รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.105.1
तथा तयोः संवदतोर्दुर्वासा भगवानृषिः ।
रामस्य दर्शनाकाङ्क्षी राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०५.१ ॥
ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากันอยู่นั้น พระฤๅษีทุรวาสาผู้ทรงอานุภาพ ปรารถนาจะพบพระราม ได้เสด็จมาถึงหน้าประตูวังของพระราชา
7.105.2
सो ऽभिगम्य तु सौमित्रिमुवाच ऋषिसत्तमः ।
रामं दर्शय मे शीघ्रं पुरा मे ऽर्थो ऽतिवर्तते ॥ ७.१०५.२ ॥
พระฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ฤๅษี เข้าไปหาพระลักษมณ์แล้วกล่าวว่า ขอท่านจงพาข้าพเจ้าไปพบพระรามโดยเร็ว กิจของข้าพเจ้ากำลังจะล่วงเลยไปแล้ว
7.105.3
मुनेस्तु भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
अभिवाद्य महात्मानं वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०५.३ ॥
เมื่อได้ฟังคำของพระฤๅษี พระลักษมณ์ผู้สังหารศัตรูได้ถวายความเคารพแก่พระฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่ แล้วกล่าวถ้อยคำนี้
7.105.4
किं कार्यं ब्रूहि भगवन्को वा ऽर्थः किं करोम्यहम् ।
व्यग्रो हि राघवो ब्रह्मन्मुहूर्तं प्रतिपाल्यताम् ॥ ७.१०५.४ ॥
ขอท่านโปรดบอกกิจที่ต้องทำ หรือจุดประสงค์ของท่านเถิด ข้าพเจ้าจะทำอะไรดี ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า บัดนี้พระราฆวะทรงยุ่งอยู่ ขอท่านโปรดรอสักครู่เถิด
7.105.5
तच्छ्रुत्वा ऋषिशार्दूलः क्रोधेन कलुषीकृतः ।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यं निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१०५.५ ॥
เมื่อได้ฟังดังนั้น พระฤๅษีผู้เป็นเสือในหมู่ฤๅษี ใจขุ่นมัวด้วยความโกรธ กล่าวถ้อยคำแก่พระลักษมณ์ ดุจจะเผาผลาญด้วยสายตา
7.105.6
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे रामाय प्रतिवेदय ।
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे न निवेदयसे यदि ॥ ७.१०५.६ ॥
ดูก่อนสุมิตรานันทน์ ขอท่านจงแจ้งแก่พระรามว่าข้าพเจ้ามาถึงแล้วในขณะนี้ ดูก่อนสุมิตรานันทน์ หากท่านไม่แจ้งข้าพเจ้าให้ทรงทราบในขณะนี้—
7.105.7
विषयं त्वां पुरं चैव शपिष्ये राघवं तथा ।
भरतं चैव सौमित्रे युष्माकं या च सन्ततिः ॥ ७.१०५.७ ॥
ดูก่อนลักษมณ์ ข้าพเจ้าจะสาปแช่งท่าน แคว้นนี้ และนครนี้ พระราฆวะเช่นกัน และพระภรตด้วย รวมทั้งเชื้อสายทุกคนของท่าน
7.105.8
न हि शक्ष्याम्यहं भूयो मन्युं धारयितुं हृदि ।
तच्छ्रुत्वा घोरसङ्काशं वाक्यं तस्य महात्मनः ।
चिन्तयामास मनसा तस्य वाक्यस्य निश्चयम् ॥ ७.१०५.८ ॥
ข้าพเจ้าจะไม่อาจกักความโกรธไว้ในใจได้อีกต่อไปแล้ว เมื่อได้ฟังถ้อยคำที่น่าสะพรึงกลัวของผู้ยิ่งใหญ่นั้น พระลักษมณ์จึงทรงครุ่นคิดในใจถึงการตัดสินใจตามคำพูดเหล่านั้น
