വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.105.1
तथा तयोः संवदतोर्दुर्वासा भगवानृषिः ।
रामस्य दर्शनाकाङ्क्षी राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०५.१ ॥
ഇങ്ങനെ അവർ ഇരുവരും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ഭഗവാനായ ദുർവാസാവ് മഹർഷി രാമനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ രാജദ്വാരത്തിൽ എത്തി.
7.105.2
सो ऽभिगम्य तु सौमित्रिमुवाच ऋषिसत्तमः ।
रामं दर्शय मे शीघ्रं पुरा मे ऽर्थो ऽतिवर्तते ॥ ७.१०५.२ ॥
ആ ഋഷിശ്രേഷ്ഠൻ ലക്ഷ്മണനെ സമീപിച്ച് പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് രാമനെ വേഗം കാണിച്ചുതരൂ; എന്റെ കാര്യം കഴിഞ്ഞുപോകുന്നു."
7.105.3
मुनेस्तु भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
अभिवाद्य महात्मानं वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०५.३ ॥
മുനിയുടെ വാക്ക് കേട്ട്, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന ലക്ഷ്മണൻ മഹാത്മാവിനെ വണങ്ങി ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.105.4
किं कार्यं ब्रूहि भगवन्को वा ऽर्थः किं करोम्यहम् ।
व्यग्रो हि राघवो ब्रह्मन्मुहूर्तं प्रतिपाल्यताम् ॥ ७.१०५.४ ॥
"ഭഗവാനേ, പറഞ്ഞാലും, എന്താണ് കാര്യം, എന്താണ് ലക്ഷ്യം? ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം? ബ്രഹ്മൻ, രാഘവൻ ഇപ്പോൾ തിരക്കിലാണ്; ഒരു നിമിഷം കാത്തിരിക്കൂ."
7.105.5
तच्छ्रुत्वा ऋषिशार्दूलः क्रोधेन कलुषीकृतः ।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यं निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१०५.५ ॥
അത് കേട്ട്, മുനിമാരിൽ സിംഹമായ ആ മഹർഷി കോപത്താൽ കലങ്ങിയവനായി, കണ്ണുകൊണ്ട് ദഹിപ്പിക്കുന്നവനെപ്പോലെ ലക്ഷ്മണനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.105.6
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे रामाय प्रतिवेदय ।
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे न निवेदयसे यदि ॥ ७.१०५.६ ॥
"സൗമിത്രേ, ഈ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ എന്നെപ്പറ്റി രാമനെ അറിയിക്കൂ. സൗമിത്രേ, നീ ഈ നിമിഷത്തിൽ എന്നെ അറിയിച്ചില്ലെങ്കിൽ—"
7.105.7
विषयं त्वां पुरं चैव शपिष्ये राघवं तथा ।
भरतं चैव सौमित्रे युष्माकं या च सन्ततिः ॥ ७.१०५.७ ॥
സൗമിത്രീ, നിന്റെ രാജ്യത്തെയും നഗരത്തെയും രാഘവനെയും (രാമനെയും) ഭരതനെയും നിന്റെ സന്തതികളെയും ഞാൻ ശപിക്കും.
7.105.8
न हि शक्ष्याम्यहं भूयो मन्युं धारयितुं हृदि ।
तच्छ्रुत्वा घोरसङ्काशं वाक्यं तस्य महात्मनः ।
चिन्तयामास मनसा तस्य वाक्यस्य निश्चयम् ॥ ७.१०५.८ ॥
എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ വീണ്ടും കോപം സൂക്ഷിക്കാൻ എനിക്കു കഴിയില്ല. ആ മഹാത്മാവിന്റെ ഭയങ്കരമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് അവൻ വാക്കിന്റെ നിശ്ചയത്തെക്കുറിച്ച് മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.
7.105.10
एकस्य मरणं मे ऽस्तु मा भूत्सर्वविनाशनम् ।
लक्ष्मणस्य वचः श्रुत्वा रामः कालं विसृज्य च ।
निस्सृत्य त्वरितं राजा अत्रेः पुत्रं ददर्श ह ॥ ७.१०५.१० ॥
"ഒരാളുടെ മരണം എനിക്കാകട്ടെ, എല്ലാവരുടെയും നാശം വേണ്ട." ലക്ഷ്മണന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാമൻ കാലത്തെ യാത്രയാക്കി, വേഗത്തിൽ പുറത്തിറങ്ങി അത്രിപുത്രനെ കണ്ടു.
