รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.11.1
सुमाली वरलब्धांस्तु ज्ञात्वा चैतान्निशाचरान् ।
उदतिष्ठद्भयं त्यक्त्वा सानुगः स रसातलात् ॥ ७.११.१ ॥
สุมาลี เมื่อรู้ว่าพวกนิศาจรเหล่านี้ได้รับพรแล้ว ก็ละความกลัวเสียแล้วลุกขึ้นจากรสาตล พร้อมด้วยบริวารของตน
7.11.2
मारीचश्च प्रहस्तश्च विरूपाक्षो महोदरः ।
उदतिष्ठन्सुसंरब्धाः सचिवास्तस्य रक्षसः ॥ ७.११.२ ॥
มารีจ ประหัสตะ วิรูปากษะ และมโหทระ ก็ลุกขึ้นเช่นกัน เป็นเสนาบดีของรากษสผู้นั้น ซึ่งโกรธจัดยิ่งนัก
7.11.3
सुमाली सचिवैः सार्धं वृतो राक्षसपुङ्गवैः ।
अभिगम्य दशग्रीवं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ ७.११.३ ॥
สุมาลีพร้อมด้วยเสนาบดีและบรรดารากษสผู้ประเสริฐ เข้าไปหาทศคีรพ โอบกอดแล้วกล่าววาจานี้
7.11.4
दिष्ट्या ते वत्स सम्प्राप्तश्चिन्तितो ऽयं मनोरथः ।
यस्त्वं त्रिभुवनश्रेष्ठाल्लब्धवान्वरमुत्तमम् ॥ ७.११.४ ॥
ลูกรัก โชคดีนักที่ความปรารถนาของเจ้าสำเร็จแล้ว เจ้าได้รับพรอันยอดเยี่ยมจากผู้ประเสริฐที่สุดในสามโลก
7.11.5
यत्कृते च वयं लङ्कां त्यकत्वा याता रसातलम् ।
तद्गतं नो महाबाहो महद्विष्णुकृतं भयम् ॥ ७.११.५ ॥
เพราะเหตุนั้นเราจึงละทิ้งลงกาไปลงสู่รสาตล โอ้ผู้มีแขนแข็งแรง ความกลัวใหญ่หลวงที่พระวิษณุก่อขึ้นนั้น บัดนี้ได้พ้นไปจากพวกเราแล้ว
7.11.6
असकृत्तद्भयाद्भीताः परित्यज्य स्वमालयम् ।
विद्रुताः सहिताः सर्वे प्रविष्टाः स्म रसातलम् ॥ ७.११.६ ॥
เราทั้งหลายหวาดกลัวความกลัวนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก จึงละทิ้งที่อยู่ของตนแล้วหนีไป ทุกคนพร้อมกันเข้าสู่รสาตล
7.11.7
अस्मदीया च लङ्केयं नगरी राक्षसोचिता ।
निवेशिता तव भ्रात्रा धनाध्यक्षेण धीमता ॥ ७.११.७ ॥
ลงกานครนี้เป็นของพวกเรา เหมาะแก่รากษส ท่านพี่ของเจ้าผู้เป็นเจ้าแห่งทรัพย์ ผู้มีปัญญา เป็นผู้ตั้งเมืองนี้ขึ้น
7.11.8
यदि नामात्र शक्यं स्यात्साम्ना दानेन वानघ ।
तरसा वा महाबाहो प्रत्यानेतुं कृतं भवेत् ॥ ७.११.८ ॥
โอ้ผู้ไร้บาป หากที่นี้พอจะทวงคืนได้ด้วยการเจรจาหรือการให้ปันก็ดี หรือด้วยกำลัง โอ้ผู้มีแขนแข็งแรง งานนั้นก็จะสำเร็จ
7.11.9
त्वं तु लङ्केश्वरस्तात भविष्यसि न संशयः ।
त्वया राक्षसवंशो ऽयं निमग्नो ऽपि समुद्धृतः ।
सर्वेषां नः प्रभुश्चैव भविष्यसि महाबल ॥ ७.११.९ ॥
