വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.13.1
अथ लोकेश्वरोत्सृष्टा तत्र कालेन केनचित् ।
निद्रा समभवत्तीव्रा कुम्भकर्णस्य रूपिणी ॥ ७.१३.१ ॥
അപ്പോൾ ലോകേശ്വരൻ അയച്ച, രൂപം പൂണ്ട കഠിനമായ ഉറക്കം കുറച്ചു കാലത്തിനുശേഷം കുംഭകർണ്ണനിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
7.13.2
ततो भ्रातरमासीनं कुम्भकर्णो ऽब्रवीद्वचः ।
निद्रा मां बाधते राजन्कारयस्व ममालयम् ॥ ७.१३.२ ॥
അപ്പോൾ ഇരുന്നിരുന്ന സഹോദരനോട് കുംഭകർണ്ണൻ പറഞ്ഞു: 'രാജാവേ, ഉറക്കം എന്നെ ബാധിക്കുന്നു; എനിക്കൊരു വാസസ്ഥലം പണിയിക്കണം.'
7.13.3
विनियुक्तास्ततो राज्ञा शिल्पिनो विश्वकर्मवत् ।
विस्तीर्णं योजनं शुभ्रं ततो द्विगुणमायतम् ॥ ७.१३.३ ॥
അപ്പോൾ രാജാവ് നിയോഗിച്ച ശില്പികൾ വിശ്വകർമ്മാവിനെപ്പോലെ ഒരു യോജന വീതിയും അതിന്റെ ഇരട്ടി നീളവുമുള്ള ശുഭ്രമായ ഒരു കെട്ടിടം പണിതു.
7.13.4
दर्शनीयं निराबाधं कुम्भकर्णस्य चक्रिरे ।
स्फाटिकैः काञ्चनैश्चित्रैः स्तम्भैः सर्वत्र शोभितम् ॥ ७.१३.४ ॥
കുംഭകർണ്ണനുവേണ്ടി അവർ കാണാൻ മനോഹരവും തടസ്സമില്ലാത്തതുമായ ഒരു കെട്ടിടം പണിതു; അത് സ്ഫടികം, സ്വർണ്ണം, വർണ്ണത്തൂണുകൾ എന്നിവകൊണ്ട് എല്ലായിടത്തും ശോഭിച്ചിരുന്നു.
7.13.5
वैडूर्यकृतसोपानं किङ्किणीजालकं तथा ।
दान्ततोरणविन्यस्तं वज्रस्फटिकवेदिकम् ॥ ७.१३.५ ॥
അതിൽ വൈഡൂര്യം കൊണ്ടുള്ള പടികളും, കിങ്ങിണികളുടെ വലയും, ആനക്കൊമ്പു തോരണങ്ങളും, വജ്രസ്ഫടികവേദികളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
7.13.6
मनोहरं सर्वसुखं कारयामास राक्षसः ।
सर्वत्र सुखदं नित्यं मेरोः पुण्यां गुहामिव ॥ ७.१३.६ ॥
രാക്ഷസൻ മനോഹരവും സർവ്വസുഖങ്ങളുമുള്ള ഒരു കെട്ടിടം പണിയിച്ചു; അത് മേരുവിന്റെ പുണ്യഗുഹപോലെ എല്ലായിടത്തും എപ്പോഴും സുഖം നൽകി.
7.13.7
तत्र निद्रां समाविष्टः कुम्भकर्णो महाबलः ।
बहून्यब्दसहस्राणि शयानो न प्रबुद्ध्यते ॥ ७.१३.७ ॥
അവിടെ മഹാബലനായ കുംഭകർണൻ ഗാഢനിദ്രയിൽ ആണ്ടുപോയി; അനേക സഹസ്രം വർഷങ്ങൾ ഉറങ്ങി, ഉണർന്നില്ല.
7.13.8
निद्राभिभूते तु तदा कुम्भकर्णे दशाननः ।
देवर्षियक्षगन्धर्वान्सञ्जघ्ने हि निरङ्कुशः ॥ ७.१३.८ ॥
കുംഭകർണൻ ഉറക്കത്തിൽ ആണ്ടപ്പോൾ ദശാനനൻ അതിരില്ലാതെ ദേവർഷികളെയും യക്ഷന്മാരെയും ഗന്ധർവന്മാരെയും ആക്രമിച്ചു.
