Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.103

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

7.103.1

कस्यचित्त्वथ कालस्य रामे धर्मपरे स्थिते ।
कालस्तापसरूपेण राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०३.१ ॥

ครั้นต่อมาเวลาหนึ่ง ขณะที่พระรามทรงตั้งมั่นในธรรม กาลเทวะได้มาถึงประตูวังในรูปของดาบส

7.103.2

सो ऽब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं धृतिमन्तं यशश्विनम् ।
मां निवेदय रामाय सम्प्राप्तं कार्यगौरवात् ॥ ७.१०३.२ ॥

ดาบสนั้นกล่าวถ้อยคำแก่พระลักษมณ์ผู้มีความมั่นคงและมีเกียรติยศว่า ขอท่านกราบทูลพระรามให้ทราบว่าข้าพเจ้ามาถึงแล้ว เพราะเหตุแห่งกิจการอันสำคัญยิ่ง

7.103.3

दूतो ऽस्म्यतिबलस्याहं महर्षेरमितौजसः ।
रामं दिदृक्षुरायातः कार्येण हि महाबल ॥ ७.१०३.३ ॥

ข้าพเจ้าเป็นทูตของมหาฤๅษีผู้มีกำลังยิ่งนัก และมีเดชานุภาพหาประมาณมิได้ ข้าแต่ผู้มีกำลังมหาศาล ข้าพเจ้ามาเพราะปรารถนาจะพบพระราม ด้วยเหตุแห่งกิจการหนึ่ง

7.103.4

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सौमित्रिस्त्वरया ऽन्वितः ।
न्यवेदयत रामाय तापसं तं समागतम् ॥ ७.१०३.४ ॥

เมื่อพระลักษมณ์บุตรของพระสุมิตราได้ฟังถ้อยคำนั้น ก็รีบกราบทูลพระรามให้ทราบถึงดาบสผู้มาถึงนั้น

7.103.5

जयस्व राम धर्मेण उभौ लोकौ महाद्युते ।
दूतस्त्वां द्रष्टुमायातस्तपसा भास्करप्रभः ॥ ७.१०३.५ ॥

ข้าแต่พระรามผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์ ขอพระองค์จงชนะทั้งสองโลกด้วยธรรม ทูตผู้นี้มีรัศมีดุจดวงอาทิตย์ด้วยตบะของตน ได้มาเพื่อเฝ้าพระองค์

7.103.6

तद्वाक्यं लक्ष्मणेनोक्तं श्रुत्वा राम उवाच ह ।
प्रवेश्यतां मुनिस्तात महौजास्तस्य वाक्यधृत् ॥ ७.१०३.६ ॥

พระรามได้ฟังถ้อยคำที่พระลักษมณ์กราบทูลแล้วตรัสว่า น้องรัก ขอให้อนุญาตให้มุนีผู้มีเดชรุ่งเรืองนั้นเข้ามา ท่านเป็นผู้รักษาคำพูดของตน

7.103.7

सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा प्रावेशयत तं मुनिम् ।
ज्वलन्तमेव तेजोभिः प्रदहन्तमिवांशुभिः ॥ ७.१०३.७ ॥

พระลักษมณ์กล่าวว่า ดีแล้ว แล้วนำมุนีนั้นเข้ามา มุนีผู้รุ่งโรจน์ด้วยแสงสว่างดุจจะเผาผลาญด้วยรังสีของตน

7.103.8

सो ऽभिगम्य रघुश्रेष्ठं दीप्यपानं स्वतेजसा ।
ऋषिर्मधुरया वाचा वर्धस्वेत्याह राघवम् ॥ ७.१०३.८ ॥

มุนีผู้มีรัศมีส่องสว่างด้วยเดชของตนเข้าไปเฝ้าผู้เลิศแห่งรฆุวงศ์ แล้วกล่าวด้วยถ้อยคำอันไพเราะว่า ขอให้ท่านเจริญรุ่งเรืองเถิด

7.103.9

तस्मै रामो महातेजाः पूजामर्घ्यपुरोगमाम् ।
ददौ कुशलमव्यग्रं प्रष्टुमेवोपचक्रमे ॥ ७.१०३.९ ॥

