رامايانا فالميكي · السارغا 7.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.13.1
अथ लोकेश्वरोत्सृष्टा तत्र कालेन केनचित् ।
निद्रा समभवत्तीव्रा कुम्भकर्णस्य रूपिणी ॥ ७.१३.१ ॥
ثم، أرسله رب العوالم، جاء نوم شديد متجسد على كومبهاكارنا بعد زمن ما.
7.13.2
ततो भ्रातरमासीनं कुम्भकर्णो ऽब्रवीद्वचः ।
निद्रा मां बाधते राजन्कारयस्व ममालयम् ॥ ७.१३.२ ॥
فقال كومبهاكارنا لأخيه الجالس: «أيها الملك، النوم يؤذيني؛ فاجعل لي مسكنًا يُبنى.»
7.13.3
विनियुक्तास्ततो राज्ञा शिल्पिनो विश्वकर्मवत् ।
विस्तीर्णं योजनं शुभ्रं ततो द्विगुणमायतम् ॥ ७.१३.३ ॥
ثم بنى الحرفيون الذين استخدمهم الملك، كفيشفاكارمان، مسكنًا مشرقًا عرضه يوجانا واحد وطوله ضعف ذلك.
7.13.4
दर्शनीयं निराबाधं कुम्भकर्णस्य चक्रिरे ।
स्फाटिकैः काञ्चनैश्चित्रैः स्तम्भैः सर्वत्र शोभितम् ॥ ७.१३.४ ॥
صنعوا لكومبهاكارنا مسكنًا بهيّ المنظر، لا عائق فيه، مزيّنًا في كل مكان بالبلّور والذهب والأعمدة الملونة.
7.13.5
वैडूर्यकृतसोपानं किङ्किणीजालकं तथा ।
दान्ततोरणविन्यस्तं वज्रस्फटिकवेदिकम् ॥ ७.१३.५ ॥
كان فيه درج من اللازورد، وشبكة من الأجراس الرنانة، وأقواس من العاج منصوبة، ومنصات من الماس والبلّور.
7.13.6
मनोहरं सर्वसुखं कारयामास राक्षसः ।
सर्वत्र सुखदं नित्यं मेरोः पुण्यां गुहामिव ॥ ७.१३.६ ॥
أمر الراكشاسا ببناء مسكن ساحر مليء بكل راحة، يمنح المتعة في كل مكان وفي كل حين، كالكهف المقدس لميرو.
7.13.7
तत्र निद्रां समाविष्टः कुम्भकर्णो महाबलः ।
बहून्यब्दसहस्राणि शयानो न प्रबुद्ध्यते ॥ ७.१३.७ ॥
هناك غرق كومباكارنا الجبار في نوم عميق، فاضطجع أعوامًا لا تُحصى بالآلاف ولم يستيقظ.
7.13.8
निद्राभिभूते तु तदा कुम्भकर्णे दशाननः ।
देवर्षियक्षगन्धर्वान्सञ्जघ्ने हि निरङ्कुशः ॥ ७.१३.८ ॥
وبينما كان كومباكارنا نائمًا، ضرب رافانا ذو العشرة رؤوس، بلا كابح، الرشيين الإلهيين واليكشا والغاندهارفا.
7.13.9
उद्यानानि च चित्राणि नन्दनादीनि यानि च ।
तानि गत्वा सुसङक्रुद्धो भिनत्ति स्म दशाननः ॥ ७.१३.९ ॥
ذهب إلى الحدائق العجيبة، بدءًا من نندانا، فحطمها ذو العشرة رؤوس وهو شديد الغضب.
7.13.10
नदीं गज इव क्रीडन्वृक्षान्वायुरिव क्षिपन् ।
नगान्व्रज्र इवोत्सृष्टो विध्वंसयति राक्षसः ॥ ७.१३.१० ॥
كما يلعب الفيل في النهر، وكما تقتلع الريح الأشجار، وكما يحطم الصاعق الجبال، هكذا يدمّر الراكشاسا.
