Vedyatra वेदयात्रा
ଖୋଜନ୍ତୁ

ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.110

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ଶବ୍ଦାର୍ଥ ସହ ପଢ଼ନ୍ତୁ

7.110.1

अध्यर्धयोजनं गत्वा नदीं पश्चान्मुखाश्रिताम् ।
सरयूं पुण्यसलिलां ददर्श रघुनन्दनः ॥ ७.११०.१ ॥

ଦେଢ଼ ଯୋଜନ ଯାଇ ରଘୁନନ୍ଦନ ପଶ୍ଚିମ ମୁଖରେ ପ୍ରବାହିତ ପବିତ୍ର ଜଳ ସରଯୂ ନଦୀ ଦେଖିଲେ।

7.110.2

तां नदीमाकुलावर्तां सर्वत्रानुसरन्नृपः ।
आगतः सप्रजो रामस्तं देशं रघुनन्दनः ॥ ७.११०.२ ॥

ଆବର୍ତ୍ତ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ସେ ନଦୀକୁ ସର୍ବତ୍ର ଅନୁସରଣ କରି, ପ୍ରଜା ସହିତ ରଘୁନନ୍ଦନ ରାମ ସେ ଦେଶକୁ ଆସିଲେ।

7.110.3

अथ तस्मिन्मुहूर्ते तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
सर्वैः परिवृतो देवैर्ऋषिभिश्च महात्मभिः ॥ ७.११०.३ ॥

ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଲୋକପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରିହୋଇ ଆସିଲେ।

7.110.4

आययौ यत्र काकुत्स्थः स्वर्गाय समुपस्थितः ।
विमानशतकोटीभिर्दिव्याभिरभिसंवृतः ॥ ७.११०.४ ॥

ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କାକୁତ୍ସ୍ଥ (ରାମ) ଯେଉଁଠାରେ ଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଶହେ କୋଟି ଦିବ୍ୟ ବିମାନ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ସେ ଆସିଲେ।

7.110.5

दिव्यतेजोवृतं व्योम ज्योतिर्भूतमनुत्तमम् ।
स्वयम्प्रभैः स्वतेजोभिः स्वर्गिभिः पुण्यकर्मभिः ॥ ७.११०.५ ॥

ଦିବ୍ୟ ତେଜରେ ଆବୃତ ଆକାଶ ପରମ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ହେଲା; ପୁଣ୍ୟକର୍ମୀ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ନିଜ ତେଜରେ ସ୍ୱୟଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ।

7.110.6

पुण्या वाता ववुश्चैव गन्धवन्तः सुखप्रदाः ।
पपात पुष्पवृष्टिश्च देवैर्मुक्ता महौघवत् ॥ ७.११०.६ ॥

ପବିତ୍ର, ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ସୁଖଦାୟୀ ପବନ ବହିଲା; ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ମହାପ୍ରବାହ ପରି ପଡ଼ିଲା।

7.110.7

तस्मिंस्तूर्यशतैः कीर्णे गन्धर्वाप्सरसङ्कुले ।
सरयूसलिलं रामः पद्भ्यां समुपचक्रमे ॥ ७.११०.७ ॥

ଶହ ଶହ ବାଦ୍ୟଧ୍ୱନିରେ ମୁଖରିତ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାଙ୍କ ଭିଡ଼ରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ସମୟରେ ରାମ ପଦବ୍ରଜରେ ସରଯୂ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।

7.110.8

ततः पितामहो वाणीमन्तरिक्षादभाषत ।
आगच्छ विष्णो भद्रं ते दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव ॥ ७.११०.८ ॥

ସେତେବେଳେ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା ଆକାଶରୁ ଏହିପରି କହିଲେ — “ଆସ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ହେ ରାଘବ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ତୁମେ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛ।”

7.110.9

भ्रातृभिः सह देवाभैः प्रविशस्व स्विकां तनुम् ।
यामिच्छसि महाबाहो तां तनुं प्रविश स्विकाम् ।
वैष्णवीं तां महातेजस्तद्वाकाशं सनातनम् ॥ ७.११०.९ ॥

ଦେବତୁଲ୍ୟ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ନିଜ ସ୍ୱରୂପରେ ପ୍ରବେଶ କର। ହେ ମହାବାହୁ, ଯେଉଁ ବୈଷ୍ଣବ ଦେହ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ସେହି ନିଜ ଦେହରେ ପ୍ରବେଶ କର; ହେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ସେହି ସନାତନ ଆକାଶରେ ପ୍ରବେଶ କର।

