ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ · ਸਰਗ 7.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.110.1
अध्यर्धयोजनं गत्वा नदीं पश्चान्मुखाश्रिताम् ।
सरयूं पुण्यसलिलां ददर्श रघुनन्दनः ॥ ७.११०.१ ॥
ਡੇਢ ਯੋਜਨ ਜਾ ਕੇ ਰਘੁਨੰਦਨ ਨੇ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵਹਿੰਦੀ, ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਵਾਲੀ ਸਰਯੂ ਨਦੀ ਵੇਖੀ।
7.110.2
तां नदीमाकुलावर्तां सर्वत्रानुसरन्नृपः ।
आगतः सप्रजो रामस्तं देशं रघुनन्दनः ॥ ७.११०.२ ॥
ਉਸ ਭੰਵਰਾਂ ਵਾਲੀ ਨਦੀ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਤੁਰਦਿਆਂ, ਪਰਜਾ ਸਮੇਤ ਰਘੁਨੰਦਨ ਰਾਮ ਉਸ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਏ।
7.110.3
अथ तस्मिन्मुहूर्ते तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
सर्वैः परिवृतो देवैर्ऋषिभिश्च महात्मभिः ॥ ७.११०.३ ॥
ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਲੋਕਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਆਏ।
7.110.4
आययौ यत्र काकुत्स्थः स्वर्गाय समुपस्थितः ।
विमानशतकोटीभिर्दिव्याभिरभिसंवृतः ॥ ७.११०.४ ॥
ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਖੜ੍ਹੇ ਕਾਕੁਤਸਥ (ਰਾਮ) ਜਿੱਥੇ ਸਨ, ਉੱਥੇ ਸੌ ਕਰੋੜ ਦਿਵਿਆ ਵਿਮਾਨਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ ਆਏ।
7.110.5
दिव्यतेजोवृतं व्योम ज्योतिर्भूतमनुत्तमम् ।
स्वयम्प्रभैः स्वतेजोभिः स्वर्गिभिः पुण्यकर्मभिः ॥ ७.११०.५ ॥
ਦਿਵ ਤੇਜ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਅਕਾਸ਼ ਪਰਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਈ ਹੋ ਗਿਆ; ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਵਰਗਵਾਸੀ ਆਪਣੇ ਹੀ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ।
7.110.6
पुण्या वाता ववुश्चैव गन्धवन्तः सुखप्रदाः ।
पपात पुष्पवृष्टिश्च देवैर्मुक्ता महौघवत् ॥ ७.११०.६ ॥
ਪਵਿੱਤਰ, ਸੁਗੰਧਿਤ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹਵਾਵਾਂ ਵਗੀਆਂ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਛੱਡੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਮਹਾਂ-ਹੜ੍ਹ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗੀ।
7.110.7
तस्मिंस्तूर्यशतैः कीर्णे गन्धर्वाप्सरसङ्कुले ।
सरयूसलिलं रामः पद्भ्यां समुपचक्रमे ॥ ७.११०.७ ॥
ਸੈਂਕੜੇ ਵਾਜਿਆਂ ਦੀ ਧੁਨ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਰਾਮ ਪੈਦਲ ਹੀ ਸਰਯੂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਉਤਰਨ ਲੱਗੇ।
7.110.8
ततः पितामहो वाणीमन्तरिक्षादभाषत ।
आगच्छ विष्णो भद्रं ते दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव ॥ ७.११०.८ ॥
ਤਦ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ — “ਆ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਹੇ ਰਾਘਵ, ਭਾਗ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈਂ।”
7.110.9
भ्रातृभिः सह देवाभैः प्रविशस्व स्विकां तनुम् ।
यामिच्छसि महाबाहो तां तनुं प्रविश स्विकाम् ।
वैष्णवीं तां महातेजस्तद्वाकाशं सनातनम् ॥ ७.११०.९ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਭਰਾਵਾਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੇ ਸਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ। ਹੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਜਿਸ ਵੈਸ਼ਣਵ ਦੇਹ ਦੀ ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ; ਹੇ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ, ਉਸ ਸਨਾਤਨ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ।
