వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 7.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.110.1
अध्यर्धयोजनं गत्वा नदीं पश्चान्मुखाश्रिताम् ।
सरयूं पुण्यसलिलां ददर्श रघुनन्दनः ॥ ७.११०.१ ॥
ఒకటిన్నర యోజనాలు నడిచిన తర్వాత, పశ్చిమ దిశగా ప్రవహించే, పవిత్ర జలాలు గల సరయూ నదిని రఘునందనుడు చూశాడు.
7.110.2
तां नदीमाकुलावर्तां सर्वत्रानुसरन्नृपः ।
आगतः सप्रजो रामस्तं देशं रघुनन्दनः ॥ ७.११०.२ ॥
అల్లకల్లోలమైన సుడులు గల ఆ నదిని అన్నివైపులా అనుసరిస్తూ, ప్రజలతో కూడిన రఘునందనుడు రాముడు ఆ ప్రదేశానికి వచ్చాడు.
7.110.3
अथ तस्मिन्मुहूर्ते तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
सर्वैः परिवृतो देवैर्ऋषिभिश्च महात्मभिः ॥ ७.११०.३ ॥
అప్పుడు లోకపితామహుడైన బ్రహ్మ, దేవతలందరితోనూ మహాత్ములైన ఋషులతోనూ చుట్టబడి వచ్చాడు.
7.110.4
आययौ यत्र काकुत्स्थः स्वर्गाय समुपस्थितः ।
विमानशतकोटीभिर्दिव्याभिरभिसंवृतः ॥ ७.११०.४ ॥
స్వర్గానికి వెళ్ళడానికి సిద్ధంగా ఉన్న కాకుత్స్థుడు (రాముడు) ఉన్న చోటికి, వందల కోట్ల దివ్య విమానాలతో చుట్టబడి వచ్చాడు.
7.110.5
दिव्यतेजोवृतं व्योम ज्योतिर्भूतमनुत्तमम् ।
स्वयम्प्रभैः स्वतेजोभिः स्वर्गिभिः पुण्यकर्मभिः ॥ ७.११०.५ ॥
దివ్య తేజస్సుతో ఆవరించబడిన ఆకాశం, పరమ కాంతిమయమైంది; పుణ్యకర్మలు చేసిన స్వర్గవాసులు తమ స్వంత తేజస్సుతో స్వయంగా ప్రకాశించారు.
7.110.6
पुण्या वाता ववुश्चैव गन्धवन्तः सुखप्रदाः ।
पपात पुष्पवृष्टिश्च देवैर्मुक्ता महौघवत् ॥ ७.११०.६ ॥
పవిత్రమైన, సుగంధభరితమైన, సుఖాన్నిచ్చే గాలులు వీచాయి; దేవతలు విడిచిన పుష్పవృష్టి మహా ప్రవాహంలా కురిసింది.
7.110.7
तस्मिंस्तूर्यशतैः कीर्णे गन्धर्वाप्सरसङ्कुले ।
सरयूसलिलं रामः पद्भ्यां समुपचक्रमे ॥ ७.११०.७ ॥
వందలాది వాద్యధ్వనులతో నిండి, గంధర్వులు అప్సరసలు చుట్టుముట్టిన ఆ సమయంలో రాముడు కాలినడకన సరయూ జలంలోకి ప్రవేశించసాగాడు.
7.110.8
ततः पितामहो वाणीमन्तरिक्षादभाषत ।
आगच्छ विष्णो भद्रं ते दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव ॥ ७.११०.८ ॥
అప్పుడు పితామహుడు బ్రహ్మ ఆకాశం నుండి ఇలా పలికాడు: “రా విష్ణూ, నీకు శుభం కలుగుగాక; రాఘవా, అదృష్టవశాత్తు నీవు వచ్చావు.”
7.110.9
भ्रातृभिः सह देवाभैः प्रविशस्व स्विकां तनुम् ।
यामिच्छसि महाबाहो तां तनुं प्रविश स्विकाम् ।
वैष्णवीं तां महातेजस्तद्वाकाशं सनातनम् ॥ ७.११०.९ ॥
దేవతాసమానులైన సోదరులతో కలిసి నీ స్వరూపంలోకి ప్రవేశించు. మహాబాహూ, నీవు కోరే ఆ వైష్ణవ స్వరూపంలోకి ప్రవేశించు; మహాతేజస్వీ, ఆ సనాతన ఆకాశంలోకి ప్రవేశించు.