พระรามผู้มีเดชานุภาพยิ่งใหญ่ ทรงถวายการต้อนรับแก่มุนีนั้นด้วยการบูชา เริ่มด้วยอรฆยะ แล้วทรงเริ่มถามถึงความสุขสวัสดีด้วยพระทัยสงบ

7.103.10

पृष्टश्च कुशलं तेन रामेण वदतां वरः ।
आसने काञ्चने दिव्ये निषसाद महायशाः ॥ ७.१०३.१० ॥

พระรามผู้เป็นเลิศในการตรัสได้ตรัสถามถึงความสุขสวัสดี มุนีผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่จึงประทับลงบนอาสน์ทองอันทิพย์

7.103.11

तमुवाच ततो रामः स्वागतं ते महामुने ।
प्रापयास्य च वाक्यानि यतो दूतस्त्वमागतः ॥ ७.१०३.११ ॥

ครั้นนั้นพระรามตรัสแก่มุนีว่า ขอต้อนรับท่านผู้เป็นมหามุนี ในเมื่อท่านมาในฐานะทูต ขอท่านกล่าวถ้อยคำของผู้ส่งท่านมาเถิด

7.103.12

चोदितो राजसिंहेन मुनिर्वाक्यमभाषत ।
द्वन्द्वमेतत्प्रवक्तव्यं हितं वै यद्यपेक्षसे ॥ ७.१०३.१२ ॥

มุนีได้รับการกระตุ้นจากพระรามผู้ดุจราชสีห์ในหมู่กษัตริย์ จึงกล่าวถ้อยคำว่า หากท่านประสงค์ เรื่องสองฝ่ายนี้อันเป็นประโยชน์ย่อมควรกล่าวจริง ๆ

7.103.13

यः शृणोति निरीक्षेद्वा स वध्यो भविता तव ।
भवेद्वै मुनिमुख्यस्य वचनं यद्यपेक्षसे ॥ ७.१०३.१३ ॥

ผู้ใดได้ฟังหรือได้เห็นเรื่องนี้ ผู้นั้นจะต้องถูกท่านประหารเป็นแน่ หากท่านประสงค์ถ้อยคำของมุนีผู้เป็นประมุขแห่งฤๅษี ก็ขอให้เป็นเช่นนั้น

7.103.14

स तथेति प्रतिज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।
द्वारि तिष्ठ महाबाहो प्रतिहारं विसर्जय ॥ ७.१०३.१४ ॥

พระรามรับคำว่า ดีแล้ว แล้วตรัสแก่พระลักษมณ์ว่า ข้าแต่ผู้มีแขนแข็งแรง จงยืนเฝ้าอยู่ที่ประตู และให้นายประตูออกไปเสีย

7.103.15

स मे वध्यः खलु भवेत् कथाद्वन्द्वं समीरितम् ।
ऋषेर्मम च सौमित्रे पश्येद्वा शृणुयाच्च यः ॥ ७.१०३.१५ ॥

ผู้ใดเห็นหรือได้ฟังการสนทนาระหว่างฤๅษีกับเราแล้ว ผู้นั้นจะต้องถูกเราประหารเป็นแน่ ข้าแต่บุตรของพระสุมิตรา

7.103.16

ततो निक्षिप्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं द्वारि सङ्ग्रहम् ।
तमुवाच मुने वाक्यं कथयस्वेति राघवः ॥ ७.१०३.१६ ॥

ครั้นนั้น พระราฆวะผู้สืบเชื้อสายกากุตสถ์ ให้พระลักษมณ์ยืนรักษาอยู่ที่ประตู แล้วตรัสแก่มุนีนั้นว่า ท่านมุนี ขอท่านกล่าวถ้อยคำเถิด

7.103.17

यत्ते मनीषितं वाक्यं येन वा ऽसि समाहितः ।
कथयस्वाविशङ्कस्त्वं ममापि हृदि वर्तते ॥ ७.१०३.१७ ॥

ถ้อยคำใดที่ท่านตั้งใจจะกล่าว และท่านมีใจสงบด้วยเหตุนั้น ขอท่านกล่าวโดยไม่ต้องกังวล สิ่งนั้นก็มีอยู่ในใจของเราเช่นกัน