والمیکی رامائن · سرگ 7.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.105.1
तथा तयोः संवदतोर्दुर्वासा भगवानृषिः ।
रामस्य दर्शनाकाङ्क्षी राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०५.१ ॥
اسی طرح جب وہ دونوں باتیں کر رہے تھے، تو بھگوان رشی دُرواسا رام کے درشن کی خواہش میں شاہی دروازے پر پہنچے۔
7.105.2
सो ऽभिगम्य तु सौमित्रिमुवाच ऋषिसत्तमः ।
रामं दर्शय मे शीघ्रं पुरा मे ऽर्थो ऽतिवर्तते ॥ ७.१०५.२ ॥
اُس رشیوں میں افضل نے لکشمن کے پاس جا کر کہا: "مجھے جلد رام کے درشن کراؤ؛ میرا کام گزرا جا رہا ہے۔"
7.105.3
मुनेस्तु भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
अभिवाद्य महात्मानं वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०५.३ ॥
مُنی کی بات سن کر دشمن کے بہادروں کو مارنے والے لکشمن نے مہاتما کو سلام کر کے یہ بات کہی۔
7.105.4
किं कार्यं ब्रूहि भगवन्को वा ऽर्थः किं करोम्यहम् ।
व्यग्रो हि राघवो ब्रह्मन्मुहूर्तं प्रतिपाल्यताम् ॥ ७.१०५.४ ॥
"اے بھگوان، بتائیے، کون سا کام ہے، کیا غرض ہے؟ میں کیا کروں؟ اے برہمن، راگھو اس وقت مصروف ہیں؛ ایک لمحہ انتظار فرمائیے۔"
7.105.5
तच्छ्रुत्वा ऋषिशार्दूलः क्रोधेन कलुषीकृतः ।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यं निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१०५.५ ॥
یہ سن کر رشیوں میں شیر وہ غصے سے آلودہ ہو گئے، اور آنکھوں سے جلاتے ہوئے لکشمن سے یہ بات کہی۔
7.105.6
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे रामाय प्रतिवेदय ।
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे न निवेदयसे यदि ॥ ७.१०५.६ ॥
"اے سومتر، اسی لمحے میرا پیغام رام کو دو۔ اے سومتر، اگر تم اسی لمحے مجھے نہ بتاؤ گے تو—"
7.105.7
विषयं त्वां पुरं चैव शपिष्ये राघवं तथा ।
भरतं चैव सौमित्रे युष्माकं या च सन्ततिः ॥ ७.१०५.७ ॥
اے سومتری، میں تمہاری سلطنت، شہر، راگھو (رام)، بھرت اور تمہاری نسل کو بھی بددعا دوں گا۔
7.105.8
न हि शक्ष्याम्यहं भूयो मन्युं धारयितुं हृदि ।
तच्छ्रुत्वा घोरसङ्काशं वाक्यं तस्य महात्मनः ।
चिन्तयामास मनसा तस्य वाक्यस्य निश्चयम् ॥ ७.१०५.८ ॥
میں اپنے دل میں دوبارہ غصہ نہیں رکھ سکوں گا۔ اس مہاتما کی خوفناک سی بات سن کر وہ دل میں اس کے فیصلے پر غور کرنے لگا۔
7.105.10
एकस्य मरणं मे ऽस्तु मा भूत्सर्वविनाशनम् ।
लक्ष्मणस्य वचः श्रुत्वा रामः कालं विसृज्य च ।
निस्सृत्य त्वरितं राजा अत्रेः पुत्रं ददर्श ह ॥ ७.१०५.१० ॥
"ایک کی موت مجھے آئے، سب کی تباہی نہ ہو۔" لکشمن کی بات سن کر رام نے وقت کو رخصت کیا اور جلدی سے باہر نکل کر اتری کے بیٹے کو دیکھا۔
7.105.11
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
किं कार्यमिति काकुत्स्थः कृताञ्जलिरभाषत ॥ ७.१०५.११ ॥
تیج سے دمکتے ہوئے اس مہاتما کو سلام کر کے، ہاتھ جوڑ کر کاکتستھ نے کہا، "کیا کام ہے؟"
7.105.12
तद्वाक्यं राघवेणोक्तं श्रुत्वा मुनिवरः प्रभुम् ।
प्रत्याह रामं दुर्वासाः श्रूयतां धर्मवत्सल ॥ ७.१०५.१२ ॥
راghava کی وہ بات سن کر، منیوں میں افضل درواسا نے سوامی رام سے کہا، "اے دھرم پریمی، سنو۔"
7.105.13
अद्य वर्षसहस्रस्य समाप्तिस्तपसो मम ।
सो ऽहं भोजनमिच्छामि यथासिद्धं तवानघ ॥ ७.१०५.१३ ॥
آج میری ہزار سال کی تپسیا مکمل ہوئی ہے۔ اس لیے اے بے عیب، میں تمہارے تیار کیے ہوئے کھانے کا خواہشمند ہوں۔
7.105.14
तच्छ्रुत्वा वचनं राजा राघवः प्रीतमानसः ।
भोजनं मुनिमुख्याय यथासिद्धमुपाहरत् ॥ ७.१०५.१४ ॥
یہ بات سن کر خوش دل بادشاہ راگھو نے مُنیوں کے سردار کے لیے تیار شدہ کھانا پیش کیا۔
7.105.15
स तु भुक्त्वा मुनिश्रेष्ठस्तदन्नममृतोपमम् ।
साधु रामेति सम्भाष्य स्वमाश्रममुपागमत् ॥ ७.१०५.१५ ॥
امرت کے مانند اس کھانے کو کھا کر مُنیوں کے سردار نے 'ساधु، رام' کہہ کر ان سے بات کی اور اپنے آشرم کو لوٹ گئے۔
7.105.16
तस्मिन् गते मुनिवरे स्वाश्रमं लक्ष्मणाग्रजः ।
संस्मृत्य कालवाक्यानि ततो दुःखमुपागमत् ॥ ७.१०५.१६ ॥
وہ بزرگ مُنی اپنے آشرم چلے گئے تو لکشمن کے بڑے بھائی رام کالا کے الفاظ یاد کر کے غم میں مبتلا ہو گئے۔
7.105.17
दुःखेन च सुसन्तप्तः स्मृत्वा तद्घोरदर्शनम् ।
अवाङ्मुखो दीनमना व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ७.१०५.१७ ॥
غم سے سخت بے چین رام نے اس ہولناک منظر کو یاد کر کے، سر جھکائے، افسردہ دل سے بولنے کی ہمت نہ پائی۔
7.105.18
ततो बुद्ध्या विनिश्चित्य कालवाक्यानि राघवः ।
नैतदस्तीति निश्चित्य तूष्णीमासीन्महायशाः ॥ ७.१०५.१८ ॥
پھر عقل سے کالا کے الفاظ پر غور کر کے، 'ایسا نہیں ہے' یہ طے کر کے مہا یشسوی راگھو خاموش رہ گئے۔