7.105.10
एकस्य मरणं मे ऽस्तु मा भूत्सर्वविनाशनम् ।
लक्ष्मणस्य वचः श्रुत्वा रामः कालं विसृज्य च ।
निस्सृत्य त्वरितं राजा अत्रेः पुत्रं ददर्श ह ॥ ७.१०५.१० ॥
ขอให้ความตายมาถึงเพียงผู้เดียว และขออย่าให้เกิดความพินาศแก่ทุกคนเลย เมื่อได้ฟังถ้อยคำของพระลักษมณ์ พระรามทรงส่งกาลเวลาไปเสีย แล้วรีบเสด็จออกไปพบบุตรของพระอตริ
7.105.11
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
किं कार्यमिति काकुत्स्थः कृताञ्जलिरभाषत ॥ ७.१०५.११ ॥
พระรามแห่งสายกากุตสถ์ ถวายความเคารพแด่ผู้ยิ่งใหญ่นั้นซึ่งรุ่งโรจน์ดุจเปลวไฟ แล้วทรงประนมมือตรัสว่า มีกิจอันใดหรือ
7.105.12
तद्वाक्यं राघवेणोक्तं श्रुत्वा मुनिवरः प्रभुम् ।
प्रत्याह रामं दुर्वासाः श्रूयतां धर्मवत्सल ॥ ७.१०५.१२ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำที่พระราฆวะตรัส พระทุรวาสซึ่งเป็นฤๅษีผู้ประเสริฐ จึงตอบพระราม ผู้เป็นเจ้า ดูก่อนผู้รักธรรม ขอทรงโปรดฟังเถิด
7.105.13
अद्य वर्षसहस्रस्य समाप्तिस्तपसो मम ।
सो ऽहं भोजनमिच्छामि यथासिद्धं तवानघ ॥ ७.१०५.१३ ॥
วันนี้เป็นวาระที่การบำเพ็ญตบะของข้าพเจ้าครบพันปี ดูก่อนผู้ไร้มลทิน ข้าพเจ้าปรารถนาจะรับอาหารที่ท่านได้เตรียมไว้
7.105.14
तच्छ्रुत्वा वचनं राजा राघवः प्रीतमानसः ।
भोजनं मुनिमुख्याय यथासिद्धमुपाहरत् ॥ ७.१०५.१४ ॥
เมื่อได้ยินถ้อยคำนั้น พระราชาราฆวะทรงมีพระทัยเบิกบาน จึงถวายอาหารที่เตรียมไว้แล้วแด่ฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุด
7.105.15
स तु भुक्त्वा मुनिश्रेष्ठस्तदन्नममृतोपमम् ।
साधु रामेति सम्भाष्य स्वमाश्रममुपागमत् ॥ ७.१०५.१५ ॥
ฤๅษีผู้ประเสริฐที่สุดนั้นเสวยอาหารนั้นซึ่งเปรียบดังน้ำอมฤต แล้วตรัสว่า ดีแล้ว พระราม และตรัสสนทนากับพระองค์ จากนั้นจึงเสด็จกลับไปยังอาศรมของตน
7.105.16
तस्मिन् गते मुनिवरे स्वाश्रमं लक्ष्मणाग्रजः ।
संस्मृत्य कालवाक्यानि ततो दुःखमुपागमत् ॥ ७.१०५.१६ ॥
เมื่อฤๅษีผู้ประเสริฐนั้นเสด็จกลับไปยังอาศรมแล้ว พระรามผู้เป็นพี่ชายของพระลักษมณ์ ทรงระลึกถึงถ้อยคำของกาลเวลา แล้วก็ทรงเศร้าโศก
7.105.17
दुःखेन च सुसन्तप्तः स्मृत्वा तद्घोरदर्शनम् ।
अवाङ्मुखो दीनमना व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ७.१०५.१७ ॥
พระรามทรงเดือดร้อนอย่างยิ่งด้วยความทุกข์ ทรงระลึกถึงภาพอันน่าสะพรึงกลัวนั้น ทรงก้มหน้า มีพระทัยหม่นหมอง จึงไม่อาจตรัสได้เลย
7.105.18
ततो बुद्ध्या विनिश्चित्य कालवाक्यानि राघवः ।
नैतदस्तीति निश्चित्य तूष्णीमासीन्महायशाः ॥ ७.१०५.१८ ॥
จากนั้น พระราฆวะทรงตรึกตรองด้วยพระปัญญาถึงถ้อยคำของกาลเวลา แล้วทรงเห็นว่า นี่ไม่เป็นเช่นนั้น ผู้มีเกียรติยศอันยิ่งใหญ่จึงทรงนิ่งอยู่