7.13.9
उद्यानानि च चित्राणि नन्दनादीनि यानि च ।
तानि गत्वा सुसङक्रुद्धो भिनत्ति स्म दशाननः ॥ ७.१३.९ ॥
നന്ദനം തുടങ്ങിയ അത്ഭുതോദ്യാനങ്ങളിൽ ചെന്ന്, അതിരൂക്ഷമായി കോപിച്ച ദശാനനൻ അവയെ തകർത്തു.
7.13.10
नदीं गज इव क्रीडन्वृक्षान्वायुरिव क्षिपन् ।
नगान्व्रज्र इवोत्सृष्टो विध्वंसयति राक्षसः ॥ ७.१३.१० ॥
ആന നദിയിൽ കളിക്കുന്നതുപോലെ, കാറ്റ് മരങ്ങളെ പറിച്ചെറിയുന്നതുപോലെ, വജ്രം പർവതങ്ങളെ തകർക്കുന്നതുപോലെ ആ രാക്ഷസൻ നശിപ്പിച്ചു.
7.13.11
तथावृत्तं तु विज्ञाय दशग्रीवं धनेश्वरः ।
कुलानुरूपं धर्मज्ञो वृत्तं संस्मृत्य चात्मनः ॥ ७.१३.११ ॥
ദശഗ്രീവന്റെ ആ പെരുമാറ്റം അറിഞ്ഞ ധർമജ്ഞനായ ധനേശ്വരൻ കുബേരൻ, തന്റെ കുലത്തിന് യോജിച്ച പെരുമാറ്റം ഓർത്തു.
7.13.12
सौभ्रात्रदर्शनार्थं तु दूतं वैश्रवणस्तदा ।
लङ्कां सम्प्रेषयामास दशग्रीवस्य वै हितम् ॥ ७.१३.१२ ॥
അപ്പോൾ വൈശ്രവണനായ കുബേരൻ, സഹോദരസ്നേഹം കാണിക്കാനും ദശഗ്രീവന്റെ നന്മയ്ക്കുമായി, ലങ്കയിലേക്ക് ഒരു ദൂതനെ അയച്ചു.
7.13.13
स गत्वा नगरीं लङ्कामाससाद विभीषणम् ।
मानितस्तेन धर्मेण पृष्टश्चागमनं प्रति ॥ ७.१३.१३ ॥
അവൻ ലങ്കാനഗരത്തിലെത്തി വിഭീഷണനെ കണ്ടു. ധർമ്മരീതിയനുസരിച്ച് അവനെ ആദരിക്കുകയും വരവിന്റെ കാരണം ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു.
7.13.14
पृष्ट्वा च कुशलं राज्ञो ज्ञातीनां च बिभीषणः ।
सभायां दर्शयामास तमासीनं दशाननम् ॥ ७.१३.१४ ॥
രാജാവിന്റെയും ബന്ധുക്കളുടെയും ക്ഷേമം അന്വേഷിച്ച ശേഷം വിഭീഷണൻ സഭയിലിരിക്കുന്ന ദശാനനനെ അവനു കാണിച്ചുകൊടുത്തു.
7.13.15
स दृष्ट्वा तत्र राजानं दीप्यमानं स्वतेजसा ।
जयेति वाचा सम्पूज्य तूष्णीं समभिवर्तत ॥ ७.१३.१५ ॥
അവിടെ സ്വന്തം തേജസ്സിൽ ജ്വലിക്കുന്ന രാജാവിനെ കണ്ട്, 'ജയം!' എന്നു വാഴ്ത്തി ആദരിച്ച് നിശ്ശബ്ദനായി മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.
7.13.16
तं तत्रोत्तमपर्यङ्के वरास्तरणशोभिते ।
उपविष्टं दशग्रीवं दूतो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ७.१३.१६ ॥
അവിടെ ശ്രേഷ്ഠമായ കട്ടിലിൽ, നല്ല വിരികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതിൽ ഇരിക്കുന്ന ദശഗ്രീവനോട് ദൂതൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.13.17
राजन्वदामि ते सर्वं भ्राता तव यदब्रवीत् ।
उभयोः सदृशं वीर वृत्तस्य च कुलस्य च ॥ ७.१३.१७ ॥
രാജാവേ, നിന്റെ സഹോദരൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോടു പറയാം. വീരാ, അത് നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടെയും നടപ്പിനും കുലത്തിനും യോജിച്ചതാണ്.
