वाल्मीकि रामायण · सर्ग 7.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.11.1
सुमाली वरलब्धांस्तु ज्ञात्वा चैतान्निशाचरान् ।
उदतिष्ठद्भयं त्यक्त्वा सानुगः स रसातलात् ॥ ७.११.१ ॥
सुमाली ने जब जाना कि ये निशाचर वरदान पा चुके हैं, तो भय त्यागकर अपने अनुचरों सहित वह रसातल से उठ खड़ा हुआ।
7.11.2
मारीचश्च प्रहस्तश्च विरूपाक्षो महोदरः ।
उदतिष्ठन्सुसंरब्धाः सचिवास्तस्य रक्षसः ॥ ७.११.२ ॥
मारीच, प्रहस्त, विरूपाक्ष और महोदर भी उठ खड़े हुए — उस राक्षस के अत्यन्त क्रुद्ध मंत्री।
7.11.3
सुमाली सचिवैः सार्धं वृतो राक्षसपुङ्गवैः ।
अभिगम्य दशग्रीवं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ ७.११.३ ॥
सुमाली मंत्रियों और श्रेष्ठ राक्षसों से घिरा हुआ दशग्रीव के पास पहुँचा, उसे आलिंगन किया और यह बोला।
7.11.4
दिष्ट्या ते वत्स सम्प्राप्तश्चिन्तितो ऽयं मनोरथः ।
यस्त्वं त्रिभुवनश्रेष्ठाल्लब्धवान्वरमुत्तमम् ॥ ७.११.४ ॥
सौभाग्य से, हे वत्स, तेरी यह इच्छा पूरी हुई, जो तूने त्रिभुवन में श्रेष्ठ से उत्तम वर प्राप्त किया है।
7.11.5
यत्कृते च वयं लङ्कां त्यकत्वा याता रसातलम् ।
तद्गतं नो महाबाहो महद्विष्णुकृतं भयम् ॥ ७.११.५ ॥
जिसके कारण हम लंका छोड़कर रसातल को चले गए थे — हे महाबाहु, वह हमारा महान भय, जो विष्णु द्वारा उत्पन्न हुआ था, अब दूर हो गया है।
7.11.6
असकृत्तद्भयाद्भीताः परित्यज्य स्वमालयम् ।
विद्रुताः सहिताः सर्वे प्रविष्टाः स्म रसातलम् ॥ ७.११.६ ॥
उस भय से बार-बार डरकर हम अपना निवास छोड़कर भाग गए थे, और हम सब एक साथ रसातल में जा घुसे थे।
7.11.7
अस्मदीया च लङ्केयं नगरी राक्षसोचिता ।
निवेशिता तव भ्रात्रा धनाध्यक्षेण धीमता ॥ ७.११.७ ॥
यह लंका हमारी नगरी है, राक्षसों के योग्य। इसे तुम्हारे बुद्धिमान भाई, धन के अध्यक्ष ने बसाया था।
7.11.8
यदि नामात्र शक्यं स्यात्साम्ना दानेन वानघ ।
तरसा वा महाबाहो प्रत्यानेतुं कृतं भवेत् ॥ ७.११.८ ॥
हे निष्पाप, यदि यहाँ सामनीति या दान से, या हे महाबाहु, बल से इसे वापस लेना संभव होता, तो कार्य सिद्ध हो जाता।
7.11.9
त्वं तु लङ्केश्वरस्तात भविष्यसि न संशयः ।
त्वया राक्षसवंशो ऽयं निमग्नो ऽपि समुद्धृतः ।
सर्वेषां नः प्रभुश्चैव भविष्यसि महाबल ॥ ७.११.९ ॥
हे पुत्र, तुम निःसंदेह लंका के स्वामी होगे। तुम्हारे द्वारा यह राक्षस वंश, जो डूब चुका था, फिर से ऊपर उठाया गया है। हे महाबली, तुम हम सबके स्वामी भी होगे।
7.11.10
अथाब्रवीद्दशग्रीवो मातामहमुपस्थितम् ।
वित्तेशो गुरुरस्माकं नार्हसे वक्तुमीदृशम् ॥ ७.११.१० ॥
तब दशग्रीव ने उपस्थित नाना (मातामह) से कहा: धनपति हमारे गुरु हैं; तुम्हें ऐसा कहना उचित नहीं।