7.13.11
तथावृत्तं तु विज्ञाय दशग्रीवं धनेश्वरः ।
कुलानुरूपं धर्मज्ञो वृत्तं संस्मृत्य चात्मनः ॥ ७.१३.११ ॥
لما علم كوبيرا، سيد الثروة العارف بالدارما، بسلوك ذي الأعناق العشرة، تذكّر السلوك اللائق بسلالته.
7.13.12
सौभ्रात्रदर्शनार्थं तु दूतं वैश्रवणस्तदा ।
लङ्कां सम्प्रेषयामास दशग्रीवस्य वै हितम् ॥ ७.१३.१२ ॥
فأرسل كوبيرا، ابن فيشرافا، حينها رسولًا إلى لانكا، إظهارًا للمودة الأخوية ولخير داشاغريفا.
7.13.13
स गत्वा नगरीं लङ्कामाससाद विभीषणम् ।
मानितस्तेन धर्मेण पृष्टश्चागमनं प्रति ॥ ७.१३.१३ ॥
ذهب إلى مدينة لانكا ووصل إلى فيبهيشانا. فأكرمه وفق الدهرما، وسأله عن سبب مجيئه.
7.13.14
पृष्ट्वा च कुशलं राज्ञो ज्ञातीनां च बिभीषणः ।
सभायां दर्शयामास तमासीनं दशाननम् ॥ ७.१३.१४ ॥
بعد أن سأل عن سلامة الملك والأقارب، أرى فيبهيشانا دشانانا جالسا في المجلس.
7.13.15
स दृष्ट्वा तत्र राजानं दीप्यमानं स्वतेजसा ।
जयेति वाचा सम्पूज्य तूष्णीं समभिवर्तत ॥ ७.१३.१५ ॥
هناك رأى الملك متألقا بنوره، فحيّاه بقوله «النصر!» ثم تقدّم في صمت.
7.13.16
तं तत्रोत्तमपर्यङ्के वरास्तरणशोभिते ।
उपविष्टं दशग्रीवं दूतो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ७.१३.१६ ॥
هناك، إلى داشاغريفا الجالس على الفراش الفاخر المزين بالأغطية الرفيعة، قال الرسول هذه الكلمات.
7.13.17
राजन्वदामि ते सर्वं भ्राता तव यदब्रवीत् ।
उभयोः सदृशं वीर वृत्तस्य च कुलस्य च ॥ ७.१३.१७ ॥
أيها الملك، أقول لك كل ما قاله أخوك. أيها البطل، إنه يليق بسلوككما وبنسبكما.
7.13.18
साधु पर्याप्तमेतावत्कृतश्चारित्रसङ्ग्रहः ।
साधु धर्मे व्यवस्थानं क्रियतां यदि शक्यते ॥ ७.१३.१८ ॥
يكفي هذا، فهو وافٍ؛ وقد تم عرض موجز السلوك. حسنا، إن كان ممكنا فليُرتَّب الأمر وفق الدهرما.
7.13.19
दृष्टं मे नन्दनं भग्नमृषयो निहताः श्रुताः ।
देवतानां समुद्योगस्त्वत्तो राजन्मम श्रुतः ॥ ७.१३.१९ ॥
أيها الملك، رأيتُ حديقة نندانا مُدمَّرة، وسمعتُ أن الحكماء قُتلوا، وسمعتُ منك بشأن مسعى الآلهة.
7.13.20
निराकृतश्च बहुशस्त्वया ऽहं राक्षसाधिप ।
अपराद्धा हि बाल्याच्च रमणीयाः स्वबान्धवाः ॥ ७.१३.२० ॥
أيها سيد الراكشاسا، لقد رفضتَني مراراً؛ فالأقارب الأحباء يخطئون حقاً بسبب الطيش.
7.13.21
अहं तु हिमवत्पृष्ठं गतो धर्ममुपासितुम् ।
रौद्रं व्रत्तं समास्थाय नियतो नियतेन्द्रियः ॥ ७.१३.२१ ॥
أما أنا فقد ذهبتُ إلى سفح الهيمالايا لعبادة الدهرما، متخذاً نذراً شديداً، ضابطاً نفسي ومُروِّضاً حواسي.
