Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.11.1
सुमाली वरलब्धांस्तु ज्ञात्वा चैतान्निशाचरान् ।
उदतिष्ठद्भयं त्यक्त्वा सानुगः स रसातलात् ॥ ७.११.१ ॥
Als Sumālī erfuhr, dass diese Nachtwandler Gnaden erlangt hatten, erhob er sich, Furcht ablegend, mit seinem Gefolge aus der Unterwelt.
7.11.2
मारीचश्च प्रहस्तश्च विरूपाक्षो महोदरः ।
उदतिष्ठन्सुसंरब्धाः सचिवास्तस्य रक्षसः ॥ ७.११.२ ॥
Mārīca, Prahasta, Virūpākṣa und Mahodara erhoben sich ebenfalls — die äußerst erzürnten Minister jenes Rākṣasa.
7.11.3
सुमाली सचिवैः सार्धं वृतो राक्षसपुङ्गवैः ।
अभिगम्य दशग्रीवं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ ७.११.३ ॥
Von seinen Ministern und den besten Rākṣasas umringt, trat Sumālī zu Daśagrīva, umarmte ihn und sprach so.
7.11.4
दिष्ट्या ते वत्स सम्प्राप्तश्चिन्तितो ऽयं मनोरथः ।
यस्त्वं त्रिभुवनश्रेष्ठाल्लब्धवान्वरमुत्तमम् ॥ ७.११.४ ॥
Glücklicherweise, liebes Kind, ist dieser dein Wunsch erfüllt: Du hast die höchste Gnade vom Besten der drei Welten erlangt.
7.11.5
यत्कृते च वयं लङ्कां त्यकत्वा याता रसातलम् ।
तद्गतं नो महाबाहो महद्विष्णुकृतं भयम् ॥ ७.११.५ ॥
Um dessentwillen wir Laṅkā verließen und in die Unterwelt hinabzogen — o Starkarmiger, jene große, von Viṣṇu verursachte Furcht ist von uns gewichen.
7.11.6
असकृत्तद्भयाद्भीताः परित्यज्य स्वमालयम् ।
विद्रुताः सहिताः सर्वे प्रविष्टाः स्म रसातलम् ॥ ७.११.६ ॥
Immer wieder von jener Furcht erschreckt, verließen wir unsere Wohnstätte und flohen; wir alle zusammen zogen in die Unterwelt.
7.11.7
अस्मदीया च लङ्केयं नगरी राक्षसोचिता ।
निवेशिता तव भ्रात्रा धनाध्यक्षेण धीमता ॥ ७.११.७ ॥
Dieses Laṅkā ist unsere Stadt, geeignet für die Rākṣasas; dein weiser Bruder, der Herr des Reichtums, hat sie gegründet.
7.11.8
यदि नामात्र शक्यं स्यात्साम्ना दानेन वानघ ।
तरसा वा महाबाहो प्रत्यानेतुं कृतं भवेत् ॥ ७.११.८ ॥
O Makelloser, wenn es hier möglich wäre, sie durch Ausgleich oder Gabe oder durch Gewalt zurückzuholen, o Starkarmiger, so wäre die Sache vollbracht.
7.11.9
त्वं तु लङ्केश्वरस्तात भविष्यसि न संशयः ।
त्वया राक्षसवंशो ऽयं निमग्नो ऽपि समुद्धृतः ।
सर्वेषां नः प्रभुश्चैव भविष्यसि महाबल ॥ ७.११.९ ॥
Lieber Sohn, du wirst ohne Zweifel Herr von Laṅkā sein. Durch dich wurde dieses Rākṣasa-Geschlecht, obwohl versunken, wieder erhoben. O Mächtiger, du wirst auch unser aller Herr sein.