ลูกรัก เจ้าจะได้เป็นเจ้าแห่งลงกาอย่างแน่นอน ไม่ต้องสงสัย เพราะเจ้า เผ่าพงศ์รากษสนี้ซึ่งเคยจมลง ก็ได้รับการยกขึ้นอีก โอ้ผู้มีกำลังยิ่งใหญ่ เจ้าจะเป็นเจ้าเหนือพวกเราทุกคนด้วย
7.11.10
अथाब्रवीद्दशग्रीवो मातामहमुपस्थितम् ।
वित्तेशो गुरुरस्माकं नार्हसे वक्तुमीदृशम् ॥ ७.११.१० ॥
ครั้งนั้นทศคีรพจึงกล่าวกับตาของตนผู้มาเฝ้าอยู่ตรงหน้าว่า "เจ้าแห่งทรัพย์เป็นครูของพวกเรา ท่านไม่ควรกล่าวสิ่งเช่นนี้"
7.11.11
साम्नापि राक्षसेन्द्रेण प्रत्याख्यातो गरीयसा ।
किञ्चिन्नाह तदा रक्षो ज्ञात्वा तस्य चकीर्षितम् ॥ ७.११.११ ॥
แม้จะเจรจาด้วยไมตรี เจ้าแห่งรากษสผู้ยิ่งใหญ่ก็ปฏิเสธเขาเสียแล้ว รากษสนั้นรู้เจตนาของเขาจึงไม่กล่าวสิ่งใดในครั้งนั้น
7.11.12
कस्यचित्त्वथ कालस्य वसन्तं रावणं ततः ।
उक्तवन्तं तथा वाक्यं दशग्रीवं निशाचरः ॥ ७.११.१२ ॥
ต่อมาเมื่อผ่านไปสักระยะ ขณะที่ราวณะอยู่ที่นั่น นิศาจรผู้นั้นก็กล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่ทศคีรพ
7.11.13
प्रहस्तः प्रश्रितं वाक्यमिदमाह स कारणम् ॥ ७.११.१३ ॥
ประหัสตะด้วยความนอบน้อม กล่าวถ้อยคำนี้พร้อมด้วยเหตุผล
7.11.14
दशग्रीव महाबाहो नार्हस्त्वं वक्तुमीदृशम् ।
सौभ्रात्रं नास्ति शूराणां शृणु चेदं वचो मम ॥ ७.११.१४ ॥
โอ้ทศคีรพ ผู้มีแขนแข็งแรง ท่านไม่ควรกล่าวเช่นนี้เลย ในหมู่วีรบุรุษไม่มีความรักพี่น้อง จงฟังถ้อยคำของเรานี้เถิด
7.11.15
अदितिश्च दितिश्चैव भगिन्यौ सहिते हि ते ।
भार्ये परमरूपिण्यौ कश्यपस्य प्रजापतेः ॥ ७.११.१५ ॥
อทิติและทิติ สองพี่น้องนั้น เป็นภริยาของกัศยปประชาบดี ทั้งสองงดงามยิ่งนัก
7.11.16
अदितिर्जनयामास देवांस्त्रिभुवनेश्वरान् ।
दितिस्त्वजनयत्पुत्रान्कश्यपस्यात्मसम्भवान् ॥ ७.११.१६ ॥
อทิติให้กำเนิดเทวดาซึ่งเป็นใหญ่เหนือสามโลก ส่วนทิติให้กำเนิดบุตรที่เกิดจากกัศยปเอง ซึ่งเกิดจากตัวของเขาเอง
7.11.17
दैत्यानां किल धर्मज्ञ पुरीयं सवनार्णवा ।
सपर्वता मही वीर ते ऽभवन्प्रभविष्णवः ॥ ७.११.१७ ॥
โอ้ผู้รู้ธรรม โอ้วีรบุรุษ นครนี้กับแผ่นดินพร้อมทะเลและภูเขาเหล่านี้ แต่เดิมเป็นของไทตยะ บัดนี้ได้อยู่ใต้อำนาจของเจ้าแล้ว
7.11.18
निहत्य तांस्तु समरे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
देवानां वशमानीतं त्रैलोक्यमिदमव्ययम् ॥ ७.११.१८ ॥
พระวิษณุผู้ทรงอำนาจสังหารพวกนั้นในสงคราม แล้วนำไตรโลกอันไม่เสื่อมสลายนี้มาอยู่ใต้การควบคุมของเหล่าเทพ
