വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.110.1
अध्यर्धयोजनं गत्वा नदीं पश्चान्मुखाश्रिताम् ।
सरयूं पुण्यसलिलां ददर्श रघुनन्दनः ॥ ७.११०.१ ॥
ഒന്നര യോജന ദൂരം നടന്നശേഷം, പടിഞ്ഞാറോട്ടൊഴുകുന്ന, പുണ്യജലമുള്ള സരയൂ നദിയെ രഘുനന്ദനൻ കണ്ടു.
7.110.2
तां नदीमाकुलावर्तां सर्वत्रानुसरन्नृपः ।
आगतः सप्रजो रामस्तं देशं रघुनन्दनः ॥ ७.११०.२ ॥
ചുഴികൾ നിറഞ്ഞ ആ നദിയെ എല്ലായിടത്തും പിന്തുടർന്ന്, പ്രജകളോടൊപ്പം രഘുനന്ദനനായ രാജാവ് രാമൻ ആ ദേശത്ത് എത്തി.
7.110.3
अथ तस्मिन्मुहूर्ते तु ब्रह्मा लोकपितामहः ।
सर्वैः परिवृतो देवैर्ऋषिभिश्च महात्मभिः ॥ ७.११०.३ ॥
ആ നിമിഷത്തിൽ ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ്, എല്ലാ ദേവന്മാരാലും മഹാത്മാക്കളായ ഋഷിമാരാലും ചുറ്റപ്പെട്ട് എത്തി.
7.110.4
आययौ यत्र काकुत्स्थः स्वर्गाय समुपस्थितः ।
विमानशतकोटीभिर्दिव्याभिरभिसंवृतः ॥ ७.११०.४ ॥
സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകാൻ സന്നദ്ധനായ കാകുത്സ്ഥൻ (രാമൻ) നിന്നിടത്തേക്ക്, നൂറുകോടി ദിവ്യവിമാനങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട് വന്നു.
7.110.5
दिव्यतेजोवृतं व्योम ज्योतिर्भूतमनुत्तमम् ।
स्वयम्प्रभैः स्वतेजोभिः स्वर्गिभिः पुण्यकर्मभिः ॥ ७.११०.५ ॥
ദിവ്യതേജസ്സിൽ മൂടിയ ആകാശം പരമജ്യോതിസ്സായി; പുണ്യകർമ്മം ചെയ്ത സ്വർഗ്ഗവാസികൾ സ്വന്തം തേജസ്സിനാൽ തന്നെ പ്രകാശിച്ചു.
7.110.6
पुण्या वाता ववुश्चैव गन्धवन्तः सुखप्रदाः ।
पपात पुष्पवृष्टिश्च देवैर्मुक्ता महौघवत् ॥ ७.११०.६ ॥
പവിത്രവും സുഗന്ധവുമുള്ള സുഖദായകമായ കാറ്റ് വീശി; ദേവന്മാർ ചൊരിഞ്ഞ പുഷ്പവൃഷ്ടി മഹാപ്രവാഹം പോലെ പതിച്ചു.
7.110.7
तस्मिंस्तूर्यशतैः कीर्णे गन्धर्वाप्सरसङ्कुले ।
सरयूसलिलं रामः पद्भ्यां समुपचक्रमे ॥ ७.११०.७ ॥
നൂറുകണക്കിന് വാദ്യങ്ങളുടെ നാദം നിറഞ്ഞ്, ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും നിറഞ്ഞുനിന്ന ആ വേളയിൽ രാമൻ കാൽനടയായി സരയൂ ജലത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.
7.110.8
ततः पितामहो वाणीमन्तरिक्षादभाषत ।
आगच्छ विष्णो भद्रं ते दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि राघव ॥ ७.११०.८ ॥
അപ്പോൾ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ് ആകാശത്തുനിന്ന് ഇങ്ങനെ അരുളിച്ചെയ്തു: “വരൂ വിഷ്ണോ, നിനക്ക് മംഗളം; രാഘവാ, ഭാഗ്യവശാൽ നീ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു.”
7.110.9
भ्रातृभिः सह देवाभैः प्रविशस्व स्विकां तनुम् ।
यामिच्छसि महाबाहो तां तनुं प्रविश स्विकाम् ।
वैष्णवीं तां महातेजस्तद्वाकाशं सनातनम् ॥ ७.११०.९ ॥
ദേവതുല്യരായ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം നിന്റെ സ്വന്തം രൂപത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക. മഹാബാഹോ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ വൈഷ്ണവ രൂപത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക; മഹാതേജസ്വിയേ, ആ സനാതനമായ ആകാശത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക.