7.11.10
अथाब्रवीद्दशग्रीवो मातामहमुपस्थितम् ।
वित्तेशो गुरुरस्माकं नार्हसे वक्तुमीदृशम् ॥ ७.११.१० ॥
Da sprach Rāvaṇa, der Zehnhalsige, zu seinem mütterlichen Großvater, der herangetreten war: »Der Herr des Reichtums ist unser Lehrer; du solltest so etwas nicht sagen.«
7.11.11
साम्नापि राक्षसेन्द्रेण प्रत्याख्यातो गरीयसा ।
किञ्चिन्नाह तदा रक्षो ज्ञात्वा तस्य चकीर्षितम् ॥ ७.११.११ ॥
Selbst durch Ausgleich wurde er vom großen Herrn der Rākṣasas zurückgewiesen; da er seine Absicht kannte, sagte der Rākṣasa damals nichts.
7.11.12
कस्यचित्त्वथ कालस्य वसन्तं रावणं ततः ।
उक्तवन्तं तथा वाक्यं दशग्रीवं निशाचरः ॥ ७.११.१२ ॥
Nach einiger Zeit, als Rāvaṇa dort wohnte, sprach jener Nachtwandler diese Worte zu Rāvaṇa, dem Zehnhalsigen.
7.11.13
प्रहस्तः प्रश्रितं वाक्यमिदमाह स कारणम् ॥ ७.११.१३ ॥
Prahasta sprach diese Worte demütig und aus gutem Grund.
7.11.14
दशग्रीव महाबाहो नार्हस्त्वं वक्तुमीदृशम् ।
सौभ्रात्रं नास्ति शूराणां शृणु चेदं वचो मम ॥ ७.११.१४ ॥
O Daśagrīva, Starkarmiger, es ziemt dir nicht, so zu sprechen. Unter Helden gibt es keine brüderliche Eintracht; höre meine Worte.
7.11.15
अदितिश्च दितिश्चैव भगिन्यौ सहिते हि ते ।
भार्ये परमरूपिण्यौ कश्यपस्य प्रजापतेः ॥ ७.११.१५ ॥
Aditi und Diti, die beiden Schwestern, waren beide von höchster Schönheit und die Gattinnen Kaśyapas, des Herrn der Geschöpfe.
7.11.16
अदितिर्जनयामास देवांस्त्रिभुवनेश्वरान् ।
दितिस्त्वजनयत्पुत्रान्कश्यपस्यात्मसम्भवान् ॥ ७.११.१६ ॥
Aditi gebar die Götter, die Herren der drei Welten; Diti aber gebar Söhne, die von Kaśyapa stammten, aus seinem eigenen Wesen entsprossen.
7.11.17
दैत्यानां किल धर्मज्ञ पुरीयं सवनार्णवा ।
सपर्वता मही वीर ते ऽभवन्प्रभविष्णवः ॥ ७.११.१७ ॥
O Kenner des Dharma, Held, diese Stadt und diese Erde mit ihren Meeren und Bergen gehörten einst den Daityas; sie sind unter deine Macht gekommen.
7.11.18
निहत्य तांस्तु समरे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
देवानां वशमानीतं त्रैलोक्यमिदमव्ययम् ॥ ७.११.१८ ॥
Nachdem er sie im Kampf erschlagen hatte, brachte der mächtige Viṣṇu diese unvergängliche Dreiwelt unter die Herrschaft der Götter.
7.11.19
नैतदेको भवानेव करिष्यति विपर्ययम् ।
सुरासुरैराचरितं तत्कुरुष्व वचो मम ॥ ७.११.१९ ॥
Du allein wirst diese Umkehrung nicht vollbringen. Tue, was Götter und Dämonen getan haben; höre auf mein Wort.
7.11.20
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं वै बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ॥ ७.११.२० ॥
So angesprochen, überlegte Daśagrīva, das Innere erfreut, einen Augenblick und sprach: »Gut so.«
7.11.21
स तु तेनैव हर्षेण तस्मिन्नहनि वीर्यवान् ।
वनं गतो दशग्रीवः सह तैः क्षणदाचरैः ॥ ७.११.२१ ॥
Dann, in eben dieser Freude, ging an jenem Tag der mächtige Daśagrīva mit jenen Nachtwandlern in den Wald.
