รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.110.1
अध्यर्धयोजनं गत्वा नदीं पश्चान्मुखाश्रिताम् ।
सरयूं पुण्यसलिलां ददर्श रघुनन्दनः ॥ ७.११०.१ ॥
พระรามผู้เป็นความยินดีของตระกูลรฆุ เมื่อเสด็จไปได้หนึ่งวันครึ่ง ก็ทอดพระเนตรเห็นแม่น้ำสรยูที่ไหลไปทางทิศตะวันตก มีน้ำอันศักดิ์สิทธิ์
7.110.2
तां नदीमाकुलावर्तां सर्वत्रानुसरन्नृपः ।
आगतः सप्रजो रामस्तं देशं रघुनन्दनः ॥ ७.११०.२ ॥
พระรามผู้เป็นกษัตริย์และความยินดีของตระกูลรฆุ เสด็จตามแม่น้ำที่มีน้ำวนปั่นป่วนไปทุกหนทุกแห่ง จนเสด็จถึงแคว้นนั้นพร้อมด้วยประชาชนของพระองค์
7.110.3
अथ तस्मिन्मुहूर्ते तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
सर्वैः परिवृतो देवैर्ऋषिभिश्च महात्मभिः ॥ ७.११०.३ ॥
ครั้งนั้น ในขณะเดียวกันนั้น พระพรหมผู้เป็นปู่ของโลก เสด็จมาพร้อมด้วยเหล่าเทพทั้งปวงและฤๅษีผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่
7.110.4
आययौ यत्र काकुत्स्थः स्वर्गाय समुपस्थितः ।
विमानशतकोटीभिर्दिव्याभिरभिसंवृतः ॥ ७.११०.४ ॥
พระพรหมเสด็จมาถึงที่ที่พระกากุตสถ์ประทับอยู่ เตรียมพร้อมจะขึ้นสู่สวรรค์ มีวิมานทิพย์นับร้อยโกฏิล้อมรอบ
7.110.5
दिव्यतेजोवृतं व्योम ज्योतिर्भूतमनुत्तमम् ।
स्वयम्प्रभैः स्वतेजोभिः स्वर्गिभिः पुण्यकर्मभिः ॥ ७.११०.५ ॥
ท้องฟ้าถูกห่อหุ้มด้วยรัศมีทิพย์ กลายเป็นแสงสว่างที่ยอดเยี่ยมที่สุด เหล่าผู้อยู่ในสวรรค์ผู้ได้ทำกรรมดีต่างส่องแสงด้วยความสว่างของตนเอง
7.110.6
पुण्या वाता ववुश्चैव गन्धवन्तः सुखप्रदाः ।
पपात पुष्पवृष्टिश्च देवैर्मुक्ता महौघवत् ॥ ७.११०.६ ॥
ลมอันบริสุทธิ์พัดมา หอมกรุ่นและนำความสุขมาให้ และฝนดอกไม้ที่เหล่าเทพโปรยลงมาก็ตกลงมาดุจกระแสน้ำใหญ่
7.110.7
तस्मिंस्तूर्यशतैः कीर्णे गन्धर्वाप्सरसङ्कुले ।
सरयूसलिलं रामः पद्भ्यां समुपचक्रमे ॥ ७.११०.७ ॥
ท่ามกลางเสียงดนตรีนับร้อยชนิด เต็มไปด้วยคนธรรพ์และอัปสร พระรามเริ่มเสด็จลงสู่น้ำแม่น้ำสรยูด้วยพระบาท
7.110.8
ततः पितामहो वाणीमन्तरिक्षादभाषत ।
आगच्छ विष्णो भद्रं ते दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव ॥ ७.११०.८ ॥
ครั้นแล้ว ท่านปู่กล่าวจากท้องฟ้าว่า "มาเถิด วิษณุ ขอให้เจ้าจงได้รับความดี ข้าแต่ราฆวะ โชคดีที่เจ้าได้มาถึงแล้ว"
7.110.9
भ्रातृभिः सह देवाभैः प्रविशस्व स्विकां तनुम् ।
यामिच्छसि महाबाहो तां तनुं प्रविश स्विकाम् ।
वैष्णवीं तां महातेजस्तद्वाकाशं सनातनम् ॥ ७.११०.९ ॥
จงเข้าสู่กายเดิมของเจ้าพร้อมกับพี่น้องของเจ้าผู้ประดุจเทพ ข้าแต่ผู้มีแขนทรงพลัง จงเข้าสู่กายไวษณพที่เจ้าปรารถนานั้น ข้าแต่ผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ จงเข้าสู่ท้องฟ้าอันเป็นนิรันดร์นั้น
