வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.11.1
सुमाली वरलब्धांस्तु ज्ञात्वा चैतान्निशाचरान् ।
उदतिष्ठद्भयं त्यक्त्वा सानुगः स रसातलात् ॥ ७.११.१ ॥
வரம் பெற்ற இந்த இரவுஞ்சரர்களை அறிந்ததும், சுமாலி அச்சத்தை விட்டு தன் அனுசரர்களுடன் பாதாள உலகிலிருந்து எழுந்தான்.
7.11.2
मारीचश्च प्रहस्तश्च विरूपाक्षो महोदरः ।
उदतिष्ठन्सुसंरब्धाः सचिवास्तस्य रक्षसः ॥ ७.११.२ ॥
மாரீசனும் பிரஹஸ்தனும் விரூபாக்சனும் மகோதரனும் எழுந்தனர் — அந்த அரக்கனின் மிகுந்த சினம்கொண்ட அமைச்சர்கள்.
7.11.3
सुमाली सचिवैः सार्धं वृतो राक्षसपुङ्गवैः ।
अभिगम्य दशग्रीवं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ ७.११.३ ॥
சுமாலி அமைச்சர்களும் சிறந்த அரக்கர்களும் சூழ தசக்ரீவனை அணுகி, அவனை அணைத்துக்கொண்டு இவ்வாறு கூறினான்.
7.11.4
दिष्ट्या ते वत्स सम्प्राप्तश्चिन्तितो ऽयं मनोरथः ।
यस्त्वं त्रिभुवनश्रेष्ठाल्लब्धवान्वरमुत्तमम् ॥ ७.११.४ ॥
நல்லூழால், அன்புள்ள மகனே, மூவுலகிலும் சிறந்தவரிடமிருந்து உயர்ந்த வரத்தைப் பெற்ற உன் இந்த விருப்பம் நிறைவேறியது.
7.11.5
यत्कृते च वयं लङ्कां त्यकत्वा याता रसातलम् ।
तद्गतं नो महाबाहो महद्विष्णुकृतं भयम् ॥ ७.११.५ ॥
எதன் பொருட்டு நாம் இலங்கையை விட்டு பாதாள உலகிற்குச் சென்றோமோ — ஓ மகாபாகுவே, விஷ்ணுவால் உண்டான அந்தப் பெரும் அச்சம் நம்மை விட்டு நீங்கியது.
7.11.6
असकृत्तद्भयाद्भीताः परित्यज्य स्वमालयम् ।
विद्रुताः सहिताः सर्वे प्रविष्टाः स्म रसातलम् ॥ ७.११.६ ॥
அந்த அச்சத்தால் பலமுறை பயந்து நம் இருப்பிடத்தை விட்டு ஓடிப்போனோம்; நாம் அனைவரும் ஒன்றாக பாதாள உலகில் நுழைந்தோம்.
7.11.7
अस्मदीया च लङ्केयं नगरी राक्षसोचिता ।
निवेशिता तव भ्रात्रा धनाध्यक्षेण धीमता ॥ ७.११.७ ॥
இந்த லங்கை நம்முடைய நகரம், ராட்சசர்களுக்கு ஏற்றது. உன் அறிவுள்ள சகோதரன், செல்வத்தின் அதிபதி, இதை நிறுவினான்.
7.11.8
यदि नामात्र शक्यं स्यात्साम्ना दानेन वानघ ।
तरसा वा महाबाहो प्रत्यानेतुं कृतं भवेत् ॥ ७.११.८ ॥
பாவமற்றவனே, இங்கு சாமத்தாலோ தானத்தாலோ, அல்லது மகாபாகுவே, பலத்தாலோ திரும்பப் பெறுவது சாத்தியமானால், காரியம் நிறைவேறியிருக்கும்.
7.11.9
त्वं तु लङ्केश्वरस्तात भविष्यसि न संशयः ।
त्वया राक्षसवंशो ऽयं निमग्नो ऽपि समुद्धृतः ।
सर्वेषां नः प्रभुश्चैव भविष्यसि महाबल ॥ ७.११.९ ॥
அன்பு மகனே, நீ லங்கைக்கு அதிபதியாவாய், இதில் ஐயமில்லை. மூழ்கியிருந்த இந்த ராட்சச வம்சத்தை நீ மீண்டும் உயர்த்தினாய். மகாபலனே, நீ நம் அனைவருக்கும் தலைவனாவாய்.
7.11.10
अथाब्रवीद्दशग्रीवो मातामहमुपस्थितम् ।
वित्तेशो गुरुरस्माकं नार्हसे वक्तुमीदृशम् ॥ ७.११.१० ॥
பின்னர் தசக்ரீவன், அருகில் இருந்த தாய்வழிப் பாட்டனிடம் கூறினான்: செல்வத்தின் அதிபதி எங்கள் குரு; இப்படிச் சொல்வது உனக்குத் தகாது.
7.11.11
साम्नापि राक्षसेन्द्रेण प्रत्याख्यातो गरीयसा ।
किञ्चिन्नाह तदा रक्षो ज्ञात्वा तस्य चकीर्षितम् ॥ ७.११.११ ॥
ராட்சசர் தலைவன் சாமத்தாலும் அவனை மறுத்துவிட்டான். அவனுடைய எண்ணத்தை அறிந்த அந்த ராட்சசன் அப்போது ஒன்றும் சொல்லவில்லை.
7.11.12
कस्यचित्त्वथ कालस्य वसन्तं रावणं ततः ।
उक्तवन्तं तथा वाक्यं दशग्रीवं निशाचरः ॥ ७.११.१२ ॥
பின்னர் சிறிது காலம் கழித்து, ராவணன் அங்கே வாழ்ந்துகொண்டிருந்தபோது, அந்த இரவுஞ்சரன் தசக்ரீவனிடம் இவ்வாறு வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
7.11.13
प्रहस्तः प्रश्रितं वाक्यमिदमाह स कारणम् ॥ ७.११.१३ ॥
பிரஹஸ்தன் பணிவுடன், காரணத்துடன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
7.11.14
दशग्रीव महाबाहो नार्हस्त्वं वक्तुमीदृशम् ।
सौभ्रात्रं नास्ति शूराणां शृणु चेदं वचो मम ॥ ७.११.१४ ॥
தசகிரீவா, மகாபாகுவே, இப்படிச் சொல்வது உனக்குத் தகாது. வீரர்களிடையே சகோதரத்துவம் இருப்பதில்லை; என் இந்த வார்த்தையைக் கேள்.
7.11.15
अदितिश्च दितिश्चैव भगिन्यौ सहिते हि ते ।
भार्ये परमरूपिण्यौ कश्यपस्य प्रजापतेः ॥ ७.११.१५ ॥
அதிதியும் திதியும் ஆகிய இரு சகோதரிகளும் பிரஜாபதி காசியபரின் மிக அழகிய மனைவியர்.
7.11.16
अदितिर्जनयामास देवांस्त्रिभुवनेश्वरान् ।
दितिस्त्वजनयत्पुत्रान्कश्यपस्यात्मसम्भवान् ॥ ७.११.१६ ॥
அதிதி மூவுலகின் தலைவர்களான தேவர்களைப் பெற்றாள்; திதியோ காசியபரின் தன் சொந்த அம்சத்திலிருந்து பிறந்த புதல்வர்களைப் பெற்றாள்.
7.11.17
दैत्यानां किल धर्मज्ञ पुरीयं सवनार्णवा ।
सपर्वता मही वीर ते ऽभवन्प्रभविष्णवः ॥ ७.११.१७ ॥
அறம் அறிந்தவனே, வீரனே, இந்த நகரமும் கடலும் மலைகளுடன் கூடிய இந்தப் பூமியும் தைத்தியர்களுக்குரியவை; அவை உனக்கு ஆதிக்கமுடையவையாயின.
