ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.11.1
सुमाली वरलब्धांस्तु ज्ञात्वा चैतान्निशाचरान् ।
उदतिष्ठद्भयं त्यक्त्वा सानुगः स रसातलात् ॥ ७.११.१ ॥
ବର ପାଇଥିବା ଏହି ନିଶାଚରମାନଙ୍କୁ ଜାଣି ସୁମାଳୀ ଭୟ ତ୍ୟାଗ କରି ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହ ରସାତଳରୁ ଉଠିଲା।
7.11.2
मारीचश्च प्रहस्तश्च विरूपाक्षो महोदरः ।
उदतिष्ठन्सुसंरब्धाः सचिवास्तस्य रक्षसः ॥ ७.११.२ ॥
ମାରୀଚ, ପ୍ରହସ୍ତ, ବିରୂପାକ୍ଷ ଓ ମହୋଦର ମଧ୍ୟ ଉଠିଲେ — ସେହି ରାକ୍ଷସର ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ।
7.11.3
सुमाली सचिवैः सार्धं वृतो राक्षसपुङ्गवैः ।
अभिगम्य दशग्रीवं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ ७.११.३ ॥
ସୁମାଳୀ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ଦଶଗ୍ରୀବ ପାଖକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଏହା କହିଲା।
7.11.4
दिष्ट्या ते वत्स सम्प्राप्तश्चिन्तितो ऽयं मनोरथः ।
यस्त्वं त्रिभुवनश्रेष्ठाल्लब्धवान्वरमुत्तमम् ॥ ७.११.४ ॥
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ହେ ବତ୍ସ, ତ୍ରିଭୁବନର ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ତମ ବର ପାଇ ତୁମର ଏହି ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହୋଇଛି।
7.11.5
यत्कृते च वयं लङ्कां त्यकत्वा याता रसातलम् ।
तद्गतं नो महाबाहो महद्विष्णुकृतं भयम् ॥ ७.११.५ ॥
ଯାହାର କାରଣରୁ ଆମେ ଲଙ୍କା ତ୍ୟାଗ କରି ରସାତଳକୁ ଯାଇଥିଲୁ — ହେ ମହାବାହୁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ସେହି ମହାଭୟ ଆମଠାରୁ ଦୂର ହୋଇଛି।
7.11.6
असकृत्तद्भयाद्भीताः परित्यज्य स्वमालयम् ।
विद्रुताः सहिताः सर्वे प्रविष्टाः स्म रसातलम् ॥ ७.११.६ ॥
ସେହି ଭୟରେ ବାରମ୍ବାର ଭୀତ ହୋଇ ଆମେ ନିଜ ଆଳୟ ଛାଡ଼ି ପଳାଇଲୁ; ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ରସାତଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲୁ।
7.11.7
अस्मदीया च लङ्केयं नगरी राक्षसोचिता ।
निवेशिता तव भ्रात्रा धनाध्यक्षेण धीमता ॥ ७.११.७ ॥
ଏହି ଲଙ୍କା ଆମର ନଗରୀ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଉପଯୁକ୍ତ। ତୁମ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭ୍ରାତା, ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷ, ଏହାକୁ ବସାଇଥିଲେ।
7.11.8
यदि नामात्र शक्यं स्यात्साम्ना दानेन वानघ ।
तरसा वा महाबाहो प्रत्यानेतुं कृतं भवेत् ॥ ७.११.८ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପ, ସାମ ବା ଦାନ ଦ୍ୱାରା, ବା ହେ ମହାବାହୁ, ବଳ ଦ୍ୱାରା ଏହା ଫେରାଇ ନେବା ସମ୍ଭବ ହେଲେ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଥାନ୍ତା।
7.11.9
त्वं तु लङ्केश्वरस्तात भविष्यसि न संशयः ।
त्वया राक्षसवंशो ऽयं निमग्नो ऽपि समुद्धृतः ।
सर्वेषां नः प्रभुश्चैव भविष्यसि महाबल ॥ ७.११.९ ॥