7.110.10
त्वं हि लोकगतिर्देव न त्वां केचित्प्रजानते ।
ऋते मायां विशालाक्षीं तव पूर्वपरिग्रहाम् ।
त्वामचिन्त्यं महद्भूतमक्षयं सर्वसङ्ग्रहम् ॥ ७.११०.१० ॥
พระองค์เท่านั้นคือที่พึ่งของโลก ข้าแต่เทพ ไม่มีผู้ใดรู้จักพระองค์ เว้นแต่มายาของพระองค์ที่มีดวงตากว้างใหญ่และเก่าแก่ซึ่งเป็นของพระองค์เอง พระองค์เป็นผู้อยู่เหนือการคิดนึก ผู้มีภาวะอันยิ่งใหญ่ ไม่รู้สิ้น และผู้รวบรวมทั้งปวง
7.110.11
यामिच्छसि महातेजस्तां तनुं प्रविश स्वयम् ॥ ७.११०.११ ॥
ข้าแต่ผู้มีรัศมีอันยิ่งใหญ่ จงเข้าสู่กายที่พระองค์ปรารถนานั้นด้วยพระองค์เอง
7.110.12
ां विशालाक्षीं तव पूर्वपरिग्रहाम् ।
पितामहवचः श्रुत्वा विनिश्चित्य महामतिः ।
विवेश वैष्णवं तेजः सशरीरः सहानुजः ॥ ७.११०.१२ ॥
(ตอนต้นของบรรทัดนี้ผิดเพี้ยน: "ผู้มีดวงตากว้างใหญ่ ผู้เคยเป็นคู่ครองของพระองค์มาก่อน") ครั้นได้ฟังถ้อยคำของท่านปู่และตัดสินพระทัยแล้ว ผู้มีปัญญายิ่งใหญ่ได้เข้าสู่รัศมีไวษณพพร้อมกายและพร้อมกับน้องชายของพระองค์
7.110.13
ततो विष्णुमयं देवं पूजयन्ति स्म देवताः ।
साध्या मरुद्गणाश्चैव सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ॥ ७.११०.१३ ॥
จากนั้น เหล่าเทพก็บูชาองค์เทพผู้เต็มไปด้วยวิษณุนั้น ได้แก่ พวกสาธยะ กลุ่มมรุต พร้อมด้วยพระอินทร์ และพระอัคนีเป็นผู้นำหน้า
7.110.14
ये च दिव्या ऋषिगणा गन्धर्वाप्सरसश्च याः ।
सुपर्णनागयक्षाश्च दैत्यदानवराक्षसाः ॥ ७.११०.१४ ॥
และกลุ่มฤๅษีทิพย์ คนธรรพ์และอัปสรทั้งหลาย สุบรรณ นาค ยักษ์ ไทตยะ ทานวะ และรากษสทั้งหลาย
7.110.15
सर्वं पुष्टं प्रमुदितं सुसम्पूर्णमनोरथम् ।
साधु साध्विति तैर्देवैस्त्रिदिवं गतकल्मषम् ॥ ७.११०.१५ ॥
ทุกสิ่งได้รับการหล่อเลี้ยงและเปรมปรีดิ์ ความปรารถนาทั้งหลายได้รับการเติมเต็มโดยสมบูรณ์ เหล่าเทพกล่าวว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว" และสวรรค์ก็บริสุทธิ์จากมลทิน
7.110.16
अथ विष्णुर्महातेजाः पितामहमुवाच ह ।
एषां लोकं जनौघानां दातुमर्हसि सुव्रत ॥ ७.११०.१६ ॥
ลำดับนั้น วิษณุผู้มีรัศมียิ่งใหญ่ จึงกล่าวกับท่านปู่ว่า "ข้าแต่ผู้มีวรตที่ดีงาม ท่านควรประทานโลกให้แก่ฝูงชนเหล่านี้"
7.110.17
इमे हि सर्वे स्नेहान्मामनुयाता यशस्विनः ।
भक्ता हि भजितव्याश्च त्यक्तात्मानश्च मत्कृते ॥ ७.११०.१७ ॥
ผู้มีชื่อเสียงทั้งหมดนี้ได้ติดตามข้าด้วยความรัก เป็นผู้ศรัทธาที่ควรได้รับความเคารพ และได้สละตัวตนของตนเพื่อข้า
7.110.18
तच्छ्रुत्वा विष्णुवचनं ब्रह्मा लोकगुरुः प्रभुः ।
लोकान्सान्तानिकान्नाम यास्यन्तीमे समागताः ॥ ७.११०.१८ ॥
ครั้นได้ฟังถ้อยคำของวิษณุแล้ว พระพรหมผู้เป็นครูของโลกและเป็นเจ้าผู้ยิ่งใหญ่ จึงตรัสว่า "คนเหล่านี้ที่มารวมกัน จะไปยังโลกที่ชื่อว่าสาณตานิกะ"
