Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.104.1
शृणु राजन्महासत्व यदर्थमहमागतः ।
पितामहेन देवेन प्रेषितो ऽस्मि महाबल ॥ ७.१०४.१ ॥
Höre, o König, o Wesen von großer Kraft, weshalb ich gekommen bin. Ich wurde gesandt, o Mächtiger, vom Gott, dem Großvater.
7.104.2
तवाहं पूर्वसद्भावे पुत्रः परपुरञ्जय ।
मायासम्भावितो वीर कालः सर्वसमाहरः ॥ ७.१०४.२ ॥
O Bezwinger feindlicher Städte, in einem früheren Dasein war ich dein Sohn. O Held, ich bin die Zeit, durch Illusion hervorgebracht, der Vernichter aller Dinge.
7.104.3
पितामहश्च भगवानाह लोकपतिः प्रभुः ।
समयस्ते कृतः सौम्य लोकान्सम्परिरक्षितुम् ॥ ७.१०४.३ ॥
Der ehrwürdige Großvater, Herr der Welten und Gebieter, sprach: O Sanfter, mit dir wurde ein Bund geschlossen, um die Welten vollständig zu schützen.
7.104.4
सङ्क्षिप्य हि पुरा लोकान्मायया स्वयमेव हि ।
महार्णवे शयानो ऽप्सु मां त्वं पूर्वमजीजनः ॥ ७.१०४.४ ॥
Einst hast du selbst durch Illusion die Welten in dich zurückgezogen und, auf den Wassern des großen Ozeans ruhend, mich zuerst hervorgebracht.
7.104.5
भोगवन्तं ततो नागमनन्तमुदकेशयम् ।
मायया जनयित्वा त्वं द्वौ च सत्त्वौ महाबलौ ॥ ७.१०४.५ ॥
Dann brachtest du durch Illusion die Schlange Bhogavān hervor, Ananta genannt, die auf den Wassern ruht, und zwei Wesen von großer Macht.
7.104.6
मधुं च कैटभं चैव ययोरस्थिचयैर्वृता ।
इयं पर्वतसम्बाधा मेदिनी चाभवन्मही ॥ ७.१०४.६ ॥
Madhu und Kaiṭabha, deren Knochenhaufen diese von Bergen durchsetzte Erde bedeckten, so dass sie zur Erde, zur Mahī, wurde.
7.104.7
पद्मे दिव्ये ऽर्कसङ्काशे नाभ्यामुत्पाद्य मामपि ।
प्राजापत्यं त्वया कर्म मयि सर्वं निवेशितम् ॥ ७.१०४.७ ॥
Auf dem göttlichen Lotos, strahlend wie die Sonne, hast du auch mich aus deinem Nabel hervorgebracht und mir das ganze Werk des Herrn der Geschöpfe übertragen.
7.104.8
सो ऽहं सन्न्यस्तभारो हि त्वामुपासे जगत्पतिम् ।
रक्षां विधत्स्व भूतेषु मम तेजस्करो भवान् ॥ ७.१०४.८ ॥
Daher lege ich meine Last nieder und suche Zuflucht bei dir, Herr der Welten. Ordne den Schutz der Wesen an; du bist es, der meinen Glanz mehrt.
7.104.9
ततस्त्वमपि दुर्धर्षात्तस्माद्भावात्सनातनात् ।
रक्षार्थं सर्वभूतानां विष्णुत्वमुपजग्मिवान् ॥ ७.१०४.९ ॥
Dann hast auch du aus jenem unbezwingbaren, ewigen Zustand den Zustand Viṣṇus angenommen, um alle Wesen zu schützen.
7.104.10
अदित्यां वीर्यवान्पुत्रो भ्रातऽणां वीर्यवर्धनः ।
समुत्पन्नेषु कृत्येषु तेषां साह्याय कल्पसे ॥ ७.१०४.१० ॥
In Aditi wirst du ein mächtiger Sohn werden, der die Kraft deiner Brüder mehrt. Wenn Aufgaben entstehen, wirst du geeignet sein, ihnen zu helfen.
7.104.11
स त्वं वित्रास्यमानासु प्रजासु जगतां वर ।
रावणस्य वधाकाङ्क्षी मानुषेषु मनो ऽदधाः ॥ ७.१०४.११ ॥
O Bester der Welten, während die Geschöpfe in Schrecken leben, hast du, begierig nach Rāvaṇas Tod, deinen Geist auf die Menschen gerichtet.
7.104.12
दश वर्षसहस्राणि दश वर्षशतानि च ।
कृत्वा वासस्य नियतिं स्वयमेवात्मना पुरा ॥ ७.१०४.१२ ॥
Früher hast du selbst aus eigenem Entschluss die Dauer deines Aufenthalts auf zehntausend und tausend Jahre festgelegt.
7.104.13
स त्वं मनोमयः पुत्रः पूर्णायुर्मानुषेष्विह ।
कालो ऽयं ते नरश्रेष्ठ समीपमुपवर्तितुम् ॥ ७.१०४.१३ ॥
Du bist ein aus dem Geist geborener Sohn; deine Lebensspanne unter den Menschen ist vollendet. O Bester der Menschen, die Zeit deiner Rückkehr ist nahe gekommen.
7.104.14
यदि भूयो महाराज प्रजा इच्छस्युपासितुम् ।
वस वा वीर भद्रं त एवमाह पितामहः ॥ ७.१०४.१४ ॥
O großer König, wenn du wieder über deine Untertanen wachen willst, so bleibe; o Held, möge dir Glück beschieden sein — so hat es der Großvater gesagt.
7.104.15
अथ वा विजिगीषा ते सुरलोकाय राघव ।
सनाथा विष्णुना देवा भवन्तु विगतज्वराः ॥ ७.१०४.१५ ॥
Oder, o Rāghava, wenn du den Himmel der Götter erobern willst, so mögen die Götter, von Viṣṇu beschützt, von Leid befreit sein.
7.104.16
श्रुत्वा पितामहेनोक्तं वाक्यं कालसमीरितम् ।
राघवः प्रहसन्वाक्यं सर्वसंहारमब्रवीत् ॥ ७.१०४.१६ ॥
Als Rāghava die vom Großvater gesprochenen Worte hörte, die von der Zeit ausgesandt waren, lachte er und sprach Worte über die Vernichtung aller Dinge.
7.104.17
श्रुत्वा मे देवदेवस्य वाक्यं परममद्भुतम् ।
प्रीतिर्हि महती जाता तवागमनसम्भवा ॥ ७.१०४.१७ ॥
Als ich dieses höchste und wunderbare Wort des Gottes der Götter hörte, erwuchs in mir große Freude, geboren aus deinem Kommen.
7.104.18
त्रयाणामपि लोकानां कार्यार्थं मम सम्भवः ।
भद्रं ते ऽस्तु गमिष्यामि यत एवाहमागतः ॥ ७.१०४.१८ ॥
Mein Erscheinen geschah um der Aufgabe der drei Welten willen. Möge dir Glück beschieden sein — ich werde dorthin zurückkehren, woher ich gekommen bin.
7.104.19
हद्गतो ह्यसि सम्प्राप्तो न मे तत्र विचारणा ।
मया हि सर्वकृत्येषु देवानां वशवर्तिनाम् ।
स्थातव्यं सर्वसंहार यथा ह्याह पितामहः ॥ ७.१०४.१९ ॥
Du bist ja in meinem Herzen, und du bist hierher gekommen; daran besteht kein Zweifel. Ich, der den Göttern untertan ist, muss in allen Pflichten verharren, so wie der Urgroßvater gesprochen hat, o Vernichter aller.