7.11.18
निहत्य तांस्तु समरे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
देवानां वशमानीतं त्रैलोक्यमिदमव्ययम् ॥ ७.११.१८ ॥
போரில் அவர்களைக் கொன்று, வல்லமை மிக்க விஷ்ணு இந்த அழிவற்ற மூவுலகையும் தேவர்களின் ஆட்சிக்குக் கொண்டு வந்தார்.
7.11.19
नैतदेको भवानेव करिष्यति विपर्ययम् ।
सुरासुरैराचरितं तत्कुरुष्व वचो मम ॥ ७.११.१९ ॥
இதை நீ மட்டும் தனியாகச் செய்யமாட்டாய், இந்த மாற்றத்தை. தேவர்களும் அசுரர்களும் செய்தது போல அதைச் செய், என் சொல்லைக் கேள்.
7.11.20
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं वै बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ॥ ७.११.२० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், மகிழ்ந்த உள்ளத்துடன் தசக்கிரீவன் சிறிது நேரம் சிந்தித்து, 'சரி' என்றான்.
7.11.21
स तु तेनैव हर्षेण तस्मिन्नहनि वीर्यवान् ।
वनं गतो दशग्रीवः सह तैः क्षणदाचरैः ॥ ७.११.२१ ॥
அந்த மகிழ்ச்சியாலேயே, அந்நாளில் வலிமையுள்ள தசக்கிரீவன் அந்த இரவுஞ்சரர்களுடன் காட்டிற்குச் சென்றான்.
7.11.22
त्रिकूटस्थः स तु तदा दशग्रीवो निशाचरः ।
प्रेषयामास दौत्येन प्रहस्तं वाक्यकोविदम् ॥ ७.११.२२ ॥
திரிகூடத்தில் தங்கியிருந்த அந்த இரவுஞ்சரன் தசக்கிரீவன், அப்போது தூதாக வாக்குவல்லமை மிக்க பிரஹஸ்தனை அனுப்பினான்.
7.11.23
प्रहस्त शीघ्रं गच्छ त्वं ब्रूहि नैर्ऋतपुङ्गवम् ।
वचसा मम वित्तेशं सामपूर्वमिदं वचः ॥ ७.११.२३ ॥
பிரஹஸ்தா, நீ விரைந்து செல், நைர்ருதர்களில் சிறந்தவனும் செல்வத்தின் தலைவனுமான குபேரனிடம் என் சொற்களால் சாமநீதியுடன் இந்தச் செய்தியைச் சொல்.
7.11.24
इयं लङ्का पुरी राजन्राक्षसानां महात्मनाम् ।
त्वया निवेशिता सौम्य नैतद्युक्तं तवानघ ॥ ७.११.२४ ॥
அரசனே, இந்த லங்கா நகரம் மகாத்மாக்களான ராட்சசர்களுடையது; நீ அதை நிறுவினாய். சௌம்யனே, குற்றமற்றவனே, இது உனக்குப் பொருத்தமல்ல.
7.11.25
तद्भवान्यदि नो ह्यद्य दद्यादतुलविक्रम ।
कृता भवेन्मम प्रीतिर्धुर्मश्चैवानुपालितः ॥ ७.११.२५ ॥
ஆகையால், அளவற்ற வீரமுள்ளவரே, நீர் இன்று எங்களுக்கு அதைக் கொடுத்தால், எனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகும்; தர்மமும் காக்கப்படும்.
7.11.26
स तु गत्वा पुरीं लङ्कां धनदेन सुरक्षिताम् ।
अब्रवीत्परमोदारं वित्तपालमिदं वचः ॥ ७.११.२६ ॥
அவன் குபேரனால் நன்கு காக்கப்பட்ட லங்கா நகரத்திற்குச் சென்று, மிக்க உதாரகுணமுள்ள செல்வக் காவலரிடம் இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினான்.
7.11.27
प्रेषितो ऽहं तव भ्रात्रा दशग्रीवेण सुव्रत ।
त्वत्समीपं महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वर ॥ ७.११.२७ ॥
நல்லவிரதம் கொண்டவரே, உம் சகோதரன் தசக்ரீவன் (ராவணன்) என்னை உம்மிடம் அனுப்பியுள்ளான். மகாபாகுவே, அனைத்து ஆயுதம் தாங்குவோரில் சிறந்தவரே!
7.11.28
तच्छ्रूयतां महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
वचनं मम वित्तेश यद्ब्रवीति दशाननः ॥ ७.११.२८ ॥
மகா அறிவாளியே, அனைத்து சாஸ்திரங்களிலும் வல்லவரே, செல்வத்தின் தலைவரே, தசானனன் கூறும் என் வார்த்தைகளைக் கேளுங்கள்.
7.11.29
इयं किल पुरी रम्या सुमालिप्रमुखैः पुरा ।
भुक्तपूर्वा विशालाक्ष राक्षसैर्भीमविक्रमैः ॥ ७.११.२९ ॥
அகன்ற கண்ணுடையவரே, இந்த அழகிய நகரம் முன்பு சுமாலி தலைமையிலான பயங்கர வீரமுள்ள ராட்சதர்களால் அனுபவிக்கப்பட்டது.
7.11.30
तेन विज्ञाप्यते सो ऽयं साम्प्रतं विश्रवात्मज ।
तदेषा दीयतां तात याचतस्तस्य सामतः ॥ ७.११.३० ॥
அவனால் இப்போது இது வேண்டிக் கேட்கப்படுகிறது: விச்ரவாவின் மகனே, அன்புள்ளவரே, இதை சமாதானமாக அவனுக்குக் கொடுத்துவிடுங்கள், அவன் கேட்கிறான்.
7.11.31
प्रहस्तादभिसंश्रुत्य देवो वैश्रवणो वचः ।
प्रत्युवाच प्रहस्तं तं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ७.११.३१ ॥
பிரஹஸ்தனின் சொற்களைக் கேட்ட தேவன் வைசிரவணன் சொல்வதில் வல்லவனாய் அந்தப் பிரஹஸ்தனுக்குப் பதில் சொன்னான்.
7.11.32
दत्ता ममेयं पित्रा तु लङ्का शून्या निशाचरैः ।
निवासिते च मे यक्षैर्दानमानादिभिर्गुणैः ॥ ७.११.३२ ॥
இந்த லங்கை என் தந்தையால் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்டது; அரக்கர்களால் வெறிச்சோடிக் கிடந்த இதை, கொடை, மதிப்பு முதலிய நற்குணங்களுடன் நான் யக்ஷர்களை இங்கு குடியமர்த்தினேன்.
7.11.33
ब्रूहि गच्छ दशग्रीवं पुरं राज्यं च यन्मम ।
तवाप्येतन्महाबाहो भुङ्क्ष्व राज्यमकण्टकम् ॥ ७.११.३३ ॥
சென்று தசக்கிரீவனிடம் சொல், என் நகரமும் அரசும் எவையோ அவற்றை, ஓ பெருந்தோளனே, இந்தத் தடையற்ற அரசை நீயே அனுபவி என்று.
7.11.34
एवमुक्त्वा धनाध्यक्षो जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.११.३४ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, செல்வத்தின் தலைவனான குபேரன் தன் தந்தையின் அருகில் சென்றான்.
7.11.35
अभिवाद्य गुरुं प्राह रावणस्य यदीप्सितम् ।
एष तात दशग्रीवो दूतं प्रेषितवान्मम ॥ ७.११.३५ ॥
குருவாகிய தந்தையை வணங்கி, ராவணனின் விருப்பத்தைச் சொன்னான்: "அப்பா, இந்த தசக்கிரீவன் எனக்கு ஒரு தூதனை அனுப்பியிருக்கிறான்."