7.13.22
तत्र देवो मया दृष्टः सह देव्या मया प्रभुः ।
सव्यं चक्षुर्मया दैवात्तत्र देव्यां निपातितम् ॥ ७.१३.२२ ॥
هناك رأيتُ الإله السيد مع الإلهة؛ فبحكم القدر وقعت عيني اليسرى على الإلهة هناك.
7.13.23
का न्वियं स्यादिति शुभा न खल्वन्येन हेतुना ।
रूपं ह्यनुपमं कृत्वा रुद्राणी तत्र तिष्ठति ॥ ७.१३.२३ ॥
فكرتُ: «ترى مَن تكون هذه الجميلة؟» — لا لسببٍ آخر؛ فقد كانت رودرانى واقفةً هناك، متخذةً صورةً لا نظير لها.
7.13.24
देव्या दिव्यप्रभावेण दग्धं सव्यं ममेक्षणम् ।
रेणुध्वस्तमिव ज्योतिः पिङ्गुलत्वमुपागतम् ॥ ७.१३.२४ ॥
بقوة الإلهة الإلهية احترقت عيني اليسرى؛ كضوءٍ غطّاه الغبار، صارت إلى صفرةٍ داكنة باهتة.
7.13.25
ततो ऽहमन्यद्विस्तीर्णं गत्वा तस्य गिरेस्तटम् ।
तूष्णीं वर्षशतान्यष्टौ समाधारं महाव्रतम् ॥ ७.१३.२५ ॥
ثم ذهبتُ إلى منحدر آخر واسع من ذلك الجبل، وبقيتُ صامتًا ثماني مئة سنة أؤدي النذر العظيم بتركيز ثابت.
7.13.26
समाप्ते नियमे तस्मिंस्तत्र देवो महेश्वरः ।
प्रीतः प्रीतेन मनसा प्राह वाक्यमिदं प्रभुः ॥ ७.१३.२६ ॥
ولما اكتمل ذلك النذر، تكلم الإله ماهيشفارا هناك بهذه الكلمات، وقلبه مسرور.
7.13.27
पैङ्गल्यं यदवाप्तं हि देव्या रूपनिरीक्षणात् ।
प्रीतो ऽस्मि तव धर्मज्ञ तपसा नेन सुव्रत ॥ ७.१३.२७ ॥
أيها العارف بالدهارما، إنني راضٍ عنك لأجل الصفرة التي نلتها من النظر إلى صورة الإلهة، وأيها الحسن النذر، إنني راضٍ عن هذا التقشف منك.
7.13.28
मया चैतद्व्रतं चीर्णं त्वया चैव धनाधिप ।
तृतीयः पुरुषो नास्ति यश्चरेव्रतमीदृशम् ॥ ७.१३.२८ ॥
أيها سيد الثروة، لقد أدّيتُ أنا وأنت هذا النذر، وليس ثمة شخص ثالث يؤدي نذرًا كهذا.
7.13.29
व्रतं सुनिश्चयं ह्येतन्मया ह्युत्पादितं पुरा ।
तत्सखित्वं मया सौम्य रोचयस्व धनेश्वर ॥ ७.१३.२९ ॥
إن هذا النذر الراسخ العزم قد أسّسته أنا من قبل؛ فلذلك أيها الوديع سيد الثروة، فاقبل صداقتي.
7.13.30
तपसा निर्जितश्चैव सखा भव ममानघ ।
देव्या दग्धं प्रभावेण यच्च सव्यं तवेक्षणम् ॥ ७.१३.३० ॥
أيها الطاهر من العيوب، وقد قهرك تقشفك، فكن صديقي؛ فإن عينك اليسرى احترقت بقوة الإلهة الإلهية.
7.13.31
एकाक्षिपिङ्गलेत्येव नाम स्थास्यति शाश्वतम् ।
एवं तेन सखित्वं च प्राप्यानुज्ञां च शङ्करात् ॥ ७.१३.३१ ॥
"إيكاكشي-بينغالا" سيبقى هذا الاسم له أبدًا. وهكذا، إذ نال صداقته وإذن شانكара،
7.13.32
आगत्य च श्रुतो ऽयं मे तव पापविनिश्चयः ॥ ७.१३.३२ ॥
لقد أتيت وسمعت أن هذا هو عزمك الآثم.
