Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.11
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.11.1
सुमाली वरलब्धांस्तु ज्ञात्वा चैतान्निशाचरान् ।
उदतिष्ठद्भयं त्यक्त्वा सानुगः स रसातलात् ॥ ७.११.१ ॥
Ao saber que estes andarilhos da noite haviam obtido bênçãos, Sumālī, abandonando o medo, ergueu-se do submundo com os seus seguidores.
7.11.2
मारीचश्च प्रहस्तश्च विरूपाक्षो महोदरः ।
उदतिष्ठन्सुसंरब्धाः सचिवास्तस्य रक्षसः ॥ ७.११.२ ॥
Mārīca, Prahasta, Virūpākṣa e Mahodara também se ergueram — os ministros extremamente irados daquele rākṣasa.
7.11.3
सुमाली सचिवैः सार्धं वृतो राक्षसपुङ्गवैः ।
अभिगम्य दशग्रीवं परिष्वज्येदमब्रवीत् ॥ ७.११.३ ॥
Cercado pelos ministros e pelos melhores rākṣasas, Sumālī aproximou-se de Daśagrīva, abraçou-o e disse isto.
7.11.4
दिष्ट्या ते वत्स सम्प्राप्तश्चिन्तितो ऽयं मनोरथः ।
यस्त्वं त्रिभुवनश्रेष्ठाल्लब्धवान्वरमुत्तमम् ॥ ७.११.४ ॥
Por boa sorte, querido filho, este teu desejo cumpriu-se: obtiveste a suprema bênção do melhor dos três mundos.
7.11.5
यत्कृते च वयं लङ्कां त्यकत्वा याता रसातलम् ।
तद्गतं नो महाबाहो महद्विष्णुकृतं भयम् ॥ ७.११.५ ॥
Por causa de quem abandonámos Laṅkā e descemos ao submundo — ó de braços poderosos, aquele grande medo causado por Viṣṇu deixou-nos.
7.11.6
असकृत्तद्भयाद्भीताः परित्यज्य स्वमालयम् ।
विद्रुताः सहिताः सर्वे प्रविष्टाः स्म रसातलम् ॥ ७.११.६ ॥
Repetidamente assustados por esse temor, abandonámos a nossa morada e fugimos; todos juntos entrámos no submundo.
7.11.7
अस्मदीया च लङ्केयं नगरी राक्षसोचिता ।
निवेशिता तव भ्रात्रा धनाध्यक्षेण धीमता ॥ ७.११.७ ॥
Esta Laṅkā é nossa cidade, própria para os rākṣasas; teu sábio irmão, o senhor da riqueza, a estabeleceu.
7.11.8
यदि नामात्र शक्यं स्यात्साम्ना दानेन वानघ ।
तरसा वा महाबाहो प्रत्यानेतुं कृतं भवेत् ॥ ७.११.८ ॥
Ó sem mácula, se fosse possível aqui recuperá-la por conciliação, por dádiva ou pela força, ó de braços poderosos, a tarefa estaria cumprida.
7.11.9
त्वं तु लङ्केश्वरस्तात भविष्यसि न संशयः ।
त्वया राक्षसवंशो ऽयं निमग्नो ऽपि समुद्धृतः ।
सर्वेषां नः प्रभुश्चैव भविष्यसि महाबल ॥ ७.११.९ ॥
Querido filho, serás sem dúvida senhor de Laṅkā. Por ti esta linhagem rākṣasa, embora afundada, foi reerguida. Ó poderoso, serás também senhor de todos nós.
7.11.10
अथाब्रवीद्दशग्रीवो मातामहमुपस्थितम् ।
वित्तेशो गुरुरस्माकं नार्हसे वक्तुमीदृशम् ॥ ७.११.१० ॥
Então Rāvaṇa, o de dez pescoços, falou ao avô materno que se aproximara: «O senhor da riqueza é nosso mestre; não deves dizer tal coisa».