7.105.11
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
किं कार्यमिति काकुत्स्थः कृताञ्जलिरभाषत ॥ ७.१०५.११ ॥
തേജസ്സിനാൽ ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ആ മഹാത്മാവിനെ വണങ്ങി, കൈകൂപ്പിയ കാകുത്സ്ഥൻ "എന്ത് കാര്യം?" എന്ന് ചോദിച്ചു.
7.105.12
तद्वाक्यं राघवेणोक्तं श्रुत्वा मुनिवरः प्रभुम् ।
प्रत्याह रामं दुर्वासाः श्रूयतां धर्मवत्सल ॥ ७.१०५.१२ ॥
രാഘവൻ പറഞ്ഞ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, മുനിവരനായ ദുർവാസാവ് പ്രഭുവായ രാമനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: "ധർമ്മവത്സലനേ, കേൾക്കൂ."
7.105.13
अद्य वर्षसहस्रस्य समाप्तिस्तपसो मम ।
सो ऽहं भोजनमिच्छामि यथासिद्धं तवानघ ॥ ७.१०५.१३ ॥
ഇന്ന് എന്റെ ആയിരം വർഷത്തെ തപസ്സ് പൂർത്തിയായി. അതിനാൽ നിർമ്മലനേ, നിന്റെ ഒരുക്കിയ ഭക്ഷണം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
7.105.14
तच्छ्रुत्वा वचनं राजा राघवः प्रीतमानसः ।
भोजनं मुनिमुख्याय यथासिद्धमुपाहरत् ॥ ७.१०५.१४ ॥
ആ വാക്ക് കേട്ട് പ്രസന്നമനസ്കനായ രാജാവ് രാഘവൻ മുനിശ്രേഷ്ഠന് തയ്യാറായിരുന്ന ഭക്ഷണം വിളമ്പി.
7.105.15
स तु भुक्त्वा मुनिश्रेष्ठस्तदन्नममृतोपमम् ।
साधु रामेति सम्भाष्य स्वमाश्रममुपागमत् ॥ ७.१०५.१५ ॥
അമൃതുതുല്യമായ ആ അന്നം ഭുജിച്ച മുനിശ്രേഷ്ഠൻ 'സാധു, രാമാ' എന്ന് പറഞ്ഞ് തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
7.105.16
तस्मिन् गते मुनिवरे स्वाश्रमं लक्ष्मणाग्रजः ।
संस्मृत्य कालवाक्यानि ततो दुःखमुपागमत् ॥ ७.१०५.१६ ॥
ആ മുനിശ്രേഷ്ഠൻ തന്റെ ആശ്രമത്തിലേക്ക് പോയ ശേഷം, ലക്ഷ്മണന്റെ ജ്യേഷ്ഠനായ രാമൻ കാലന്റെ വാക്കുകൾ ഓർമ്മിച്ച് ദുഃഖിതനായി.
7.105.17
दुःखेन च सुसन्तप्तः स्मृत्वा तद्घोरदर्शनम् ।
अवाङ्मुखो दीनमना व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ७.१०५.१७ ॥
ദുഃഖത്താൽ അത്യന്തം തപിച്ച രാമൻ ആ ഭയാനകമായ കാഴ്ചയെ ഓർത്ത്, മുഖം താഴ്ത്തി, ദീനമനസ്കനായി സംസാരിക്കാനാകാതെ നിന്നു.
7.105.18
ततो बुद्ध्या विनिश्चित्य कालवाक्यानि राघवः ।
नैतदस्तीति निश्चित्य तूष्णीमासीन्महायशाः ॥ ७.१०५.१८ ॥
പിന്നെ ബുദ്ധികൊണ്ട് കാലവാക്യങ്ങൾ നിശ്ചയിച്ച്, 'ഇത് അങ്ങനെയല്ല' എന്ന് തീരുമാനിച്ച്, മഹായശസ്വിയായ രാഘവൻ മൗനമായിരുന്നു.