வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.104.1
शृणु राजन्महासत्व यदर्थमहमागतः ।
पितामहेन देवेन प्रेषितो ऽस्मि महाबल ॥ ७.१०४.१ ॥
அரசனே, மகா சத்துவனே, கேள். நான் எதற்காக வந்தேன் என்பதை. மகாபலனே, தேவனான பிதாமகர் என்னை அனுப்பியிருக்கிறார்.
7.104.2
तवाहं पूर्वसद्भावे पुत्रः परपुरञ्जय ।
मायासम्भावितो वीर कालः सर्वसमाहरः ॥ ७.१०४.२ ॥
எதிரிகளின் நகரங்களை வெல்பவனே, முன்பு நான் உன் மகனாக இருந்தேன். வீரனே, மாயையால் தோன்றிய நான் காலம், அனைவரையும் அழிப்பவன்.
7.104.3
पितामहश्च भगवानाह लोकपतिः प्रभुः ।
समयस्ते कृतः सौम्य लोकान्सम्परिरक्षितुम् ॥ ७.१०४.३ ॥
பிதாமகரான பகவான், உலகங்களின் தலைவரும் பிரபுவுமானவர், கூறினார்: சௌம்யனே, உலகங்களைக் காப்பதற்காக உன்னுடன் ஓர் உடன்படிக்கை செய்யப்பட்டது.
7.104.4
सङ्क्षिप्य हि पुरा लोकान्मायया स्वयमेव हि ।
महार्णवे शयानो ऽप्सु मां त्वं पूर्वमजीजनः ॥ ७.१०४.४ ॥
முன்பு நீயே மாயையால் உலகங்களைச் சுருக்கி, மகா சமுத்திரத்தின் நீரில் சயனித்துக்கொண்டு முதலில் என்னைப் படைத்தாய்.
7.104.5
भोगवन्तं ततो नागमनन्तमुदकेशयम् ।
मायया जनयित्वा त्वं द्वौ च सत्त्वौ महाबलौ ॥ ७.१०४.५ ॥
பின்னர் நீ மாயையால் போகவான், நீரில் சயனிக்கும் அநந்தன் என்ற நாகத்தையும், இரண்டு மகாபலமுள்ள உயிர்களையும் படைத்தாய்.
7.104.6
मधुं च कैटभं चैव ययोरस्थिचयैर्वृता ।
इयं पर्वतसम्बाधा मेदिनी चाभवन्मही ॥ ७.१०४.६ ॥
மதுவும் கைடபனும். அவர்களின் எலும்புக் குவியல்களால் மூடப்பட்ட, மலைகளால் நிறைந்த இந்தப் பூமி மேதினியும் மகியும் ஆனது.
7.104.7
पद्मे दिव्ये ऽर्कसङ्काशे नाभ्यामुत्पाद्य मामपि ।
प्राजापत्यं त्वया कर्म मयि सर्वं निवेशितम् ॥ ७.१०४.७ ॥
சூரியனுக்கு ஒப்பான தெய்வீகத் தாமரையில், உன் தொப்புளிலிருந்து என்னையும் தோற்றுவித்து, பிரஜாபதியின் முழுப் பணியையும் என்னிடம் ஒப்படைத்தாய்.
7.104.8
सो ऽहं सन्न्यस्तभारो हि त्वामुपासे जगत्पतिम् ।
रक्षां विधत्स्व भूतेषु मम तेजस्करो भवान् ॥ ७.१०४.८ ॥
ஆகவே, சுமையை இறக்கி வைத்து, உலகங்களின் தலைவனாகிய உன்னையே நான் சரணடைகிறேன். உயிர்களைக் காக்க ஏற்பாடு செய்; நீயே என் ஒளியை அதிகரிப்பவன்.
7.104.9
ततस्त्वमपि दुर्धर्षात्तस्माद्भावात्सनातनात् ।
रक्षार्थं सर्वभूतानां विष्णुत्वमुपजग्मिवान् ॥ ७.१०४.९ ॥
அதன் பின் நீயும் அந்த வெல்லற்கரிய, நித்தியமான நிலையிலிருந்து, உயிர்கள் அனைத்தையும் காப்பதற்காக விஷ்ணுத்தன்மையை ஏற்றாய்.
7.104.10
अदित्यां वीर्यवान्पुत्रो भ्रातऽणां वीर्यवर्धनः ।
समुत्पन्नेषु कृत्येषु तेषां साह्याय कल्पसे ॥ ७.१०४.१० ॥
அதிதியின் வயிற்றில் நீ வீரியமுள்ள மகனாவாய்; சகோதரர்களின் வீரியத்தை வளர்ப்பவனாய். செயல்கள் எழும்போது அவர்களுக்கு உதவத் தகுதியுடையவனாவாய்.
7.104.11
स त्वं वित्रास्यमानासु प्रजासु जगतां वर ।
रावणस्य वधाकाङ्क्षी मानुषेषु मनो ऽदधाः ॥ ७.१०४.११ ॥
உலகங்களில் சிறந்தவனே! உயிர்கள் அஞ்சி நடுங்கும்போது, ராவணனைக் கொல்ல விரும்பி நீ மனிதர்களில் உன் மனதைச் செலுத்தினாய்.
7.104.12
दश वर्षसहस्राणि दश वर्षशतानि च ।
कृत्वा वासस्य नियतिं स्वयमेवात्मना पुरा ॥ ७.१०४.१२ ॥
முன்பு நீயே உன் தங்குதலுக்கு பத்தாயிரம் ஆண்டுகளும் பத்து நூறு ஆண்டுகளும் என்ற கால வரம்பை நிர்ணயித்துக்கொண்டாய்.
7.104.13
स त्वं मनोमयः पुत्रः पूर्णायुर्मानुषेष्विह ।
कालो ऽयं ते नरश्रेष्ठ समीपमुपवर्तितुम् ॥ ७.१०४.१३ ॥
நீ மனத்திலிருந்து தோன்றிய மகன்; மனிதர்களிடையே உன் ஆயுள் நிறைவடைந்தது. நரசிரேஷ்டனே, உன் திரும்பும் காலம் இதோ அருகில் வந்துவிட்டது.
7.104.14
यदि भूयो महाराज प्रजा इच्छस्युपासितुम् ।
वस वा वीर भद्रं त एवमाह पितामहः ॥ ७.१०४.१४ ॥
மகாராஜனே, நீ மீண்டும் குடிமக்களைப் பேண விரும்பினால், இருக்கலாம்; வீரனே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்—பிதாமகர் இவ்வாறு கூறினார்.
7.104.15
अथ वा विजिगीषा ते सुरलोकाय राघव ।
सनाथा विष्णुना देवा भवन्तु विगतज्वराः ॥ ७.१०४.१५ ॥
அல்லது ராகவனே, தேவலோகத்தை வெல்லும் நோக்கம் உனக்கிருந்தால், விஷ்ணுவால் காக்கப்பட்ட தேவர்கள் துன்பமின்றி இருக்கட்டும்.
7.104.16
श्रुत्वा पितामहेनोक्तं वाक्यं कालसमीरितम् ।
राघवः प्रहसन्वाक्यं सर्वसंहारमब्रवीत् ॥ ७.१०४.१६ ॥
பிதாமகர் சொன்ன, காலத்தால் தூண்டப்பட்ட அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, ராகவன் சிரித்துக்கொண்டு அனைத்தையும் அழிக்கும் சொற்களைப் பேசினார்.
7.104.17
श्रुत्वा मे देवदेवस्य वाक्यं परममद्भुतम् ।
प्रीतिर्हि महती जाता तवागमनसम्भवा ॥ ७.१०४.१७ ॥
தேவதேவனின் இந்த உயர்ந்த, அற்புதமான வார்த்தையைக் கேட்டதால் எனக்கு பெரும் மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டது—உன் வருகையினாலேயே அந்த மகிழ்ச்சி பிறந்தது.
7.104.18
त्रयाणामपि लोकानां कार्यार्थं मम सम्भवः ।
भद्रं ते ऽस्तु गमिष्यामि यत एवाहमागतः ॥ ७.१०४.१८ ॥
மூன்று உலகங்களின் நன்மைக்கான காரியத்திற்காகவே என் அவதாரம் நிகழ்ந்தது. உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்—நான் எங்கிருந்து வந்தேனோ அங்கேயே திரும்புவேன்.
7.104.19
हद्गतो ह्यसि सम्प्राप्तो न मे तत्र विचारणा ।
मया हि सर्वकृत्येषु देवानां वशवर्तिनाम् ।
स्थातव्यं सर्वसंहार यथा ह्याह पितामहः ॥ ७.१०४.१९ ॥
நீ என் மனதில் இருக்கிறாய்; இங்கே வந்திருக்கிறாய், இதில் ஐயமில்லை. தேவர்களுக்கு அடங்கி நடப்பவனான நான், எல்லாச் செயல்களிலும் பிதாமகர் சொன்னபடியே நிலைத்திருக்க வேண்டும், ஓ சர்வசங்காரனே.