7.110.10
त्वं हि लोकगतिर्देव न त्वां केचित्प्रजानते ।
ऋते मायां विशालाक्षीं तव पूर्वपरिग्रहाम् ।
त्वामचिन्त्यं महद्भूतमक्षयं सर्वसङ्ग्रहम् ॥ ७.११०.१० ॥
ਤੂੰ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਤੀ ਹੈਂ, ਹੇ ਦੇਵ; ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ — ਤੇਰੀ ਪੂਰਬ-ਪਰਿਗ੍ਰਹਿਤ, ਵਿਸ਼ਾਲਾਕਸ਼ੀ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ। ਤੂੰ ਅਚਿੰਤ੍ਯ, ਮਹਾਭੂਤ, ਅਕਸ਼ਯ ਅਤੇ ਸਰਵਸੰਗ੍ਰਹ ਹੈਂ।
7.110.11
यामिच्छसि महातेजस्तां तनुं प्रविश स्वयम् ॥ ७.११०.११ ॥
ਹੇ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ, ਜਿਸ ਦੇਹ ਦੀ ਤੂੰ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਆਪ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ।
7.110.12
ां विशालाक्षीं तव पूर्वपरिग्रहाम् ।
पितामहवचः श्रुत्वा विनिश्चित्य महामतिः ।
विवेश वैष्णवं तेजः सशरीरः सहानुजः ॥ ७.११०.१२ ॥
(ਸਤਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਧੂਰੀ ਹੈ: "ਵਿਸ਼ਾਲਾਕਸ਼ੀ, ਤੇਰੀ ਪੂਰਬ-ਪਰਿਗ੍ਰਹਿਤਾ") ਪਿਤਾਮਹ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਸ਼ਚਾ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਮਤੀ ਨੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਸਮੇਤ, ਦੇਹ ਸਹਿਤ, ਵੈਸ਼ਣਵ ਤੇਜ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ।
7.110.13
ततो विष्णुमयं देवं पूजयन्ति स्म देवताः ।
साध्या मरुद्गणाश्चैव सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ॥ ७.११०.१३ ॥
ਫਿਰ ਵਿਸ਼ਨੂਮਯ ਉਸ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ; ਸਾਧਯ, ਮਰੁਤਗਣ, ਇੰਦਰ ਸਮੇਤ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਕਰਕੇ।
7.110.14
ये च दिव्या ऋषिगणा गन्धर्वाप्सरसश्च याः ।
सुपर्णनागयक्षाश्च दैत्यदानवराक्षसाः ॥ ७.११०.१४ ॥
ਜੋ ਦਿਵ ਰਿਸ਼ੀ-ਗਣ, ਗੰਧਰਵ ਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਸੁਪਰਣ, ਨਾਗ, ਯਕਸ਼, ਦੈਂਤ, ਦਾਨਵ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼।
7.110.15
सर्वं पुष्टं प्रमुदितं सुसम्पूर्णमनोरथम् ।
साधु साध्विति तैर्देवैस्त्रिदिवं गतकल्मषम् ॥ ७.११०.१५ ॥
ਸਭ ਕੁਝ ਪੁਸ਼ਟ ਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਇਆ, ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ 'ਸਾਧੂ! ਸਾਧੂ!' ਆਖਿਆ; ਸਵਰਗ ਪਾਪ-ਰਹਿਤ ਹੋਇਆ।
7.110.16
अथ विष्णुर्महातेजाः पितामहमुवाच ह ।
एषां लोकं जनौघानां दातुमर्हसि सुव्रत ॥ ७.११०.१६ ॥
ਤਦ ਮਹਾਤੇਜਸਵੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਪਿਤਾਮਹ ਨੂੰ ਆਖਿਆ — "ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਨਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਦੇਣਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੋਗ ਹੈ।"
7.110.17
इमे हि सर्वे स्नेहान्मामनुयाता यशस्विनः ।
भक्ता हि भजितव्याश्च त्यक्तात्मानश्च मत्कृते ॥ ७.११०.१७ ॥
ਇਹ ਸਾਰੇ ਯਸ਼ਸਵੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਆਏ ਹਨ; ਇਹ ਭਗਤ ਹਨ, ਜ਼ਰੂਰ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹਨ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਗਿਆ ਹੈ।
7.110.18
तच्छ्रुत्वा विष्णुवचनं ब्रह्मा लोकगुरुः प्रभुः ।
लोकान्सान्तानिकान्नाम यास्यन्तीमे समागताः ॥ ७.११०.१८ ॥
ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਲੋਕਗੁਰੂ ਪ੍ਰਭੂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਆਖਿਆ — "ਇੱਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਾਂਤਾਨਿਕ ਨਾਮਕ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣਗੇ।"
7.110.19
यच्च तिर्यग्गतं किञ्चित्त्वामेवमनुचिन्तयत् ।
प्राणांस्त्यक्ष्यति भक्त्या वै तत्सन्ताने निवत्स्यति ॥ ७.११०.१९ ॥
ਪਾਰ ਗਿਆ ਜੋ ਵੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੇਰਾ ਹੀ ਧਿਆਨ ਧਰਦਿਆਂ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗੇਗਾ, ਉਹ ਉਸੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਸੇਗਾ।
7.110.20
सर्वैर्ब्रह्मगुणैर्युक्ते ब्रह्मलोकादनन्तरे ॥ ७.११०.२० ॥
ਸਾਰੇ ਬ੍ਰਹਮ-ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਤੋਂ ਠੀਕ ਬਾਅਦ।
7.110.21
वानराश्च स्विकां योनिमृक्षाश्चैव तथा ययुः ।
येभ्यो विनिस्सृताः सर्वे सुरेभ्यः सुरसम्भवाः ॥ ७.११०.२१ ॥
ਵਾਨਰ ਅਤੇ ਰਿੱਛ ਵੀ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਜੂਨ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਨਿਕਲੇ ਸਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਉਹ।
7.110.22
तेषु प्रविविशे चैव सुग्रीवः सूर्यमण्डलम् ।
पश्यतां सर्वदेवानां स्वान्पितऽन्प्रतिपेदिरे ॥ ७.११०.२२ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸੁਗ੍ਰੀਵ ਵੀ ਸੂਰਜ-ਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੇਖਦਿਆਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ।
7.110.23
तथोक्तवति देवेशे गोप्रतारमुपागताः ।
भेजिरे सरयूं सर्वे हर्षपूर्णाश्रुविक्लवाः ॥ ७.११०.२३ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਗੋਪ੍ਰਤਾਰ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਤੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਰਯੂ ਵੱਲ ਗਏ।
7.110.24
अवगाह्य जलं यो यः प्राणी ह्यासीत् प्रहृष्टवत् ।
मानुषं देहमुत्सृज्य विमानं सो ऽध्यरोहत ॥ ७.११०.२४ ॥
ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਜੋ ਜੋ ਪ੍ਰਾਣੀ ਖ਼ੁਸ਼ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਤਿਆਗ ਕੇ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।
7.110.25
तिर्यग्योनिगतानां च शतानि सरयूजलम् ।
सम्प्राप्य त्रिदिवं जग्मुः प्रभासुरवपूंषि च ।
दिव्या दिव्येन वपुषा देवा दीप्ता इवाभवन् ॥ ७.११०.२५ ॥
ਤਿਰਯਕ ਯੋਨੀ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਸੈਂਕੜੇ ਜੀਵ ਸਰਯੂ ਦਾ ਜਲ ਪਾ ਕੇ ਚਮਕਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਏ; ਦਿਵਿਆ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਉਹ ਦੀਪਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਰਗੇ ਹੋ ਗਏ।
7.110.26
गत्वा तु सरयूतोयं स्थावराणि चराणि च ।
प्राप्य तत्तोयविक्लेदं देवलोकमुपागमन् ॥ ७.११०.२६ ॥
ਸਰਯੂ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਸਥਾਵਰ ਅਤੇ ਜੰਗਮ ਜੀਵ ਉਸ ਜਲ ਨਾਲ ਭਿੱਜ ਕੇ ਦੇਵਲੋਕ ਪਹੁੰਚ ਗਏ।
7.110.27
तस्मिन्नपि समापन्ना ऋक्षवानरराक्षसाः ।
ते ऽपि स्वर्गं प्रविविशुर्देहान्निक्षिप्य चाम्भसि ॥ ७.११०.२७ ॥
ਉਸ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਰਿੱਛ, ਬਾਂਦਰ ਅਤੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਸਰੀਰ ਜਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਕੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
7.110.28
ततः समागतान्सर्वान्स्थाप्य लोकगुरुर्दिवि ।
जगाम त्रिदशैः सार्धं सदा हृष्टैर्दिवं महत् ॥ ७.११०.२८ ॥
ਫਿਰ ਲੋਕਗੁਰੂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਮਨ ਕੀਤਾ।