رامايانا فالميكي · السارغا 7.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.106.1
अवाङ्मुखमथो दीनं दृष्ट्वा सोममिवाप्लुतम् ।
राघवं लक्ष्मणो वाक्यं हृष्टो मधुरमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१ ॥
لما رأى لاكشمانا راغافا منكس الرأس حزينا كالقمر المكسوف، تكلم بكلمات عذبة وهو مسرور.
7.106.2
न संतापं महाबाहो मदर्थं कर्तुमर्हसि ।
पूर्वनिर्माणबद्धा हि कालस्य गतिरीदृशी ॥ ७.१०६.२ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، لا ينبغي لك أن تحزن لأجلي؛ فهكذا جريان الزمان المقيد بخلق سابق.
7.106.3
जहि मां सौम्य विस्रब्धं प्रतिज्ञां परिपालय ।
हीनप्रतिज्ञाः काकुत्स्थ प्रयान्ति नरकं नराः ॥ ७.१०६.३ ॥
يا لطيف، اتركني دون تردد واحفظ عهدك؛ يا كاكوتستها، الناس الذين ينقضون عهدهم يذهبون إلى الجحيم.
7.106.4
यदि प्रीतिर्महाराज यद्यनुग्राह्यता मयि ।
जहि मां निर्विशङ्कस्त्वं धर्मं वर्धय राघव ॥ ७.१०६.४ ॥
أيها الملك العظيم، إن كان لك محبة لي وكنت أستحق عطفك، فاتركني دون شك، يا راغافا، ونمِّ الدارما.
7.106.5
लक्ष्मणेन तथोक्तस्तु रामः प्रचलितेन्द्रियः ।
मन्त्रिणः समुपानीय तथैव च पुरोधसम् ॥ ७.१०६.५ ॥
وحين خاطبه لاكشمانا بذلك، استدعى راما، المضطرب الحواس، الوزراء وكذلك الكاهن.
7.106.6
अब्रवीच्च तदा वृत्तं तेषां मध्ये स राघवः ।
दुर्वासोभिगमं चैव प्रतिज्ञां तापसस्य च ॥ ७.१०६.६ ॥
ثم روى راغافا لهم في وسطهم ما جرى: زيارة دورفاسا والعهد الذي قطعه للزاهد.
7.106.7
तच्छ्रुत्वा मन्त्रिणः सर्वे सोपाध्यायाः समासत ।
वसिष्ठस्तु महातेजा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०६.७ ॥
ولما سمع ذلك، جلس جميع الوزراء والمعلمين معاً. فتكلم فاسيشتها ذو الجلال العظيم بهذه الكلمات.
7.106.8
दृष्टमेतन्महाबाहो क्षयं ते रोमहर्षणम् ।
लक्ष्मणेन वियोगश्च तव राम महायशः ॥ ७.१०६.८ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، قد تبين هذا: هلاكك الذي يقشعر له البدن، وفراقك عن لاكشمانا، يا راما عظيم الشهرة.
7.106.9
त्यजैनं बलवान्कालो मा प्रतिज्ञां वृथा कृताः ।
विनष्टायां प्रतिज्ञायां धर्मो ऽपि च लयं व्रजेत् ॥ ७.१०६.९ ॥
اتركه! فالزمن قوي. لا تقطع عهداً عبثاً؛ فإن انكسر العهد، لزم أن يفنى الدهرمة أيضاً.
7.106.10
ततो धर्मे विनष्टे तु त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
सदेवर्षिगणं सर्वं विनश्येत्तु न संशयः ॥ ७.१०६.१० ॥
ثم إذا فني الدهرمة، فإن العوالم الثلاثة بكل ما يتحرك وما لا يتحرك، مع الآلهة وجماعات الحكماء، كلها تفنى، بلا ريب.
7.106.11
स त्वं पुरुषशार्दूल त्रैलोक्यस्याभिपालनात् ।
लक्ष्मणेन विना चाद्य जगत्स्वस्थं कुरुष्व ह ॥ ७.१०६.११ ॥
فلذلك يا نمر الرجال، لحماية العوالم الثلاثة، أبقِ العالم في سلامة الآن حتى بدون لاكشمانا.
7.106.12
तेषां तत्समवेतानां वाक्यं धर्मार्थसंहितम् ।
श्रुत्वा परिषदो मध्ये रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१२ ॥
ولما سمع راما تلك الكلمات من المجتمعين، المقرونة بالدهرمة والمنفعة، في وسط المجلس، قال للاكشمانا.
7.106.13
विसर्जये त्वां सौमित्रे मा भूद्धर्मविपर्ययः ।
त्यागो वधो वा विहितः साधूनां तूभयं समम् ॥ ७.१०६.१३ ॥
يا سوميترا، إني أودعك؛ فلا يكن انقلاب للدهرما. فإن الترك والقتل مقرران على السواء للأخيار.
7.106.14
रामेण भाषिते वाक्ये बाष्पव्याकुलितेन्द्रियः ।
लक्ष्मणस्त्वरितं प्रायात्स्वगृहं न विवेश ह ॥ ७.१०६.१४ ॥
لما سمع لكشمانا الكلمات التي نطق بها راما، واضطربت حواسه بالدموع، مضى مسرعا ولم يدخل بيته.
7.106.15
स गत्वा सरयूतीरमुपस्पृश्य कृताञ्जलिः ।
निगृह्य सर्वस्रोतांसि निःश्वासं न मुमोच ह ॥ ७.१०६.१५ ॥
ذهب إلى ضفة السرايو، وتطهّر بالماء، وضم كفيه، وكبح جميع منافذ جسده، ولم يطلق تنهيدة واحدة.
7.106.16
अनिःश्वसन्तं युक्तं तं सशक्राः साप्सरोगणाः ।
देवाः सर्षिगणाः सर्वे पुष्पैरभ्यकिरंस्तदा ॥ ७.१०६.१६ ॥
فعلى ذلك الثابت الذي لم يطلق تنهيدة، أمطر إندرا مع جماعات الأبسارا، وجميع الآلهة وجماعات الحكماء حينئذ بالزهور.
7.106.17
अदृश्यं सर्वमनुजैः सशरीरं महाबलम् ।
प्रगृह्य लक्ष्मणं शक्रस्त्रिदिवं संविवेश ह ॥ ७.१०६.१७ ॥
غير مرئي لجميع البشر، أخذ إندرا لكشمانا القوي مع جسده، ودخل السماء.
7.106.18
ततो विष्णोश्चतुर्भागमागतं सुरसत्तमाः ।
दृष्ट्वा प्रमुदिताः सर्वे ऽपूजयन् समहर्षयः ॥ ७.१०६.१८ ॥
ثم لما رأى أفضل الآلهة مجيء ربع فيشنو، فرحوا جميعا، وكرّموه مع كبار الحكماء.