7.11.36
दीयतां नगरी लङ्का पूर्वं रक्षोगणोषिता ।
मयात्र यदनुष्ठेयं तन्ममाचक्ष्व सुव्रत ॥ ७.११.३६ ॥
முன்பு அரக்கர் கூட்டங்களால் குடியிருக்கப்பட்ட இந்த லங்கை நகரம் கொடுக்கப்படட்டும். ஓ நல்விரதனே, இங்கு நான் என்ன செய்ய வேண்டுமென்று எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
7.11.37
ब्रह्मर्षिस्त्वेवमुक्तो ऽसौ विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
प्राञ्जलिं धनदं प्राह शृणु पुत्र वचो मम ॥ ७.११.३७ ॥
பிரம்மரிஷியான அந்த முனிசிரேஷ்டர் விஸ்ரவஸ் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டு, கைகூப்பி தனதனிடம் (குபேரனிடம்) கூறினார்: 'மகனே, என் சொல்லைக் கேள்.'
7.11.38
दशग्रीवो महाबाहुरुक्तवान्मम सन्निधौ ।
मया निर्भर्त्सितश्चासीद्बहुशोक्तः सुदुर्मतिः ॥ ७.११.३८ ॥
பத்துத்தலை கொண்ட, பெருந்தோள் படைத்த அவன் என் முன்னிலையில் (கடுஞ்சொற்களைப்) பேசினான். கெட்ட புத்தியுள்ள அவனை நான் பலமுறை கண்டித்தேன்.
7.11.39
स क्रोधेन मया चोक्तो ध्वंसते च पुनः पुनः ।
श्रेयो ऽभियुक्तं धर्म्यं च शृणु पुत्र वचो मम ॥ ७.११.३९ ॥
கோபத்துடன் நான் அவனிடம் சொன்னேன்; ஆனால் அவன் மீண்டும் மீண்டும் அதைப் புறக்கணித்தான். இப்போது நன்மையும் தர்மமும் பொருந்தியதை, மகனே, என் சொல்லைக் கேள்.
7.11.40
वरप्रदानसम्मूढो मान्या ऽमान्यान् स दुर्मतिः ।
न वेत्ति मम शापाच्च प्रकृतिं दारुणां गतः ॥ ७.११.४० ॥
வரம் அளித்ததால் மயங்கிய அந்தக் கெட்ட புத்தியுடையவன் மதிக்கத்தக்கவரையும் மதிக்கத்தகாதவரையும் அறியான். என் சாபத்தால் கொடிய இயல்பை அடைந்துவிட்டான்.
7.11.41
तस्माद्गच्छ महाबाहो कैलासं धरणीधरम् ।
निवेशय निवासार्थं त्यक्त्वा लङ्कां सहानुगः ॥ ७.११.४१ ॥
ஆகையால், மகாபாகுவே, லங்கையை விட்டுவிட்டு உன் பரிவாரங்களுடன் கைலாச மலைக்குச் சென்று, அங்கே வாழ்வதற்காக குடியேறு.
7.11.42
तत्र मन्दाकिनी रम्या नदीनामुत्तमा नदी ।
काञ्चनैः सूर्यसङ्काशैः पङ्कजैः संवृतोदका ॥ ७.११.४२ ॥
அங்கே மந்தாகினி என்னும் ஆறு இருக்கிறது; அது அழகியது, ஆறுகளில் சிறந்தது; அதன் நீர் சூரியனைப் போன்ற பொன்னிறத் தாமரைகளால் மூடப்பட்டிருக்கும்.
7.11.43
कुमुदैरुत्पलैश्चैव तथा ऽन्यैश्च सुगन्धिभिः ॥ ७.११.४३ ॥
குமுதங்களாலும் நீலத் தாமரைகளாலும் அதுபோல் பிற நறுமணமுள்ள மலர்களாலும் (அது நிறைந்திருந்தது).
7.11.44
तत्र देवाः सगन्धर्वाः साप्सरोरगकिंनराः ।
विहारशीलाः सततं रमन्ते सर्वदा ऽ ऽश्रिताः ॥ ७.११.४४ ॥
அங்கே தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் நாகர்களும் கின்னரர்களும் விளையாட்டில் ஆர்வமுடன் எப்போதும் அங்கு தங்கி இன்புறுகின்றனர்.
