వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 7.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.106.1
अवाङ्मुखमथो दीनं दृष्ट्वा सोममिवाप्लुतम् ।
राघवं लक्ष्मणो वाक्यं हृष्टो मधुरमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१ ॥
ముఖం వాల్చి, రాహువు మ్రింగిన చంద్రునిలా దీనంగా ఉన్న రాఘవుడిని చూసి, లక్ష్మణుడు సంతోషంతో మధురంగా మాట్లాడాడు.
7.106.2
न संतापं महाबाहो मदर्थं कर्तुमर्हसि ।
पूर्वनिर्माणबद्धा हि कालस्य गतिरीदृशी ॥ ७.१०६.२ ॥
మహాబాహూ, నా కారణంగా మీరు దుఃఖపడకండి; పూర్వకర్మలతో బంధింపబడిన కాలగతి ఇలాగే ఉంటుంది.
7.106.3
जहि मां सौम्य विस्रब्धं प्रतिज्ञां परिपालय ।
हीनप्रतिज्ञाः काकुत्स्थ प्रयान्ति नरकं नराः ॥ ७.१०६.३ ॥
సౌమ్యా, సందేహించకుండా నన్ను విడిచిపెట్టు; నీ ప్రతిజ్ఞను పాటించు. కాకుత్స్థా, ప్రతిజ్ఞ తప్పిన మనుషులు నరకానికి పోతారు.
7.106.4
यदि प्रीतिर्महाराज यद्यनुग्राह्यता मयि ।
जहि मां निर्विशङ्कस्त्वं धर्मं वर्धय राघव ॥ ७.१०६.४ ॥
మహారాజా, మీకు నాపై ప్రేమ ఉంటే, నేను మీ అనుగ్రహానికి పాత్రుడనైతే, సందేహించకుండా నన్ను విడిచిపెట్టండి; రాఘవా, ధర్మాన్ని వృద్ధి చేయండి.
7.106.5
लक्ष्मणेन तथोक्तस्तु रामः प्रचलितेन्द्रियः ।
मन्त्रिणः समुपानीय तथैव च पुरोधसम् ॥ ७.१०६.५ ॥
లక్ష్మణుడు ఇలా చెప్పగా, చలించిన ఇంద్రియాలు కలిగిన రాముడు మంత్రులను, పురోహితుడిని పిలిపించాడు.
7.106.6
अब्रवीच्च तदा वृत्तं तेषां मध्ये स राघवः ।
दुर्वासोभिगमं चैव प्रतिज्ञां तापसस्य च ॥ ७.१०६.६ ॥
అప్పుడు రాఘవుడు వారి మధ్యలో జరిగిన సంఘటనను చెప్పాడు—దుర్వాసుని రాకను, తపస్వికి ఇచ్చిన ప్రతిజ్ఞను.
7.106.7
तच्छ्रुत्वा मन्त्रिणः सर्वे सोपाध्यायाः समासत ।
वसिष्ठस्तु महातेजा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०६.७ ॥
ఇది విని మంత్రులందరూ, ఉపాధ్యాయులతో కలిసి అక్కడ కూర్చున్నారు. అప్పుడు మహాతేజస్వి వసిష్ఠుడు ఈ మాటలు పలికాడు.
7.106.8
दृष्टमेतन्महाबाहो क्षयं ते रोमहर्षणम् ।
लक्ष्मणेन वियोगश्च तव राम महायशः ॥ ७.१०६.८ ॥
మహాబాహో, నీ వినాశం గగుర్పాటు కలిగించేదని ఇది స్పష్టమైంది. రామా, మహాయశస్వీ, లక్ష్మణుడి నుండి నీకు వియోగం కలుగుతుంది.
7.106.9
त्यजैनं बलवान्कालो मा प्रतिज्ञां वृथा कृताः ।
विनष्टायां प्रतिज्ञायां धर्मो ऽपि च लयं व्रजेत् ॥ ७.१०६.९ ॥
దీనిని విడిచిపెట్టు; కాలమే బలవంతమైనది. వ్యర్థంగా ప్రతిజ్ఞ చేయకు. ప్రతిజ్ఞ నశిస్తే ధర్మం కూడా లయమవుతుంది.
7.106.10
ततो धर्मे विनष्टे तु त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
सदेवर्षिगणं सर्वं विनश्येत्तु न संशयः ॥ ७.१०६.१० ॥
ఆపై ధర్మం నశిస్తే, చరాచరాలతో సహా మూడు లోకాలు, దేవతలు ఋషిగణాలతో సహా అన్నీ నిస్సందేహంగా నశిస్తాయి.
7.106.11
स त्वं पुरुषशार्दूल त्रैलोक्यस्याभिपालनात् ।
लक्ष्मणेन विना चाद्य जगत्स्वस्थं कुरुष्व ह ॥ ७.१०६.११ ॥
కాబట్టి పురుషశార్దూలా, మూడు లోకాలను కాపాడటం కోసం ఈ రోజు లక్ష్మణుడు లేకుండానే జగత్తును క్షేమంగా ఉంచు.
7.106.12
तेषां तत्समवेतानां वाक्यं धर्मार्थसंहितम् ।
श्रुत्वा परिषदो मध्ये रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१२ ॥
అక్కడ సమకూడిన వారి ధర్మార్థ సహితమైన ఆ మాటను సభ మధ్యలో విని, రాముడు లక్ష్మణుడితో ఇలా అన్నాడు.
7.106.13
विसर्जये त्वां सौमित्रे मा भूद्धर्मविपर्ययः ।
त्यागो वधो वा विहितः साधूनां तूभयं समम् ॥ ७.१०६.१३ ॥
సౌమిత్రీ, నిన్ను పంపుతున్నాను; ధర్మం తలకిందులు కాకూడదు. సజ్జనులకు త్యాగం, వధ రెండూ సమానంగా విధించబడినవి.
7.106.14
रामेण भाषिते वाक्ये बाष्पव्याकुलितेन्द्रियः ।
लक्ष्मणस्त्वरितं प्रायात्स्वगृहं न विवेश ह ॥ ७.१०६.१४ ॥
రాముడు పలికిన మాటలు విని, కన్నీటితో వ్యాకులమైన ఇంద్రియాలతో లక్ష్మణుడు త్వరగా వెళ్ళిపోయాడు; తన ఇంట్లో ప్రవేశించలేదు.
7.106.15
स गत्वा सरयूतीरमुपस्पृश्य कृताञ्जलिः ।
निगृह्य सर्वस्रोतांसि निःश्वासं न मुमोच ह ॥ ७.१०६.१५ ॥
అతడు సరయూ తీరానికి వెళ్ళి, ఆచమనం చేసి, చేతులు జోడించి, శరీర ద్వారాలన్నిటినీ నిగ్రహించి, ఒక్క నిట్టూర్పు కూడా విడువలేదు.
7.106.16
अनिःश्वसन्तं युक्तं तं सशक्राः साप्सरोगणाः ।
देवाः सर्षिगणाः सर्वे पुष्पैरभ्यकिरंस्तदा ॥ ७.१०६.१६ ॥
నిట్టూర్పు విడవకుండా స్థిరంగా ఉన్న అతడిపై, ఇంద్రునితో, అప్సరసల గణాలతో, దేవతలు, ఋషిగణాలు అందరూ అప్పుడు పుష్పాలు కురిపించారు.
7.106.17
अदृश्यं सर्वमनुजैः सशरीरं महाबलम् ।
प्रगृह्य लक्ष्मणं शक्रस्त्रिदिवं संविवेश ह ॥ ७.१०६.१७ ॥
మనుషులందరికీ కనబడకుండా, శరీరంతో ఉన్న ఆ మహాబలుడైన లక్ష్మణుని పట్టుకుని ఇంద్రుడు స్వర్గంలో ప్రవేశించాడు.
7.106.18
ततो विष्णोश्चतुर्भागमागतं सुरसत्तमाः ।
दृष्ट्वा प्रमुदिताः सर्वे ऽपूजयन् समहर्षयः ॥ ७.१०६.१८ ॥
అప్పుడు విష్ణువు నాలుగవ భాగం రావడం చూసి, సంతోషించిన దేవశ్రేష్ఠులంతా మహర్షులతో కలిసి దానిని పూజించారు.