7.11.11
साम्नापि राक्षसेन्द्रेण प्रत्याख्यातो गरीयसा ।
किञ्चिन्नाह तदा रक्षो ज्ञात्वा तस्य चकीर्षितम् ॥ ७.११.११ ॥
राक्षसेंद्र ने, जो महान थे, सामनीति से भी उस (मातामह) को ठुकरा दिया। तब वह राक्षस उसकी इच्छा जानकर कुछ न बोला।
7.11.12
कस्यचित्त्वथ कालस्य वसन्तं रावणं ततः ।
उक्तवन्तं तथा वाक्यं दशग्रीवं निशाचरः ॥ ७.११.१२ ॥
फिर कुछ समय बाद, जब रावण वहाँ निवास कर रहा था, तब उस निशाचर ने दशग्रीव से ऐसे वचन कहे।
7.11.13
प्रहस्तः प्रश्रितं वाक्यमिदमाह स कारणम् ॥ ७.११.१३ ॥
प्रहस्त ने विनम्रतापूर्वक, कारणसहित यह वचन कहा।
7.11.14
दशग्रीव महाबाहो नार्हस्त्वं वक्तुमीदृशम् ।
सौभ्रात्रं नास्ति शूराणां शृणु चेदं वचो मम ॥ ७.११.१४ ॥
हे दशग्रीव, हे महाबाहु, तुम्हें ऐसा कहना उचित नहीं। शूरों में भाईचारा नहीं होता; मेरी यह बात सुनो।
7.11.15
अदितिश्च दितिश्चैव भगिन्यौ सहिते हि ते ।
भार्ये परमरूपिण्यौ कश्यपस्य प्रजापतेः ॥ ७.११.१५ ॥
अदिति और दिति, दोनों बहनें, प्रजापति कश्यप की परम सुन्दर पत्नियाँ थीं।
7.11.16
अदितिर्जनयामास देवांस्त्रिभुवनेश्वरान् ।
दितिस्त्वजनयत्पुत्रान्कश्यपस्यात्मसम्भवान् ॥ ७.११.१६ ॥
अदिति ने त्रिलोक के स्वामी देवताओं को जन्म दिया, और दिति ने कश्यप से उत्पन्न अपने ही अंश वाले पुत्रों को जन्म दिया।
7.11.17
दैत्यानां किल धर्मज्ञ पुरीयं सवनार्णवा ।
सपर्वता मही वीर ते ऽभवन्प्रभविष्णवः ॥ ७.११.१७ ॥
हे धर्मज्ञ, हे वीर, यह नगरी, समुद्र और पर्वतों सहित यह पृथ्वी, दैत्यों की ही थी; वह तुम्हारे प्रभुत्व में आ गई।
7.11.18
निहत्य तांस्तु समरे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
देवानां वशमानीतं त्रैलोक्यमिदमव्ययम् ॥ ७.११.१८ ॥
परन्तु समर में उन्हें मारकर, शक्तिशाली विष्णु ने यह अविनाशी त्रिलोक देवताओं के वश में ला दिया।
7.11.19
नैतदेको भवानेव करिष्यति विपर्ययम् ।
सुरासुरैराचरितं तत्कुरुष्व वचो मम ॥ ७.११.१९ ॥
यह केवल आप अकेले नहीं करेंगे, यह उलटफेर। जिसे सुर और असुर करते आए हैं, वही करो, मेरा वचन मानो।
7.11.20
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं वै बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ॥ ७.११.२० ॥
ऐसा कहे जाने पर दशग्रीव ने हृदय में प्रसन्न होकर क्षण भर सोचा और फिर 'ठीक है' कहा।
7.11.21
स तु तेनैव हर्षेण तस्मिन्नहनि वीर्यवान् ।
वनं गतो दशग्रीवः सह तैः क्षणदाचरैः ॥ ७.११.२१ ॥
उसी हर्ष से उस दिन वह पराक्रमी दशग्रीव उन निशाचरों के साथ वन को चला गया।
7.11.22
त्रिकूटस्थः स तु तदा दशग्रीवो निशाचरः ।
