Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.105.1
तथा तयोः संवदतोर्दुर्वासा भगवानृषिः ।
रामस्य दर्शनाकाङ्क्षी राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०५.१ ॥
Enquanto os dois conversavam assim, o venerável sábio Durvāsā, desejoso de ver Rāma, chegou à porta do rei.
7.105.2
सो ऽभिगम्य तु सौमित्रिमुवाच ऋषिसत्तमः ।
रामं दर्शय मे शीघ्रं पुरा मे ऽर्थो ऽतिवर्तते ॥ ७.१०५.२ ॥
Aproximando-se de Lakṣmaṇa, o melhor dos sábios disse: "Mostra-me Rāma depressa; o meu assunto está a escapar-me."
7.105.3
मुनेस्तु भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
अभिवाद्य महात्मानं वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०५.३ ॥
Ao ouvir as palavras do sábio, Lakṣmaṇa, matador de heróis inimigos, saudou respeitosamente o de grande alma e disse estas palavras.
7.105.4
किं कार्यं ब्रूहि भगवन्को वा ऽर्थः किं करोम्यहम् ।
व्यग्रो हि राघवो ब्रह्मन्मुहूर्तं प्रतिपाल्यताम् ॥ ७.१०५.४ ॥
"Diga-me, venerável, qual é a tarefa ou o propósito? Que devo fazer? Brâmane, Rāghava está ocupado agora; espere um momento, por favor."
7.105.5
तच्छ्रुत्वा ऋषिशार्दूलः क्रोधेन कलुषीकृतः ।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यं निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१०५.५ ॥
Ao ouvir isso, aquele tigre entre os sábios, toldado pela ira, disse estas palavras a Lakṣmaṇa, como se o queimasse com o olhar.
7.105.6
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे रामाय प्रतिवेदय ।
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे न निवेदयसे यदि ॥ ७.१०५.६ ॥
"Saumitri, anuncia-me a Rāma neste mesmo instante. Saumitri, se não me anunciares neste mesmo instante—"
7.105.7
विषयं त्वां पुरं चैव शपिष्ये राघवं तथा ।
भरतं चैव सौमित्रे युष्माकं या च सन्ततिः ॥ ७.१०५.७ ॥
Ó Lakṣmaṇa, amaldiçoarei a ti, o reino, a cidade, Rāghava, também Bharata e a vossa descendência.
7.105.8
न हि शक्ष्याम्यहं भूयो मन्युं धारयितुं हृदि ।
तच्छ्रुत्वा घोरसङ्काशं वाक्यं तस्य महात्मनः ।
चिन्तयामास मनसा तस्य वाक्यस्य निश्चयम् ॥ ७.१०५.८ ॥
Não conseguirei mais guardar a ira em meu coração. Ao ouvir aquelas palavras de aspecto terrível do magnânimo, ele refletiu em sua mente sobre a decisão daquelas palavras.
7.105.10
एकस्य मरणं मे ऽस्तु मा भूत्सर्वविनाशनम् ।
लक्ष्मणस्य वचः श्रुत्वा रामः कालं विसृज्य च ।
निस्सृत्य त्वरितं राजा अत्रेः पुत्रं ददर्श ह ॥ ७.१०५.१० ॥
"Que a morte seja de um só, e que não haja a destruição de todos." Ao ouvir as palavras de Lakṣmaṇa, Rāma dispensou Kāla, saiu apressadamente e viu o filho de Atri.
7.105.11
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
किं कार्यमिति काकुत्स्थः कृताञ्जलिरभाषत ॥ ७.१०५.११ ॥
Tendo saudado respeitosamente aquele magnânimo que parecia arder de esplendor, o Kākutstha, de mãos juntas, disse: "Qual é a tarefa?"
7.105.12
तद्वाक्यं राघवेणोक्तं श्रुत्वा मुनिवरः प्रभुम् ।
प्रत्याह रामं दुर्वासाः श्रूयतां धर्मवत्सल ॥ ७.१०५.१२ ॥
Ao ouvir aquelas palavras ditas por Rāghava, o melhor dos sábios, Durvāsas, respondeu ao senhor Rāma: "Escuta, ó amante do dharma."
7.105.13
अद्य वर्षसहस्रस्य समाप्तिस्तपसो मम ।
सो ऽहं भोजनमिच्छामि यथासिद्धं तवानघ ॥ ७.१०५.१३ ॥
Hoje se completam os mil anos da minha austeridade. Assim, ó irrepreensível, desejo a refeição preparada por ti.
7.105.14
तच्छ्रुत्वा वचनं राजा राघवः प्रीतमानसः ।
भोजनं मुनिमुख्याय यथासिद्धमुपाहरत् ॥ ७.१०५.१४ ॥
Ouvindo estas palavras, o rei Rāghava, com a mente satisfeita, ofereceu ao mais excelente dos sábios a comida tal como estava preparada.
7.105.15
स तु भुक्त्वा मुनिश्रेष्ठस्तदन्नममृतोपमम् ।
साधु रामेति सम्भाष्य स्वमाश्रममुपागमत् ॥ ७.१०५.१५ ॥
Tendo comido aquele alimento semelhante ao néctar, o melhor dos sábios, dizendo "Bem feito, Rāma", falou com ele e voltou ao seu eremitério.
7.105.16
तस्मिन् गते मुनिवरे स्वाश्रमं लक्ष्मणाग्रजः ।
संस्मृत्य कालवाक्यानि ततो दुःखमुपागमत् ॥ ७.१०५.१६ ॥
Quando aquele excelente sábio retornou ao seu eremitério, Rāma, irmão mais velho de Lakṣmaṇa, lembrando-se das palavras do Tempo, caiu em tristeza.
7.105.17
दुःखेन च सुसन्तप्तः स्मृत्वा तद्घोरदर्शनम् ।
अवाङ्मुखो दीनमना व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ७.१०५.१७ ॥
Profundamente atormentado pela dor, recordando aquela visão terrível, Rāma, com o rosto baixo e a mente abatida, não conseguiu falar.
7.105.18
ततो बुद्ध्या विनिश्चित्य कालवाक्यानि राघवः ।
नैतदस्तीति निश्चित्य तूष्णीमासीन्महायशाः ॥ ७.१०५.१८ ॥
Então, tendo resolvido com o intelecto as palavras do Tempo e decidido que "isto não é assim", o grandemente renomado Rāghava permaneceu em silêncio.