7.11.45
न हि क्षमं तवानेन वैरं धनद रक्षसा ।
जानीषे हि यथा ऽनेन लब्धः परमको वरः ॥ ७.११.४५ ॥
குபேரா, இந்த அரக்கனுடன் உனக்கு பகை கொள்வது தகாது; இவன் பெற்ற உயர்ந்த வரத்தை நீயே அறிவாய்.
7.11.46
एवमुक्तो गृहीत्वा ऽ ऽशु तद्वचः पितृगौरवात् ।
सदारपुत्रः सामान्यः सवाहनधनो गतः ॥ ७.११.४६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டவன் தந்தையின் மரியாதையால் அவர் சொல்லை உடனே ஏற்று, மனைவி மக்கள், வாகனங்கள், செல்வத்துடன் சாதாரண வடிவில் சென்றான்.
7.11.47
प्रहस्तो ऽथ दशग्रीवं गत्वा वचनमब्रवीत् ।
प्रहृष्टात्मा महात्मानं सहामात्यं सहानुजम् ॥ ७.११.४७ ॥
பின்னர் பிரஹஸ்தன் தசக்கிரீவனிடம் சென்று, மகிழ்ந்த மனத்துடன், அமைச்சர்களுடனும் தம்பியுடனும் இருந்த அந்த மகாத்மாவிடம் இவ்வார்த்தை கூறினான்.
7.11.48
शून्या सा नगरी लङ्का त्यक्त्त्वैनां धनदो गतः ।
प्रविश्य तां सहास्माभिः स्वधर्मं प्रतिपालय ॥ ७.११.४८ ॥
அந்த லங்கா நகரம் இப்போது வெறிச்சோடியது; குபேரன் இதை விட்டுச் சென்றுவிட்டான். ஆகவே எங்களுடன் அதில் நுழைந்து உன் கடமையைக் காத்துக்கொள்.
7.11.49
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहस्तेन महाबलः ।
विवेश नगरीं लङ्कां भ्रातृभिः सबलानुगैः ॥ ७.११.४९ ॥
பிரஹஸ்தன் இவ்வாறு கூறியதும், மகாபலம் பொருந்திய தசக்ரீவன் தன் சகோதரர்களோடும், படையோடும், அனுசரரோடும் லங்கா நகரத்துக்குள் நுழைந்தான்.
7.11.50
धनदेन परित्यक्तां सुविभक्तमहापथाम् ।
आरुरोह स देवारिः स्वर्गं देवाधिपो यथा ॥ ७.११.५० ॥
குபேரனால் கைவிடப்பட்ட, நன்கு பிரிக்கப்பட்ட பெரிய வீதிகளையுடைய அந்த லங்கையை தேவர்களின் பகைவன் அடைந்தான், தேவாதிபதி சுவர்க்கத்தை அடைவது போல.
7.11.51
स चाभिषिक्तः क्षणदाचरैस्तदा निवेशयामास पुरीं दशाननः ।
निकामपूर्णा च बभूव सा पुरी निशाचरैर्नीलबलाहकोपमैः ॥ ७.११.५१ ॥
அப்போது இரவுஞ்சரர்களால் அபிஷேகம் செய்யப்பட்ட தசானனன் நகரத்தை குடியமர்த்தினான்; நீல மேகங்களை ஒத்த அரக்கர்களால் அந்நகரம் நிரம்பி வழிந்தது.
7.11.52
धनेश्वरस्त्वथ पितृवाक्यगौरवान्न्यवेशयच्छशिविमले गिरौ पुरीम् ।
स्वलङ्कृतैर्भवनवरैर्विभूषितां पुरन्दरस्वेव तदा ऽमरावतीम् ॥ ७.११.५२ ॥
தந்தையின் சொல்லின் மதிப்பால் தனேஸ்வரனான குபேரன் சந்திரனைப் போல் வெண்மையான மலையில் தன் நகரை நிறுவினான்; அது சிறந்த அலங்கரிக்கப்பட்ட மாளிகைகளால் அழகுபெற்றிருந்தது, புரந்தரனின் அமராவதி போல.