7.11.11
साम्नापि राक्षसेन्द्रेण प्रत्याख्यातो गरीयसा ।
किञ्चिन्नाह तदा रक्षो ज्ञात्वा तस्य चकीर्षितम् ॥ ७.११.११ ॥
Mesmo por conciliação, o grande senhor dos rākṣasas o rejeitou; conhecendo a sua intenção, o rākṣasa nada disse naquele momento.
7.11.12
कस्यचित्त्वथ कालस्य वसन्तं रावणं ततः ।
उक्तवन्तं तथा वाक्यं दशग्रीवं निशाचरः ॥ ७.११.१२ ॥
Passado algum tempo, enquanto Rāvaṇa ali residia, aquele andarilho noturno dirigiu estas palavras ao de dez pescoços.
7.11.13
प्रहस्तः प्रश्रितं वाक्यमिदमाह स कारणम् ॥ ७.११.१३ ॥
Prahasta, com humildade e por uma razão, proferiu estas palavras.
7.11.14
दशग्रीव महाबाहो नार्हस्त्वं वक्तुमीदृशम् ।
सौभ्रात्रं नास्ति शूराणां शृणु चेदं वचो मम ॥ ७.११.१४ ॥
Ó Daśagrīva, de braços poderosos, não te convém falar assim. Entre os heróis não há fraternidade; ouve estas minhas palavras.
7.11.15
अदितिश्च दितिश्चैव भगिन्यौ सहिते हि ते ।
भार्ये परमरूपिण्यौ कश्यपस्य प्रजापतेः ॥ ७.११.१५ ॥
Aditi e Diti, as duas irmãs, eram ambas esposas de suprema beleza de Kaśyapa, o senhor das criaturas.
7.11.16
अदितिर्जनयामास देवांस्त्रिभुवनेश्वरान् ।
दितिस्त्वजनयत्पुत्रान्कश्यपस्यात्मसम्भवान् ॥ ७.११.१६ ॥
Aditi deu à luz os deuses, senhores dos três mundos; mas Diti deu à luz filhos nascidos de Kaśyapa, gerados de seu próprio ser.
7.11.17
दैत्यानां किल धर्मज्ञ पुरीयं सवनार्णवा ।
सपर्वता मही वीर ते ऽभवन्प्रभविष्णवः ॥ ७.११.१७ ॥
Ó conhecedor do dharma, herói, esta cidade e esta terra, com seus oceanos e montanhas, pertenceram aos Daityas; agora estão sob o teu poder.
7.11.18
निहत्य तांस्तु समरे विष्णुना प्रभविष्णुना ।
देवानां वशमानीतं त्रैलोक्यमिदमव्ययम् ॥ ७.११.१८ ॥
Tendo-os abatido em batalha, o poderoso Viṣṇu colocou estes três mundos imperecíveis sob o controle dos deuses.
7.11.19
नैतदेको भवानेव करिष्यति विपर्ययम् ।
सुरासुरैराचरितं तत्कुरुष्व वचो मम ॥ ७.११.१९ ॥
Não realizarás sozinho esta reviravolta. Faze o que deuses e demônios fizeram; ouve a minha palavra.
7.11.20
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
चिन्तयित्वा मुहूर्तं वै बाढमित्येव सो ऽब्रवीत् ॥ ७.११.२० ॥
Assim interpelado, Daśagrīva, com o íntimo alegre, refletiu por um momento e disse: «Muito bem».
7.11.21
स तु तेनैव हर्षेण तस्मिन्नहनि वीर्यवान् ।
वनं गतो दशग्रीवः सह तैः क्षणदाचरैः ॥ ७.११.२१ ॥
Então, nessa mesma alegria, naquele dia, o poderoso Daśagrīva foi à floresta com aqueles andarilhos da noite.