7.13.18
साधु पर्याप्तमेतावत्कृतश्चारित्रसङ्ग्रहः ।
साधु धर्मे व्यवस्थानं क्रियतां यदि शक्यते ॥ ७.१३.१८ ॥
ഇത്രയും മതി; നടപ്പിന്റെ സംക്ഷേപം ഇത്രയേ വേണ്ടൂ. കഴിയുമെങ്കിൽ ധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരപ്പെട്ട് നല്ലത് ചെയ്യട്ടെ.
7.13.19
दृष्टं मे नन्दनं भग्नमृषयो निहताः श्रुताः ।
देवतानां समुद्योगस्त्वत्तो राजन्मम श्रुतः ॥ ७.१३.१९ ॥
രാജാവേ, നന്ദനവനം തകർന്നത് ഞാൻ കണ്ടു; ഋഷിമാർ വധിക്കപ്പെട്ടതായി കേട്ടു; ദേവന്മാരുടെ ഉദ്യമം നിന്നിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേട്ടു.
7.13.20
निराकृतश्च बहुशस्त्वया ऽहं राक्षसाधिप ।
अपराद्धा हि बाल्याच्च रमणीयाः स्वबान्धवाः ॥ ७.१३.२० ॥
രാക്ഷസാധിപാ, നീ എന്നെ പലവട്ടം തള്ളിക്കളഞ്ഞു; പ്രിയരായ ബന്ധുക്കൾ ബാല്യത്താൽ തെറ്റു ചെയ്യുന്നു.
7.13.21
अहं तु हिमवत्पृष्ठं गतो धर्ममुपासितुम् ।
रौद्रं व्रत्तं समास्थाय नियतो नियतेन्द्रियः ॥ ७.१३.२१ ॥
ഞാൻ ഹിമവാന്റെ ചെരിവിൽ ധർമ്മോപാസന ചെയ്യാൻ പോയി; കഠിനവ്രതം സ്വീകരിച്ച്, നിയന്ത്രിതനായി, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ അടക്കി.
7.13.22
तत्र देवो मया दृष्टः सह देव्या मया प्रभुः ।
सव्यं चक्षुर्मया दैवात्तत्र देव्यां निपातितम् ॥ ७.१३.२२ ॥
അവിടെ ദേവിയോടൊപ്പമുള്ള പ്രഭുവായ ദേവനെ ഞാൻ കണ്ടു; ദൈവഹിതത്താൽ എന്റെ ഇടതുകണ്ണ് അവിടെ ദേവിയുടെമേൽ വീണു.
7.13.23
का न्वियं स्यादिति शुभा न खल्वन्येन हेतुना ।
रूपं ह्यनुपमं कृत्वा रुद्राणी तत्र तिष्ठति ॥ ७.१३.२३ ॥
"ഈ ശുഭയായവൾ ആരായിരിക്കും?" എന്ന് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു; മറ്റൊരു കാരണത്താലല്ല; അതുല്യരൂപം ധരിച്ച് രുദ്രാണി അവിടെ നിന്നിരുന്നു.
7.13.24
देव्या दिव्यप्रभावेण दग्धं सव्यं ममेक्षणम् ।
रेणुध्वस्तमिव ज्योतिः पिङ्गुलत्वमुपागतम् ॥ ७.१३.२४ ॥
ദേവിയുടെ ദിവ്യപ്രഭാവത്താൽ എന്റെ ഇടതുകണ്ണ് ദഹിച്ചു; പൊടിമൂടിയ പ്രകാശംപോലെ അത് മങ്ങിയ മഞ്ഞനിറം പ്രാപിച്ചു.