7.110.10
त्वं हि लोकगतिर्देव न त्वां केचित्प्रजानते ।
ऋते मायां विशालाक्षीं तव पूर्वपरिग्रहाम् ।
त्वामचिन्त्यं महद्भूतमक्षयं सर्वसङ्ग्रहम् ॥ ७.११०.१० ॥
నీవే లోకాలకు గమ్యం, దేవా; నిన్ను ఎవ్వరూ తెలుసుకోలేరు — నీ పూర్వ స్వీకృతమైన, విశాలనేత్రి అయిన నీ మాయను తప్ప. నీవు అచింత్యుడవు, మహాసత్త్వుడవు, అక్షయుడవు, సర్వాన్నీ తనలో కలుపుకునేవాడవు.
7.110.11
यामिच्छसि महातेजस्तां तनुं प्रविश स्वयम् ॥ ७.११०.११ ॥
మహాతేజస్వీ, నీవు కోరే ఆ స్వరూపంలోకి నీవే ప్రవేశించు.
7.110.12
ां विशालाक्षीं तव पूर्वपरिग्रहाम् ।
पितामहवचः श्रुत्वा विनिश्चित्य महामतिः ।
विवेश वैष्णवं तेजः सशरीरः सहानुजः ॥ ७.११०.१२ ॥
(పంక్తి ప్రారంభం లోపభూయిష్టం: "విశాలాక్షీ, నీ పూర్వ స్వీకృతురాలు") పితామహుని మాటలు విని, నిశ్చయించుకొని, ఆ మహామతి తన తమ్ముడితో కలిసి, శరీరంతో, వైష్ణవ తేజస్సులో ప్రవేశించాడు.
7.110.13
ततो विष्णुमयं देवं पूजयन्ति स्म देवताः ।
साध्या मरुद्गणाश्चैव सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ॥ ७.११०.१३ ॥
అప్పుడు విష్ణుమయుడైన ఆ దేవుణ్ణి దేవతలు పూజించారు; సాధ్యులు, మరుద్గణాలు, ఇంద్రునితో కూడి, అగ్నిని ముందుంచుకొని.
7.110.14
ये च दिव्या ऋषिगणा गन्धर्वाप्सरसश्च याः ।
सुपर्णनागयक्षाश्च दैत्यदानवराक्षसाः ॥ ७.११०.१४ ॥
దివ్య ఋషిగణాలు, గంధర్వులు, అప్సరసలు, సుపర్ణులు, నాగులు, యక్షులు, దైత్యులు, దానవులు, రాక్షసులు.
7.110.15
सर्वं पुष्टं प्रमुदितं सुसम्पूर्णमनोरथम् ।
साधु साध्विति तैर्देवैस्त्रिदिवं गतकल्मषम् ॥ ७.११०.१५ ॥
అంతా సంతృప్తి చెంది ఎంతో ఆనందించింది, కోరికలు పూర్తయ్యాయి; ఆ దేవతలు 'సాధు! సాధు!' అన్నారు; స్వర్గం పాపరహితమైంది.
7.110.16
अथ विष्णुर्महातेजाः पितामहमुवाच ह ।
एषां लोकं जनौघानां दातुमर्हसि सुव्रत ॥ ७.११०.१६ ॥
అప్పుడు మహాతేజుడైన విష్ణువు పితామహునితో అన్నాడు — "ఓ సువ్రతా, ఈ జనసమూహాలకు వారి లోకాన్ని ఇవ్వడం నీకు తగును."
7.110.17
इमे हि सर्वे स्नेहान्मामनुयाता यशस्विनः ।
भक्ता हि भजितव्याश्च त्यक्तात्मानश्च मत्कृते ॥ ७.११०.१७ ॥
ఈ యశస్వులందరూ ప్రేమతో నన్ను అనుసరించి వచ్చారు; వీరు భక్తులు, తప్పక గౌరవించదగినవారు; నా కొరకు తమ ఆత్మలను త్యజించినవారు.
7.110.18
तच्छ्रुत्वा विष्णुवचनं ब्रह्मा लोकगुरुः प्रभुः ।
लोकान्सान्तानिकान्नाम यास्यन्तीमे समागताः ॥ ७.११०.१८ ॥
విష్ణువు మాటలు విని లోకగురువు ప్రభువైన బ్రహ్మ అన్నాడు — "ఇక్కడ సమకూడిన వీరు సాంతానికం అనే లోకాలకు వెళ్తారు."