ହେ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଲଙ୍କାର ଅଧୀଶ୍ୱର ହେବ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ବୁଡ଼ିଯାଇଥିବା ଏହି ରାକ୍ଷସ ବଂଶ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ଉଦ୍ଧାର ହେଲା। ହେ ମହାବଳ, ତୁମେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ମଧ୍ୟ ହେବ।
7.11.10
अथाब्रवीद्दशग्रीवो मातामहमुपस्थितम् ।
वित्तेशो गुरुरस्माकं नार्हसे वक्तुमीदृशम् ॥ ७.११.१० ॥
ତା'ପରେ ଦଶଗ୍ରୀବ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ମାତାମହଙ୍କୁ କହିଲେ: ଧନାଧିପତି ଆମର ଗୁରୁ; ତୁମେ ଏପରି କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
7.11.11
साम्नापि राक्षसेन्द्रेण प्रत्याख्यातो गरीयसा ।
किञ्चिन्नाह तदा रक्षो ज्ञात्वा तस्य चकीर्षितम् ॥ ७.११.११ ॥
ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ର ସାମ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ। ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଜାଣି ସେହି ରାକ୍ଷସ ତେବେ କିଛି କହିଲା ନାହିଁ।
7.11.12
कस्यचित्त्वथ कालस्य वसन्तं रावणं ततः ।
उक्तवन्तं तथा वाक्यं दशग्रीवं निशाचरः ॥ ७.११.१२ ॥
କିଛି କାଳ ପରେ, ରାବଣ ସେଠାରେ ବାସ କରୁଥିବା ସମୟରେ, ସେହି ନିଶାଚର ଦଶଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଏହିପରି ବାକ୍ୟ କହିଲା।
7.11.13
प्रहस्तः प्रश्रितं वाक्यमिदमाह स कारणम् ॥ ७.११.१३ ॥
ପ୍ରହସ୍ତ ବିନୟପୂର୍ବକ, କାରଣସହିତ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.11.14
दशग्रीव महाबाहो नार्हस्त्वं वक्तुमीदृशम् ।
सौभ्रात्रं नास्ति शूराणां शृणु चेदं वचो मम ॥ ७.११.१४ ॥
ହେ ଦଶଗ୍ରୀବ, ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମ ପକ୍ଷେ ଏପରି କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଶୂରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭ୍ରାତୃପ୍ରେମ ନ ଥାଏ; ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣ।
7.11.15
अदितिश्च दितिश्चैव भगिन्यौ सहिते हि ते ।
भार्ये परमरूपिण्यौ कश्यपस्य प्रजापतेः ॥ ७.११.१५ ॥
ଅଦିତି ଓ ଦିତି ଦୁଇ ଭଉଣୀ ପ୍ରଜାପତି କଶ୍ୟପଙ୍କର ପରମ ସୁନ୍ଦରୀ ପତ୍ନୀ ଥିଲେ।
7.11.16
अदितिर्जनयामास देवांस्त्रिभुवनेश्वरान् ।
दितिस्त्वजनयत्पुत्रान्कश्यपस्यात्मसम्भवान् ॥ ७.११.१६ ॥
ଅଦିତି ତ୍ରିଭୁବନର ଈଶ୍ୱର ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ଆଉ ଦିତି କଶ୍ୟପଙ୍କଠାରୁ ଜାତ ନିଜ ଅଂଶ ସ୍ୱରୂପ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
7.11.17
दैत्यानां किल धर्मज्ञ पुरीयं सवनार्णवा ।
सपर्वता मही वीर ते ऽभवन्प्रभविष्णवः ॥ ७.११.१७ ॥
ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ହେ ବୀର, ଏହି ନଗରୀ ଓ ସମୁଦ୍ର ଓ ପର୍ବତସହିତ ଏହି ପୃଥିବୀ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ଥିଲା; ତାହା ତୁମ ପ୍ରଭୁତ୍ୱରେ ଆସିଛି।
7.11.18
निहत्य तांस्तु समरे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
