Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.105.1
तथा तयोः संवदतोर्दुर्वासा भगवानृषिः ।
रामस्य दर्शनाकाङ्क्षी राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०५.१ ॥
Mientras ambos conversaban así, el venerable sabio Durvāsā, deseoso de ver a Rāma, llegó a la puerta del rey.
7.105.2
सो ऽभिगम्य तु सौमित्रिमुवाच ऋषिसत्तमः ।
रामं दर्शय मे शीघ्रं पुरा मे ऽर्थो ऽतिवर्तते ॥ ७.१०५.२ ॥
Acercándose a Lakṣmaṇa, el mejor de los sabios dijo: "Muéstrame pronto a Rāma; mi asunto se me está pasando."
7.105.3
मुनेस्तु भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
अभिवाद्य महात्मानं वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०५.३ ॥
Al oír las palabras del sabio, Lakṣmaṇa, matador de héroes enemigos, saludó respetuosamente al de gran alma y dijo estas palabras.
7.105.4
किं कार्यं ब्रूहि भगवन्को वा ऽर्थः किं करोम्यहम् ।
व्यग्रो हि राघवो ब्रह्मन्मुहूर्तं प्रतिपाल्यताम् ॥ ७.१०५.४ ॥
"Dime, venerable, cuál es la tarea o el propósito. ¿Qué debo hacer? Brahmán, Rāghava está ocupado ahora; por favor, espera un momento."
7.105.5
तच्छ्रुत्वा ऋषिशार्दूलः क्रोधेन कलुषीकृतः ।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यं निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१०५.५ ॥
Al oír esto, aquel tigre entre los sabios, nublado por la ira, dijo estas palabras a Lakṣmaṇa, como si lo quemara con la mirada.
7.105.6
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे रामाय प्रतिवेदय ।
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे न निवेदयसे यदि ॥ ७.१०५.६ ॥
"Saumitri, anuncia mi presencia a Rāma en este mismo instante. Saumitri, si no me anuncias en este mismo instante—"
7.105.7
विषयं त्वां पुरं चैव शपिष्ये राघवं तथा ।
भरतं चैव सौमित्रे युष्माकं या च सन्ततिः ॥ ७.१०५.७ ॥
¡Oh Lakṣmaṇa! Maldeciré a ti, al reino, a la ciudad, a Rāghava, también a Bharata, y a cuantos descendientes tengáis.
7.105.8
न हि शक्ष्याम्यहं भूयो मन्युं धारयितुं हृदि ।
तच्छ्रुत्वा घोरसङ्काशं वाक्यं तस्य महात्मनः ।
चिन्तयामास मनसा तस्य वाक्यस्य निश्चयम् ॥ ७.१०५.८ ॥
Ya no podré retener la ira en mi corazón. Al oír las palabras de aspecto terrible de aquel magnánimo, reflexionó en su mente sobre la decisión de aquellas palabras.
7.105.10
एकस्य मरणं मे ऽस्तु मा भूत्सर्वविनाशनम् ।
लक्ष्मणस्य वचः श्रुत्वा रामः कालं विसृज्य च ।
निस्सृत्य त्वरितं राजा अत्रेः पुत्रं ददर्श ह ॥ ७.१०५.१० ॥
"Que la muerte sea para uno solo, y que no haya destrucción de todos." Al oír las palabras de Lakṣmaṇa, Rāma despidió a Kāla, salió apresuradamente y vio al hijo de Atri.
7.105.11
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
किं कार्यमिति काकुत्स्थः कृताञ्जलिरभाषत ॥ ७.१०५.११ ॥
Tras saludar con respeto a aquel magnánimo que parecía arder de esplendor, el Kākutstha, con las manos juntas, dijo: "¿Cuál es la tarea?"
7.105.12
तद्वाक्यं राघवेणोक्तं श्रुत्वा मुनिवरः प्रभुम् ।
प्रत्याह रामं दुर्वासाः श्रूयतां धर्मवत्सल ॥ ७.१०५.१२ ॥
Al oír aquellas palabras pronunciadas por Rāghava, el mejor de los sabios Durvāsas respondió al señor Rāma: "Escucha, oh amante del dharma."
7.105.13
अद्य वर्षसहस्रस्य समाप्तिस्तपसो मम ।
सो ऽहं भोजनमिच्छामि यथासिद्धं तवानघ ॥ ७.१०५.१३ ॥
Hoy se completan los mil años de mi austeridad. Por eso, oh intachable, deseo la comida preparada por ti.
7.105.14
तच्छ्रुत्वा वचनं राजा राघवः प्रीतमानसः ।
भोजनं मुनिमुख्याय यथासिद्धमुपाहरत् ॥ ७.१०५.१४ ॥
Al oír estas palabras, el rey Rāghava, con el ánimo complacido, ofreció al más excelso de los sabios la comida tal como estaba preparada.
7.105.15
स तु भुक्त्वा मुनिश्रेष्ठस्तदन्नममृतोपमम् ।
साधु रामेति सम्भाष्य स्वमाश्रममुपागमत् ॥ ७.१०५.१५ ॥
Habiendo comido aquel alimento semejante al néctar, el mejor de los sabios, diciendo «Bien hecho, Rāma», le habló y regresó a su ermita.
7.105.16
तस्मिन् गते मुनिवरे स्वाश्रमं लक्ष्मणाग्रजः ।
संस्मृत्य कालवाक्यानि ततो दुःखमुपागमत् ॥ ७.१०५.१६ ॥
Cuando aquel excelente sabio partió a su ermita, Rāma, el hermano mayor de Lakṣmaṇa, recordando las palabras del Tiempo, cayó en el dolor.
7.105.17
दुःखेन च सुसन्तप्तः स्मृत्वा तद्घोरदर्शनम् ।
अवाङ्मुखो दीनमना व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ७.१०५.१७ ॥
Profundamente atormentado por el dolor, recordando aquella terrible visión, Rāma, con el rostro inclinado y el ánimo afligido, no pudo hablar.
7.105.18
ततो बुद्ध्या विनिश्चित्य कालवाक्यानि राघवः ।
नैतदस्तीति निश्चित्य तूष्णीमासीन्महायशाः ॥ ७.१०५.१८ ॥
Entonces, habiendo resuelto en su juicio las palabras del Tiempo y decidiendo que «esto no es así», el de gran renombre, Rāghava, permaneció en silencio.