7.110.10
त्वं हि लोकगतिर्देव न त्वां केचित्प्रजानते ।
ऋते मायां विशालाक्षीं तव पूर्वपरिग्रहाम् ।
त्वामचिन्त्यं महद्भूतमक्षयं सर्वसङ्ग्रहम् ॥ ७.११०.१० ॥
നീയാണ് ലോകങ്ങളുടെ ഗതി, ദേവാ; നിന്നെ ആരും അറിയുന്നില്ല — നിന്റെ പൂർവപരിഗ്രഹമായ, വിശാലാക്ഷിയായ മായയല്ലാതെ. നീ അചിന്ത്യനും മഹാഭൂതവും അക്ഷയനും സർവസംഗ്രഹവുമാകുന്നു.
7.110.11
यामिच्छसि महातेजस्तां तनुं प्रविश स्वयम् ॥ ७.११०.११ ॥
മഹാതേജസ്വിയേ, നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ ശരീരത്തിൽ നീതന്നെ പ്രവേശിക്കുക.
7.110.12
ां विशालाक्षीं तव पूर्वपरिग्रहाम् ।
पितामहवचः श्रुत्वा विनिश्चित्य महामतिः ।
विवेश वैष्णवं तेजः सशरीरः सहानुजः ॥ ७.११०.१२ ॥
(വരിയുടെ ആരംഭം അപൂർണമാണ്: "വിശാലാക്ഷി, നിന്റെ പൂർവപരിഗൃഹീത") പിതാമഹന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, നിശ്ചയിച്ച്, ആ മഹാമതി അനുജനോടൊപ്പം, ശരീരസഹിതം, വൈഷ്ണവ തേജസ്സിൽ പ്രവേശിച്ചു.
7.110.13
ततो विष्णुमयं देवं पूजयन्ति स्म देवताः ।
साध्या मरुद्गणाश्चैव सेन्द्राः साग्निपुरोगमाः ॥ ७.११०.१३ ॥
അപ്പോൾ വിഷ്ണുമയനായ ആ ദേവനെ ദേവന്മാർ പൂജിച്ചു; സാധ്യന്മാരും മരുദ്ഗണങ്ങളും ഇന്ദ്രനോടുകൂടി, അഗ്നിയെ മുൻനിർത്തി.
7.110.14
ये च दिव्या ऋषिगणा गन्धर्वाप्सरसश्च याः ।
सुपर्णनागयक्षाश्च दैत्यदानवराक्षसाः ॥ ७.११०.१४ ॥
ദിവ്യരായ ഋഷിഗണങ്ങളും ഗന്ധർവന്മാരും അപ്സരസ്സുകളും സുപർണന്മാരും നാഗന്മാരും യക്ഷന്മാരും ദൈത്യന്മാരും ദാനവന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും.
7.110.15
सर्वं पुष्टं प्रमुदितं सुसम्पूर्णमनोरथम् ।
साधु साध्विति तैर्देवैस्त्रिदिवं गतकल्मषम् ॥ ७.११०.१५ ॥
എല്ലാം പുഷ്ടമായി, ആനന്ദിച്ചു, മനോരഥങ്ങൾ പൂർണമായി; ആ ദേവന്മാർ 'സാധു! സാധു!' എന്നു പറഞ്ഞു; സ്വർഗം കളങ്കമില്ലാതായി.
7.110.16
अथ विष्णुर्महातेजाः पितामहमुवाच ह ।
एषां लोकं जनौघानां दातुमर्हसि सुव्रत ॥ ७.११०.१६ ॥
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയായ വിഷ്ണു പിതാമഹനോട് പറഞ്ഞു — "സുവ്രതാ, ഈ ജനസമൂഹങ്ങൾക്ക് അവരുടെ ലോകം നൽകുന്നത് അങ്ങേക്ക് യോജിച്ചതാണ്."
7.110.17
इमे हि सर्वे स्नेहान्मामनुयाता यशस्विनः ।
भक्ता हि भजितव्याश्च त्यक्तात्मानश्च मत्कृते ॥ ७.११०.१७ ॥
ഈ യശസ്വികളെല്ലാം സ്നേഹത്താൽ എന്നെ അനുഗമിച്ചവരാണ്; ഇവർ ഭക്തരാണ്, തീർച്ചയായും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവർ; എനിക്കുവേണ്ടി സ്വന്തം ജീവനെ ത്യജിച്ചവർ.
7.110.18
तच्छ्रुत्वा विष्णुवचनं ब्रह्मा लोकगुरुः प्रभुः ।
लोकान्सान्तानिकान्नाम यास्यन्तीमे समागताः ॥ ७.११०.१८ ॥
വിഷ്ണുവിന്റെ വചനം കേട്ട് ലോകഗുരുവായ പ്രഭു ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു — "ഇവിടെ സമ്മേളിച്ചവർ സാന്താനികം എന്ന ലോകങ്ങളിൽ പോകും."