देवानां वशमानीतं त्रैलोक्यमिदमव्ययम् ॥ ७.११.१८ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସେମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ଏହି ଅବ୍ୟୟ ତ୍ରିଲୋକକୁ ଦେବତାଙ୍କ ବଶରେ ଆଣିଲେ।
7.11.19
नैतदेको भवानेव करिष्यति विपर्ययम् ।
सुरासुरैराचरितं तत्कुरुष्व वचो मम ॥ ७.११.१९ ॥
ଏହି ଓଲଟପାଲଟ ତୁମେ ଏକା କରିବ ନାହିଁ। ସୁର ଓ ଅସୁରମାନେ ଯେପରି କରିଛନ୍ତି, ସେପରି କର, ମୋ କଥା ମାନ।
7.11.20
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं वै बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ॥ ७.११.२० ॥
ଏହିପରି କୁହାଯିବାରେ ଦଶଗ୍ରୀବ ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ କ୍ଷଣକାଳ ଚିନ୍ତା କରି 'ଠିକ୍ ଅଛି' ବୋଲି କହିଲା।
7.11.21
स तु तेनैव हर्षेण तस्मिन्नहनि वीर्यवान् ।
वनं गतो दशग्रीवः सह तैः क्षणदाचरैः ॥ ७.११.२१ ॥
ସେହି ଆନନ୍ଦରେ ସେଦିନ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଦଶଗ୍ରୀବ ସେହି ନିଶାଚରମାନଙ୍କ ସହ ବନକୁ ଗଲା।
7.11.22
त्रिकूटस्थः स तु तदा दशग्रीवो निशाचरः ।
प्रेषयामास दौत्येन प्रहस्तं वाक्यकोविदम् ॥ ७.११.२२ ॥
ତ୍ରିକୂଟରେ ଥିବା ସେହି ନିଶାଚର ଦଶଗ୍ରୀବ ସେତେବେଳେ ଦୂତ ରୂପେ ବାକ୍ପଟୁ ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କୁ ପଠାଇଲା।
7.11.23
प्रहस्त शीघ्रं गच्छ त्वं ब्रूहि नैर्ऋतपुङ्गवम् ।
वचसा मम वित्तेशं सामपूर्वमिदं वचः ॥ ७.११.२३ ॥
ହେ ପ୍ରହସ୍ତ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ; ନୈର୍ଋତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିତ୍ତେଶ (କୁବେର)ଙ୍କୁ ମୋ କଥାରେ, ପ୍ରଥମେ ସାମନୀତିରେ ଏହି ବାକ୍ୟ କୁହ।
7.11.24
इयं लङ्का पुरी राजन्राक्षसानां महात्मनाम् ।
त्वया निवेशिता सौम्य नैतद्युक्तं तवानघ ॥ ७.११.२४ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏହି ଲଙ୍କା ନଗରୀ ମହାତ୍ମା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର; ତୁମେ ଏହାକୁ ବସାଇଥିଲ। ହେ ସୌମ୍ୟ, ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ।
7.11.25
तद्भवान्यदि नो ह्यद्य दद्यादतुलविक्रम ।
कृता भवेन्मम प्रीतिर्धुर्मश्चैवानुपालितः ॥ ७.११.२५ ॥
ତେଣୁ, ହେ ଅତୁଳ ବିକ୍ରମ, ଆପଣ ଆଜି ଯଦି ଆମକୁ ତାହା ଦିଅନ୍ତି, ତେବେ ମୋର ଆନନ୍ଦ ହେବ ଏବଂ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷିତ ହେବ।
7.11.26
स तु गत्वा पुरीं लङ्कां धनदेन सुरक्षिताम् ।
अब्रवीत्परमोदारं वित्तपालमिदं वचः ॥ ७.११.२६ ॥
ସେ କୁବେରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ଲଙ୍କା ନଗରୀକୁ ଯାଇ, ପରମ ଉଦାର ଧନରକ୍ଷକଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
7.11.27
प्रेषितो ऽहं तव भ्रात्रा दशग्रीवेण सुव्रत ।
त्वत्समीपं महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वर ॥ ७.११.२७ ॥
ହେ ସୁବ୍ରତ, ଆପଣଙ୍କ ଭାଇ ଦଶଗ୍ରୀବ (ରାବଣ) ମୋତେ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି। ହେ ମହାବାହୁ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ!