7.11.22
त्रिकूटस्थः स तु तदा दशग्रीवो निशाचरः ।
प्रेषयामास दौत्येन प्रहस्तं वाक्यकोविदम् ॥ ७.११.२२ ॥
Da sandte Daśagrīva, der Nachtwandler, der auf dem Trikūṭa weilte, Prahasta, den Wortgewandten, als Gesandten.
7.11.23
प्रहस्त शीघ्रं गच्छ त्वं ब्रूहि नैर्ऋतपुङ्गवम् ।
वचसा मम वित्तेशं सामपूर्वमिदं वचः ॥ ७.११.२३ ॥
Prahasta, geh schnell und sprich diese Worte in meinem Namen zu Kubera, dem besten der Nairṛtas, Herrn des Reichtums, zuerst im Ton der Versöhnung.
7.11.24
इयं लङ्का पुरी राजन्राक्षसानां महात्मनाम् ।
त्वया निवेशिता सौम्य नैतद्युक्तं तवानघ ॥ ७.११.२४ ॥
Diese Stadt Laṅkā, o König, gehört den hochherzigen Rakshasas; du selbst hast sie gegründet. Sanfter, Makelloser, das geziemt dir nicht.
7.11.25
तद्भवान्यदि नो ह्यद्य दद्यादतुलविक्रम ।
कृता भवेन्मम प्रीतिर्धुर्मश्चैवानुपालितः ॥ ७.११.२५ ॥
Wenn du uns heute dies gibst, o du von unvergleichlicher Tapferkeit, so wird meine Freude erfüllt sein und der Dharma gewahrt.
7.11.26
स तु गत्वा पुरीं लङ्कां धनदेन सुरक्षिताम् ।
अब्रवीत्परमोदारं वित्तपालमिदं वचः ॥ ७.११.२६ ॥
Er ging in die von Dhanada wohlbewachte Stadt Laṅkā und sprach diese Worte zum höchst großmütigen Hüter des Reichtums.
7.11.27
प्रेषितो ऽहं तव भ्रात्रा दशग्रीवेण सुव्रत ।
त्वत्समीपं महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वर ॥ ७.११.२७ ॥
Ich bin von deinem Bruder Daśagrīva (Rāvaṇa) zu dir gesandt worden, o du von festem Gelübde. O du Starkarmiger, Bester aller Waffenträger!
7.11.28
तच्छ्रूयतां महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
वचनं मम वित्तेश यद्ब्रवीति दशाननः ॥ ७.११.२८ ॥
Höre, o Hochweiser, Kenner aller Schriften, o Herr des Reichtums, diese Worte, die der Zehnköpfige spricht.
7.11.29
इयं किल पुरी रम्या सुमालिप्रमुखैः पुरा ।
भुक्तपूर्वा विशालाक्ष राक्षसैर्भीमविक्रमैः ॥ ७.११.२९ ॥
Diese reizvolle Stadt, o du Weitäugige, wurde einst von den Rākṣasas unter Sumālī genossen, Krieger von schrecklicher Tapferkeit.
7.11.30
तेन विज्ञाप्यते सो ऽयं साम्प्रतं विश्रवात्मज ।
तदेषा दीयतां तात याचतस्तस्य सामतः ॥ ७.११.३० ॥
Nun erklärt er dies: O Sohn des Viśravā, Lieber, möge dies dem gegeben werden, der bittet, auf dem Wege der Versöhnung.
7.11.31
प्रहस्तादभिसंश्रुत्य देवो वैश्रवणो वचः ।
प्रत्युवाच प्रहस्तं तं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ७.११.३१ ॥
Nachdem er die Worte Prahastas gehört hatte, antwortete der Gott Vaiśravaṇa, der in der Rede geschickt war, dem Prahasta.
7.11.32
दत्ता ममेयं पित्रा तु लङ्का शून्या निशाचरैः ।
निवासिते च मे यक्षैर्दानमानादिभिर्गुणैः ॥ ७.११.३२ ॥
Dieses Laṅkā wurde mir von meinem Vater gegeben; von den Rākṣasas entvölkert, habe ich es mit Yakṣas besiedelt, durch Tugenden wie Großzügigkeit und Ehre.
7.11.33
ब्रूहि गच्छ दशग्रीवं पुरं राज्यं च यन्मम ।
तवाप्येतन्महाबाहो भुङ्क्ष्व राज्यमकण्टकम् ॥ ७.११.३३ ॥
Geh und sag dem Zehnhalsigen: die Stadt und das Königreich, die mein sind, o Starkarmiger, genieße du ebenfalls dieses dornenlose Reich.
7.11.34
एवमुक्त्वा धनाध्यक्षो जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.११.३४ ॥
So gesprochen, ging der Herr des Reichtums zu seinem Vater.
7.11.35
अभिवाद्य गुरुं प्राह रावणस्य यदीप्सितम् ।
एष तात दशग्रीवो दूतं प्रेषितवान्मम ॥ ७.११.३५ ॥
Nachdem er seinen Lehrer und Vater ehrerbietig gegrüßt hatte, verkündete er, was Rāvaṇa wünschte: »Lieber Vater, dieser Zehnhalsige hat mir einen Boten geschickt.«
7.11.36
दीयतां नगरी लङ्का पूर्वं रक्षोगणोषिता ।
मयात्र यदनुष्ठेयं तन्ममाचक्ष्व सुव्रत ॥ ७.११.३६ ॥
Diese Stadt Laṅkā, einst von Scharen von Rākṣasas bewohnt, möge übergeben werden. O du von guten Gelübden, sag mir, was ich hier tun soll.
7.11.37
ब्रह्मर्षिस्त्वेवमुक्तो ऽसौ विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
प्राञ्जलिं धनदं प्राह शृणु पुत्र वचो मम ॥ ७.११.३७ ॥
So angesprochen, faltete der Weise Viśravā, der beste der Munis und Brahmarṣi, die Hände und sprach zu Dhanada (Kubera): „Höre, Sohn, meine Worte.“
7.11.38
दशग्रीवो महाबाहुरुक्तवान्मम सन्निधौ ।
मया निर्भर्त्सितश्चासीद्बहुशोक्तः सुदुर्मतिः ॥ ७.११.३८ ॥
Der Zehnhalsige, Großarmige sprach in meiner Gegenwart (hart); ich habe den Bösgesinnten viele Male zurechtgewiesen.
7.11.39
स क्रोधेन मया चोक्तो ध्वंसते च पुनः पुनः ।
श्रेयो ऽभियुक्तं धर्म्यं च शृणु पुत्र वचो मम ॥ ७.११.३९ ॥
Ich sprach zornig zu ihm, doch er übergina es immer wieder. Nun höre, Sohn, meine Worte, die heilsam und dharma-gemäß sind.
7.11.40
वरप्रदानसम्मूढो मान्या ऽमान्यान् स दुर्मतिः ।
न वेत्ति मम शापाच्च प्रकृतिं दारुणां गतः ॥ ७.११.४० ॥
Vom Segen verblendet, unterscheidet der Bösgesinnte nicht die Geehrten von den Ungeehrten; und durch meinen Fluch ist er zu einer schrecklichen Natur gelangt.
7.11.41
तस्माद्गच्छ महाबाहो कैलासं धरणीधरम् ।
निवेशय निवासार्थं त्यक्त्वा लङ्कां सहानुगः ॥ ७.११.४१ ॥
Darum, o Großarmiger, verlasse Laṅkā, geh mit deinen Gefolgsleuten zum Berg Kailāsa, dem Träger der Erde, und lass dich dort zum Wohnen nieder.
7.11.42
तत्र मन्दाकिनी रम्या नदीनामुत्तमा नदी ।
काञ्चनैः सूर्यसङ्काशैः पङ्कजैः संवृतोदका ॥ ७.११.४२ ॥
Dort ist die liebliche Mandākinī, der beste unter den Flüssen, deren Wasser mit goldenen, der Sonne gleichenden Lotusblüten bedeckt ist.