प्रेषयामास दौत्येन प्रहस्तं वाक्यकोविदम् ॥ ७.११.२२ ॥
त्रिकूट पर स्थित उस निशाचर दशग्रीव ने तब दौत्य के लिए वाक्कुशल प्रहस्त को भेजा।
7.11.23
प्रहस्त शीघ्रं गच्छ त्वं ब्रूहि नैर्ऋतपुङ्गवम् ।
वचसा मम वित्तेशं सामपूर्वमिदं वचः ॥ ७.११.२३ ॥
हे प्रहस्त, तुम शीघ्र जाओ और नैर्ऋतों में श्रेष्ठ वित्तेश (कुबेर) से मेरे शब्दों में, पहले सामनीति से, यह वचन कहो।
7.11.24
इयं लङ्का पुरी राजन्राक्षसानां महात्मनाम् ।
त्वया निवेशिता सौम्य नैतद्युक्तं तवानघ ॥ ७.११.२४ ॥
यह लंका नगरी, हे राजन्, महात्मा राक्षसों की है, जिसे तुमने बसाया था। हे सौम्य, हे निष्पाप, यह तुम्हारे लिए उचित नहीं है।
7.11.25
तद्भवान्यदि नो ह्यद्य दद्यादतुलविक्रम ।
कृता भवेन्मम प्रीतिर्धुर्मश्चैवानुपालितः ॥ ७.११.२५ ॥
इसलिए, हे अतुल पराक्रमी, यदि आप आज हमें यह दे दें, तो मुझे प्रसन्नता होगी और धर्म भी सुरक्षित रहेगा।
7.11.26
स तु गत्वा पुरीं लङ्कां धनदेन सुरक्षिताम् ।
अब्रवीत्परमोदारं वित्तपालमिदं वचः ॥ ७.११.२६ ॥
वह धनदेव (कुबेर) द्वारा सुरक्षित लंका नगरी में जाकर, परम उदार धन के रक्षक से यह वचन बोला।
7.11.27
प्रेषितो ऽहं तव भ्रात्रा दशग्रीवेण सुव्रत ।
त्वत्समीपं महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वर ॥ ७.११.२७ ॥
हे सुव्रत, मुझे आपके भाई दशग्रीव (रावण) ने आपके पास भेजा है। हे महाबाहु, समस्त शस्त्रधारियों में श्रेष्ठ!
7.11.28
तच्छ्रूयतां महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
वचनं मम वित्तेश यद्ब्रवीति दशाननः ॥ ७.११.२८ ॥
हे महाप्राज्ञ, सर्वशास्त्रविशारद, हे धनाधीश, दशानन जो कहते हैं, मेरे उन वचनों को सुनिए।
7.11.29
इयं किल पुरी रम्या सुमालिप्रमुखैः पुरा ।
भुक्तपूर्वा विशालाक्ष राक्षसैर्भीमविक्रमैः ॥ ७.११.२९ ॥
हे विशालाक्ष, यह रमणीय नगरी पूर्वकाल में सुमालि आदि भयंकर पराक्रमी राक्षसों द्वारा भोगी गई थी।
7.11.30
तेन विज्ञाप्यते सो ऽयं साम्प्रतं विश्रवात्मज ।
तदेषा दीयतां तात याचतस्तस्य सामतः ॥ ७.११.३० ॥
उसके द्वारा अब यह निवेदन किया जाता है: हे विश्रवा के पुत्र, वत्स, यह नगरी उसे सौहार्दपूर्वक दे दी जाए जो माँग रहा है।
7.11.31
प्रहस्तादभिसंश्रुत्य देवो वैश्रवणो वचः ।
प्रत्युवाच प्रहस्तं तं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ७.११.३१ ॥
प्रहस्त से यह वचन सुनकर देव वैश्रवण ने उस प्रहस्त को उत्तर दिया, जो वाणी में निपुण थे।
7.11.32
दत्ता ममेयं पित्रा तु लङ्का शून्या निशाचरैः ।
निवासिते च मे यक्षैर्दानमानादिभिर्गुणैः ॥ ७.११.३२ ॥