7.11.28
तच्छ्रूयतां महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
वचनं मम वित्तेश यद्ब्रवीति दशाननः ॥ ७.११.२८ ॥
ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ସର୍ବଶାସ୍ତ୍ରବିଶାରଦ, ହେ ବିତ୍ତେଶ, ଦଶାନନ ଯାହା କହନ୍ତି, ମୋର ସେହି ବଚନ ଶୁଣନ୍ତୁ।
7.11.29
इयं किल पुरी रम्या सुमालिप्रमुखैः पुरा ।
भुक्तपूर्वा विशालाक्ष राक्षसैर्भीमविक्रमैः ॥ ७.११.२९ ॥
ହେ ବିଶାଳାକ୍ଷ, ଏହି ରମଣୀୟ ନଗରୀ ପୂର୍ବରୁ ସୁମାଲି ପ୍ରମୁଖ ଭୟଙ୍କର ପରାକ୍ରମୀ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୋଗ କରାଯାଇଥିଲା।
7.11.30
तेन विज्ञाप्यते सो ऽयं साम्प्रतं विश्रवात्मज ।
तदेषा दीयतां तात याचतस्तस्य सामतः ॥ ७.११.३० ॥
ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବର୍ତ୍ତମାନ ଏହା ନିବେଦନ କରାଯାଉଛି: ହେ ବିଶ୍ରବାର ପୁତ୍ର, ପ୍ରିୟ, ଯେ ମାଗୁଛି ତାକୁ ସାମନୀତିରେ ଏହା ଦିଅନ୍ତୁ।
7.11.31
प्रहस्तादभिसंश्रुत्य देवो वैश्रवणो वचः ।
प्रत्युवाच प्रहस्तं तं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ७.११.३१ ॥
ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ବାକ୍ୟବିଶାରଦ ଦେବ ବୈଶ୍ରବଣ ସେହି ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
7.11.32
दत्ता ममेयं पित्रा तु लङ्का शून्या निशाचरैः ।
निवासिते च मे यक्षैर्दानमानादिभिर्गुणैः ॥ ७.११.३२ ॥
ଏହି ଲଙ୍କା ମୋ ପିତା ମୋତେ ଦେଇଥିଲେ; ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୂନ୍ୟ ହୋଇଥିବା ଏଥିରେ ଦାନ, ମାନ ଆଦି ଗୁଣରେ ମୁଁ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କୁ ବସାଇଥିଲି।
7.11.33
ब्रूहि गच्छ दशग्रीवं पुरं राज्यं च यन्मम ।
तवाप्येतन्महाबाहो भुङ्क्ष्व राज्यमकण्टकम् ॥ ७.११.३३ ॥
ଯାଅ, ଦଶଗ୍ରୀବଙ୍କୁ କୁହ: ମୋର ଯାହା ନଗର ଓ ରାଜ୍ୟ, ହେ ମହାବାହୁ, ଏହି ନିଷ୍କଣ୍ଟକ ରାଜ୍ୟ ତୁମେ ଭୋଗ କର।
7.11.34
एवमुक्त्वा धनाध्यक्षो जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.११.३४ ॥
ଏହିପରି କହି ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷ କୁବେର ପିତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
7.11.35
अभिवाद्य गुरुं प्राह रावणस्य यदीप्सितम् ।
एष तात दशग्रीवो दूतं प्रेषितवान्मम ॥ ७.११.३५ ॥
ଗୁରୁ (ପିତା)ଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ରାବଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କହିଲେ: "ହେ ତାତ, ଏହି ଦଶଗ୍ରୀବ ମୋ ପାଖକୁ ଦୂତ ପଠାଇଛନ୍ତି।"
7.11.36
दीयतां नगरी लङ्का पूर्वं रक्षोगणोषिता ।
मयात्र यदनुष्ठेयं तन्ममाचक्ष्व सुव्रत ॥ ७.११.३६ ॥
ପୂର୍ବରେ ରାକ୍ଷସଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବସାଯାଇଥିବା ଏହି ଲଙ୍କା ନଗରୀ ଦିଆଯାଉ। ହେ ସୁବ୍ରତ, ଏଠାରେ ମୋତେ କ'ଣ କରିବାକୁ ହେବ ତାହା କୁହ।