7.11.43
कुमुदैरुत्पलैश्चैव तथा ऽन्यैश्च सुगन्धिभिः ॥ ७.११.४३ ॥
Bedeckt mit weißen Seerosen, blauen Lotussen und anderen duftenden Blüten.
7.11.44
तत्र देवाः सगन्धर्वाः साप्सरोरगकिंनराः ।
विहारशीलाः सततं रमन्ते सर्वदा ऽ ऽश्रिताः ॥ ७.११.४४ ॥
Dort ergötzen sich Götter, Gandharvas, Apsaras, Schlangen und Kinnaras, lustvoll am Spiel, stets dort verweilend.
7.11.45
न हि क्षमं तवानेन वैरं धनद रक्षसा ।
जानीषे हि यथा ऽनेन लब्धः परमको वरः ॥ ७.११.४५ ॥
O Gebender des Reichtums, Feindschaft mit diesem Rākṣasa steht dir nicht an; du weißt wohl, welch höchste Gabe er erlangt hat.
7.11.46
एवमुक्तो गृहीत्वा ऽ ऽशु तद्वचः पितृगौरवात् ।
सदारपुत्रः सामान्यः सवाहनधनो गतः ॥ ७.११.४६ ॥
So angesprochen nahm er aus Ehrfurcht vor seinem Vater sogleich diese Worte an und zog, in gewöhnlicher Gestalt, mit Gattin, Söhnen, Fahrzeugen und Reichtum fort.
7.11.47
प्रहस्तो ऽथ दशग्रीवं गत्वा वचनमब्रवीत् ।
प्रहृष्टात्मा महात्मानं सहामात्यं सहानुजम् ॥ ७.११.४७ ॥
Da ging Prahasta zu Rāvaṇa, des Zehnhalsigen, und sprach mit frohem Herzen diese Worte zu dem Großmütigen, samt Ministern und jüngerem Bruder.
7.11.48
शून्या सा नगरी लङ्का त्यक्त्त्वैनां धनदो गतः ।
प्रविश्य तां सहास्माभिः स्वधर्मं प्रतिपालय ॥ ७.११.४८ ॥
Diese Stadt Laṅkā ist nun leer, denn Kubera hat sie verlassen und ist fortgegangen. Tritt mit uns in sie ein und erfülle deine Pflicht.
7.11.49
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहस्तेन महाबलः ।
विवेश नगरीं लङ्कां भ्रातृभिः सबलानुगैः ॥ ७.११.४९ ॥
So angesprochen von Prahasta, betrat der mächtige Daśagrīva mit seinen Brüdern, seinem Heer und seinen Gefolgsleuten die Stadt Laṅkā.
7.11.50
धनदेन परित्यक्तां सुविभक्तमहापथाम् ।
आरुरोह स देवारिः स्वर्गं देवाधिपो यथा ॥ ७.११.५० ॥
Das von Kubera verlassene Laṅkā mit seinen gut angelegten großen Straßen bestieg der Feind der Götter, wie der Herr der Götter den Himmel besteigt.
7.11.51
स चाभिषिक्तः क्षणदाचरैस्तदा निवेशयामास पुरीं दशाननः ।
निकामपूर्णा च बभूव सा पुरी निशाचरैर्नीलबलाहकोपमैः ॥ ७.११.५१ ॥
Da ließ Daśānana, von den Nachtwandlern gesalbt, die Stadt besiedeln; und die Stadt füllte sich reichlich mit Nachtwandlern, gleich dunklen Regenwolken.
7.11.52
धनेश्वरस्त्वथ पितृवाक्यगौरवान्न्यवेशयच्छशिविमले गिरौ पुरीम् ।
स्वलङ्कृतैर्भवनवरैर्विभूषितां पुरन्दरस्वेव तदा ऽमरावतीम् ॥ ७.११.५२ ॥
Aus Achtung vor dem Wort seines Vaters ließ Kubera, der Herr des Reichtums, damals seine Stadt auf dem mondhellen Berg errichten; geschmückt mit herrlichen, prächtig ausgestatteten Palästen glich sie Amarāvatī, der Stadt des Purandara (Indra).