यह लंका मेरे पिता ने मुझे दी थी; राक्षसों के चले जाने से यह सूनी हो गई थी, और दान, मान आदि गुणों के साथ मैंने यक्षों को यहाँ बसाया था।
7.11.33
ब्रूहि गच्छ दशग्रीवं पुरं राज्यं च यन्मम ।
तवाप्येतन्महाबाहो भुङ्क्ष्व राज्यमकण्टकम् ॥ ७.११.३३ ॥
जाओ, दशग्रीव से कहो कि मेरा यह नगर और राज्य जो भी है, हे महाबाहो, यह निष्कंटक राज्य अब तुम भोगो।
7.11.34
एवमुक्त्वा धनाध्यक्षो जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.११.३४ ॥
ऐसा कहकर धनाध्यक्ष कुबेर अपने पिता के समीप चले गए।
7.11.35
अभिवाद्य गुरुं प्राह रावणस्य यदीप्सितम् ।
एष तात दशग्रीवो दूतं प्रेषितवान्मम ॥ ७.११.३५ ॥
गुरु (पिता) को प्रणाम करके उन्होंने रावण की इच्छा कही: "हे तात, यह दशग्रीव ने मेरे पास दूत भेजा है।"
7.11.36
दीयतां नगरी लङ्का पूर्वं रक्षोगणोषिता ।
मयात्र यदनुष्ठेयं तन्ममाचक्ष्व सुव्रत ॥ ७.११.३६ ॥
पूर्व में राक्षसगणों से बसी यह लंका नगरी (रावण को) दी जाए। हे सुव्रत, यहाँ मुझे क्या करना है, वह मुझे बताइए।
7.11.37
ब्रह्मर्षिस्त्वेवमुक्तो ऽसौ विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
प्राञ्जलिं धनदं प्राह शृणु पुत्र वचो मम ॥ ७.११.३७ ॥
ब्रह्मर्षि विश्रवा मुनिश्रेष्ठ ने इस प्रकार कहे जाने पर हाथ जोड़कर धनद (कुबेर) से कहा — 'पुत्र, मेरी बात सुनो।'
7.11.38
दशग्रीवो महाबाहुरुक्तवान्मम सन्निधौ ।
मया निर्भर्त्सितश्चासीद्बहुशोक्तः सुदुर्मतिः ॥ ७.११.३८ ॥
दशग्रीव, महाबाहु, ने मेरे सामने (कठोर बातें) कही। मैंने उस दुर्मति को अनेक बार डाँटा और समझाया।
7.11.39
स क्रोधेन मया चोक्तो ध्वंसते च पुनः पुनः ।
श्रेयो ऽभियुक्तं धर्म्यं च शृणु पुत्र वचो मम ॥ ७.११.३९ ॥
उसे मैंने क्रोध से कहा, पर वह बार-बार उपेक्षा करता रहा। अब जो कल्याणकारी और धर्मसम्मत है, वह सुनो, पुत्र, मेरी बात।
7.11.40
वरप्रदानसम्मूढो मान्या ऽमान्यान् स दुर्मतिः ।
न वेत्ति मम शापाच्च प्रकृतिं दारुणां गतः ॥ ७.११.४० ॥
वरदान से मोहित वह दुर्मति, माननीयों और अमाननीयों में भेद नहीं जानता। मेरे शाप के कारण वह भयानक स्वभाव को प्राप्त हो गया है।
7.11.41
तस्माद्गच्छ महाबाहो कैलासं धरणीधरम् ।
निवेशय निवासार्थं त्यक्त्वा लङ्कां सहानुगः ॥ ७.११.४१ ॥
इसलिए, हे महाबाहु, लङ्का को छोड़कर अपने अनुचरों के साथ कैलास पर्वत पर जाओ और वहाँ निवास के लिए बस जाओ।
7.11.42
तत्र मन्दाकिनी रम्या नदीनामुत्तमा नदी ।
काञ्चनैः सूर्यसङ्काशैः पङ्कजैः संवृतोदका ॥ ७.११.४२ ॥
वहाँ मन्दाकिनी नदी है, जो सुन्दर है और नदियों में श्रेष्ठ है; उसका जल सूर्य के समान स्वर्णिम कमलों से ढका रहता है।
7.11.43