7.110.19
यच्च तिर्यग्गतं किञ्चित्त्वामेवमनुचिन्तयत् ।
प्राणांस्त्यक्ष्यति भक्त्या वै तत्सन्ताने निवत्स्यति ॥ ७.११०.१९ ॥
และสัตว์ใดก็ตามที่ข้ามภพไป ระลึกถึงพระองค์เช่นนี้ สละชีวิตด้วยความภักดี จะได้อยู่ในวงศ์สายนั้น
7.110.20
सर्वैर्ब्रह्मगुणैर्युक्ते ब्रह्मलोकादनन्तरे ॥ ७.११०.२० ॥
ผู้ประกอบด้วยคุณทั้งปวงของพรหมัน ถัดจากโลกของพระพรหมไปทันที
7.110.21
वानराश्च स्विकां योनिमृक्षाश्चैव तथा ययुः ।
येभ्यो विनिस्सृताः सर्वे सुरेभ्यः सुरसम्भवाः ॥ ७.११०.२१ ॥
วานรและฤกษ์ทั้งหลายก็กลับไปสู่กำเนิดเดิมของตน คือเทพทั้งหลายผู้เป็นต้นกำเนิดของพวกเขาทั้งปวง ซึ่งพวกเขาได้ถือกำเนิดจากเทพ
7.110.22
तेषु प्रविविशे चैव सुग्रीवः सूर्यमण्डलम् ।
पश्यतां सर्वदेवानां स्वान्पितऽन्प्रतिपेदिरे ॥ ७.११०.२२ ॥
ในบรรดาพวกนั้น สุครีพก็เข้าสู่วงดวงอาทิตย์ ขณะที่เทพทั้งปวงกำลังมองดู พวกเขาก็ไปถึงบรรพบุรุษของตนเอง
7.110.23
तथोक्तवति देवेशे गोप्रतारमुपागताः ।
भेजिरे सरयूं सर्वे हर्षपूर्णाश्रुविक्लवाः ॥ ७.११०.२३ ॥
เมื่อเจ้าแห่งเทพตรัสดังนี้แล้ว ทุกคนก็มาถึงโคประตาระ แล้วไปยังแม่น้ำสรยู ทุกคนเต็มไปด้วยปีติและมีน้ำตาคลอ
7.110.24
अवगाह्य जलं यो यः प्राणी ह्यासीत् प्रहृष्टवत् ।
मानुषं देहमुत्सृज्य विमानं सो ऽध्यरोहत ॥ ७.११०.२४ ॥
สัตว์ผู้ใดก็ตามที่ได้ลงไปในน้ำแล้วเกิดความปีติยินดี ก็ละทิ้งร่างมนุษย์ และขึ้นสู่วิมานอันเป็นทิพย์
7.110.25
तिर्यग्योनिगतानां च शतानि सरयूजलम् ।
सम्प्राप्य त्रिदिवं जग्मुः प्रभासुरवपूंषि च ।
दिव्या दिव्येन वपुषा देवा दीप्ता इवाभवन् ॥ ७.११०.२५ ॥
สัตว์นับร้อยที่เกิดในครรภ์สัตว์เดรัจฉาน เมื่อถึงน้ำแห่งแม่น้ำสรยูแล้ว ก็ไปสู่สวรรค์ด้วยร่างอันรุ่งเรือง ด้วยร่างทิพย์ พวกมันจึงกลายเป็นเหมือนเทพผู้เปล่งประกาย
7.110.26
गत्वा तु सरयूतोयं स्थावराणि चराणि च ।
प्राप्य तत्तोयविक्लेदं देवलोकमुपागमन् ॥ ७.११०.२६ ॥
สัตว์ที่ไม่เคลื่อนที่และสัตว์ที่เคลื่อนที่ เมื่อไปถึงน้ำแห่งแม่น้ำสรยู และชุ่มโชกด้วยน้ำนั้น ก็ไปถึงโลกของเทพ
7.110.27
तस्मिन्नपि समापन्ना ऋक्षवानरराक्षसाः ।
ते ऽपि स्वर्गं प्रविविशुर्देहान्निक्षिप्य चाम्भसि ॥ ७.११०.२७ ॥
แม้ฤกษ์ วานร และรากษสที่มาประชุมกันในแม่น้ำนั้น ก็เข้าสู่สวรรค์เช่นกัน โดยทิ้งร่างไว้ในน้ำ
7.110.28
ततः समागतान्सर्वान्स्थाप्य लोकगुरुर्दिवि ।
जगाम त्रिदशैः सार्धं सदा हृष्टैर्दिवं महत् ॥ ७.११०.२८ ॥
จากนั้น พระผู้เป็นครูแห่งโลกทั้งหลาย ทรงให้สัตว์ทั้งปวงที่มาประชุมกันตั้งอยู่ในสวรรค์ แล้วทรงเสด็จสู่สวรรค์อันยิ่งใหญ่พร้อมกับเทพทั้งหลายผู้เปี่ยมด้วยความยินดีเสมอ