7.11.22
त्रिकूटस्थः स तु तदा दशग्रीवो निशाचरः ।
प्रेषयामास दौत्येन प्रहस्तं वाक्यकोविदम् ॥ ७.११.२२ ॥
Então Daśagrīva, o andarilho da noite que habitava o Trikūṭa, enviou Prahasta, hábil na palavra, como emissário.
7.11.23
प्रहस्त शीघ्रं गच्छ त्वं ब्रूहि नैर्ऋतपुङ्गवम् ।
वचसा मम वित्तेशं सामपूर्वमिदं वचः ॥ ७.११.२३ ॥
Prahasta, vai depressa e diz estas palavras, primeiro em tom conciliador, em meu nome, a Kubera, o melhor dos Nairṛtas, senhor da riqueza.
7.11.24
इयं लङ्का पुरी राजन्राक्षसानां महात्मनाम् ।
त्वया निवेशिता सौम्य नैतद्युक्तं तवानघ ॥ ७.११.२४ ॥
Esta cidade de Laṅkā, ó rei, pertence aos rakshasas magnânimos; tu mesmo a estabeleceste. Ó gentil, ó irrepreensível, isto não te convém.
7.11.25
तद्भवान्यदि नो ह्यद्य दद्यादतुलविक्रम ।
कृता भवेन्मम प्रीतिर्धुर्मश्चैवानुपालितः ॥ ७.११.२५ ॥
Portanto, ó tu de valor incomparável, se hoje nos deres isso, a minha alegria será completa e o dharma será preservado.
7.11.26
स तु गत्वा पुरीं लङ्कां धनदेन सुरक्षिताम् ।
अब्रवीत्परमोदारं वित्तपालमिदं वचः ॥ ७.११.२६ ॥
Tendo ido à cidade de Laṅkā, bem guardada por Dhanada, disse estas palavras ao magnânimo guardião das riquezas.
7.11.27
प्रेषितो ऽहं तव भ्रात्रा दशग्रीवेण सुव्रत ।
त्वत्समीपं महाबाहो सर्वशस्त्रभृतां वर ॥ ७.११.२७ ॥
Fui enviado a ti, ó tu de votos firmes, pelo teu irmão Daśagrīva (Rāvaṇa). Ó tu de braços poderosos, o melhor de todos os que portam armas!
7.11.28
तच्छ्रूयतां महाप्राज्ञ सर्वशास्त्रविशारद ।
वचनं मम वित्तेश यद्ब्रवीति दशाननः ॥ ७.११.२८ ॥
Ouve, ó muito sábio, perito em todas as escrituras, ó senhor da riqueza, estas palavras que diz o de dez faces.
7.11.29
इयं किल पुरी रम्या सुमालिप्रमुखैः पुरा ।
भुक्तपूर्वा विशालाक्ष राक्षसैर्भीमविक्रमैः ॥ ७.११.२९ ॥
Esta bela cidade, ó tu de olhos amplos, foi outrora desfrutada pelos rākṣasas liderados por Sumālī, de terrível valor.
7.11.30
तेन विज्ञाप्यते सो ऽयं साम्प्रतं विश्रवात्मज ।
तदेषा दीयतां तात याचतस्तस्य सामतः ॥ ७.११.३० ॥
Agora ele declara isto: ó filho de Viśravā, querido, que isto lhe seja dado, ao que pede, pela via da conciliação.
7.11.31
प्रहस्तादभिसंश्रुत्य देवो वैश्रवणो वचः ।
प्रत्युवाच प्रहस्तं तं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ७.११.३१ ॥
Ao ouvir as palavras de Prahasta, o deus Vaiśravaṇa, hábil na fala, respondeu-lhe.
7.11.32
दत्ता ममेयं पित्रा तु लङ्का शून्या निशाचरैः ।
निवासिते च मे यक्षैर्दानमानादिभिर्गुणैः ॥ ७.११.३२ ॥
Esta Laṅkā foi-me dada por meu pai; esvaziada pelos rākṣasas, eu a povoei com yakṣas pelas qualidades de generosidade, honra e outras.