कुमुदैरुत्पलैश्चैव तथा ऽन्यैश्च सुगन्धिभिः ॥ ७.११.४३ ॥
कुमुदों और नीलकमलों से तथा अन्य सुगंधित पुष्पों से (वह नदी भरी थी)।
7.11.44
तत्र देवाः सगन्धर्वाः साप्सरोरगकिंनराः ।
विहारशीलाः सततं रमन्ते सर्वदा ऽ ऽश्रिताः ॥ ७.११.४४ ॥
वहाँ देवता, गंधर्व, अप्सराएँ, नाग और किन्नर विहार-प्रिय होकर सदा आश्रय लेकर निरंतर रमण करते हैं।
7.11.45
न हि क्षमं तवानेन वैरं धनद रक्षसा ।
जानीषे हि यथा ऽनेन लब्धः परमको वरः ॥ ७.११.४५ ॥
हे धनद, तुम्हारे लिए इस राक्षस से वैर करना उचित नहीं है; तुम जानते ही हो कि इसने कैसा उत्कृष्ट वरदान प्राप्त किया है।
7.11.46
एवमुक्तो गृहीत्वा ऽ ऽशु तद्वचः पितृगौरवात् ।
सदारपुत्रः सामान्यः सवाहनधनो गतः ॥ ७.११.४६ ॥
ऐसा कहे जाने पर उसने पिता के सम्मान के कारण उनके वचन को तुरंत स्वीकार किया और पत्नी, पुत्रों, वाहनों तथा धन सहित साधारण रूप में चला गया।
7.11.47
प्रहस्तो ऽथ दशग्रीवं गत्वा वचनमब्रवीत् ।
प्रहृष्टात्मा महात्मानं सहामात्यं सहानुजम् ॥ ७.११.४७ ॥
फिर प्रहस्त दशग्रीव (रावण) के पास जाकर प्रसन्न मन से, अमात्यों और छोटे भाई सहित उस महात्मा से यह वचन बोला।
7.11.48
शून्या सा नगरी लङ्का त्यक्त्त्वैनां धनदो गतः ।
प्रविश्य तां सहास्माभिः स्वधर्मं प्रतिपालय ॥ ७.११.४८ ॥
वह नगरी लंका अब सूनी है; इसे छोड़कर धनद (कुबेर) चला गया है। अतः हमारे साथ उसमें प्रवेश करो और अपने धर्म का पालन करो।
7.11.49
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहस्तेन महाबलः ।
विवेश नगरीं लङ्कां भ्रातृभिः सबलानुगैः ॥ ७.११.४९ ॥
प्रहस्त के ऐसा कहने पर महाबली दशग्रीव अपने भाइयों, सेना और अनुचरों के साथ लङ्का नगरी में प्रविष्ट हुआ।
7.11.50
धनदेन परित्यक्तां सुविभक्तमहापथाम् ।
आरुरोह स देवारिः स्वर्गं देवाधिपो यथा ॥ ७.११.५० ॥
कुबेर द्वारा त्याग दी गई, सुव्यवस्थित विशाल मार्गों वाली उस लङ्का पर देवताओं का शत्रु रावण ऐसे आरूढ़ हुआ जैसे देवाधिपति इन्द्र स्वर्ग पर।
7.11.51
स चाभिषिक्तः क्षणदाचरैस्तदा निवेशयामास पुरीं दशाननः ।
निकामपूर्णा च बभूव सा पुरी निशाचरैर्नीलबलाहकोपमैः ॥ ७.११.५१ ॥
और तब निशाचरों द्वारा अभिषिक्त हुए दशानन ने नगरी को बसाया; नीले मेघों के समान निशाचरों से वह नगरी भर गई।
7.11.52
धनेश्वरस्त्वथ पितृवाक्यगौरवान्न्यवेशयच्छशिविमले गिरौ पुरीम् ।
स्वलङ्कृतैर्भवनवरैर्विभूषितां पुरन्दरस्वेव तदा ऽमरावतीम् ॥ ७.११.५२ ॥
पिता के वचन के सम्मान से धनेश्वर कुबेर ने तब चन्द्रमा के समान उज्ज्वल पर्वत पर अपनी नगरी बसाई, जो श्रेष्ठ सुसज्जित भवनों से विभूषित थी, जैसे पुरन्दर (इन्द्र) की अमरावती।