Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.106.1
अवाङ्मुखमथो दीनं दृष्ट्वा सोममिवाप्लुतम् ।
राघवं लक्ष्मणो वाक्यं हृष्टो मधुरमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१ ॥
Ao ver Rāghava abatido e aflito, como a lua tomada por um eclipse, Lakṣmaṇa, alegre, falou palavras suaves.
7.106.2
न संतापं महाबाहो मदर्थं कर्तुमर्हसि ।
पूर्वनिर्माणबद्धा हि कालस्य गतिरीदृशी ॥ ७.१०६.२ ॥
Ó de braços poderosos, não deves sofrer por minha causa; tal é o curso do tempo, atado pela criação anterior.
7.106.3
जहि मां सौम्य विस्रब्धं प्रतिज्ञां परिपालय ।
हीनप्रतिज्ञाः काकुत्स्थ प्रयान्ति नरकं नराः ॥ ७.१०६.३ ॥
Ó gentil, abandona-me sem hesitar e cumpre a tua promessa; ó Kākutstha, os homens que quebram a sua promessa vão para o inferno.
7.106.4
यदि प्रीतिर्महाराज यद्यनुग्राह्यता मयि ।
जहि मां निर्विशङ्कस्त्वं धर्मं वर्धय राघव ॥ ७.१०६.४ ॥
Ó grande rei, se tens afeição por mim e sou digno do teu favor, abandona-me sem dúvida, ó Rāghava, e faz crescer o dharma.
7.106.5
लक्ष्मणेन तथोक्तस्तु रामः प्रचलितेन्द्रियः ।
मन्त्रिणः समुपानीय तथैव च पुरोधसम् ॥ ७.१०६.५ ॥
Assim interpelado por Lakṣmaṇa, Rāma, com os sentidos agitados, convocou os ministros e também o sacerdote capelão.
7.106.6
अब्रवीच्च तदा वृत्तं तेषां मध्ये स राघवः ।
दुर्वासोभिगमं चैव प्रतिज्ञां तापसस्य च ॥ ७.१०६.६ ॥
Então Rāghava, no meio deles, relatou o ocorrido: a visita de Durvāsas e a promessa feita ao asceta.
7.106.7
तच्छ्रुत्वा मन्त्रिणः सर्वे सोपाध्यायाः समासत ।
वसिष्ठस्तु महातेजा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०६.७ ॥
Ao ouvir isso, todos os conselheiros e preceptores sentaram-se juntos. Então Vasiṣṭha, de grande esplendor, proferiu estas palavras.
7.106.8
दृष्टमेतन्महाबाहो क्षयं ते रोमहर्षणम् ।
लक्ष्मणेन वियोगश्च तव राम महायशः ॥ ७.१०६.८ ॥
Ó de braços poderosos, isto se vê: a tua destruição, que arrepia os cabelos, e a tua separação de Lakṣmaṇa, ó Rāma de grande fama.
7.106.9
त्यजैनं बलवान्कालो मा प्रतिज्ञां वृथा कृताः ।
विनष्टायां प्रतिज्ञायां धर्मो ऽपि च लयं व्रजेत् ॥ ७.१०६.९ ॥
Abandona-o! O tempo é poderoso. Não faças um voto em vão; se o voto for quebrado, também o dharma se dissolveria.
7.106.10
ततो धर्मे विनष्टे तु त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
सदेवर्षिगणं सर्वं विनश्येत्तु न संशयः ॥ ७.१०६.१० ॥
Então, se o dharma for destruído, os três mundos com todos os seres móveis e imóveis, junto com os deuses e a multidão de sábios, todos perecerão, sem dúvida.
7.106.11
स त्वं पुरुषशार्दूल त्रैलोक्यस्याभिपालनात् ।
लक्ष्मणेन विना चाद्य जगत्स्वस्थं कुरुष्व ह ॥ ७.१०६.११ ॥
Portanto, ó tigre entre os homens, para a proteção dos três mundos, mantém o mundo em bem-estar mesmo agora, sem Lakṣmaṇa.
7.106.12
तेषां तत्समवेतानां वाक्यं धर्मार्थसंहितम् ।
श्रुत्वा परिषदो मध्ये रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१२ ॥
Tendo ouvido aquelas palavras dos reunidos, unidas ao dharma e ao propósito, no meio da assembleia, Rāma falou a Lakṣmaṇa.
7.106.13
विसर्जये त्वां सौमित्रे मा भूद्धर्मविपर्ययः ।
त्यागो वधो वा विहितः साधूनां तूभयं समम् ॥ ७.१०६.१३ ॥
Ó Saumitri, eu te despeço; que não haja inversão do dharma. Para os virtuosos, o abandono e a morte são igualmente prescritos.
7.106.14
रामेण भाषिते वाक्ये बाष्पव्याकुलितेन्द्रियः ।
लक्ष्मणस्त्वरितं प्रायात्स्वगृहं न विवेश ह ॥ ७.१०६.१४ ॥
Ao ouvir as palavras proferidas por Rāma, Lakṣmaṇa, com os sentidos turbados pelas lágrimas, partiu apressadamente e não entrou em sua própria morada.
7.106.15
स गत्वा सरयूतीरमुपस्पृश्य कृताञ्जलिः ।
निगृह्य सर्वस्रोतांसि निःश्वासं न मुमोच ह ॥ ७.१०६.१५ ॥
Foi à margem do Sarayū, tocou a água, uniu as palmas, conteve todas as aberturas do corpo e não soltou um único suspiro.
7.106.16
अनिःश्वसन्तं युक्तं तं सशक्राः साप्सरोगणाः ।
देवाः सर्षिगणाः सर्वे पुष्पैरभ्यकिरंस्तदा ॥ ७.१०६.१६ ॥
Sobre ele, firme e sem exalar um suspiro, Indra junto com as hostes das Apsarás, e todos os deuses e hostes de sábios então derramaram flores.
7.106.17
अदृश्यं सर्वमनुजैः सशरीरं महाबलम् ।
प्रगृह्य लक्ष्मणं शक्रस्त्रिदिवं संविवेश ह ॥ ७.१०६.१७ ॥
Invisível a todos os homens, Indra tomou Lakṣmaṇa, o poderoso, com o seu corpo, e entrou no céu.
7.106.18
ततो विष्णोश्चतुर्भागमागतं सुरसत्तमाः ।
दृष्ट्वा प्रमुदिताः सर्वे ऽपूजयन् समहर्षयः ॥ ७.१०६.१८ ॥
Então, vendo que um quarto de Viṣṇu havia chegado, todos os melhores deuses, encantados, junto com os grandes sábios, o honraram.