7.13.25
ततो ऽहमन्यद्विस्तीर्णं गत्वा तस्य गिरेस्तटम् ।
तूष्णीं वर्षशतान्यष्टौ समाधारं महाव्रतम् ॥ ७.१३.२५ ॥
പിന്നീട് ഞാൻ ആ പർവതത്തിന്റെ മറ്റൊരു വിസ്തൃതമായ ചരിവിലേക്ക് ചെന്ന്, മൗനമായി എട്ടു നൂറ്റാണ്ടുകൾ ഏകാഗ്രതയോടെ മഹാവ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചു.
7.13.26
समाप्ते नियमे तस्मिंस्तत्र देवो महेश्वरः ।
प्रीतः प्रीतेन मनसा प्राह वाक्यमिदं प्रभुः ॥ ७.१३.२६ ॥
ആ നിയമം പൂർത്തിയായപ്പോൾ അവിടെ ദേവനായ മഹേശ്വരൻ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.13.27
पैङ्गल्यं यदवाप्तं हि देव्या रूपनिरीक्षणात् ।
प्रीतो ऽस्मि तव धर्मज्ञ तपसा नेन सुव्रत ॥ ७.१३.२७ ॥
ധർമ്മജ്ഞാ, ദേവിയുടെ രൂപം കണ്ടതിനാൽ നിനക്കുണ്ടായ പിംഗലവർണ്ണത്തിലും ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്; സുവ്രതാ, ഈ തപസ്സിലും ഞാൻ പ്രീതനാണ്.
7.13.28
मया चैतद्व्रतं चीर्णं त्वया चैव धनाधिप ।
तृतीयः पुरुषो नास्ति यश्चरेव्रतमीदृशम् ॥ ७.१३.२८ ॥
ധനാധിപാ, ഈ വ്രതം ഞാനും നീയും അനുഷ്ഠിച്ചു; ഇത്തരമൊരു വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന മൂന്നാമതൊരു പുരുഷനില്ല.
7.13.29
व्रतं सुनिश्चयं ह्येतन्मया ह्युत्पादितं पुरा ।
तत्सखित्वं मया सौम्य रोचयस्व धनेश्वर ॥ ७.१३.२९ ॥
ഈ ദൃഢനിശ്ചയമുള്ള വ്രതം മുൻപ് ഞാൻ തന്നെയാണ് സ്ഥാപിച്ചത്; അതിനാൽ സൗമ്യാ, ധനേശ്വരാ, എന്റെ സൗഹൃദം സ്വീകരിക്കുക.
7.13.30
तपसा निर्जितश्चैव सखा भव ममानघ ।
देव्या दग्धं प्रभावेण यच्च सव्यं तवेक्षणम् ॥ ७.१३.३० ॥
പാപരഹിതനേ, തപസ്സിനാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടവനായി നീ എന്റെ സുഹൃത്താകുക; ദേവിയുടെ പ്രഭാവത്താൽ നിന്റെ ഇടതുകണ്ണ് ദഹിച്ചുപോയി.
7.13.31
एकाक्षिपिङ्गलेत्येव नाम स्थास्यति शाश्वतम् ।
एवं तेन सखित्वं च प्राप्यानुज्ञां च शङ्करात् ॥ ७.१३.३१ ॥
"ഏകാക്ഷിപിംഗല" എന്ന ഈ നാമം അവന് എന്നും നിലനിൽക്കും. ഇങ്ങനെ അവനുമായുള്ള സൗഹൃദവും ശങ്കരനിൽ നിന്നുള്ള അനുവാദവും നേടി.
7.13.32
आगत्य च श्रुतो ऽयं मे तव पापविनिश्चयः ॥ ७.१३.३२ ॥
വന്നു, നിന്റെ പാപകരമായ തീരുമാനം ഇതാണെന്ന് ഞാൻ കേട്ടു.
7.13.33
तदधर्मिष्ठसंयोगान्निवर्त कुलदूषणात् ।
चिन्त्यते हि वधोपायः सर्षिसङ्घैः सुरैस्तव ॥ ७.१३.३३ ॥
അതിനാൽ അധർമികളുടെ കൂട്ടുകെട്ടിൽ നിന്ന് പിന്തിരിയുക, കുലത്തെ ദൂഷിപ്പിക്കുന്നവനേ. ഋഷിസംഘങ്ങളോടൊപ്പം ദേവന്മാർ നിന്നെ വധിക്കാനുള്ള മാർഗം ചിന്തിക്കുന്നു.
