Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.103.1
कस्यचित्त्वथ कालस्य रामे धर्मपरे स्थिते ।
कालस्तापसरूपेण राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०३.१ ॥
Un día, mientras Rāma permanecía firme en el dharma, Kāla llegó a la puerta del rey con forma de asceta.
7.103.2
सो ऽब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं धृतिमन्तं यशश्विनम् ।
मां निवेदय रामाय सम्प्राप्तं कार्यगौरवात् ॥ ७.१०३.२ ॥
Dijo al firme y glorioso Lakṣmaṇa: "Anuncia a Rāma que he llegado por la gravedad de un asunto."
7.103.3
दूतो ऽस्म्यतिबलस्याहं महर्षेरमितौजसः ।
रामं दिदृक्षुरायातः कार्येण हि महाबल ॥ ७.१०३.३ ॥
"Soy mensajero del gran sabio de inmenso poder. Oh poderoso, he venido deseando ver a Rāma por un asunto."
7.103.4
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सौमित्रिस्त्वरया ऽन्वितः ।
न्यवेदयत रामाय तापसं तं समागतम् ॥ ७.१०३.४ ॥
Al oír sus palabras, Lakṣmaṇa, hijo de Sumitrā, informó apresuradamente a Rāma sobre el asceta que había llegado.
7.103.5
जयस्व राम धर्मेण उभौ लोकौ महाद्युते ।
दूतस्त्वां द्रष्टुमायातस्तपसा भास्करप्रभः ॥ ७.१०३.५ ॥
"¡Oh Rāma, vence en ambos mundos por medio del dharma! Oh de gran esplendor, este mensajero, brillante como el sol por su austeridad, ha venido a verte."
7.103.6
तद्वाक्यं लक्ष्मणेनोक्तं श्रुत्वा राम उवाच ह ।
प्रवेश्यतां मुनिस्तात महौजास्तस्य वाक्यधृत् ॥ ७.१०३.६ ॥
Al oír estas palabras de Lakṣmaṇa, Rāma dijo: "Querido hermano, que entre el sabio de gran esplendor; él es quien cumple su palabra."
7.103.7
सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा प्रावेशयत तं मुनिम् ।
ज्वलन्तमेव तेजोभिः प्रदहन्तमिवांशुभिः ॥ ७.१०३.७ ॥
Lakṣmaṇa dijo: «Así sea», e hizo entrar a aquel sabio, que resplandecía con su esplendor como si quemara con sus rayos.
7.103.8
सो ऽभिगम्य रघुश्रेष्ठं दीप्यपानं स्वतेजसा ।
ऋषिर्मधुरया वाचा वर्धस्वेत्याह राघवम् ॥ ७.१०३.८ ॥
El sabio, resplandeciendo con su propio esplendor, se acercó al mejor de los Raghus y dijo con dulce voz: «Que prosperes».
7.103.9
तस्मै रामो महातेजाः पूजामर्घ्यपुरोगमाम् ।
ददौ कुशलमव्यग्रं प्रष्टुमेवोपचक्रमे ॥ ७.१०३.९ ॥
Rāma, de gran esplendor, le ofreció honores, comenzando por la ofrenda de arghya, y se dispuso a preguntar con calma por su bienestar.
7.103.10
पृष्टश्च कुशलं तेन रामेण वदतां वरः ।
आसने काञ्चने दिव्ये निषसाद महायशाः ॥ ७.१०३.१० ॥
Preguntado por su bienestar por Rāma, el mejor de los oradores, el de gran renombre se sentó en un asiento dorado y divino.
7.103.11
तमुवाच ततो रामः स्वागतं ते महामुने ।
प्रापयास्य च वाक्यानि यतो दूतस्त्वमागतः ॥ ७.१०३.११ ॥
Entonces Rāma le dijo: «Bienvenido, gran sabio. Como has venido como mensajero, transmite sus palabras».
7.103.12
चोदितो राजसिंहेन मुनिर्वाक्यमभाषत ।
द्वन्द्वमेतत्प्रवक्तव्यं हितं वै यद्यपेक्षसे ॥ ७.१०३.१२ ॥
Instado por Rāma, el león entre los reyes, el sabio habló estas palabras: «Si lo deseas, este asunto dual, que es provechoso, debe ciertamente ser dicho».
7.103.13
यः शृणोति निरीक्षेद्वा स वध्यो भविता तव ।
भवेद्वै मुनिमुख्यस्य वचनं यद्यपेक्षसे ॥ ७.१०३.१३ ॥
Quien lo oiga o lo vea será muerto por ti. Si deseas la palabra del principal de los sabios, que así sea.
7.103.14
स तथेति प्रतिज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।
द्वारि तिष्ठ महाबाहो प्रतिहारं विसर्जय ॥ ७.१०३.१४ ॥
Habiendo prometido 'así sea', Rāma dijo a Lakṣmaṇa: Oh de brazos poderosos, quédate en la puerta y despide al guardián.
7.103.15
स मे वध्यः खलु भवेत् कथाद्वन्द्वं समीरितम् ।
ऋषेर्मम च सौमित्रे पश्येद्वा शृणुयाच्च यः ॥ ७.१०३.१५ ॥
Oh hijo de Sumitrā, quien vea o escuche la conversación de este sabio y mía será ciertamente muerto por mí.
7.103.16
ततो निक्षिप्य काकुत्स्थो लक्ष्मणं द्वारि सङ्ग्रहम् ।
तमुवाच मुने वाक्यं कथयस्वेति राघवः ॥ ७.१०३.१६ ॥
Entonces Rāghava Rāma, descendiente de Kakutstha, colocó a Lakṣmaṇa como guardia en la puerta y dijo a aquel sabio: Habla tus palabras, oh sabio.
7.103.17
यत्ते मनीषितं वाक्यं येन वा ऽसि समाहितः ।
कथयस्वाविशङ्कस्त्वं ममापि हृदि वर्तते ॥ ७.१०३.१७ ॥
Cualquier palabra que desees, con la que estés sereno, dila sin temor; también la misma está en mi corazón.