7.11.19
नैतदेको भवानेव करिष्यति विपर्ययम् ।
सुरासुरैराचरितं तत्कुरुष्व वचो मम ॥ ७.११.१९ ॥
เจ้าเพียงผู้เดียวจะไม่ทำให้สิ่งนี้กลับกันได้ จงทำอย่างที่เทพและอสูรได้ทำมา จงฟังถ้อยคำของเรา
7.11.20
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं वै बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ॥ ७.११.२० ॥
ทศคีรพถูกกล่าวเช่นนี้ จิตภายในของเขาปีติยินดี ครู่หนึ่งเขาคิดพิจารณา แล้วจึงกล่าวว่า "ดีมาก"
7.11.21
स तु तेनैव हर्षेण तस्मिन्नहनि वीर्यवान् ।
वनं गतो दशग्रीवः सह तैः क्षणदाचरैः ॥ ७.११.२१ ॥
ครั้นด้วยความยินดีนั้นเอง ในวันนั้น ทศครีพผู้ทรงพลังได้ไปยังป่าพร้อมกับเหล่ารากษสที่เที่ยวไปในราตรี
7.11.22
त्रिकूटस्थः स तु तदा दशग्रीवो निशाचरः ।
प्रेषयामास दौत्येन प्रहस्तं वाक्यकोविदम् ॥ ७.११.२२ ॥
ขณะนั้น ทศครีพผู้เป็นนิศาจรซึ่งประทับอยู่บนตรีกูฏ ได้ส่งปรหัสตะผู้ชำนาญในถ้อยคำไปเป็นทูต
7.11.23
प्रहस्त शीघ्रं गच्छ त्वं ब्रूहि नैर्ऋतपुङ्गवम् ।
वचसा मम वित्तेशं सामपूर्वमिदं वचः ॥ ७.११.२३ ॥
ปรหัสตะเอ๋ย ท่านจงรีบไปและกล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่กุเวร ผู้เป็นยอดของไนรฤตะ ผู้เป็นเจ้าแห่งทรัพย์ ด้วยวาจาของเรา โดยกล่าวด้วยน้ำเสียงประนอมก่อนว่า
7.11.24
इयं लङ्का पुरी राजन्राक्षसानां महात्मनाम् ।
त्वया निवेशिता सौम्य नैतद्युक्तं तवानघ ॥ ७.११.२४ ॥
ข้าแต่พระราชา นครลงกานี้เป็นของรากษสผู้ยิ่งใหญ่ทั้งหลาย ท่านเองเป็นผู้สถาปนาไว้ ผู้เป็นที่รักเอ๋ย ผู้ไร้มลทินเอ๋ย การกระทำนี้ไม่เหมาะสมกับท่านเลย
7.11.25
तद्भवान्यदि नो ह्यद्य दद्यादतुलविक्रम ।
कृता भवेन्मम प्रीतिर्धुर्मश्चैवानुपालितः ॥ ७.११.२५ ॥
ผู้มีวิกรมไม่มีใครเทียบได้เอ๋ย หากท่านจะมอบนครนั้นแก่เราในวันนี้ ความพอใจของเราจะสำเร็จ และธรรมก็จะได้รับการรักษาไว้
7.11.26
स तु गत्वा पुरीं लङ्कां धनदेन सुरक्षिताम् ।
अब्रवीत्परमोदारं वित्तपालमिदं वचः ॥ ७.११.२६ ॥
ครั้นไปถึงนครลงกาที่ธนทะคุ้มครองไว้อย่างแน่นหนา ปรหัสตะได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่ผู้พิทักษ์ทรัพย์ผู้ประเสริฐด้วยน้ำใจอันกว้างขวางยิ่ง
7.11.27
प्रेषितो ऽहं तव भ्रात्रा दशग्रीवेण सुव्रत ।
त्वत्समीपं महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वर ॥ ७.११.२७ ॥