7.110.19
यच्च तिर्यग्गतं किञ्चित्त्वामेवमनुचिन्तयत् ।
प्राणांस्त्यक्ष्यति भक्त्या वै तत्सन्ताने निवत्स्यति ॥ ७.११०.१९ ॥
దాటి వెళ్లిన ఏ ప్రాణి అయినా, ఇలా నిన్నే ధ్యానిస్తూ భక్తితో ప్రాణాలు విడుస్తుందో, అది ఆ వంశంలోనే నివసిస్తుంది.
7.110.20
सर्वैर्ब्रह्मगुणैर्युक्ते ब्रह्मलोकादनन्तरे ॥ ७.११०.२० ॥
అన్ని బ్రహ్మగుణాలతో కూడినవారై, బ్రహ్మలోకానికి వెంటనే తరువాత.
7.110.21
वानराश्च स्विकां योनिमृक्षाश्चैव तथा ययुः ।
येभ्यो विनिस्सृताः सर्वे सुरेभ्यः सुरसम्भवाः ॥ ७.११०.२१ ॥
వానరులు, ఋక్షులు కూడా తమ తమ మూలజన్మకు వెళ్లిపోయారు; వారంతా ఏ దేవతల నుండి పుట్టారో, దేవతలవల్ల జన్మించినవారు వారు.
7.110.22
तेषु प्रविविशे चैव सुग्रीवः सूर्यमण्डलम् ।
पश्यतां सर्वदेवानां स्वान्पितऽन्प्रतिपेदिरे ॥ ७.११०.२२ ॥
వారిలోనే సుగ్రీవుడు కూడా సూర్యమండలంలో ప్రవేశించాడు; దేవతలందరూ చూస్తుండగా వారు తమ తమ పితరులను చేరుకున్నారు.
7.110.23
तथोक्तवति देवेशे गोप्रतारमुपागताः ।
भेजिरे सरयूं सर्वे हर्षपूर्णाश्रुविक्लवाः ॥ ७.११०.२३ ॥
దేవేశుడు అలా చెప్పగానే, వారంతా గోప్రతారాన్ని చేరి, ఆనందంతో, కన్నీళ్లతో నిండినవారై సరయూ నదిని ఆశ్రయించారు.
7.110.24
अवगाह्य जलं यो यः प्राणी ह्यासीत् प्रहृष्टवत् ।
मानुषं देहमुत्सृज्य विमानं सो ऽध्यरोहत ॥ ७.११०.२४ ॥
నీటిలో మునిగి ఆనందంగా ఉన్న ప్రతి ప్రాణి మానవ దేహాన్ని విడిచి విమానం ఎక్కింది.
7.110.25
तिर्यग्योनिगतानां च शतानि सरयूजलम् ।
सम्प्राप्य त्रिदिवं जग्मुः प्रभासुरवपूंषि च ।
दिव्या दिव्येन वपुषा देवा दीप्ता इवाभवन् ॥ ७.११०.२५ ॥
తిర్యగ్యోనులలో జన్మించిన వందలాది ప్రాణులు సరయూ జలాన్ని పొంది ప్రకాశవంతమైన దేహాలతో స్వర్గానికి వెళ్ళాయి; దివ్య దేహంతో అవి ప్రకాశించే దేవతల వలె అయ్యాయి.
7.110.26
गत्वा तु सरयूतोयं स्थावराणि चराणि च ।
प्राप्य तत्तोयविक्लेदं देवलोकमुपागमन् ॥ ७.११०.२६ ॥
సరయూ జలానికి వెళ్ళి, స్థావర జంగమ ప్రాణులు ఆ జలంలో తడిసి దేవలోకానికి చేరుకున్నాయి.
7.110.27
तस्मिन्नपि समापन्ना ऋक्षवानरराक्षसाः ।
ते ऽपि स्वर्गं प्रविविशुर्देहान्निक्षिप्य चाम्भसि ॥ ७.११०.२७ ॥
ఆ నదిలో చేరిన ఋక్షులు, వానరులు, రాక్షసులు కూడా దేహాలను జలంలో విడిచి స్వర్గంలో ప్రవేశించారు.
7.110.28
ततः समागतान्सर्वान्स्थाप्य लोकगुरुर्दिवि ।
जगाम त्रिदशैः सार्धं सदा हृष्टैर्दिवं महत् ॥ ७.११०.२८ ॥
అప్పుడు లోకగురువు అక్కడ సమకూడిన వారందరినీ స్వర్గంలో స్థిరపరచి, ఎల్లప్పుడూ సంతోషంగా ఉండే దేవతలతో కలిసి గొప్ప స్వర్గానికి వెళ్ళాడు.