7.11.37
ब्रह्मर्षिस्त्वेवमुक्तो ऽसौ विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
प्राञ्जलिं धनदं प्राह शृणु पुत्र वचो मम ॥ ७.११.३७ ॥
ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ସେହି ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଶ୍ରବା ଏପରି କୁହାଯିବାରେ, କରଯୋଡ଼ି ଧନଦ (କୁବେର)ଙ୍କୁ କହିଲେ — 'ପୁତ୍ର, ମୋ କଥା ଶୁଣ।'
7.11.38
दशग्रीवो महाबाहुरुक्तवान्मम सन्निधौ ।
मया निर्भर्त्सितश्चासीद्बहुशोक्तः सुदुर्मतिः ॥ ७.११.३८ ॥
ଦଶଗ୍ରୀବ, ମହାବାହୁ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ (କଠୋର କଥା) କହିଲେ। ସେହି ଦୁର୍ମତିକୁ ମୁଁ ଅନେକ ଥର ଧମକାଇଥିଲି।
7.11.39
स क्रोधेन मया चोक्तो ध्वंसते च पुनः पुनः ।
श्रेयो ऽभियुक्तं धर्म्यं च शृणु पुत्र वचो मम ॥ ७.११.३९ ॥
କ୍ରୋଧରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କହିଥିଲି; ତଥାପି ସେ ବାରମ୍ବାର ଅବହେଳା କଲା। ଏବେ ଯାହା ଶ୍ରେୟସ୍କର ଓ ଧର୍ମସମ୍ମତ, ପୁତ୍ର, ମୋ କଥା ଶୁଣ।
7.11.40
वरप्रदानसम्मूढो मान्या ऽमान्यान् स दुर्मतिः ।
न वेत्ति मम शापाच्च प्रकृतिं दारुणां गतः ॥ ७.११.४० ॥
ବରଦାନରେ ମୋହିତ ସେହି ଦୁର୍ମତି ମାନ୍ୟ ଓ ଅମାନ୍ୟଙ୍କୁ ଜାଣେ ନାହିଁ। ମୋ ଅଭିଶାପରୁ ସେ ଭୟଙ୍କର ସ୍ୱଭାବ ପାଇଛି।
7.11.41
तस्माद्गच्छ महाबाहो कैलासं धरणीधरम् ।
निवेशय निवासार्थं त्यक्त्वा लङ्कां सहानुगः ॥ ७.११.४१ ॥
ତେଣୁ, ହେ ମହାବାହୁ, ଲଙ୍କା ତ୍ୟାଗ କରି ତୁମ ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହ କୈଳାସ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ ସେଠାରେ ବାସ ପାଇଁ ବସତି ସ୍ଥାପନ କର।
7.11.42
तत्र मन्दाकिनी रम्या नदीनामुत्तमा नदी ।
काञ्चनैः सूर्यसङ्काशैः पङ्कजैः संवृतोदका ॥ ७.११.४२ ॥
ସେଠାରେ ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ ଅଛି; ତାହା ରମଣୀୟ, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ; ତାହାର ଜଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସଦୃଶ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ମରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ।
7.11.43
कुमुदैरुत्पलैश्चैव तथा ऽन्यैश्च सुगन्धिभिः ॥ ७.११.४३ ॥
କୁମୁଦ ଓ ଉତ୍ପଳ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲରେ (ସେ ନଦୀ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା)।
7.11.44
तत्र देवाः सगन्धर्वाः साप्सरोरगकिंनराः ।
विहारशीलाः सततं रमन्ते सर्वदा ऽ ऽश्रिताः ॥ ७.११.४४ ॥
ସେଠାରେ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ନାଗ ଓ କିନ୍ନର ବିହାରପ୍ରିୟ ହୋଇ ସଦା ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ରମନ୍ତି।