ข้าแต่ผู้มีวัตรดีเอ๋ย ข้าพเจ้าถูกทศครีพพี่ชายของท่านส่งมาหาท่าน ข้าแต่ผู้มีแขนใหญ่ ผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาผู้ถืออาวุธทั้งปวงเอ๋ย
7.11.28
तच्छ्रूयतां महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
वचनं मम वित्तेश यद्ब्रवीति दशाननः ॥ ७.११.२८ ॥
ขอให้ถ้อยคำเหล่านี้ได้รับการฟัง ข้าแต่ผู้มีปัญญายิ่ง ผู้ชำนาญในคัมภีร์ทั้งปวงเอ๋ย ข้าแต่เจ้าแห่งทรัพย์ ถ้อยคำที่ทศานนะผู้มีสิบหน้ากล่าวผ่านข้าพเจ้านั้นคือ
7.11.29
इयं किल पुरी रम्या सुमालिप्रमुखैः पुरा ।
भुक्तपूर्वा विशालाक्ष राक्षसैर्भीमविक्रमैः ॥ ७.११.२९ ॥
นครอันงดงามนี้ ข้าแต่ผู้มีนัยน์ตากว้างเอ๋ย เคยเป็นที่อยู่ของรากษสผู้มีวิกรมน่าสะพรึงกลัวซึ่งนำโดยสุมาลี
7.11.30
तेन विज्ञाप्यते सो ऽयं साम्प्रतं विश्रवात्मज ।
तदेषा दीयतां तात याचतस्तस्य सामतः ॥ ७.११.३० ॥
บัดนี้ เขาได้แจ้งมาว่า ข้าแต่บุตรของวิศรวัส ผู้เป็นที่รักเอ๋ย ขอให้นครนี้มอบแก่ผู้ที่ขอด้วยวิธีประนอม
7.11.31
प्रहस्तादभिसंश्रुत्य देवो वैश्रवणो वचः ।
प्रत्युवाच प्रहस्तं तं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ७.११.३१ ॥
ครั้นได้ฟังถ้อยคำของปรหัสตะแล้ว เทพไวศรวณะผู้ชำนาญในถ้อยคำ ได้ตอบปรหัสตะด้วยถ้อยคำนั้น
7.11.32
दत्ता ममेयं पित्रा तु लङ्का शून्या निशाचरैः ।
निवासिते च मे यक्षैर्दानमानादिभिर्गुणैः ॥ ७.११.३२ ॥
นครลงกานี้บิดาได้ประทานแก่ข้าพเจ้า เมื่อรากษสทั้งหลายละทิ้งไปแล้วก็ว่างเปล่า ข้าพเจ้าได้ให้ยักษ์ทั้งหลายมาอยู่อาศัย ด้วยคุณความดีมีการให้ทานและความนับถือเป็นต้น
7.11.33
ब्रूहि गच्छ दशग्रीवं पुरं राज्यं च यन्मम ।
तवाप्येतन्महाबाहो भुङ्क्ष्व राज्यमकण्टकम् ॥ ७.११.३३ ॥
จงไปบอกทศครีพว่า นครและแว่นแคว้นที่เป็นของข้าพเจ้านั้น ข้าแต่ผู้มีแขนใหญ่ ท่านก็จงครอบครองแว่นแคว้นอันปราศจากหนามนี้ด้วยเถิด
7.11.34
एवमुक्त्वा धनाध्यक्षो जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.११.३४ ॥
เมื่อกล่าวดังนี้แล้ว เจ้าแห่งทรัพย์ก็ไปยังสำนักของบิดา
7.11.35
अभिवाद्य गुरुं प्राह रावणस्य यदीप्सितम् ।
एष तात दशग्रीवो दूतं प्रेषितवान्मम ॥ ७.११.३५ ॥
ครั้นถวายการกราบไหว้ครูและบิดาโดยเคารพแล้ว เขาได้กล่าวสิ่งที่ราวณะปรารถนา ว่า ข้าแต่บิดา ทศครีพผู้มีสิบคอนี้ได้ส่งทูตมายังข้าพเจ้า
7.11.36
