

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

7.103.1

कस्यचित्त्वथ कालस्य रामे धर्मपरे स्थिते ।
कालस्तापसरूपेण राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०३.१ ॥

ஒரு சமயம், ராமர் தர்மத்தில் நிலைபெற்றிருந்தபோது, காலன் ஒரு தபஸ்வியின் வடிவில் அரண்மனை வாயிலுக்கு வந்தான்.

7.103.2

सो ऽब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं धृतिमन्तं यशश्विनम् ।
मां निवेदय रामाय सम्प्राप्तं कार्यगौरवात् ॥ ७.१०३.२ ॥

அவர் தைரியமும் புகழும் கொண்ட லக்ஷ்மணரிடம் கூறினார்: "ஒரு முக்கியமான காரியத்திற்காக நான் வந்திருக்கிறேன் என்று ராமருக்குத் தெரிவியுங்கள்."

7.103.3

दूतो ऽस्म्यतिबलस्याहं महर्षेरमितौजसः ।
रामं दिदृक्षुरायातः कार्येण हि महाबल ॥ ७.१०३.३ ॥

"அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட, மிகு வலிமைமிக்க மகரிஷியின் தூதன் நான். ஓ மகாபலரே, ராமரைக் காண விரும்பி ஒரு காரியத்திற்காக வந்தேன்."

7.103.4

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सौमित्रिस्त्वरया ऽन्वितः ।
न्यवेदयत रामाय तापसं तं समागतम् ॥ ७.१०३.४ ॥

அவருடைய சொற்களைக் கேட்ட சுமித்ரையின் மகன் லக்ஷ்மணர், விரைவாக வந்த அந்தத் தபஸ்வியைப் பற்றி ராமருக்குத் தெரிவித்தார்.

7.103.5

जयस्व राम धर्मेण उभौ लोकौ महाद्युते ।
दूतस्त्वां द्रष्टुमायातस्तपसा भास्करप्रभः ॥ ७.१०३.५ ॥

"ஓ ராமா, தர்மத்தால் இரு உலகங்களிலும் வெற்றி பெறுவாயாக. ஓ மகாஒளியுடையவனே, தபசினால் சூரியனைப் போல ஒளிரும் தூதன் உன்னைக் காண வந்திருக்கிறான்."

7.103.6

तद्वाक्यं लक्ष्मणेनोक्तं श्रुत्वा राम उवाच ह ।
प्रवेश्यतां मुनिस्तात महौजास्तस्य वाक्यधृत् ॥ ७.१०३.६ ॥

லக்ஷ்மணர் சொன்ன அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட ராமர் கூறினார்: "அன்பு தம்பியே, மகா ஒளி கொண்ட அந்த முனிவரை உள்ளே அழைத்து வருக; அவர் தம் சொல்லை நிறைவேற்றுபவர்."

7.103.7

सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा प्रावेशयत तं मुनिम् ।
ज्वलन्तमेव तेजोभिः प्रदहन्तमिवांशुभिः ॥ ७.१०३.७ ॥

இலக்குவன் 'அப்படியே' என்று கூறி, தன் ஒளியால் ஜொலித்து, கதிர்களால் எரிப்பவர் போன்ற அந்த முனிவரை உள்ளே அழைத்துச் சென்றான்.

7.103.8

सो ऽभिगम्य रघुश्रेष्ठं दीप्यपानं स्वतेजसा ।
ऋषिर्मधुरया वाचा वर्धस्वेत्याह राघवम् ॥ ७.१०३.८ ॥

அந்த முனிவர், தன் ஒளியால் ஒளிர்ந்தவராய், ரகுக்களில் சிறந்தவரை அணுகி, இனிய சொல்லால் 'நீ வளம் பெறுக' என்றார்.

7.103.9

तस्मै रामो महातेजाः पूजामर्घ्यपुरोगमाम् ।
ददौ कुशलमव्यग्रं प्रष्टुमेवोपचक्रमे ॥ ७.१०३.९ ॥

மகா தேஜஸ்வியான ராமர் அவருக்கு அர்க்கியம் முதலாகக் கொண்ட உபசாரத்தை அளித்து, அமைதியாக நலம் விசாரிக்கத் தொடங்கினார்.

