Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.106.1
अवाङ्मुखमथो दीनं दृष्ट्वा सोममिवाप्लुतम् ।
राघवं लक्ष्मणो वाक्यं हृष्टो मधुरमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१ ॥
Als Lakṣmaṇa den niedergeschlagenen, betrübten Rāghava sah, gleich dem vom Mond umfangenen Mond, sprach er freudig sanfte Worte.
7.106.2
न संतापं महाबाहो मदर्थं कर्तुमर्हसि ।
पूर्वनिर्माणबद्धा हि कालस्य गतिरीदृशी ॥ ७.१०६.२ ॥
O Mächtigarmiger, du solltest um meinetwegen nicht betrübt sein; so ist der Lauf der Zeit, gebunden durch frühere Schöpfung.
7.106.3
जहि मां सौम्य विस्रब्धं प्रतिज्ञां परिपालय ।
हीनप्रतिज्ञाः काकुत्स्थ प्रयान्ति नरकं नराः ॥ ७.१०६.३ ॥
O Sanfter, verlasse mich ohne Zögern und halte dein Gelübde; o Kākutstha, Menschen, die ihr Gelübde brechen, gehen zur Hölle.
7.106.4
यदि प्रीतिर्महाराज यद्यनुग्राह्यता मयि ।
जहि मां निर्विशङ्कस्त्वं धर्मं वर्धय राघव ॥ ७.१०६.४ ॥
O großer König, wenn du mich liebst und ich deiner Gunst würdig bin, so verlasse mich ohne Zweifel, o Rāghava, und mehre den dharma.
7.106.5
लक्ष्मणेन तथोक्तस्तु रामः प्रचलितेन्द्रियः ।
मन्त्रिणः समुपानीय तथैव च पुरोधसम् ॥ ७.१०६.५ ॥
So von Lakṣmaṇa angesprochen, ließ Rāma, mit erregten Sinnen, die Minister und ebenso den Hofpriester rufen.
7.106.6
अब्रवीच्च तदा वृत्तं तेषां मध्ये स राघवः ।
दुर्वासोभिगमं चैव प्रतिज्ञां तापसस्य च ॥ ७.१०६.६ ॥
Da berichtete Rāghava in ihrer Mitte, was geschehen war: den Besuch Durvāsas' und das Gelübde gegenüber dem Asketen.
7.106.7
तच्छ्रुत्वा मन्त्रिणः सर्वे सोपाध्यायाः समासत ।
वसिष्ठस्तु महातेजा वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१०६.७ ॥
Als sie dies hörten, setzten sich alle Ratgeber und Lehrer zusammen. Da sprach Vasiṣṭha von großem Glanz diese Worte.
7.106.8
दृष्टमेतन्महाबाहो क्षयं ते रोमहर्षणम् ।
लक्ष्मणेन वियोगश्च तव राम महायशः ॥ ७.१०६.८ ॥
O Mächtigarmiger, dies ist erkannt: dein Untergang, der das Haar sträuben lässt, und deine Trennung von Lakṣmaṇa, o Rāma von großem Ruhm.
7.106.9
त्यजैनं बलवान्कालो मा प्रतिज्ञां वृथा कृताः ।
विनष्टायां प्रतिज्ञायां धर्मो ऽपि च लयं व्रजेत् ॥ ७.१०६.९ ॥
Verlass ihn! Die Zeit ist mächtig. Lege kein Gelübde vergeblich ab; wird das Gelübde gebrochen, würde auch der Dharma vergehen.
7.106.10
ततो धर्मे विनष्टे तु त्रैलोक्यं सचराचरम् ।
सदेवर्षिगणं सर्वं विनश्येत्तु न संशयः ॥ ७.१०६.१० ॥
Dann, wenn der Dharma zerstört ist, werden die drei Welten mit allem Beweglichen und Unbeweglichen, samt den Göttern und der Schar der Weisen, ohne Zweifel alle zugrunde gehen.
7.106.11
स त्वं पुरुषशार्दूल त्रैलोक्यस्याभिपालनात् ।
लक्ष्मणेन विना चाद्य जगत्स्वस्थं कुरुष्व ह ॥ ७.१०६.११ ॥
Darum, o Tiger unter den Menschen, halte um des Schutzes der drei Welten willen auch heute, ohne Lakṣmaṇa, die Welt in gutem Zustand.
7.106.12
तेषां तत्समवेतानां वाक्यं धर्मार्थसंहितम् ।
श्रुत्वा परिषदो मध्ये रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ॥ ७.१०६.१२ ॥
Als er diese Worte der Versammelten hörte, die mit Dharma und Zweck verbunden waren, sprach Rāma inmitten der Versammlung zu Lakṣmaṇa.
7.106.13
विसर्जये त्वां सौमित्रे मा भूद्धर्मविपर्ययः ।
त्यागो वधो वा विहितः साधूनां तूभयं समम् ॥ ७.१०६.१३ ॥
O Saumitri, ich entlasse dich; möge das Dharma nicht umgekehrt werden. Für die Rechtschaffenen sind Verlassen und Töten gleichermaßen vorgeschrieben.
7.106.14
रामेण भाषिते वाक्ये बाष्पव्याकुलितेन्द्रियः ।
लक्ष्मणस्त्वरितं प्रायात्स्वगृहं न विवेश ह ॥ ७.१०६.१४ ॥
Als Lakṣmaṇa die von Rāma gesprochenen Worte hörte, eilte er, mit von Tränen verwirrten Sinnen, davon und trat nicht in sein eigenes Haus ein.
7.106.15
स गत्वा सरयूतीरमुपस्पृश्य कृताञ्जलिः ।
निगृह्य सर्वस्रोतांसि निःश्वासं न मुमोच ह ॥ ७.१०६.१५ ॥
Er ging zum Ufer der Sarayū, berührte das Wasser, faltete die Hände, hielt alle Öffnungen des Körpers zurück und ließ keinen einzigen Seufzer entweichen.
7.106.16
अनिःश्वसन्तं युक्तं तं सशक्राः साप्सरोगणाः ।
देवाः सर्षिगणाः सर्वे पुष्पैरभ्यकिरंस्तदा ॥ ७.१०६.१६ ॥
Auf ihn, gefasst und ohne einen Seufzer, streuten damals Indra samt den Scharen der Apsarasen und alle Götter und Scharen der Weisen Blumen.
7.106.17
अदृश्यं सर्वमनुजैः सशरीरं महाबलम् ।
प्रगृह्य लक्ष्मणं शक्रस्त्रिदिवं संविवेश ह ॥ ७.१०६.१७ ॥
Für alle Menschen unsichtbar, ergriff Indra den mächtigen Lakṣmaṇa samt seinem Leib und trat in den Himmel ein.
7.106.18
ततो विष्णोश्चतुर्भागमागतं सुरसत्तमाः ।
दृष्ट्वा प्रमुदिताः सर्वे ऽपूजयन् समहर्षयः ॥ ७.१०६.१८ ॥
Als sie sahen, dass ein Viertel Viṣṇus gekommen war, verehrten ihn da alle besten Götter, erfreut, zusammen mit den großen Weisen.