दीयतां नगरी लङ्का पूर्वं रक्षोगणोषिता ।
मयात्र यदनुष्ठेयं तन्ममाचक्ष्व सुव्रत ॥ ७.११.३६ ॥
ขอให้มอบนครลงกาซึ่งแต่ก่อนเป็นที่อยู่ของหมู่รากษสนี้เสีย ข้าแต่ผู้มีวัตรดีเอ๋ย ขอท่านบอกข้าพเจ้าว่าข้าพเจ้าควรทำสิ่งใดในเรื่องนี้
7.11.37
ब्रह्मर्षिस्त्वेवमुक्तो ऽसौ विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
प्राञ्जलिं धनदं प्राह शृणु पुत्र वचो मम ॥ ७.११.३७ ॥
เมื่อถูกถามดังนั้น พรหมฤษีวิศรวา ผู้ประเสริฐที่สุดในบรรดาฤๅษี ได้ประนมมือและกล่าวแก่ธนทะ (กุเวร) ว่า ลูกเอ๋ย จงฟังถ้อยคำของพ่อเถิด
7.11.38
दशग्रीवो महाबाहुरुक्तवान्मम सन्निधौ ।
मया निर्भर्त्सितश्चासीद्बहुशोक्तः सुदुर्मतिः ॥ ७.११.३८ ॥
ทศครีพผู้มีแขนใหญ่ได้กล่าวต่อหน้าข้าพเจ้า และข้าพเจ้าได้ตำหนิผู้มีใจชั่วร้ายนั้นหลายครั้ง
7.11.39
स क्रोधेन मया चोक्तो ध्वंसते च पुनः पुनः ।
श्रेयो ऽभियुक्तं धर्म्यं च शृणु पुत्र वचो मम ॥ ७.११.३९ ॥
เขาถูกข้าพเจ้ากล่าวด้วยความโกรธ แต่ก็ยังละเลยซ้ำแล้วซ้ำเล่า บัดนี้ ลูกเอ๋ย จงฟังถ้อยคำของพ่อซึ่งเป็นมงคลและชอบด้วยธรรมเถิด
7.11.40
वरप्रदानसम्मूढो मान्या ऽमान्यान् स दुर्मतिः ।
न वेत्ति मम शापाच्च प्रकृतिं दारुणां गतः ॥ ७.११.४० ॥
ผู้มีใจชั่วร้ายนั้นหลงใหลเพราะพรที่ได้รับ จึงไม่รู้จักผู้ควรนับถือและผู้ไม่ควรนับถือ และด้วยคำสาปของพ่อ เขาจึงตกอยู่ในสภาพอันน่าสะพรึงกลัว
7.11.41
तस्माद्गच्छ महाबाहो कैलासं धरणीधरम् ।
निवेशय निवासार्थं त्यक्त्वा लङ्कां सहानुगः ॥ ७.११.४१ ॥
ดังนั้น ข้าแต่ผู้มีแขนทรงพลัง จงละทิ้งลงกาไปเสียพร้อมกับบริวาร ไปยังเขาไกลาสผู้ทรงแผ่นดินไว้ แล้วตั้งถิ่นฐานอยู่ที่นั่นเพื่ออยู่อาศัย
7.11.42
तत्र मन्दाकिनी रम्या नदीनामुत्तमा नदी ।
काञ्चनैः सूर्यसङ्काशैः पङ्कजैः संवृतोदका ॥ ७.११.४२ ॥
ที่นั่นมีแม่น้ำมันทากินีอันงดงาม ประเสริฐที่สุดในบรรดาแม่น้ำ มีน้ำที่ปกคลุมด้วยดอกบัวสีทองดุจดวงอาทิตย์
7.11.43
कुमुदैरुत्पलैश्चैव तथा ऽन्यैश्च सुगन्धिभिः ॥ ७.११.४३ ॥
เต็มไปด้วยดอกบัวขาวและดอกบัวนีลอุบล และดอกไม้หอมอื่น ๆ อีกด้วย
7.11.44
तत्र देवाः सगन्धर्वाः साप्सरोरगकिंनराः ।
विहारशीलाः सततं रमन्ते सर्वदा ऽ ऽश्रिताः ॥ ७.११.४४ ॥
ที่นั่นเหล่าเทวดา คนธรรพ์ อัปสร นาคา และกินนร ชอบการเล่นสนุก อาศัยอยู่ที่นั่นเป็นนิตย์ และเพลิดเพลินอยู่เสมอ
7.11.45
न हि क्षमं तवानेन वैरं धनद रक्षसा ।