7.103.10

पृष्टश्च कुशलं तेन रामेण वदतां वरः ।
आसने काञ्चने दिव्ये निषसाद महायशाः ॥ ७.१०३.१० ॥

ராமரால் நலம் விசாரிக்கப்பட்ட, பேசுவோரில் சிறந்த அந்த மகாயசஸ்வி தெய்வீகமான பொன் ஆசனத்தில் அமர்ந்தார்.

7.103.11

तमुवाच ततो रामः स्वागतं ते महामुने ।
प्रापयास्य च वाक्यानि यतो दूतस्त्वमागतः ॥ ७.१०३.११ ॥

அப்போது ராமர் அவரிடம் கூறினார்: 'மகாமுனியே, உமக்கு நல்வரவு. நீர் தூதராக வந்திருப்பதால், இவருடைய சொற்களைக் கூறுவீராக.'

7.103.12

चोदितो राजसिंहेन मुनिर्वाक्यमभाषत ।
द्वन्द्वमेतत्प्रवक्तव्यं हितं वै यद्यपेक्षसे ॥ ७.१०३.१२ ॥

அரசசிங்கமான ராமரால் தூண்டப்பட்ட முனிவர் கூறினார்: 'நீர் விரும்பினால், நன்மை தரும் இந்த இரட்டையை அவசியம் கூற வேண்டும்.'

7.103.13

यः शृणोति निरीक्षेद्वा स वध्यो भविता तव ।
भवेद्वै मुनिमुख्यस्य वचनं यद्यपेक्षसे ॥ ७.१०३.१३ ॥

யார் கேட்டாலும் அல்லது பார்த்தாலும், அவன் உன்னால் கொல்லப்பட வேண்டியவனாவான். முனிவர்களில் சிறந்தவரின் வார்த்தையை நீ விரும்பினால் அப்படியே ஆகட்டும்.

7.103.14

स तथेति प्रतिज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।
द्वारि तिष्ठ महाबाहो प्रतिहारं विसर्जय ॥ ७.१०३.१४ ॥

'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சபதம் செய்து, ராமன் லக்ஷ்மணனிடம் கூறினான் - ஓ மகாபாகுவே, வாசலில் நில், வாயில் காவலனை அனுப்பிவிடு.

7.103.15

स मे वध्यः खलु भवेत् कथाद्वन्द्वं समीरितम् ।
ऋषेर्मम च सौमित्रे पश्येद्वा शृणुयाच्च यः ॥ ७.१०३.१५ ॥

ஓ சௌமித்திரா, ஋ந்த ரிஷியும் என்னுடைய இந்த உரையாடலையும் பார்ப்பவனோ கேட்பவனோ, அவன் நிச்சயமாக என்னால் கொல்லப்பட வேண்டியவனாவான்.

7.103.16

ततो निक्षिप्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं द्वारि सङ्ग्रहम् ।
तमुवाच मुने वाक्यं कथयस्वेति राघवः ॥ ७.१०३.१६ ॥

பிறகு காகுத்ஸ்தனான ராகவன் ராமன், லக்ஷ்மணனை வாசலில் காவலுக்கு நிறுத்தி, அந்த முனிவரிடம் கூறினான் - 'முனிவரே, உம் வார்த்தையைச் சொல்லுங்கள்.'

7.103.17

यत्ते मनीषितं वाक्यं येन वा ऽसि समाहितः ।
कथयस्वाविशङ्कस्त्वं ममापि हृदि वर्तते ॥ ७.१०३.१७ ॥

உம் விருப்பமான எந்த வார்த்தையாக இருந்தாலும், அதனால் நீர் ஒருமுகப்பட்டிருந்தாலும், அதைத் தயக்கமின்றிச் சொல்லுங்கள்; என் மனதிலும் அதுவே உள்ளது.