7.11.33
ब्रूहि गच्छ दशग्रीवं पुरं राज्यं च यन्मम ।
तवाप्येतन्महाबाहो भुङ्क्ष्व राज्यमकण्टकम् ॥ ७.११.३३ ॥
Vai e diz ao de dez pescoços: a cidade e o reino que são meus, ó de braços poderosos, tu também goza deste reino sem espinhos.
7.11.34
एवमुक्त्वा धनाध्यक्षो जगाम पितुरन्तिकम् ॥ ७.११.३४ ॥
Assim falando, o senhor da riqueza foi à presença de seu pai.
7.11.35
अभिवाद्य गुरुं प्राह रावणस्य यदीप्सितम् ।
एष तात दशग्रीवो दूतं प्रेषितवान्मम ॥ ७.११.३५ ॥
Tendo saudado respeitosamente o seu mestre e pai, declarou o que Rāvaṇa desejava: "Querido pai, este de dez pescoços enviou-me um mensageiro."
7.11.36
दीयतां नगरी लङ्का पूर्वं रक्षोगणोषिता ।
मयात्र यदनुष्ठेयं तन्ममाचक्ष्व सुव्रत ॥ ७.११.३६ ॥
Seja entregue esta cidade de Laṅkā, outrora habitada por hostes de rākṣasas. Ó tu de bons votos, diz-me o que devo fazer aqui.
7.11.37
ब्रह्मर्षिस्त्वेवमुक्तो ऽसौ विश्रवा मुनिपुङ्गवः ।
प्राञ्जलिं धनदं प्राह शृणु पुत्र वचो मम ॥ ७.११.३७ ॥
Assim interpelado, o sábio Viśravā, o melhor dos munis e brahmarṣi, uniu as mãos e disse a Dhanada (Kubera): «Filho, ouve as minhas palavras.»
7.11.38
दशग्रीवो महाबाहुरुक्तवान्मम सन्निधौ ।
मया निर्भर्त्सितश्चासीद्बहुशोक्तः सुदुर्मतिः ॥ ७.११.३८ ॥
O de dez pescoços e grandes braços falou na minha presença (com dureza); repreendi muitas vezes aquele de mente perversa.
7.11.39
स क्रोधेन मया चोक्तो ध्वंसते च पुनः पुनः ।
श्रेयो ऽभियुक्तं धर्म्यं च शृणु पुत्र वचो मम ॥ ७.११.३९ ॥
Falei-lhe com ira, mas ele continuava a desconsiderar repetidamente. Agora ouve, filho, as minhas palavras, que são benéficas e conformes ao dharma.
7.11.40
वरप्रदानसम्मूढो मान्या ऽमान्यान् स दुर्मतिः ।
न वेत्ति मम शापाच्च प्रकृतिं दारुणां गतः ॥ ७.११.४० ॥
Cegado pela dádiva, aquele de mente perversa não distingue os honrados dos desonrados; e pela minha maldição chegou a uma natureza terrível.
7.11.41
तस्माद्गच्छ महाबाहो कैलासं धरणीधरम् ।
निवेशय निवासार्थं त्यक्त्वा लङ्कां सहानुगः ॥ ७.११.४१ ॥
Portanto, ó de grandes braços, abandona Laṅkā, vai com os teus seguidores ao monte Kailāsa, sustentáculo da terra, e estabelece-te ali para morar.
7.11.42
तत्र मन्दाकिनी रम्या नदीनामुत्तमा नदी ।
काञ्चनैः सूर्यसङ्काशैः पङ्कजैः संवृतोदका ॥ ७.११.४२ ॥
Ali está o encantador Mandākinī, o melhor dos rios, cujas águas estão cobertas de lótus dourados semelhantes ao sol.