7.110.19
यच्च तिर्यग्गतं किञ्चित्त्वामेवमनुचिन्तयत् ।
प्राणांस्त्यक्ष्यति भक्त्या वै तत्सन्ताने निवत्स्यति ॥ ७.११०.१९ ॥
കടന്നുപോയ ഏതൊരു ജീവിയും ഇപ്രകാരം നിന്നെത്തന്നെ ധ്യാനിച്ച് ഭക്തിയോടെ പ്രാണൻ വെടിയുന്നുവോ, അവൻ ആ വംശത്തിൽ തന്നെ വസിക്കും.
7.110.20
सर्वैर्ब्रह्मगुणैर्युक्ते ब्रह्मलोकादनन्तरे ॥ ७.११०.२० ॥
എല്ലാ ബ്രഹ്മഗുണങ്ങളോടും കൂടിയവരായി, ബ്രഹ്മലോകത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ.
7.110.21
वानराश्च स्विकां योनिमृक्षाश्चैव तथा ययुः ।
येभ्यो विनिस्सृताः सर्वे सुरेभ्यः सुरसम्भवाः ॥ ७.११०.२१ ॥
വാനരന്മാരും ഋക്ഷന്മാരും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം യോനിയിലേക്ക് മടങ്ങി; അവരെല്ലാം ഏത് ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായോ, ദേവന്മാരിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവരായ അവർ.
7.110.22
तेषु प्रविविशे चैव सुग्रीवः सूर्यमण्डलम् ।
पश्यतां सर्वदेवानां स्वान्पितऽन्प्रतिपेदिरे ॥ ७.११०.२२ ॥
അവരിൽ സുഗ്രീവനും സൂര്യമണ്ഡലത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; എല്ലാ ദേവന്മാരും കണ്ടുനിൽക്കെ അവർ തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരെ പ്രാപിച്ചു.
7.110.23
तथोक्तवति देवेशे गोप्रतारमुपागताः ।
भेजिरे सरयूं सर्वे हर्षपूर्णाश्रुविक्लवाः ॥ ७.११०.२३ ॥
ദേവേശൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവരെല്ലാം ഗോപ്രതാരത്തിലെത്തി, ആനന്ദവും കണ്ണീരും നിറഞ്ഞവരായി സരയൂവിനെ പ്രാപിച്ചു.
7.110.24
अवगाह्य जलं यो यः प्राणी ह्यासीत् प्रहृष्टवत् ।
मानुषं देहमुत्सृज्य विमानं सो ऽध्यरोहत ॥ ७.११०.२४ ॥
വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങി സന്തോഷത്തോടെ നിന്ന ഓരോ ജീവിയും മനുഷ്യശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് വിമാനത്തിൽ കയറി.
7.110.25
तिर्यग्योनिगतानां च शतानि सरयूजलम् ।
सम्प्राप्य त्रिदिवं जग्मुः प्रभासुरवपूंषि च ।
दिव्या दिव्येन वपुषा देवा दीप्ता इवाभवन् ॥ ७.११०.२५ ॥
തിര്യക് യോനിയിൽ ജനിച്ച നൂറുകണക്കിന് ജീവികൾ സരയൂ ജലത്തെ പ്രാപിച്ച് പ്രകാശമുള്ള ശരീരങ്ങളോടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി; ദിവ്യമായ ശരീരത്തോടെ അവ തിളങ്ങുന്ന ദേവന്മാരെപ്പോലെയായി.
7.110.26
गत्वा तु सरयूतोयं स्थावराणि चराणि च ।
प्राप्य तत्तोयविक्लेदं देवलोकमुपागमन् ॥ ७.११०.२६ ॥
സരയൂ ജലത്തിൽ ചെന്ന്, സ്ഥാവരങ്ങളും ജംഗമങ്ങളുമായ ജീവികൾ ആ ജലത്തിൽ നനഞ്ഞ് ദേവലോകത്തിലെത്തി.
7.110.27
तस्मिन्नपि समापन्ना ऋक्षवानरराक्षसाः ।
ते ऽपि स्वर्गं प्रविविशुर्देहान्निक्षिप्य चाम्भसि ॥ ७.११०.२७ ॥
ആ നദിയിൽ എത്തിയ ഋക്ഷന്മാരും വാനരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ശരീരങ്ങൾ ജലത്തിൽ ഉപേക്ഷിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
7.110.28
ततः समागतान्सर्वान्स्थाप्य लोकगुरुर्दिवि ।
जगाम त्रिदशैः सार्धं सदा हृष्टैर्दिवं महत् ॥ ७.११०.२८ ॥
പിന്നീട് ലോകഗുരു അവിടെ ഒത്തുകൂടിയ എല്ലാവരെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സ്ഥാപിച്ച്, എപ്പോഴും സന്തോഷമുള്ള ദേവന്മാരോടുകൂടി മഹത്തായ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോയി.