Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.103.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य रामे धर्मपरे स्थिते ।
कालस्तापसरूपेण राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०३.१ ॥
Als Rāma einst im Dharma gefestigt war, kam Kāla in der Gestalt eines Asketen zum Tor des Königs.
7.103.2
सो ऽब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं धृतिमन्तं यशश्विनम् ।
मां निवेदय रामाय सम्प्राप्तं कार्यगौरवात् ॥ ७.१०३.२ ॥
Er sprach zu dem standhaften und ruhmreichen Lakṣmaṇa: "Melde mich Rāma: Ich bin wegen der Schwere einer Angelegenheit gekommen."
7.103.3
दूतो ऽस्म्यतिबलस्याहं महर्षेरमितौजसः ।
रामं दिदृक्षुरायातः कार्येण हि महाबल ॥ ७.१०३.३ ॥
"Ich bin der Bote des überaus mächtigen großen Weisen von unermesslicher Kraft. O Mächtiger, ich bin gekommen, um Rāma zu sehen, in einer Angelegenheit."
7.103.4
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सौमित्रिस्त्वरया ऽन्वितः ।
न्यवेदयत रामाय तापसं तं समागतम् ॥ ७.१०३.४ ॥
Als Lakṣmaṇa, Sohn der Sumitrā, seine Worte hörte, meldete er Rāma eilig den Asketen, der gekommen war.
7.103.5
जयस्व राम धर्मेण उभौ लोकौ महाद्युते ।
दूतस्त्वां द्रष्टुमायातस्तपसा भास्करप्रभः ॥ ७.१०३.५ ॥
"O Rāma, siege in beiden Welten durch den Dharma! O Hochstrahlender, dieser Bote, durch seine Askese strahlend wie die Sonne, ist gekommen, dich zu sehen."
7.103.6
तद्वाक्यं लक्ष्मणेनोक्तं श्रुत्वा राम उवाच ह ।
प्रवेश्यतां मुनिस्तात महौजास्तस्य वाक्यधृत् ॥ ७.१०३.६ ॥
Als Rāma diese Worte Lakṣmaṇas hörte, sprach er: "Lieber Bruder, lass den Weisen von großem Glanz hereinbringen; er hält sein Wort."
7.103.7
सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा प्रावेशयत तं मुनिम् ।
ज्वलन्तमेव तेजोभिः प्रदहन्तमिवांशुभिः ॥ ७.१०३.७ ॥
Lakṣmaṇa sagte: »So sei es« und führte jenen Weisen hinein, der von Glanz strahlte, als brenne er mit seinen Strahlen.
7.103.8
सो ऽभिगम्य रघुश्रेष्ठं दीप्यपानं स्वतेजसा ।
ऋषिर्मधुरया वाचा वर्धस्वेत्याह राघवम् ॥ ७.१०३.८ ॥
Der Weise, der aus eigenem Glanz strahlte, trat zu dem Besten der Raghus und sprach mit süßer Stimme: »Mögest du gedeihen.«
7.103.9
तस्मै रामो महातेजाः पूजामर्घ्यपुरोगमाम् ।
ददौ कुशलमव्यग्रं प्रष्टुमेवोपचक्रमे ॥ ७.१०३.९ ॥
Rāma von großem Glanz erwies ihm Ehre, beginnend mit der Arghya-Gabe, und begann ruhig nach seinem Wohlergehen zu fragen.
7.103.10
पृष्टश्च कुशलं तेन रामेण वदतां वरः ।
आसने काञ्चने दिव्ये निषसाद महायशाः ॥ ७.१०३.१० ॥
Von Rāma nach seinem Wohlergehen gefragt, setzte sich der Beste der Redner, der große Berühmte, auf einen göttlichen goldenen Sitz.
7.103.11
तमुवाच ततो रामः स्वागतं ते महामुने ।
प्रापयास्य च वाक्यानि यतो दूतस्त्वमागतः ॥ ७.१०३.११ ॥
Da sprach Rāma zu ihm: »Willkommen, großer Weiser. Da du als Bote gekommen bist, überbringe seine Worte.«
7.103.12
चोदितो राजसिंहेन मुनिर्वाक्यमभाषत ।
द्वन्द्वमेतत्प्रवक्तव्यं हितं वै यद्यपेक्षसे ॥ ७.१०३.१२ ॥
Von Rāma, dem Löwen unter den Königen, angespornt, sprach der Weise diese Worte: »Wenn du es wünschst, muss diese doppelte Angelegenheit, die heilsam ist, wahrlich gesagt werden.«
7.103.13
यः शृणोति निरीक्षेद्वा स वध्यो भविता तव ।
भवेद्वै मुनिमुख्यस्य वचनं यद्यपेक्षसे ॥ ७.१०३.१३ ॥
Wer es hört oder sieht, wird von dir getötet werden. Wenn du die Worte des vornehmsten Weisen wünschst, so sei es.
7.103.14
स तथेति प्रतिज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।
द्वारि तिष्ठ महाबाहो प्रतिहारं विसर्जय ॥ ७.१०३.१४ ॥
Nachdem er gelobt hatte 'so sei es', sprach Rāma zu Lakṣmaṇa: O Starkarmiger, stehe an der Tür und entlasse den Türhüter.
7.103.15
स मे वध्यः खलु भवेत् कथाद्वन्द्वं समीरितम् ।
ऋषेर्मम च सौमित्रे पश्येद्वा शृणुयाच्च यः ॥ ७.१०३.१५ ॥
O Sohn Sumitrās, wer das Gespräch dieses Weisen und von mir sieht oder hört, wird gewiss von mir getötet werden.
7.103.16
ततो निक्षिप्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं द्वारि सङ्ग्रहम् ।
तमुवाच मुने वाक्यं कथयस्वेति राघवः ॥ ७.१०३.१६ ॥
Dann stellte Rāghava Rāma, der Nachkomme des Kakutstha, Lakṣmaṇa als Wache an die Tür und sprach zu jenem Weisen: Sprich deine Worte, o Weiser.
7.103.17
यत्ते मनीषितं वाक्यं येन वा ऽसि समाहितः ।
कथयस्वाविशङ्कस्त्वं ममापि हृदि वर्तते ॥ ७.१०३.१७ ॥
Welches Wort du auch im Sinn hast, wodurch du gesammelt bist, sprich es ohne Scheu aus; dasselbe liegt auch in meinem Herzen.