7.11.43
कुमुदैरुत्पलैश्चैव तथा ऽन्यैश्च सुगन्धिभिः ॥ ७.११.४३ ॥
Coberto de nenúfares brancos, lótus azuis e outras flores perfumadas.
7.11.44
तत्र देवाः सगन्धर्वाः साप्सरोरगकिंनराः ।
विहारशीलाः सततं रमन्ते सर्वदा ऽ ऽश्रिताः ॥ ७.११.४४ ॥
Ali deuses, gandharvas, apsaras, serpentes e kinnaras, amantes do prazer, sempre ali se refugiam e se deleitam.
7.11.45
न हि क्षमं तवानेन वैरं धनद रक्षसा ।
जानीषे हि यथा ऽनेन लब्धः परमको वरः ॥ ७.११.४५ ॥
Ó doador de riquezas, a inimizade com este rākṣasa não te convém; sabes bem que supremo dom ele obteve.
7.11.46
एवमुक्तो गृहीत्वा ऽ ऽशु तद्वचः पितृगौरवात् ।
सदारपुत्रः सामान्यः सवाहनधनो गतः ॥ ७.११.४६ ॥
Assim exortado, por reverência ao pai, aceitou prontamente aquelas palavras e partiu em forma comum, com esposa, filhos, veículos e riquezas.
7.11.47
प्रहस्तो ऽथ दशग्रीवं गत्वा वचनमब्रवीत् ।
प्रहृष्टात्मा महात्मानं सहामात्यं सहानुजम् ॥ ७.११.४७ ॥
Então Prahasta, indo até Rāvaṇa, de coração alegre, disse estas palavras ao magnânimo, junto com os ministros e o irmão mais novo.
7.11.48
शून्या सा नगरी लङ्का त्यक्त्त्वैनां धनदो गतः ।
प्रविश्य तां सहास्माभिः स्वधर्मं प्रतिपालय ॥ ७.११.४८ ॥
Aquela cidade de Laṅkā está agora vazia, pois Kubera a abandonou e partiu. Entra nela conosco e cumpre o teu dever.
7.11.49
एवमुक्तो दशग्रीवः प्रहस्तेन महाबलः ।
विवेश नगरीं लङ्कां भ्रातृभिः सबलानुगैः ॥ ७.११.४९ ॥
Assim aconselhado por Prahasta, o poderoso Daśagrīva entrou na cidade de Laṅkā com seus irmãos, seu exército e seus seguidores.
7.11.50
धनदेन परित्यक्तां सुविभक्तमहापथाम् ।
आरुरोह स देवारिः स्वर्गं देवाधिपो यथा ॥ ७.११.५० ॥
Aquela Laṅkā abandonada por Kubera, com suas grandes avenidas bem traçadas, foi ocupada pelo inimigo dos deuses, como o senhor dos deuses ocupa o céu.
7.11.51
स चाभिषिक्तः क्षणदाचरैस्तदा निवेशयामास पुरीं दशाननः ।
निकामपूर्णा च बभूव सा पुरी निशाचरैर्नीलबलाहकोपमैः ॥ ७.११.५१ ॥
Então Daśānana, ungido pelos andarilhos da noite, povoou a cidade; e a cidade tornou-se plenamente cheia de rākṣasas, semelhantes a nuvens escuras.
7.11.52
धनेश्वरस्त्वथ पितृवाक्यगौरवान्न्यवेशयच्छशिविमले गिरौ पुरीम् ।
स्वलङ्कृतैर्भवनवरैर्विभूषितां पुरन्दरस्वेव तदा ऽमरावतीम् ॥ ७.११.५२ ॥
Por respeito à palavra de seu pai, Kubera, senhor da riqueza, estabeleceu então sua cidade sobre a montanha brilhante como a lua; adornada com excelentes mansões bem ornamentadas, era como Amarāvatī, a cidade de Purandara (Indra).