7.110.10

त्वं हि लोकगतिर्देव न त्वां केचित्प्रजानते ।
ऋते मायां विशालाक्षीं तव पूर्वपरिग्रहाम् ।
त्वामचिन्त्यं महद्भूतमक्षयं सर्वसङ्ग्रहम् ॥ ७.११०.१० ॥

ତୁମେ ହିଁ ଲୋକମାନଙ୍କର ଗତି, ହେ ଦେବ; ତୁମକୁ କେହି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ — ତୁମର ପୂର୍ବପରିଗୃହୀତା, ବିଶାଳାକ୍ଷୀ ମାୟା ଛଡ଼ା। ତୁମେ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ମହାଭୂତ, ଅକ୍ଷୟ ଓ ସର୍ବସଂଗ୍ରାହକ।

7.110.11

यामिच्छसि महातेजस्तां तनुं प्रविश स्वयम् ॥ ७.११०.११ ॥

ହେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ, ଯେଉଁ ଦେହକୁ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ସେଥିରେ ତୁମେ ନିଜେ ପ୍ରବେଶ କର।

7.110.12

ां विशालाक्षीं तव पूर्वपरिग्रहाम् ।
पितामहवचः श्रुत्वा विनिश्चित्य महामतिः ।
विवेश वैष्णवं तेजः सशरीरः सहानुजः ॥ ७.११०.१२ ॥

(ପଦର ଆରମ୍ଭ ଅସଂପୂର୍ଣ୍ଣ: "ବିଶାଳାକ୍ଷୀ, ତୁମର ପୂର୍ବପରିଗୃହୀତା") ପିତାମହଙ୍କ ବାଣୀ ଶୁଣି, ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେହି ମହାମତି କନିଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ସହିତ, ଦେହ ସହିତ, ବୈଷ୍ଣବ ତେଜରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

7.110.13

ततो विष्णुमयं देवं पूजयन्ति स्म देवताः ।
साध्या मरुद्गणाश्चैव सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ॥ ७.११०.१३ ॥

ତା'ପରେ ବିଷ୍ଣୁମୟ ସେହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେବଗଣ ପୂଜା କଲେ; ସାଧ୍ୟ, ମରୁଦ୍ଗଣ, ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଏବଂ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଅଗ୍ରେ ରଖି।

7.110.14

ये च दिव्या ऋषिगणा गन्धर्वाप्सरसश्च याः ।
सुपर्णनागयक्षाश्च दैत्यदानवराक्षसाः ॥ ७.११०.१४ ॥

ଯେଉଁ ଦିବ୍ୟ ଋଷିଗଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ନାଗ, ଯକ୍ଷ, ଦୈତ୍ୟ, ଦାନବ ଓ ରାକ୍ଷସ।

7.110.15

सर्वं पुष्टं प्रमुदितं सुसम्पूर्णमनोरथम् ।
साधु साध्विति तैर्देवैस्त्रिदिवं गतकल्मषम् ॥ ७.११०.१५ ॥

ସବୁକିଛି ପୁଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରମୁଦିତ ହେଲା, ମନୋରଥ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା; ସେହି ଦେବତାମାନେ 'ସାଧୁ! ସାଧୁ!' କହିଲେ; ସ୍ୱର୍ଗ କଳଙ୍କରହିତ ହେଲା।

7.110.16

अथ विष्णुर्महातेजाः पितामहमुवाच ह ।
एषां लोकं जनौघानां दातुमर्हसि सुव्रत ॥ ७.११०.१६ ॥

ତା'ପରେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁ ପିତାମହଙ୍କୁ କହିଲେ — "ହେ ସୁବ୍ରତ, ଏହି ଜନସମୂହଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ଲୋକ ଦେବା ଆପଣଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଯୋଗ୍ୟ।"

7.110.17

इमे हि सर्वे स्नेहान्मामनुयाता यशस्विनः ।
भक्ता हि भजितव्याश्च त्यक्तात्मानश्च मत्कृते ॥ ७.११०.१७ ॥

ଏହି ଯଶସ୍ୱୀମାନେ ସ୍ନେହବଶତଃ ମୋତେ ଅନୁସରଣ କରିଛନ୍ତି; ଏମାନେ ଭକ୍ତ, ନିଶ୍ଚୟ ସମ୍ମାନଯୋଗ୍ୟ; ମୋ ପାଇଁ ଏମାନେ ନିଜକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି।

7.110.18

तच्छ्रुत्वा विष्णुवचनं ब्रह्मा लोकगुरुः प्रभुः ।
लोकान्सान्तानिकान्नाम यास्यन्तीमे समागताः ॥ ७.११०.१८ ॥

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଲୋକଗୁରୁ ପ୍ରଭୁ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ — "ଏଠାରେ ସମବେତ ଏମାନେ ସାନ୍ତାନିକ ନାମକ ଲୋକକୁ ଯିବେ।"