7.13.33
तदधर्मिष्ठसंयोगान्निवर्त कुलदूषणात् ।
चिन्त्यते हि वधोपायः सर्षिसङ्घैः सुरैस्तव ॥ ७.१३.३३ ॥
فارجع إذن عن صحبة الأشرار، يا من دنّس نسلك. إن الآلهة مع جماعات الحكماء يفكرون في وسيلة لقتلك.
7.13.34
एवमुक्तो दशग्रीवः क्रुद्धसंरक्तलोचनः ।
हस्तौ दन्तांश्च सम्पीड्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१३.३४ ॥
فلما خوطب بذلك، احمرّت عينا داشاغريفا من الغضب، فضغط يديه وأسنانه، ونطق بهذه الكلمات.
7.13.35
विज्ञातं ते मया दूत वाक्यं यस्य प्रभाषसे ।
नैतत्त्वमसि नैवासौ भ्रात्रा येनासि चोदितः ॥ ७.१३.३५ ॥
أيها الرسول، لقد علمتُ بمن تنطق كلماتُك. أنت لست ذاك، ولا هو أخي الذي أرسلك.
7.13.36
हितं नैष ममैतद्धि ब्रवीति धनरक्षकः ।
महेश्वरसखित्वं तु मूढ श्रावयते किल ॥ ७.१३.३६ ॥
هذا ليس في صالحي؛ هكذا يقول حارس الثروة (كوبيرا). لكن أيها الأحمق، يُقال إنه يُسمِع الناس بصداقته مع ماهيشفارا (شيفا).
7.13.37
न चेदं क्षमणीयं मे यदेतद्भाषितं त्वया ।
यदेतावन्मया कालं दूत तस्य तु मर्षितम् ॥ ७.१३.३७ ॥
أيها الرسول، ما قلته لا يُغتفر لي؛ ومع ذلك فقد احتملته من أجله طويلاً.
7.13.38
न हन्तव्यो गुरुर्ज्येष्ठो मया ऽयमिति मन्यते ।
तस्य त्विदानीं श्रुत्वा मे वाक्यमेषा कृता मतिः ॥ ७.१३.३८ ॥
يظن: 'هذا أخي الأكبر، لا يجوز أن أقتله.' لكن الآن، بعد أن سمعتُ قولي فيه، صار عزمي هذا.
7.13.39
त्रीँल्लोकानपि जेष्यामि बाहुवीर्यमुपाश्रितः ॥ ७.१३.३९ ॥
متكلاً على بأس ذراعيّ، سأفتح العوالم الثلاثة كلها.
7.13.40
एतन्मुहूर्तमेवाहं तस्यैकस्य तु वै कृते ।
चतुरो लोकपालांस्तान्नयिष्यामि यमक्षयम् ॥ ७.१३.४० ॥
من أجل ذلك الواحد، في هذه اللحظة بعينها، سأسوق أولئك الحرّاس الأربعة للعالم إلى مسكن يَما.
7.13.41
एवमुक्त्वा तु लङ्केशो दूतं खड्गेन जघ्निवान् ।
ददौ भक्षयितुं ह्येनं राक्षसानां दुरात्मनाम् ॥ ७.१३.४१ ॥
ولما قال ذلك، ضرب سيّدُ لَنْكا الرسولَ بسيفه، وألقاه للرّاكشاسا الأشرار ليأكلوه.
7.13.42
एवं कृतस्वस्त्ययनो रथमारुह्य रावणः ।
त्रैलोक्यविजयाकाङ्क्षी ययौ यत्र धनेश्वरः ॥ ७.१३.४२ ॥
وبعد أن أدّى الطقوس المباركة هكذا، صعد راڤانا عربته، راغبًا في فتح العوالم الثلاثة، ومضى إلى حيث كان سيّد الثروة كوبيرا.