വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.104.1
शृणु राजन्महासत्व यदर्थमहमागतः ।
पितामहेन देवेन प्रेषितो ऽस्मि महाबल ॥ ७.१०४.१ ॥
രാജാവേ, മഹാസത്ത്വനേ, ഞാൻ ഏത് ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി വന്നുവെന്ന് കേൾക്കുക. മഹാബലനേ, ദേവനായ പിതാമഹൻ എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു.
7.104.2
तवाहं पूर्वसद्भावे पुत्रः परपुरञ्जय ।
मायासम्भावितो वीर कालः सर्वसमाहरः ॥ ७.१०४.२ ॥
ശത്രുനഗരങ്ങളെ ജയിക്കുന്നവനേ, മുൻജന്മത്തിൽ ഞാൻ നിന്റെ പുത്രനായിരുന്നു. വീരനേ, മായയാൽ ഉണ്ടായ ഞാൻ കാലമാണ്, എല്ലാത്തിനെയും സംഹരിക്കുന്നവൻ.
7.104.3
पितामहश्च भगवानाह लोकपतिः प्रभुः ।
समयस्ते कृतः सौम्य लोकान्सम्परिरक्षितुम् ॥ ७.१०४.३ ॥
ലോകപതിയും പ്രഭുവുമായ ഭഗവാൻ പിതാമഹൻ പറഞ്ഞു: സൗമ്യനേ, ലോകങ്ങളെ പൂർണമായി രക്ഷിക്കാൻ നിന്നോടൊപ്പം ഒരു ഉടമ്പടി ഉണ്ടാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
7.104.4
सङ्क्षिप्य हि पुरा लोकान्मायया स्वयमेव हि ।
महार्णवे शयानो ऽप्सु मां त्वं पूर्वमजीजनः ॥ ७.१०४.४ ॥
മുൻപ് നീ തന്നെ മായയാൽ ലോകങ്ങളെ സങ്കോചിപ്പിച്ച്, മഹാസമുദ്രത്തിലെ ജലത്തിൽ ശയിച്ചുകൊണ്ട് ആദ്യം എന്നെ ജനിപ്പിച്ചു.
7.104.5
भोगवन्तं ततो नागमनन्तमुदकेशयम् ।
मायया जनयित्वा त्वं द्वौ च सत्त्वौ महाबलौ ॥ ७.१०४.५ ॥
പിന്നീട് നീ മായയാൽ ജലത്തിൽ ശയിക്കുന്ന ഭോഗവാൻ, അനന്തൻ എന്ന നാഗത്തെയും രണ്ടു മഹാബല ജീവികളെയും ജനിപ്പിച്ചു.
7.104.6
मधुं च कैटभं चैव ययोरस्थिचयैर्वृता ।
इयं पर्वतसम्बाधा मेदिनी चाभवन्मही ॥ ७.१०४.६ ॥
മധുവും കൈടഭനും. അവരുടെ അസ്ഥിക്കൂമ്പാരങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ട, പർവതങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ഈ ഭൂമി മേദിനിയും മഹിയും ആയി.
7.104.7
पद्मे दिव्ये ऽर्कसङ्काशे नाभ्यामुत्पाद्य मामपि ।
प्राजापत्यं त्वया कर्म मयि सर्वं निवेशितम् ॥ ७.१०४.७ ॥
സൂര്യതുല്യമായ ദിവ്യപത്മത്തിൽ, നിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്ന് എന്നെയും ഉത്പാദിപ്പിച്ച്, പ്രജാപതിയുടെ എല്ലാ കർമ്മവും നീ എന്നിൽ ഏൽപ്പിച്ചു.
7.104.8
सो ऽहं सन्न्यस्तभारो हि त्वामुपासे जगत्पतिम् ।
रक्षां विधत्स्व भूतेषु मम तेजस्करो भवान् ॥ ७.१०४.८ ॥
അതിനാൽ ഭാരം ഇറക്കിവെച്ച്, ജഗത്പതിയായ നിന്നെ ഞാൻ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. ഭൂതങ്ങളെ രക്ഷിക്കാൻ വിധാനം ചെയ്യുക; നീയാണ് എന്റെ തേജസ്സ് വർധിപ്പിക്കുന്നവൻ.
7.104.9
ततस्त्वमपि दुर्धर्षात्तस्माद्भावात्सनातनात् ।
रक्षार्थं सर्वभूतानां विष्णुत्वमुपजग्मिवान् ॥ ७.१०४.९ ॥
അപ്പോൾ നീയും ആ അജയ്യവും സനാതനവുമായ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന്, സർവഭൂതങ്ങളുടെയും രക്ഷയ്ക്കായി വിഷ്ണുത്വം സ്വീകരിച്ചു.
7.104.10
अदित्यां वीर्यवान्पुत्रो भ्रातऽणां वीर्यवर्धनः ।
समुत्पन्नेषु कृत्येषु तेषां साह्याय कल्पसे ॥ ७.१०४.१० ॥
അദിതിയിൽ നീ വീര്യവാനായ പുത്രനാകും; സഹോദരന്മാരുടെ വീര്യം വർധിപ്പിക്കുന്നവനായി. കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അവരെ സഹായിക്കാൻ നീ യോഗ്യനാകും.
7.104.11
स त्वं वित्रास्यमानासु प्रजासु जगतां वर ।
रावणस्य वधाकाङ्क्षी मानुषेषु मनो ऽदधाः ॥ ७.१०४.११ ॥
ലോകങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ! പ്രജകൾ ഭയപ്പെടുമ്പോൾ, രാവണനെ വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് നീ മനുഷ്യരിൽ മനസ്സുറപ്പിച്ചു.
7.104.12
दश वर्षसहस्राणि दश वर्षशतानि च ।
कृत्वा वासस्य नियतिं स्वयमेवात्मना पुरा ॥ ७.१०४.१२ ॥
മുമ്പ് നീ തന്നെ നിന്റെ വാസത്തിന്റെ കാലാവധി പതിനായിരം വർഷവും പത്ത് നൂറ് വർഷവും ആയി നിശ്ചയിച്ചു.
7.104.13
स त्वं मनोमयः पुत्रः पूर्णायुर्मानुषेष्विह ।
कालो ऽयं ते नरश्रेष्ठ समीपमुपवर्तितुम् ॥ ७.१०४.१३ ॥
നീ മനസ്സിൽ നിന്ന് ജനിച്ച പുത്രനാണ്; മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ നിന്റെ ആയുസ്സ് പൂർണമായി. നരശ്രേഷ്ഠാ, നിന്റെ മടങ്ങിപ്പോകാനുള്ള കാലം അടുത്തെത്തി.
7.104.14
यदि भूयो महाराज प्रजा इच्छस्युपासितुम् ।
वस वा वीर भद्रं त एवमाह पितामहः ॥ ७.१०४.१४ ॥
മഹാരാജാവേ, നീ വീണ്ടും പ്രജകളെ പാലിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഇവിടെ തുടരുക; വീരാ, നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ—പിതാമഹൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.104.15
अथ वा विजिगीषा ते सुरलोकाय राघव ।
सनाथा विष्णुना देवा भवन्तु विगतज्वराः ॥ ७.१०४.१५ ॥
അല്ലെങ്കിൽ രാഘവാ, ദേവലോകം ജയിക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, വിഷ്ണുവിനാൽ സംരക്ഷിതരായ ദേവന്മാർ ദുഃഖരഹിതരാകട്ടെ.
7.104.16
श्रुत्वा पितामहेनोक्तं वाक्यं कालसमीरितम् ।
राघवः प्रहसन्वाक्यं सर्वसंहारमब्रवीत् ॥ ७.१०४.१६ ॥
പിതാമഹൻ പറഞ്ഞ, കാലത്താൽ പ്രേരിതമായ ആ വാക്ക് കേട്ട് രാഘവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സർവസംഹാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.104.17
श्रुत्वा मे देवदेवस्य वाक्यं परममद्भुतम् ।
प्रीतिर्हि महती जाता तवागमनसम्भवा ॥ ७.१०४.१७ ॥
ദേവദേവന്റെ ഈ പരമാദ്ഭുതമായ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വലിയ സന്തോഷമുണ്ടായി—നിന്റെ വരവിൽ നിന്നാണ് ആ സന്തോഷം ഉണ്ടായത്.
7.104.18
त्रयाणामपि लोकानां कार्यार्थं मम सम्भवः ।
भद्रं ते ऽस्तु गमिष्यामि यत एवाहमागतः ॥ ७.१०४.१८ ॥
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ കാര്യത്തിനായാണ് എന്റെ അവതാരം ഉണ്ടായത്. നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ—ഞാൻ എവിടെ നിന്ന് വന്നുവോ അവിടേക്ക് തന്നെ പോകും.
7.104.19
हद्गतो ह्यसि सम्प्राप्तो न मे तत्र विचारणा ।
मया हि सर्वकृत्येषु देवानां वशवर्तिनाम् ।
स्थातव्यं सर्वसंहार यथा ह्याह पितामहः ॥ ७.१०४.१९ ॥
നീ എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉള്ളവനാണ്, ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല. ദേവന്മാരുടെ വശത്ത് നിൽക്കുന്ന ഞാൻ എല്ലാ കർമ്മങ്ങളിലും പിതാമഹൻ പറഞ്ഞതുപോലെ നിലകൊള്ളണം, ഹേ സർവ്വസംഹാരകാ.