ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.105.1
तथा तयोः संवदतोर्दुर्वासा भगवानृषिः ।
रामस्य दर्शनाकाङ्क्षी राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०५.१ ॥
ಹೀಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ದುರ್ವಾಸರು ರಾಮನನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸೆಯಿಂದ ರಾಜದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
7.105.2
सो ऽभिगम्य तु सौमित्रिमुवाच ऋषिसत्तमः ।
रामं दर्शय मे शीघ्रं पुरा मे ऽर्थो ऽतिवर्तते ॥ ७.१०५.२ ॥
ಆ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠರು ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಬಳಿ ಬಂದು ಹೇಳಿದರು: "ರಾಮನನ್ನು ಬೇಗ ನನಗೆ ತೋರಿಸು; ನನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಿದೆ."
7.105.3
मुनेस्तु भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
अभिवाद्य महात्मानं वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०५.३ ॥
ಮುನಿಯ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಆ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.105.4
किं कार्यं ब्रूहि भगवन्को वा ऽर्थः किं करोम्यहम् ।
व्यग्रो हि राघवो ब्रह्मन्मुहूर्तं प्रतिपाल्यताम् ॥ ७.१०५.४ ॥
"ಭಗವನ್, ಹೇಳಿ, ಯಾವ ಕಾರ್ಯ, ಯಾವ ಉದ್ದೇಶ? ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಬ್ರಹ್ಮನ್, ರಾಘವನು ಈಗ ವ್ಯಗ್ರನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಾಯಿರಿ."
7.105.5
तच्छ्रुत्वा ऋषिशार्दूलः क्रोधेन कलुषीकृतः ।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यं निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१०५.५ ॥
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಹುಲಿಯಂತಿರುವ ಅವರು ಕೋಪದಿಂದ ಕಲುಷಿತರಾಗಿ, ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಸುಡುವಂತೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
7.105.6
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे रामाय प्रतिवेदय ।
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे न निवेदयसे यदि ॥ ७.१०५.६ ॥
"ಸೌಮಿತ್ರಿ, ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ವಿಷಯವನ್ನು ರಾಮನಿಗೆ ತಿಳಿಸು. ಸೌಮಿತ್ರಿ, ನೀನು ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಸದಿದ್ದರೆ—"
7.105.7
विषयं त्वां पुरं चैव शपिष्ये राघवं तथा ।
भरतं चैव सौमित्रे युष्माकं या च सन्ततिः ॥ ७.१०५.७ ॥
ಓ ಸೌಮಿತ್ರಿ, ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು, ನಗರವನ್ನು, ರಾಘವನನ್ನು (ರಾಮನನ್ನು), ಭರತನನ್ನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸಂತತಿಯನ್ನು ನಾನು ಶಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.105.8
न हि शक्ष्याम्यहं भूयो मन्युं धारयितुं हृदि ।
तच्छ्रुत्वा घोरसङ्काशं वाक्यं तस्य महात्मनः ।
चिन्तयामास मनसा तस्य वाक्यस्य निश्चयम् ॥ ७.१०५.८ ॥
ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕೋಪವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ನನ್ನಿಂದ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಭಯಂಕರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು.
7.105.10
एकस्य मरणं मे ऽस्तु मा भूत्सर्वविनाशनम् ।
लक्ष्मणस्य वचः श्रुत्वा रामः कालं विसृज्य च ।
निस्सृत्य त्वरितं राजा अत्रेः पुत्रं ददर्श ह ॥ ७.१०५.१० ॥
"ಒಬ್ಬನ ಮರಣ ನನಗಾಗಲಿ, ಎಲ್ಲರ ನಾಶ ಬೇಡ." ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ರಾಮನು ಕಾಲವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಅತ್ರಿಯ ಪುತ್ರನನ್ನು ಕಂಡನು.
7.105.11
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
किं कार्यमिति काकुत्स्थः कृताञ्जलिरभाषत ॥ ७.१०५.११ ॥
ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕೈಮುಗಿದ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನು "ಏನು ಕಾರ್ಯ?" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
7.105.12
तद्वाक्यं राघवेणोक्तं श्रुत्वा मुनिवरः प्रभुम् ।
प्रत्याह रामं दुर्वासाः श्रूयतां धर्मवत्सल ॥ ७.१०५.१२ ॥
ರಾಘವನು ಹೇಳಿದ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ದುರ್ವಾಸನು ಪ್ರಭುವಾದ ರಾಮನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಧರ್ಮವತ್ಸಲನೇ, ಕೇಳು."
7.105.13
अद्य वर्षसहस्रस्य समाप्तिस्तपसो मम ।
सो ऽहं भोजनमिच्छामि यथासिद्धं तवानघ ॥ ७.१०५.१३ ॥
ಇಂದು ನನ್ನ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ತಪಸ್ಸು ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ನೀನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಭೋಜನವನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
7.105.14
तच्छ्रुत्वा वचनं राजा राघवः प्रीतमानसः ।
भोजनं मुनिमुख्याय यथासिद्धमुपाहरत् ॥ ७.१०५.१४ ॥
ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಸಂತೋಷಚಿತ್ತನಾದ ರಾಜ ರಾಘವನು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ ಸಿದ್ಧವಿದ್ದ ಭೋಜನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
7.105.15
स तु भुक्त्वा मुनिश्रेष्ठस्तदन्नममृतोपमम् ।
साधु रामेति सम्भाष्य स्वमाश्रममुपागमत् ॥ ७.१०५.१५ ॥
ಅಮೃತದಂತಿದ್ದ ಆ ಅನ್ನವನ್ನು ಉಂಡ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು, 'ಸಾಧು, ರಾಮ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
7.105.16
तस्मिन् गते मुनिवरे स्वाश्रमं लक्ष्मणाग्रजः ।
संस्मृत्य कालवाक्यानि ततो दुःखमुपागमत् ॥ ७.१०५.१६ ॥
ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದ ಬಳಿಕ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನ ಅಣ್ಣನಾದ ರಾಮನು ಕಾಲನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನೆದು ದುಃಖವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
7.105.17
दुःखेन च सुसन्तप्तः स्मृत्वा तद्घोरदर्शनम् ।
अवाङ्मुखो दीनमना व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ७.१०५.१७ ॥
ದುಃಖದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತಪ್ತನಾದ ರಾಮನು ಆ ಭಯಂಕರ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೆನೆದು, ಮುಖ ಕೆಳಗೆ ಮಾಡಿ, ದೀನಮನಸ್ಕನಾಗಿ ಮಾತನಾಡಲಾರದೆ ಹೋದನು.
7.105.18
ततो बुद्ध्या विनिश्चित्य कालवाक्यानि राघवः ।
नैतदस्तीति निश्चित्य तूष्णीमासीन्महायशाः ॥ ७.१०५.१८ ॥
ಆಗ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಕಾಲನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸಿ, 'ಇದು ಹಾಗಲ್ಲ' ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ರಾಘವನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು.