รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.106.1
अवाङ्मुखमथो दीनं दृष्ट्वा सोममिवाप्लुतम् ।
राघवं लक्ष्मणो वाक्यं हृष्टो मधुरमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१ ॥
เมื่อเห็นพระราฆพะก้มหน้าโศกเศร้า เหมือนพระจันทร์ที่ถูกราหูจับ พระลักษมณ์ผู้ปีติยินดีจึงกล่าววาจาอ่อนหวานว่า
7.106.2
न संतापं महाबाहो मदर्थं कर्तुमर्हसि ।
पूर्वनिर्माणबद्धा हि कालस्य गतिरीदृशी ॥ ७.१०६.२ ॥
ข้าแต่ผู้มีแขนทรงพลัง พระองค์ไม่ควรเศร้าโศกเพราะข้าพเจ้า เพราะกาลเวลาเป็นไปเช่นนี้ ผูกพันด้วยการสร้างสรรค์ในอดีต
7.106.3
जहि मां सौम्य विस्रब्धं प्रतिज्ञां परिपालय ।
हीनप्रतिज्ञाः काकुत्स्थ प्रयान्ति नरकं नराः ॥ ७.१०६.३ ॥
ข้าแต่ผู้อ่อนโยน จงปล่อยข้าพเจ้าโดยไม่ลังเล และรักษาคำปฏิญาณของพระองค์ ข้าแต่กากุตสถ ผู้ที่ผิดคำปฏิญาณย่อมตกนรก
7.106.4
यदि प्रीतिर्महाराज यद्यनुग्राह्यता मयि ।
जहि मां निर्विशङ्कस्त्वं धर्मं वर्धय राघव ॥ ७.१०६.४ ॥
ข้าแต่มหาราช หากพระองค์มีความรักใคร่ต่อข้าพเจ้า และข้าพเจ้าควรได้รับความโปรดปราน ก็จงปล่อยข้าพเจ้าโดยไม่สงสัย ข้าแต่พระราฆวะ และจงทำให้ธรรมเจริญยิ่งขึ้น
7.106.5
लक्ष्मणेन तथोक्तस्तु रामः प्रचलितेन्द्रियः ।
मन्त्रिणः समुपानीय तथैव च पुरोधसम् ॥ ७.१०६.५ ॥
เมื่อพระลักษมณ์กล่าวเช่นนั้น พระรามผู้มีอินทรีย์สั่นไหวจึงเรียกเหล่าเสนาอำมาตย์มาประชุม และเรียกปุโรหิตมาด้วยเช่นกัน
7.106.6
अब्रवीच्च तदा वृत्तं तेषां मध्ये स राघवः ।
दुर्वासोभिगमं चैव प्रतिज्ञां तापसस्य च ॥ ७.१०६.६ ॥
พระราฆวะจึงเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นท่ามกลางพวกเขา ทั้งการมาเยือนของทุรวาสะ และคำปฏิญาณที่ให้ไว้แก่ดาบส
7.106.7
तच्छ्रुत्वा मन्त्रिणः सर्वे सोपाध्यायाः समासत ।
वसिष्ठस्तु महातेजा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०६.७ ॥
เมื่อได้ฟังดังนั้น เสนาอำมาตย์ทั้งหมดพร้อมด้วยอาจารย์ต่างนั่งลง ฝ่ายวสิษฐะผู้มีเดชานุภาพยิ่งใหญ่ จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้
7.106.8
दृष्टमेतन्महाबाहो क्षयं ते रोमहर्षणम् ।
लक्ष्मणेन वियोगश्च तव राम महायशः ॥ ७.१०६.८ ॥
ข้าแต่ผู้มีแขนทรงพลัง สิ่งนี้ได้ปรากฏแล้ว คือความพินาศของพระองค์ซึ่งทำให้ขนลุกชัน และการพลัดพรากจากพระลักษมณ์ ข้าแต่พระรามผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่
7.106.9
त्यजैनं बलवान्कालो मा प्रतिज्ञां वृथा कृताः ।
विनष्टायां प्रतिज्ञायां धर्मो ऽपि च लयं व्रजेत् ॥ ७.१०६.९ ॥
จงละทิ้งเขาเสียเถิด กาลเวลานั้นยิ่งใหญ่ อย่าให้คำปฏิญาณที่ทำไว้เป็นโมฆะ เพราะเมื่อคำปฏิญาณถูกทำลาย แม้ธรรมก็จะพินาศไป
7.106.10
ततो धर्मे विनष्टे तु त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
सदेवर्षिगणं सर्वं विनश्येत्तु न संशयः ॥ ७.१०६.१० ॥
เมื่อธรรมพินาศแล้ว สามโลกพร้อมทั้งสรรพสิ่งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว รวมทั้งเหล่าเทวดาและหมู่ฤๅษีทั้งปวง ย่อมพินาศไปโดยไม่ต้องสงสัย
7.106.11
स त्वं पुरुषशार्दूल त्रैलोक्यस्याभिपालनात् ।
लक्ष्मणेन विना चाद्य जगत्स्वस्थं कुरुष्व ह ॥ ७.१०६.११ ॥
ดังนั้น ข้าแต่บุรุษผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์ เพื่อการคุ้มครองสามโลก แม้บัดนี้เมื่อไม่มีพระลักษมณ์ ก็จงดูแลให้โลกอยู่เย็นเป็นสุขเถิด
7.106.12
तेषां तत्समवेतानां वाक्यं धर्मार्थसंहितम् ।
श्रुत्वा परिषदो मध्ये रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१२ ॥
เมื่อพระรามได้ฟังถ้อยคำของผู้ที่มาประชุมกัน ซึ่งเชื่อมโยงกับธรรมและประโยชน์ ท่ามกลางที่ประชุม พระรามจึงตรัสกับพระลักษมณ์
7.106.13
विसर्जये त्वां सौमित्रे मा भूद्धर्मविपर्ययः ।
त्यागो वधो वा विहितः साधूनां तूभयं समम् ॥ ७.१०६.१३ ॥
ข้าแต่โสมิตริ เราจะส่งเจ้าไป ขออย่าให้ธรรมต้องวิปริต สำหรับผู้ประเสริฐ การละทิ้งและการฆ่าถูกกำหนดไว้เสมอกัน
7.106.14
रामेण भाषिते वाक्ये बाष्पव्याकुलितेन्द्रियः ।
लक्ष्मणस्त्वरितं प्रायात्स्वगृहं न विवेश ह ॥ ७.१०६.१४ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำที่พระรามตรัส พระลักษมณ์ผู้มีอินทรีย์ถูกน้ำตาทำให้สับสน รีบจากไป และไม่เข้าไปในเรือนของตน
7.106.15
स गत्वा सरयूतीरमुपस्पृश्य कृताञ्जलिः ।
निगृह्य सर्वस्रोतांसि निःश्वासं न मुमोच ह ॥ ७.१०६.१५ ॥
พระองค์เสด็จไปถึงฝั่งแม่น้ำสรยู ชำระน้ำ ประนมมือ ข่มทุกช่องทางของร่างกาย และไม่ถอนหายใจแม้สักครั้ง
7.106.16
अनिःश्वसन्तं युक्तं तं सशक्राः साप्सरोगणाः ।
देवाः सर्षिगणाः सर्वे पुष्पैरभ्यकिरंस्तदा ॥ ७.१०६.१६ ॥
เมื่อพระลักษมณ์ไม่ถอนหายใจและตั้งมั่นอยู่ พระอินทร์พร้อมหมู่นางอัปสรและเหล่าเทวดาทั้งหมดพร้อมหมู่ฤๅษี ต่างโปรยดอกไม้ลงบนพระองค์
7.106.17
अदृश्यं सर्वमनुजैः सशरीरं महाबलम् ।
प्रगृह्य लक्ष्मणं शक्रस्त्रिदिवं संविवेश ह ॥ ७.१०६.१७ ॥
พระอินทร์ทรงฉวยพระลักษมณ์ผู้มีพลังยิ่งใหญ่พร้อมด้วยพระวรกาย ซึ่งมนุษย์ทั้งหลายมองไม่เห็น แล้วเสด็จเข้าสู่สวรรค์
7.106.18
ततो विष्णोश्चतुर्भागमागतं सुरसत्तमाः ।
दृष्ट्वा प्रमुदिताः सर्वे ऽपूजयन् समहर्षयः ॥ ७.१०६.१८ ॥
จากนั้น เมื่อเหล่าเทวดาผู้ประเสริฐเห็นว่าส่วนหนึ่งในสี่ของพระวิษณุได้มาถึง ทุกองค์ต่างปีติยินดี พร้อมด้วยหมู่มหาฤๅษี จึงถวายการบูชา