ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.13.1
अथ लोकेश्वरोत्सृष्टा तत्र कालेन केनचित् ।
निद्रा समभवत्तीव्रा कुम्भकर्णस्य रूपिणी ॥ ७.१३.१ ॥
ಆಗ ಲೋಕೇಶ್ವರನು ಕಳುಹಿಸಿದ ತೀವ್ರವಾದ, ರೂಪವತಿಯಾದ ನಿದ್ರೆ ಕೆಲವು ಕಾಲದ ನಂತರ ಕುಂಭಕರ್ಣನಲ್ಲಿ ಉಂಟಾಯಿತು.
7.13.2
ततो भ्रातरमासीनं कुम्भकर्णो ऽब्रवीद्वचः ।
निद्रा मां बाधते राजन्कारयस्व ममालयम् ॥ ७.१३.२ ॥
ಆಗ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸಹೋದರನಿಗೆ ಕುಂಭಕರ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜನೇ, ನಿದ್ರೆ ನನ್ನನ್ನು ಬಾಧಿಸುತ್ತಿದೆ; ನನಗೊಂದು ವಾಸಸ್ಥಳವನ್ನು ಮಾಡಿಸು.'
7.13.3
विनियुक्तास्ततो राज्ञा शिल्पिनो विश्वकर्मवत् ।
विस्तीर्णं योजनं शुभ्रं ततो द्विगुणमायतम् ॥ ७.१३.३ ॥
ಆಗ ರಾಜನಿಂದ ನೇಮಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ವಿಶ್ವಕರ್ಮನಂತೆ ಒಂದು ಯೋಜನ ಅಗಲ, ಅದರ ಎರಡರಷ್ಟು ಉದ್ದವಿರುವ ಶುಭ್ರ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.
7.13.4
दर्शनीयं निराबाधं कुम्भकर्णस्य चक्रिरे ।
स्फाटिकैः काञ्चनैश्चित्रैः स्तम्भैः सर्वत्र शोभितम् ॥ ७.१३.४ ॥
ಅವರು ಕುಂಭಕರ್ಣನಿಗಾಗಿ ನೋಡಲು ಸುಂದರವಾದ, ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದರು; ಅದು ಸ್ಫಟಿಕ, ಚಿನ್ನ, ವರ್ಣಚಿತ್ರಿತ ಕಂಬಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶೋಭಿಸಿತ್ತು.
7.13.5
वैडूर्यकृतसोपानं किङ्किणीजालकं तथा ।
दान्ततोरणविन्यस्तं वज्रस्फटिकवेदिकम् ॥ ७.१३.५ ॥
ಅದರಲ್ಲಿ ವೈಡೂರ್ಯದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳು, ಗೆಜ್ಜೆಗಳ ಜಾಲ, ದಂತದ ತೋರಣಗಳು, ವಜ್ರ-ಸ್ಫಟಿಕದ ವೇದಿಕೆಗಳು ಇದ್ದವು.
7.13.6
मनोहरं सर्वसुखं कारयामास राक्षसः ।
सर्वत्र सुखदं नित्यं मेरोः पुण्यां गुहामिव ॥ ७.१३.६ ॥
ರಾಕ್ಷಸನು ಮನೋಹರವಾದ, ಸರ್ವ ಸುಖಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು; ಅದು ಮೇರುವಿನ ಪುಣ್ಯ ಗುಹೆಯಂತೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸದಾ ಸುಖ ನೀಡಿತು.
7.13.7
तत्र निद्रां समाविष्टः कुम्भकर्णो महाबलः ।
बहून्यब्दसहस्राणि शयानो न प्रबुद्ध्यते ॥ ७.१३.७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಕುಂಭಕರ್ಣನು ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು; ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಮಲಗಿದ್ದನು, ಎಚ್ಚರಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
7.13.8
निद्राभिभूते तु तदा कुम्भकर्णे दशाननः ।
देवर्षियक्षगन्धर्वान्सञ्जघ्ने हि निरङ्कुशः ॥ ७.१३.८ ॥
ಕುಂಭಕರ್ಣನು ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದಾಗ, ದಶಾನನನು ನಿರಂಕುಶನಾಗಿ ದೇವರ್ಷಿಗಳು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
7.13.9
उद्यानानि च चित्राणि नन्दनादीनि यानि च ।
तानि गत्वा सुसङक्रुद्धो भिनत्ति स्म दशाननः ॥ ७.१३.९ ॥
ನಂದನ ಮೊದಲಾದ ಅದ್ಭುತ ಉದ್ಯಾನಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ದಶಾನನನು ಅವುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.
7.13.10
नदीं गज इव क्रीडन्वृक्षान्वायुरिव क्षिपन् ।
नगान्व्रज्र इवोत्सृष्टो विध्वंसयति राक्षसः ॥ ७.१३.१० ॥
ಆನೆ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಆಡುವಂತೆ, ಗಾಳಿ ಮರಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೆಸೆಯುವಂತೆ, ವಜ್ರ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಒಡೆಯುವಂತೆ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ನಾಶಮಾಡಿದನು.
7.13.11
तथावृत्तं तु विज्ञाय दशग्रीवं धनेश्वरः ।
कुलानुरूपं धर्मज्ञो वृत्तं संस्मृत्य चात्मनः ॥ ७.१३.११ ॥
ದಶಗ್ರೀವನ ಆ ನಡತೆಯನ್ನು ತಿಳಿದ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಧನೇಶ್ವರ ಕುಬೇರನು, ತನ್ನ ವಂಶಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ನಡತೆಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದನು.
7.13.12
सौभ्रात्रदर्शनार्थं तु दूतं वैश्रवणस्तदा ।
लङ्कां सम्प्रेषयामास दशग्रीवस्य वै हितम् ॥ ७.१३.१२ ॥
ಆಗ ವೈಶ್ರವಣ ಕುಬೇರನು, ಸಹೋದರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಲು, ದಶಗ್ರೀವನ ಕ್ಷೇಮಕ್ಕಾಗಿ, ಲಂಕೆಗೆ ಒಬ್ಬ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು.
7.13.13
स गत्वा नगरीं लङ्कामाससाद विभीषणम् ।
मानितस्तेन धर्मेण पृष्टश्चागमनं प्रति ॥ ७.१३.१३ ॥
ಅವನು ಲಂಕಾ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿ ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದನು. ಧರ್ಮರೀತಿಯಂತೆ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಲಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನ ಆಗಮನದ ಕಾರಣವನ್ನು ಕೇಳಲಾಯಿತು.
7.13.14
पृष्ट्वा च कुशलं राज्ञो ज्ञातीनां च बिभीषणः ।
सभायां दर्शयामास तमासीनं दशाननम् ॥ ७.१३.१४ ॥
ರಾಜನ ಹಾಗೂ ಬಂಧುಗಳ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ, ವಿಭೀಷಣನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ದಶಾನನನನ್ನು ಅವನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.
7.13.15
स दृष्ट्वा तत्र राजानं दीप्यमानं स्वतेजसा ।
जयेति वाचा सम्पूज्य तूष्णीं समभिवर्तत ॥ ७.१३.१५ ॥
ಅಲ್ಲಿ ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜನನ್ನು ಕಂಡು, 'ಜಯವಾಗಲಿ!' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಗೌರವಿಸಿ, ಮೌನವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
7.13.16
तं तत्रोत्तमपर्यङ्के वरास्तरणशोभिते ।
उपविष्टं दशग्रीवं दूतो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ७.१३.१६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹೊದಿಕೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ದಶಗ್ರೀವನೊಡನೆ ದೂತನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.13.17
राजन्वदामि ते सर्वं भ्राता तव यदब्रवीत् ।
उभयोः सदृशं वीर वृत्तस्य च कुलस्य च ॥ ७.१३.१७ ॥
ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಸೋದರನು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ವೀರನೇ, ಅದು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡತೆಗೂ ವಂಶಕ್ಕೂ ತಕ್ಕದಾಗಿದೆ.
7.13.18
साधु पर्याप्तमेतावत्कृतश्चारित्रसङ्ग्रहः ।
साधु धर्मे व्यवस्थानं क्रियतां यदि शक्यते ॥ ७.१३.१८ ॥
ಇಷ್ಟು ಸಾಕು; ನಡತೆಯ ಸಾರಾಂಶ ಇಷ್ಟೇ ಸಾಕು. ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಯಾಗಿ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡಲಿ.
7.13.19
दृष्टं मे नन्दनं भग्नमृषयो निहताः श्रुताः ।
देवतानां समुद्योगस्त्वत्तो राजन्मम श्रुतः ॥ ७.१३.१९ ॥
ರಾಜನೇ, ನಂದನ ವನ ಹಾಳಾದುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ; ಋಷಿಗಳು ಹತರಾದರೆಂದು ಕೇಳಿದೆ; ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಕೇಳಿದೆ.
7.13.20
निराकृतश्च बहुशस्त्वया ऽहं राक्षसाधिप ।
अपराद्धा हि बाल्याच्च रमणीयाः स्वबान्धवाः ॥ ७.१३.२० ॥
ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಹಲವು ಬಾರಿ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದೆ; ಪ್ರಿಯ ಬಂಧುಗಳು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಾಗಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
7.13.21
अहं तु हिमवत्पृष्ठं गतो धर्ममुपासितुम् ।
रौद्रं व्रत्तं समास्थाय नियतो नियतेन्द्रियः ॥ ७.१३.२१ ॥
ನಾನು ಹಿಮವತ್ಪರ್ವತದ ತಪ್ಪಲಿಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಉಪಾಸಿಸಲು ಹೋದೆನು; ಘೋರ ವ್ರತವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಿಯಮಬದ್ಧನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ.
