Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.106.1
अवाङ्मुखमथो दीनं दृष्ट्वा सोममिवाप्लुतम् ।
राघवं लक्ष्मणो वाक्यं हृष्टो मधुरमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१ ॥
Al ver a Rāghava abatido y afligido, como la luna asida por un eclipse, Lakṣmaṇa, lleno de alegría, pronunció palabras dulces.
7.106.2
न संतापं महाबाहो मदर्थं कर्तुमर्हसि ।
पूर्वनिर्माणबद्धा हि कालस्य गतिरीदृशी ॥ ७.१०६.२ ॥
Oh tú de brazos poderosos, no debes afligirte por mi causa; tal es el curso del tiempo, atado por la creación anterior.
7.106.3
जहि मां सौम्य विस्रब्धं प्रतिज्ञां परिपालय ।
हीनप्रतिज्ञाः काकुत्स्थ प्रयान्ति नरकं नराः ॥ ७.१०६.३ ॥
Oh amable, abandóname sin vacilar y cumple tu promesa; oh Kākutstha, los hombres que faltan a su promesa van al infierno.
7.106.4
यदि प्रीतिर्महाराज यद्यनुग्राह्यता मयि ।
जहि मां निर्विशङ्कस्त्वं धर्मं वर्धय राघव ॥ ७.१०६.४ ॥
Oh gran rey, si tienes afecto por mí y soy digno de tu favor, abandónme sin dudar, oh Rāghava, y acrecienta el dharma.
7.106.5
लक्ष्मणेन तथोक्तस्तु रामः प्रचलितेन्द्रियः ।
मन्त्रिणः समुपानीय तथैव च पुरोधसम् ॥ ७.१०६.५ ॥
Así interpelado por Lakṣmaṇa, Rāma, con los sentidos agitados, convocó a los ministros y también al sacerdote capellán.
7.106.6
अब्रवीच्च तदा वृत्तं तेषां मध्ये स राघवः ।
दुर्वासोभिगमं चैव प्रतिज्ञां तापसस्य च ॥ ७.१०६.६ ॥
Entonces Rāghava, en medio de ellos, relató lo sucedido: la visita de Durvāsas y la promesa hecha al asceta.
7.106.7
तच्छ्रुत्वा मन्त्रिणः सर्वे सोपाध्यायाः समासत ।
वसिष्ठस्तु महातेजा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०६.७ ॥
Al oír esto, todos los consejeros y preceptores se sentaron juntos. Entonces Vasiṣṭha, de gran esplendor, pronunció estas palabras.
7.106.8
दृष्टमेतन्महाबाहो क्षयं ते रोमहर्षणम् ।
लक्ष्मणेन वियोगश्च तव राम महायशः ॥ ७.१०६.८ ॥
Oh de poderosos brazos, se ve esto: tu destrucción, que eriza los cabellos, y tu separación de Lakṣmaṇa, oh Rāma de gran fama.
7.106.9
त्यजैनं बलवान्कालो मा प्रतिज्ञां वृथा कृताः ।
विनष्टायां प्रतिज्ञायां धर्मो ऽपि च लयं व्रजेत् ॥ ७.१०६.९ ॥
¡Abandónalo! El tiempo es poderoso. No hagas un voto en vano; si el voto se rompe, también el dharma se disolvería.
7.106.10
ततो धर्मे विनष्टे तु त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
सदेवर्षिगणं सर्वं विनश्येत्तु न संशयः ॥ ७.१०६.१० ॥
Entonces, si el dharma se destruye, los tres mundos con todos los seres móviles e inmóviles, junto con los dioses y las multitudes de sabios, perecerán todos, sin duda.
7.106.11
स त्वं पुरुषशार्दूल त्रैलोक्यस्याभिपालनात् ।
लक्ष्मणेन विना चाद्य जगत्स्वस्थं कुरुष्व ह ॥ ७.१०६.११ ॥
Por eso, oh tigre entre los hombres, para proteger los tres mundos, mantén el mundo en bienestar aun hoy, sin Lakṣmaṇa.
7.106.12
तेषां तत्समवेतानां वाक्यं धर्मार्थसंहितम् ।
श्रुत्वा परिषदो मध्ये रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१२ ॥
Habiendo oído aquellas palabras de los reunidos, unidas al dharma y al propósito, en medio de la asamblea, Rāma habló a Lakṣmaṇa.
7.106.13
विसर्जये त्वां सौमित्रे मा भूद्धर्मविपर्ययः ।
त्यागो वधो वा विहितः साधूनां तूभयं समम् ॥ ७.१०६.१३ ॥
Oh Saumitri, te despido; que no haya inversión del dharma. Para los virtuosos, el abandono y la muerte están igualmente prescritos.
7.106.14
रामेण भाषिते वाक्ये बाष्पव्याकुलितेन्द्रियः ।
लक्ष्मणस्त्वरितं प्रायात्स्वगृहं न विवेश ह ॥ ७.१०६.१४ ॥
Tras oír las palabras pronunciadas por Rāma, Lakṣmaṇa, con los sentidos turbados por las lágrimas, se alejó apresuradamente y no entró en su propia morada.
7.106.15
स गत्वा सरयूतीरमुपस्पृश्य कृताञ्जलिः ।
निगृह्य सर्वस्रोतांसि निःश्वासं न मुमोच ह ॥ ७.१०६.१५ ॥
Fue a la orilla del Sarayū, se purificó con agua, juntó las palmas, contuvo todas las aberturas del cuerpo y no exhaló ni un suspiro.
7.106.16
अनिःश्वसन्तं युक्तं तं सशक्राः साप्सरोगणाः ।
देवाः सर्षिगणाः सर्वे पुष्पैरभ्यकिरंस्तदा ॥ ७.१०६.१६ ॥
Sobre él, firme y sin exhalar un suspiro, Indra junto con las hostes de Apsarās, y todos los dioses y las huestes de sabios, entonces derramaron flores.
7.106.17
अदृश्यं सर्वमनुजैः सशरीरं महाबलम् ।
प्रगृह्य लक्ष्मणं शक्रस्त्रिदिवं संविवेश ह ॥ ७.१०६.१७ ॥
Invisible para todos los hombres, Indra tomó a Lakṣmaṇa, el poderoso, con su cuerpo, y entró en el cielo.
7.106.18
ततो विष्णोश्चतुर्भागमागतं सुरसत्तमाः ।
दृष्ट्वा प्रमुदिताः सर्वे ऽपूजयन् समहर्षयः ॥ ७.१०६.१८ ॥
Entonces, al ver que había llegado una cuarta parte de Viṣṇu, todos los mejores dioses, complacidos, junto con los grandes sabios, lo honraron.