Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.103.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य रामे धर्मपरे स्थिते ।
कालस्तापसरूपेण राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०३.१ ॥
Certa vez, enquanto Rāma permanecia firme no dharma, Kāla chegou à porta do rei sob a forma de um asceta.
7.103.2
सो ऽब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं धृतिमन्तं यशश्विनम् ।
मां निवेदय रामाय सम्प्राप्तं कार्यगौरवात् ॥ ७.१०३.२ ॥
Disse ao firme e glorioso Lakṣmaṇa: "Anuncie-me a Rāma: vim por causa da gravidade de um assunto."
7.103.3
दूतो ऽस्म्यतिबलस्याहं महर्षेरमितौजसः ।
रामं दिदृक्षुरायातः कार्येण हि महाबल ॥ ७.१०३.३ ॥
"Sou o mensageiro do grande sábio de poder imenso. Ó poderoso, vim desejando ver Rāma, por um assunto."
7.103.4
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सौमित्रिस्त्वरया ऽन्वितः ।
न्यवेदयत रामाय तापसं तं समागतम् ॥ ७.१०३.४ ॥
Ao ouvir suas palavras, Lakṣmaṇa, filho de Sumitrā, relatou apressadamente a Rāma sobre o asceta que chegara.
7.103.5
जयस्व राम धर्मेण उभौ लोकौ महाद्युते ।
दूतस्त्वां द्रष्टुमायातस्तपसा भास्करप्रभः ॥ ७.१०३.५ ॥
"Ó Rāma, vence em ambos os mundos pelo dharma! Ó de grande esplendor, este mensageiro, brilhante como o sol pela sua austeridade, veio ver-te."
7.103.6
तद्वाक्यं लक्ष्मणेनोक्तं श्रुत्वा राम उवाच ह ।
प्रवेश्यतां मुनिस्तात महौजास्तस्य वाक्यधृत् ॥ ७.१०३.६ ॥
Ao ouvir estas palavras de Lakṣmaṇa, Rāma disse: "Querido irmão, que o sábio de grande esplendor seja trazido; ele cumpre a sua palavra."
7.103.7
सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा प्रावेशयत तं मुनिम् ।
ज्वलन्तमेव तेजोभिः प्रदहन्तमिवांशुभिः ॥ ७.१०३.७ ॥
Lakṣmaṇa disse: «Assim seja», e fez entrar aquele sábio, que resplandecia com seu esplendor, como se queimasse com seus raios.
7.103.8
सो ऽभिगम्य रघुश्रेष्ठं दीप्यपानं स्वतेजसा ।
ऋषिर्मधुरया वाचा वर्धस्वेत्याह राघवम् ॥ ७.१०३.८ ॥
O sábio, resplandecendo com seu próprio esplendor, aproximou-se do melhor dos Raghus e disse com voz doce: «Que prosperes».
7.103.9
तस्मै रामो महातेजाः पूजामर्घ्यपुरोगमाम् ।
ददौ कुशलमव्यग्रं प्रष्टुमेवोपचक्रमे ॥ ७.१०३.९ ॥
Rāma, de grande esplendor, deu-lhe honras, começando pela oferenda de arghya, e pôs-se a perguntar calmamente pelo seu bem-estar.
7.103.10
पृष्टश्च कुशलं तेन रामेण वदतां वरः ।
आसने काञ्चने दिव्ये निषसाद महायशाः ॥ ७.१०३.१० ॥
Interrogado sobre seu bem-estar por Rāma, o melhor dos oradores, o de grande renome, sentou-se num assento dourado e divino.
7.103.11
तमुवाच ततो रामः स्वागतं ते महामुने ।
प्रापयास्य च वाक्यानि यतो दूतस्त्वमागतः ॥ ७.१०३.११ ॥
Então Rāma disse-lhe: «Bem-vindo, grande sábio. Como vieste como mensageiro, transmite as suas palavras».
7.103.12
चोदितो राजसिंहेन मुनिर्वाक्यमभाषत ।
द्वन्द्वमेतत्प्रवक्तव्यं हितं वै यद्यपेक्षसे ॥ ७.१०३.१२ ॥
Instado por Rāma, o leão entre os reis, o sábio falou estas palavras: «Se assim desejas, este assunto duplo, que é benéfico, deve de facto ser dito».
7.103.13
यः शृणोति निरीक्षेद्वा स वध्यो भविता तव ।
भवेद्वै मुनिमुख्यस्य वचनं यद्यपेक्षसे ॥ ७.१०३.१३ ॥
Quem ouvir ou vir será morto por ti. Se desejas as palavras do principal dos sábios, que assim seja.
7.103.14
स तथेति प्रतिज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।
द्वारि तिष्ठ महाबाहो प्रतिहारं विसर्जय ॥ ७.१०३.१४ ॥
Tendo prometido 'assim seja', Rāma disse a Lakṣmaṇa: Ó de braços poderosos, fica à porta e dispensa o porteiro.
7.103.15
स मे वध्यः खलु भवेत् कथाद्वन्द्वं समीरितम् ।
ऋषेर्मम च सौमित्रे पश्येद्वा शृणुयाच्च यः ॥ ७.१०३.१५ ॥
Ó filho de Sumitrā, quem vir ou ouvir esta conversa deste sábio e minha será certamente morto por mim.
7.103.16
ततो निक्षिप्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं द्वारि सङ्ग्रहम् ।
तमुवाच मुने वाक्यं कथयस्वेति राघवः ॥ ७.१०३.१६ ॥
Então Rāghava Rāma, descendente de Kakutstha, colocou Lakṣmaṇa à porta como guarda e disse àquele sábio: Fala tuas palavras, ó sábio.
7.103.17
यत्ते मनीषितं वाक्यं येन वा ऽसि समाहितः ।
कथयस्वाविशङ्कस्त्वं ममापि हृदि वर्तते ॥ ७.१०३.१७ ॥
Qualquer palavra que desejes, pela qual estás recolhido, dize-a sem receio; a mesma está também em meu coração.