7.13.22
तत्र देवो मया दृष्टः सह देव्या मया प्रभुः ।
सव्यं चक्षुर्मया दैवात्तत्र देव्यां निपातितम् ॥ ७.१३.२२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿಯೊಂದಿಗಿದ್ದ ಪ್ರಭುವಾದ ದೇವನನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ; ದೈವಯೋಗದಿಂದ ನನ್ನ ಎಡಗಣ್ಣು ಅಲ್ಲಿ ದೇವಿಯ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು.
7.13.23
का न्वियं स्यादिति शुभा न खल्वन्येन हेतुना ।
रूपं ह्यनुपमं कृत्वा रुद्राणी तत्र तिष्ठति ॥ ७.१३.२३ ॥
"ಇವಳು ಯಾರಿರಬಹುದು?" ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದೆ; ಬೇರೆ ಕಾರಣದಿಂದಲ್ಲ; ಅನುಪಮ ರೂಪ ಧರಿಸಿ ರುದ್ರಾಣಿ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು.
7.13.24
देव्या दिव्यप्रभावेण दग्धं सव्यं ममेक्षणम् ।
रेणुध्वस्तमिव ज्योतिः पिङ्गुलत्वमुपागतम् ॥ ७.१३.२४ ॥
ದೇವಿಯ ದಿವ್ಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನನ್ನ ಎಡಗಣ್ಣು ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು; ಧೂಳಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಬೆಳಕಿನಂತೆ ಅದು ಕಂದುಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿತು.
7.13.25
ततो ऽहमन्यद्विस्तीर्णं गत्वा तस्य गिरेस्तटम् ।
तूष्णीं वर्षशतान्यष्टौ समाधारं महाव्रतम् ॥ ७.१३.२५ ॥
ನಂತರ ನಾನು ಆ ಪರ್ವತದ ಮತ್ತೊಂದು ವಿಶಾಲ ಇಳಿಜಾರಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಮೌನದಿಂದ ಎಂಟು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದೆನು.
7.13.26
समाप्ते नियमे तस्मिंस्तत्र देवो महेश्वरः ।
प्रीतः प्रीतेन मनसा प्राह वाक्यमिदं प्रभुः ॥ ७.१३.२६ ॥
ಆ ನಿಯಮ ಮುಗಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ದೇವ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂತುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದನು.
7.13.27
पैङ्गल्यं यदवाप्तं हि देव्या रूपनिरीक्षणात् ।
प्रीतो ऽस्मि तव धर्मज्ञ तपसा नेन सुव्रत ॥ ७.१३.२७ ॥
ಧರ್ಮಜ್ಞನೇ, ದೇವಿಯ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿದುದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಬಂದ ಪಿಂಗಲತ್ವದಿಂದಲೂ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಸುವ್ರತನೇ, ಈ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದಲೂ ನಾನು ಪ್ರೀತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
7.13.28
मया चैतद्व्रतं चीर्णं त्वया चैव धनाधिप ।
तृतीयः पुरुषो नास्ति यश्चरेव्रतमीदृशम् ॥ ७.१३.२८ ॥
ಧನಾಧಿಪನೇ, ಈ ವ್ರತವನ್ನು ನಾನೂ ನೀನೂ ಆಚರಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಇಂಥ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಮೂರನೆಯ ಪುರುಷನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ.
7.13.29
व्रतं सुनिश्चयं ह्येतन्मया ह्युत्पादितं पुरा ।
तत्सखित्वं मया सौम्य रोचयस्व धनेश्वर ॥ ७.१३.२९ ॥
ಈ ದೃಢನಿಶ್ಚಯದ ವ್ರತವನ್ನು ಹಿಂದೆ ನಾನೇ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೆನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಸೌಮ್ಯನೇ, ಧನೇಶ್ವರನೇ, ನನ್ನ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಅಂಗೀಕರಿಸು.
7.13.30
तपसा निर्जितश्चैव सखा भव ममानघ ।
देव्या दग्धं प्रभावेण यच्च सव्यं तवेक्षणम् ॥ ७.१३.३० ॥
ಪಾಪರಹಿತನೇ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೆಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗು; ದೇವಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ನಿನ್ನ ಎಡಗಣ್ಣು ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು.