7.13.34
एवमुक्तो दशग्रीवः क्रुद्धसंरक्तलोचनः ।
हस्तौ दन्तांश्च सम्पीड्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१३.३४ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട ദശഗ്രീവൻ, കോപത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളോടെ, കൈകളും പല്ലുകളും ഞെരിച്ചുകൊണ്ട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.13.35
विज्ञातं ते मया दूत वाक्यं यस्य प्रभाषसे ।
नैतत्त्वमसि नैवासौ भ्रात्रा येनासि चोदितः ॥ ७.१३.३५ ॥
ദൂതനേ, നീ ആരുടെ വാക്കുകളാണ് പറയുന്നതെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. നീ ഇവനല്ല; നിന്നെ അയച്ച എന്റെ സഹോദരനും അവനല്ല.
7.13.36
हितं नैष ममैतद्धि ब्रवीति धनरक्षकः ।
महेश्वरसखित्वं तु मूढ श्रावयते किल ॥ ७.१३.३६ ॥
ഇത് എനിക്ക് ഹിതമല്ല; ധനരക്ഷകനായ കുബേരൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു. എന്നാൽ, മൂഢാ, അവൻ മഹേശ്വരനുമായുള്ള സൗഹൃദം കേൾപ്പിക്കുന്നു എന്നു പറയപ്പെടുന്നു.
7.13.37
न चेदं क्षमणीयं मे यदेतद्भाषितं त्वया ।
यदेतावन्मया कालं दूत तस्य तु मर्षितम् ॥ ७.१३.३७ ॥
ദൂതാ, നീ പറഞ്ഞ ഈ വാക്ക് എനിക്കു ക്ഷമിക്കാവുന്നതല്ല. എങ്കിലും അവന്റെ പേരിൽ ഇത്രയും കാലം ഞാൻ അത് സഹിച്ചു.
7.13.38
न हन्तव्यो गुरुर्ज्येष्ठो मया ऽयमिति मन्यते ।
तस्य त्विदानीं श्रुत्वा मे वाक्यमेषा कृता मतिः ॥ ७.१३.३८ ॥
'ഇവൻ എന്റെ ജ്യേഷ്ഠനാണ്, ഇവനെ കൊല്ലരുത്' എന്ന് അവൻ കരുതുന്നു. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവനെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ വാക്ക് കേട്ടതോടെ എന്റെ തീരുമാനം ഇതാണ്.
7.13.39
त्रीँल्लोकानपि जेष्यामि बाहुवीर्यमुपाश्रितः ॥ ७.१३.३९ ॥
എന്റെ ഭുജവീര്യത്തെ ആശ്രയിച്ച് മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ഞാൻ ജയിക്കും.
7.13.40
एतन्मुहूर्तमेवाहं तस्यैकस्य तु वै कृते ।
चतुरो लोकपालांस्तान्नयिष्यामि यमक्षयम् ॥ ७.१३.४० ॥
ആ ഒരുവനുവേണ്ടി ഈ നിമിഷത്തിൽത്തന്നെ ആ നാല് ലോകപാലകരെയും യമലോകത്തേക്ക് അയയ്ക്കും.
7.13.41
एवमुक्त्वा तु लङ्केशो दूतं खड्गेन जघ्निवान् ।
ददौ भक्षयितुं ह्येनं राक्षसानां दुरात्मनाम् ॥ ७.१३.४१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ലങ്കേശൻ വാൾകൊണ്ട് ആ ദൂതനെ വെട്ടിക്കൊന്ന് ദുഷ്ടരായ രാക്ഷസർക്ക് ഭക്ഷിക്കാനായി കൊടുത്തു.
7.13.42
एवं कृतस्वस्त्ययनो रथमारुह्य रावणः ।
त्रैलोक्यविजयाकाङ्क्षी ययौ यत्र धनेश्वरः ॥ ७.१३.४२ ॥
ഇങ്ങനെ സ്വസ്ത്യയനം ചെയ്ത് ത്രൈലോക്യവിജയം ആഗ്രഹിച്ച രാവണൻ രഥത്തിൽ കയറി ധനേശ്വരൻ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോയി.