ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.106.1
अवाङ्मुखमथो दीनं दृष्ट्वा सोममिवाप्लुतम् ।
राघवं लक्ष्मणो वाक्यं हृष्टो मधुरमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१ ॥
ಮುಖ ಬಾಗಿಸಿ, ರಾಹುಗ್ರಸ್ತ ಚಂದ್ರನಂತೆ ದೀನನಾದ ರಾಘವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಹರ್ಷದಿಂದ ಮಧುರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದನು.
7.106.2
न संतापं महाबाहो मदर्थं कर्तुमर्हसि ।
पूर्वनिर्माणबद्धा हि कालस्य गतिरीदृशी ॥ ७.१०६.२ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀವು ದುಃಖಿಸಬಾರದು; ಪೂರ್ವಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಂಧಿತ ಕಾಲದ ಗತಿ ಹೀಗೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.
7.106.3
जहि मां सौम्य विस्रब्धं प्रतिज्ञां परिपालय ।
हीनप्रतिज्ञाः काकुत्स्थ प्रयान्ति नरकं नराः ॥ ७.१०६.३ ॥
ಸೌಮ್ಯನೇ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸು. ಕಾಕುತ್ಸ್ಥನೇ, ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ ಮನುಷ್ಯರು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
7.106.4
यदि प्रीतिर्महाराज यद्यनुग्राह्यता मयि ।
जहि मां निर्विशङ्कस्त्वं धर्मं वर्धय राघव ॥ ७.१०६.४ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಿಮಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿದ್ದರೆ, ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ; ರಾಘವನೇ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬೆಳೆಸು.
7.106.5
लक्ष्मणेन तथोक्तस्तु रामः प्रचलितेन्द्रियः ।
मन्त्रिणः समुपानीय तथैव च पुरोधसम् ॥ ७.१०६.५ ॥
ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಕಳವಳಗೊಂಡ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ರಾಮನು ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತನನ್ನು ಕರೆಸಿದನು.
7.106.6
अब्रवीच्च तदा वृत्तं तेषां मध्ये स राघवः ।
दुर्वासोभिगमं चैव प्रतिज्ञां तापसस्य च ॥ ७.१०६.६ ॥
ಆಗ ರಾಘವನು ಅವರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಘಟನೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು—ದುರ್ವಾಸರ ಆಗಮನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ವಿಗೆ ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು.
7.106.7
तच्छ्रुत्वा मन्त्रिणः सर्वे सोपाध्यायाः समासत ।
वसिष्ठस्तु महातेजा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०६.७ ॥
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಂತ್ರಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಉಪಾಧ್ಯಾಯರೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತರು. ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ವಸಿಷ್ಠರು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
7.106.8
दृष्टमेतन्महाबाहो क्षयं ते रोमहर्षणम् ।
लक्ष्मणेन वियोगश्च तव राम महायशः ॥ ७.१०६.८ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಿನ್ನ ವಿನಾಶ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ಎಂಬುದು ಈಗ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ರಾಮಾ, ಮಹಾಯಶಸ್ವಿಯೇ, ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಂದ ನಿನಗೆ ವಿಯೋಗವಾಗುತ್ತದೆ.
7.106.9
त्यजैनं बलवान्कालो मा प्रतिज्ञां वृथा कृताः ।
विनष्टायां प्रतिज्ञायां धर्मो ऽपि च लयं व्रजेत् ॥ ७.१०६.९ ॥
ಇವನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು; ಕಾಲವೇ ಬಲವಂತ. ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಬೇಡ. ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ನಾಶವಾದರೆ ಧರ್ಮವೂ ಲಯವಾಗುವುದು.
7.106.10
ततो धर्मे विनष्टे तु त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
सदेवर्षिगणं सर्वं विनश्येत्तु न संशयः ॥ ७.१०६.१० ॥
ನಂತರ ಧರ್ಮ ನಾಶವಾದರೆ ಚರಾಚರಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುವುದು.
7.106.11
स त्वं पुरुषशार्दूल त्रैलोक्यस्याभिपालनात् ।
लक्ष्मणेन विना चाद्य जगत्स्वस्थं कुरुष्व ह ॥ ७.१०६.११ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕಾಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ಇಂದು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಲ್ಲದೆಯೂ ಜಗತ್ತನ್ನು ಕ್ಷೇಮವಾಗಿಡು.
7.106.12
तेषां तत्समवेतानां वाक्यं धर्मार्थसंहितम् ।
श्रुत्वा परिषदो मध्ये रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१२ ॥
ನೆರೆದಿದ್ದವರ ಧರ್ಮಾರ್ಥಸಹಿತವಾದ ಆ ಮಾತನ್ನು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಕೇಳಿ, ರಾಮನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.106.13
विसर्जये त्वां सौमित्रे मा भूद्धर्मविपर्ययः ।
त्यागो वधो वा विहितः साधूनां तूभयं समम् ॥ ७.१०६.१३ ॥
ಸೌಮಿತ್ರಿ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬೀಳ್ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಧರ್ಮ ತಲೆಕೆಳಗಾಗದಿರಲಿ. ಸಜ್ಜನರಿಗೆ ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ವಧೆ ಎರಡೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ವಿಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
7.106.14
रामेण भाषिते वाक्ये बाष्पव्याकुलितेन्द्रियः ।
लक्ष्मणस्त्वरितं प्रायात्स्वगृहं न विवेश ह ॥ ७.१०६.१४ ॥
ರಾಮನು ನುಡಿದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ವ್ಯಾಕುಲಗೊಂಡ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹೊರಟನು; ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ.
7.106.15
स गत्वा सरयूतीरमुपस्पृश्य कृताञ्जलिः ।
निगृह्य सर्वस्रोतांसि निःश्वासं न मुमोच ह ॥ ७.१०६.१५ ॥
ಅವನು ಸರಯೂ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಕೈಮುಗಿದು, ದೇಹದ ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ, ಒಂದೇ ಒಂದು ನಿಟ್ಟುಸಿರನ್ನೂ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.
7.106.16
अनिःश्वसन्तं युक्तं तं सशक्राः साप्सरोगणाः ।
देवाः सर्षिगणाः सर्वे पुष्पैरभ्यकिरंस्तदा ॥ ७.१०६.१६ ॥
ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡದೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದ ಅವನ ಮೇಲೆ, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೂ ಋಷಿಗಣಗಳೂ ಆಗ ಪುಷ್ಪಗಳನ್ನು ಸುರಿದರು.
7.106.17
अदृश्यं सर्वमनुजैः सशरीरं महाबलम् ।
प्रगृह्य लक्ष्मणं शक्रस्त्रिदिवं संविवेश ह ॥ ७.१०६.१७ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಅದೃಶ್ಯನಾಗಿ, ದೇಹಸಹಿತ ಆ ಮಹಾಬಲನಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಇಂದ್ರನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
7.106.18
ततो विष्णोश्चतुर्भागमागतं सुरसत्तमाः ।
दृष्ट्वा प्रमुदिताः सर्वे ऽपूजयन् समहर्षयः ॥ ७.१०६.१८ ॥
ಆಗ ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳು ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.