जानीषे हि यथा ऽनेन लब्धः परमको वरः ॥ ७.११.४५ ॥
ข้าแต่ท้าวธนทะ การเป็นศัตรูกับรากษสตนนี้ไม่เหมาะสมกับท่านเลย ท่านรู้ดีว่าเขาได้รับพรสูงสุดอะไรมา
7.11.46
एवमुक्तो गृहीत्वा ऽ ऽशु तद्वचः पितृगौरवात् ।
सदारपुत्रः सामान्यः सवाहनधनो गतः ॥ ७.११.४६ ॥
เมื่อถูกกล่าวเช่นนั้น ด้วยความเคารพต่อบิดา ท่านจึงรับถ้อยคำนั้นโดยเร็ว แล้วออกเดินทางในรูปร่างธรรมดา พร้อมด้วยภรรยา บุตร ยานพาหนะ และทรัพย์สมบัติ
7.11.47
प्रहस्तो ऽथ दशग्रीवं गत्वा वचनमब्रवीत् ।
प्रहृष्टात्मा महात्मानं सहामात्यं सहानुजम् ॥ ७.११.४७ ॥
จากนั้น ประหัสตาเข้าไปหาท้าวทศครีวะ ด้วยใจที่เบิกบาน และกล่าวถ้อยคำนี้แด่ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ พร้อมด้วยเหล่าอำมาตย์และน้องชาย
7.11.48
शून्या सा नगरी लङ्का त्यक्त्त्वैनां धनदो गतः ।
प्रविश्य तां सहास्माभिः स्वधर्मं प्रतिपालय ॥ ७.११.४८ ॥
นครลงกานั้นว่างเปล่าแล้ว เพราะท้าวกุเวรได้ละทิ้งไปจากที่นี่และจากไปแล้ว จงเข้าไปในนครนั้นพร้อมกับพวกเรา และดำรงรักษาหน้าที่ของตนเถิด
7.11.49
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहस्तेन महाबलः ।
विवेश नगरीं लङ्कां भ्रातृभिः सबलानुगैः ॥ ७.११.४९ ॥
เมื่อถูกประหัสตากล่าวเช่นนั้น ท้าวทศครีวะผู้มีกำลังมหาศาล จึงเข้าสู่นครลงกาพร้อมด้วยพี่น้อง กองทัพ และบริวาร
7.11.50
धनदेन परित्यक्तां सुविभक्तमहापथाम् ।
आरुरोह स देवारिः स्वर्गं देवाधिपो यथा ॥ ७.११.५० ॥
นครลงกาที่ท้าวกุเวรทิ้งร้างไป มีถนนใหญ่แบ่งแยกไว้อย่างดี ศัตรูของเหล่าเทวดาผู้นั้นได้ขึ้นครอบครอง ดุจดังเจ้าแห่งเทวดาขึ้นสู่สวรรค์
7.11.51
स चाभिषिक्तः क्षणदाचरैस्तदा निवेशयामास पुरीं दशाननः ।
निकामपूर्णा च बभूव सा पुरी निशाचरैर्नीलबलाहकोपमैः ॥ ७.११.५१ ॥
ทศานนะผู้ได้รับการอภิเษกโดยเหล่านิศาจรในครานั้น ได้ตั้งถิ่นฐานอยู่ในนคร และนครนั้นก็เต็มไปด้วยเหล่านิศาจรอย่างเหลือล้น ดุจเมฆฝนสีคล้ำ
7.11.52
धनेश्वरस्त्वथ पितृवाक्यगौरवान्न्यवेशयच्छशिविमले गिरौ पुरीम् ।
स्वलङ्कृतैर्भवनवरैर्विभूषितां पुरन्दरस्वेव तदा ऽमरावतीम् ॥ ७.११.५२ ॥
ส่วนท้าวธเนศวร เพราะความเคารพต่อคำของบิดา จึงตั้งนครของตนไว้บนภูเขาอันขาวสะอาดดุจดวงจันทร์ นครนั้นประดับด้วยที่พำนักอันงดงามที่ตกแต่งไว้อย่างดี ดุจอมราวดีแห่งท้าวปุรันทร (อินทร์) ในครานั้น