வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.105
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.105.1
तथा तयोः संवदतोर्दुर्वासा भगवानृषिः ।
रामस्य दर्शनाकाङ्क्षी राजद्वारमुपागमत् ॥ ७.१०५.१ ॥
இவ்வாறு அவர்கள் இருவரும் உரையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, பகவான் ரிஷி துர்வாசர் ராமனைக் காணும் விருப்பத்தோடு அரண்மனை வாயிலுக்கு வந்தார்.
7.105.2
सो ऽभिगम्य तु सौमित्रिमुवाच ऋषिसत्तमः ।
रामं दर्शय मे शीघ्रं पुरा मे ऽर्थो ऽतिवर्तते ॥ ७.१०५.२ ॥
அவர், முனிவர்களில் சிறந்தவர், லக்ஷ்மணனிடம் அணுகி கூறினார்: "எனக்கு விரைவில் ராமனைக் காட்டு; என் காரியம் கடந்துகொண்டிருக்கிறது."
7.105.3
मुनेस्तु भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।
अभिवाद्य महात्मानं वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०५.३ ॥
முனிவரின் சொல்லைக் கேட்ட பகைவீரர்களை அழிக்கும் லக்ஷ்மணன், மகாத்மாவை வணங்கி இச்சொற்களைக் கூறினார்.
7.105.4
किं कार्यं ब्रूहि भगवन्को वा ऽर्थः किं करोम्यहम् ।
व्यग्रो हि राघवो ब्रह्मन्मुहूर्तं प्रतिपाल्यताम् ॥ ७.१०५.४ ॥
"பகவானே, சொல்லுங்கள், என்ன காரியம், என்ன நோக்கம்? நான் என்ன செய்வேன்? பிராமணரே, ராகவன் இப்போது வேலையில் இருக்கிறார்; ஒரு கணம் காத்திருங்கள்."
7.105.5
तच्छ्रुत्वा ऋषिशार्दूलः क्रोधेन कलुषीकृतः ।
उवाच लक्ष्मणं वाक्यं निर्दहन्निव चक्षुषा ॥ ७.१०५.५ ॥
அதைக் கேட்ட முனிவர்களில் புலி போன்ற அவர், கோபத்தால் கலங்கி, கண்களால் எரிப்பவர் போல லக்ஷ்மணனிடம் இச்சொற்களைக் கூறினார்.
7.105.6
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे रामाय प्रतिवेदय ।
अस्मिन्क्षणे मां सौमित्रे न निवेदयसे यदि ॥ ७.१०५.६ ॥
"சௌமித்ரா, இந்தக் கணமே என்னைப் பற்றி ராமனுக்கு அறிவி. சௌமித்ரா, இந்தக் கணமே நீ என்னைத் தெரிவிக்காவிட்டால்—"
7.105.7
विषयं त्वां पुरं चैव शपिष्ये राघवं तथा ।
भरतं चैव सौमित्रे युष्माकं या च सन्ततिः ॥ ७.१०५.७ ॥
சௌமித்ரா, உன் வம்சத்தில் உள்ளவர்கள் அனைவரையும், உன் ராஜ்யத்தையும், நகரத்தையும், ராகவனையும், பரதனையும் நான் சபிப்பேன்.
7.105.8
न हि शक्ष्याम्यहं भूयो मन्युं धारयितुं हृदि ।
तच्छ्रुत्वा घोरसङ्काशं वाक्यं तस्य महात्मनः ।
चिन्तयामास मनसा तस्य वाक्यस्य निश्चयम् ॥ ७.१०५.८ ॥
என் இதயத்தில் மீண்டும் கோபத்தை வைத்திருக்க என்னால் இயலாது. மகாத்மாவின் அந்த பயங்கரமான சொற்களைக் கேட்டு அவர் அவற்றின் உறுதியைப் பற்றி மனதில் சிந்தித்தார்.
7.105.10
एकस्य मरणं मे ऽस्तु मा भूत्सर्वविनाशनम् ।
लक्ष्मणस्य वचः श्रुत्वा रामः कालं विसृज्य च ।
निस्सृत्य त्वरितं राजा अत्रेः पुत्रं ददर्श ह ॥ ७.१०५.१० ॥
"ஒருவனின் மரணம் எனக்கு நேரட்டும்; அனைவரின் அழிவு வேண்டாம்." லட்சுமணனின் சொற்களைக் கேட்ட ராமன் காலத்தை அனுப்பிவிட்டு, விரைவாக வெளியே வந்து அத்திரியின் மகனைக் கண்டான்.
7.105.11
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।
किं कार्यमिति काकुत्स्थः कृताञ्जलिरभाषत ॥ ७.१०५.११ ॥
தேஜஸால் எரிவது போல் இருந்த அந்த மகாத்மாவை வணங்கி, கைகூப்பிய காகுத்ஸ்தன் "என்ன செய்ய வேண்டும்?" என்று கேட்டான்.
7.105.12
तद्वाक्यं राघवेणोक्तं श्रुत्वा मुनिवरः प्रभुम् ।
प्रत्याह रामं दुर्वासाः श्रूयतां धर्मवत्सल ॥ ७.१०५.१२ ॥
ராகவன் கூறிய அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட முனிவர்களில் சிறந்த துர்வாசஸ், ஆண்டவனாகிய ராமனுக்குப் பதிலளித்தார்: "தர்மப்பிரியனே, கேள்."
7.105.13
अद्य वर्षसहस्रस्य समाप्तिस्तपसो मम ।
सो ऽहं भोजनमिच्छामि यथासिद्धं तवानघ ॥ ७.१०५.१३ ॥
இன்று என் ஆயிரம் ஆண்டு தவத்தின் நிறைவு. ஆகவே குற்றமற்றவனே, உன்னால் தயாரிக்கப்பட்ட உணவை நான் விரும்புகிறேன்.
7.105.14
तच्छ्रुत्वा वचनं राजा राघवः प्रीतमानसः ।
भोजनं मुनिमुख्याय यथासिद्धमुपाहरत् ॥ ७.१०५.१४ ॥
அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு மகிழ்ந்த மனமுடைய அரசன் ராகவன், முனிவர்களின் தலைவருக்குத் தயாராயிருந்த உணவைப் படைத்தான்.
7.105.15
स तु भुक्त्वा मुनिश्रेष्ठस्तदन्नममृतोपमम् ।
साधु रामेति सम्भाष्य स्वमाश्रममुपागमत् ॥ ७.१०५.१५ ॥
அமுதத்தைப் போன்ற அந்த உணவை உண்ட முனிவர்களில் சிறந்தவர், 'சாது, ராமா' என்று சொல்லி அவரிடம் பேசி தம் ஆசிரமத்துக்குத் திரும்பினார்.
7.105.16
तस्मिन् गते मुनिवरे स्वाश्रमं लक्ष्मणाग्रजः ।
संस्मृत्य कालवाक्यानि ततो दुःखमुपागमत् ॥ ७.१०५.१६ ॥
அந்த முனிவர் தம் ஆசிரமத்துக்குச் சென்றபின், லட்சுமணனின் அண்ணனான ராமர் காலனின் வார்த்தைகளை நினைத்து துயரடைந்தார்.
7.105.17
दुःखेन च सुसन्तप्तः स्मृत्वा तद्घोरदर्शनम् ।
अवाङ्मुखो दीनमना व्याहर्तुं न शशाक ह ॥ ७.१०५.१७ ॥
துயரால் மிகவும் வாடிய ராமர், அந்த பயங்கரக் காட்சியை நினைத்து, முகம் கவிழ்ந்து, மனம் வருந்தி, பேச முடியாதவரானார்.
7.105.18
ततो बुद्ध्या विनिश्चित्य कालवाक्यानि राघवः ।
नैतदस्तीति निश्चित्य तूष्णीमासीन्महायशाः ॥ ७.१०५.१८ ॥
பின்னர் அறிவால் காலனின் வார்த்தைகளைத் தீர்மானித்து, 'இது இப்படி இல்லை' என்று முடிவுசெய்து, புகழ்மிக்க ராகவன் மௌனமாக இருந்தான்.