7.11.45
न हि क्षमं तवानेन वैरं धनद रक्षसा ।
जानीषे हि यथा ऽनेन लब्धः परमको वरः ॥ ७.११.४५ ॥
ହେ ଧନଦ, ଏହି ରାକ୍ଷସ ସହ ତୁମର ବୈର ଉଚିତ ନୁହେଁ; ସେ ଯେଉଁ ପରମ ବର ପାଇଛି ତାହା ତୁମେ ଜାଣ।
7.11.46
एवमुक्तो गृहीत्वा ऽ ऽशु तद्वचः पितृगौरवात् ।
सदारपुत्रः सामान्यः सवाहनधनो गतः ॥ ७.११.४६ ॥
ଏପରି କୁହାଯାଇ ସେ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଗ୍ରହଣ କରି ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁତ୍ର, ବାହନ ଓ ଧନ ସହ ସାଧାରଣ ରୂପରେ ଚାଲିଗଲା।
7.11.47
प्रहस्तो ऽथ दशग्रीवं गत्वा वचनमब्रवीत् ।
प्रहृष्टात्मा महात्मानं सहामात्यं सहानुजम् ॥ ७.११.४७ ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରହସ୍ତ ଦଶଗ୍ରୀବ ପାଖକୁ ଯାଇ ପ୍ରହୃଷ୍ଟ ମନରେ, ଅମାତ୍ୟ ଓ ଅନୁଜ ସହିତ ଥିବା ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା।
7.11.48
शून्या सा नगरी लङ्का त्यक्त्त्वैनां धनदो गतः ।
प्रविश्य तां सहास्माभिः स्वधर्मं प्रतिपालय ॥ ७.११.४८ ॥
ସେହି ଲଙ୍କା ନଗରୀ ଏବେ ଶୂନ୍ୟ; ଧନଦ ଏହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଚାଲିଯାଇଛି। ତେଣୁ ଆମ ସହ ଏଥିରେ ପ୍ରବେଶ କରି ତୁମ ଧର୍ମ ପାଳନ କର।
7.11.49
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहस्तेन महाबलः ।
विवेश नगरीं लङ्कां भ्रातृभिः सबलानुगैः ॥ ७.११.४९ ॥
ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କ ଏପରି କହିବାରୁ ମହାବଳୀ ଦଶଗ୍ରୀବ ଭାଇମାନେ, ସେନା ଓ ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ଲଙ୍କା ନଗରୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
7.11.50
धनदेन परित्यक्तां सुविभक्तमहापथाम् ।
आरुरोह स देवारिः स्वर्गं देवाधिपो यथा ॥ ७.११.५० ॥
କୁବେରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ, ସୁବିଭକ୍ତ ମହାପଥଯୁକ୍ତ ସେହି ଲଙ୍କା ଉପରେ ଦେବଶତ୍ରୁ ଆରୋହଣ କଲା, ଯେପରି ଦେବାଧିପତି ସ୍ୱର୍ଗରେ।
7.11.51
स चाभिषिक्तः क्षणदाचरैस्तदा निवेशयामास पुरीं दशाननः ।
निकामपूर्णा च बभूव सा पुरी निशाचरैर्नीलबलाहकोपमैः ॥ ७.११.५१ ॥
ସେତେବେଳେ ନିଶାଚରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ଦଶାନନ ନଗରୀକୁ ବସାଇଲା; ନୀଳ ମେଘ ପରି ନିଶାଚରମାନଙ୍କରେ ସେ ନଗରୀ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।
7.11.52
धनेश्वरस्त्वथ पितृवाक्यगौरवान्न्यवेशयच्छशिविमले गिरौ पुरीम् ।
स्वलङ्कृतैर्भवनवरैर्विभूषितां पुरन्दरस्वेव तदा ऽमरावतीम् ॥ ७.११.५२ ॥
ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟର ଗୌରବରେ ଧନେଶ୍ୱର କୁବେର ଚନ୍ଦ୍ରପରି ଶୁଭ୍ର ପର୍ବତରେ ନିଜ ନଗରୀ ବସାଇଲେ; ଉତ୍ତମ ସୁସଜ୍ଜିତ ଭବନରେ ଶୋଭିତ ତାହା ପୁରନ୍ଦରଙ୍କ ଅମରାବତୀ ପରି ଥିଲା।