7.110.19

यच्च तिर्यग्गतं किञ्चित्त्वामेवमनुचिन्तयत् ।
प्राणांस्त्यक्ष्यति भक्त्या वै तत्सन्ताने निवत्स्यति ॥ ७.११०.१९ ॥

ପାର ହୋଇଯାଇଥିବା ଯେକୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ଏହିପରି ତୁମକୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରିବ, ସେ ସେହି ବଂଶରେ ବାସ କରିବ।

7.110.20

सर्वैर्ब्रह्मगुणैर्युक्ते ब्रह्मलोकादनन्तरे ॥ ७.११०.२० ॥

ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପରେ ତୁରନ୍ତ।

7.110.21

वानराश्च स्विकां योनिमृक्षाश्चैव तथा ययुः ।
येभ्यो विनिस्सृताः सर्वे सुरेभ्यः सुरसम्भवाः ॥ ७.११०.२१ ॥

ବାନର ଓ ଋକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ନିଜ ମୂଳ ଯୋନିକୁ ଗଲେ; ଯେଉଁ ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମିତ ସେମାନେ।

7.110.22

तेषु प्रविविशे चैव सुग्रीवः सूर्यमण्डलम् ।
पश्यतां सर्वदेवानां स्वान्पितऽन्प्रतिपेदिरे ॥ ७.११०.२२ ॥

ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୁଗ୍ରୀବ ମଧ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦେଖାଦେଖିରେ ସେମାନେ ନିଜ ନିଜ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ପାଇଲେ।

7.110.23

तथोक्तवति देवेशे गोप्रतारमुपागताः ।
भेजिरे सरयूं सर्वे हर्षपूर्णाश्रुविक्लवाः ॥ ७.११०.२३ ॥

ଦେବେଶ ଏହିପରି କହିବାରୁ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଗୋପ୍ରତାରରେ ପହଞ୍ଚି, ହର୍ଷ ଓ ଲୋତକରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ସରଯୂକୁ ଗଲେ।

7.110.24

अवगाह्य जलं यो यः प्राणी ह्यासीत् प्रहृष्टवत् ।
मानुषं देहमुत्सृज्य विमानं सो ऽध्यरोहत ॥ ७.११०.२४ ॥

ଜଳରେ ଅବଗାହନ କରି ଯେଉଁ ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀ ହର୍ଷିତ ଥିଲା, ସେ ମାନବ ଦେହ ତ୍ୟାଗ କରି ବିମାନରେ ଆରୋହଣ କଲା।

7.110.25

तिर्यग्योनिगतानां च शतानि सरयूजलम् ।
सम्प्राप्य त्रिदिवं जग्मुः प्रभासुरवपूंषि च ।
दिव्या दिव्येन वपुषा देवा दीप्ता इवाभवन् ॥ ७.११०.२५ ॥

ତିର୍ଯକ୍ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମିତ ଶହ ଶହ ପ୍ରାଣୀ ସରଯୂ ଜଳ ପାଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶରୀରରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ; ଦିବ୍ୟ ଶରୀରରେ ସେମାନେ ଦୀପ୍ତ ଦେବତା ପରି ହେଲେ।

7.110.26

गत्वा तु सरयूतोयं स्थावराणि चराणि च ।
प्राप्य तत्तोयविक्लेदं देवलोकमुपागमन् ॥ ७.११०.२६ ॥

ସରଯୂ ଜଳକୁ ଯାଇ, ସ୍ଥାବର ଓ ଜଙ୍ଗମ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସେହି ଜଳରେ ଭିଜି ଦେବଲୋକ ପହଞ୍ଚିଲେ।

7.110.27

तस्मिन्नपि समापन्ना ऋक्षवानरराक्षसाः ।
ते ऽपि स्वर्गं प्रविविशुर्देहान्निक्षिप्य चाम्भसि ॥ ७.११०.२७ ॥

ସେହି ନଦୀରେ ସମାଗତ ଋକ୍ଷ, ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ଶରୀର ଜଳରେ ଛାଡ଼ି ସ୍ୱର୍ଗରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

7.110.28

ततः समागतान्सर्वान्स्थाप्य लोकगुरुर्दिवि ।
जगाम त्रिदशैः सार्धं सदा हृष्टैर्दिवं महत् ॥ ७.११०.२८ ॥

ତା'ପରେ ଲୋକଗୁରୁ ସେଠାରେ ସମାଗତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସ୍ଥାପନ କରି, ସଦା ହର୍ଷିତ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ମହାନ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗମନ କଲେ।