7.13.31
एकाक्षिपिङ्गलेत्येव नाम स्थास्यति शाश्वतम् ।
एवं तेन सखित्वं च प्राप्यानुज्ञां च शङ्करात् ॥ ७.१३.३१ ॥
"ಏಕಾಕ್ಷಿಪಿಂಗಲ" ಎಂಬ ಈ ಹೆಸರೇ ಅವನಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಅವನ ಸ್ನೇಹವನ್ನೂ ಶಂಕರನಿಂದ ಅನುಮತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದು.
7.13.32
आगत्य च श्रुतो ऽयं मे तव पापविनिश्चयः ॥ ७.१३.३२ ॥
ಬಂದು, ನಿನ್ನ ಪಾಪದ ನಿಶ್ಚಯ ಇದು ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ.
7.13.33
तदधर्मिष्ठसंयोगान्निवर्त कुलदूषणात् ।
चिन्त्यते हि वधोपायः सर्षिसङ्घैः सुरैस्तव ॥ ७.१३.३३ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಅಧರ್ಮಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗು, ಕುಲವನ್ನು ಕೆಡಿಸುವವನೇ. ಋಷಿಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ವಧಿಸುವ ಉಪಾಯವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
7.13.34
एवमुक्तो दशग्रीवः क्रुद्धसंरक्तलोचनः ।
हस्तौ दन्तांश्च सम्पीड्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१३.३४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾದ ದಶಗ್ರೀವನು, ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಕೈಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಚ್ಚಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.13.35
विज्ञातं ते मया दूत वाक्यं यस्य प्रभाषसे ।
नैतत्त्वमसि नैवासौ भ्रात्रा येनासि चोदितः ॥ ७.१३.३५ ॥
ದೂತನೇ, ನೀನು ಯಾರ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತಿರುವೆ ಎಂದು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ಇವನಲ್ಲ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ ನನ್ನ ಸಹೋದರನೂ ಇವನಲ್ಲ.
7.13.36
हितं नैष ममैतद्धि ब्रवीति धनरक्षकः ।
महेश्वरसखित्वं तु मूढ श्रावयते किल ॥ ७.१३.३६ ॥
ಇದು ನನಗೆ ಹಿತವಲ್ಲ; ಧನರಕ್ಷಕ (ಕುಬೇರ) ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಮೂಢನೇ, ಅವನು ಮಹೇಶ್ವರನೊಡನೆ ಸ್ನೇಹದ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
7.13.37
न चेदं क्षमणीयं मे यदेतद्भाषितं त्वया ।
यदेतावन्मया कालं दूत तस्य तु मर्षितम् ॥ ७.१३.३७ ॥
ದೂತನೇ, ನೀನು ಆಡಿದ ಈ ಮಾತು ನನಗೆ ಕ್ಷಮಿಸತಕ್ಕದ್ದಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವನಿಗಾಗಿ ನಾನು ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ.
7.13.38
न हन्तव्यो गुरुर्ज्येष्ठो मया ऽयमिति मन्यते ।
तस्य त्विदानीं श्रुत्वा मे वाक्यमेषा कृता मतिः ॥ ७.१३.३८ ॥
'ಇವನು ನನ್ನ ಹಿರಿಯ ಅಣ್ಣ, ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಾರದು' ಎಂದು ಅವನು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಅವನ ಕುರಿತಾದ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ನನ್ನ ನಿರ್ಧಾರ ಇದಾಗಿದೆ.
7.13.39
त्रीँल्लोकानपि जेष्यामि बाहुवीर्यमुपाश्रितः ॥ ७.१३.३९ ॥
ನನ್ನ ಭುಜಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನಾನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
7.13.40
एतन्मुहूर्तमेवाहं तस्यैकस्य तु वै कृते ।
चतुरो लोकपालांस्तान्नयिष्यामि यमक्षयम् ॥ ७.१३.४० ॥
ಆ ಒಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ಆ ನಾಲ್ವರು ಲೋಕಪಾಲಕರನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.13.41
एवमुक्त्वा तु लङ्केशो दूतं खड्गेन जघ्निवान् ।
ददौ भक्षयितुं ह्येनं राक्षसानां दुरात्मनाम् ॥ ७.१३.४१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಲಂಕೇಶನು ಖಡ್ಗದಿಂದ ಆ ದೂತನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ದುರಾತ್ಮರಾದ ರಾಕ್ಷಸರು ತಿನ್ನಲು ಅವನನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
7.13.42
एवं कृतस्वस्त्ययनो रथमारुह्य रावणः ।
त्रैलोक्यविजयाकाङ्क्षी ययौ यत्र धनेश्वरः ॥ ७.१३.४२ ॥
ಹೀಗೆ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ತ್ರೈಲೋಕ್ಯ ವಿಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿದ ರಾವಣನು ರಥವೇರಿ ಧನೇಶ್ವರನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.