ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ · ਸਰਗ 7.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.13.1
अथ लोकेश्वरोत्सृष्टा तत्र कालेन केनचित् ।
निद्रा समभवत्तीव्रा कुम्भकर्णस्य रूपिणी ॥ ७.१३.१ ॥
ਫਿਰ ਲੋਕੇਸ਼ਵਰ ਵੱਲੋਂ ਭੇਜੀ ਗਈ, ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕੀਤੀ ਤੀਬਰ ਨੀਂਦ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਕੁੰਭਕਰਨ ਉੱਤੇ ਆ ਪਈ।
7.13.2
ततो भ्रातरमासीनं कुम्भकर्णो ऽब्रवीद्वचः ।
निद्रा मां बाधते राजन्कारयस्व ममालयम् ॥ ७.१३.२ ॥
ਫਿਰ ਬੈਠੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਕੁੰਭਕਰਨ ਨੇ ਕਿਹਾ: 'ਰਾਜਨ, ਨੀਂਦ ਮੈਨੂੰ ਸਤਾ ਰਹੀ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਇੱਕ ਨਿਵਾਸ ਬਣਵਾਓ।'
7.13.3
विनियुक्तास्ततो राज्ञा शिल्पिनो विश्वकर्मवत् ।
विस्तीर्णं योजनं शुभ्रं ततो द्विगुणमायतम् ॥ ७.१३.३ ॥
ਫਿਰ ਰਾਜੇ ਵੱਲੋਂ ਲਾਏ ਗਏ ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਵਾਂਗ ਇੱਕ ਯੋਜਨ ਚੌੜਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਦੁੱਗਣਾ ਲੰਮਾ, ਸ਼ੁੱਭ ਭਵਨ ਬਣਾਇਆ।
7.13.4
दर्शनीयं निराबाधं कुम्भकर्णस्य चक्रिरे ।
स्फाटिकैः काञ्चनैश्चित्रैः स्तम्भैः सर्वत्र शोभितम् ॥ ७.१३.४ ॥
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੁੰਭਕਰਨ ਲਈ ਵੇਖਣਯੋਗ, ਬੇਰੋਕ ਭਵਨ ਬਣਾਇਆ; ਉਹ ਸਫ਼ਟਿਕ, ਸੋਨੇ ਅਤੇ ਰੰਗੀਨ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸਭ ਪਾਸੇ ਸ਼ੋਭਿਤ ਸੀ।
7.13.5
वैडूर्यकृतसोपानं किङ्किणीजालकं तथा ।
दान्ततोरणविन्यस्तं वज्रस्फटिकवेदिकम् ॥ ७.१३.५ ॥
ਉਸ ਵਿੱਚ ਵੈਦੂਰਜ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ, ਘੁੰਗਰੂਆਂ ਦੀ ਜਾਲੀ, ਹਾਥੀ-ਦੰਦ ਦੇ ਤੋਰਨ ਅਤੇ ਹੀਰੇ-ਸਫ਼ਟਿਕ ਦੇ ਚਬੂਤਰੇ ਸਨ।
7.13.6
मनोहरं सर्वसुखं कारयामास राक्षसः ।
सर्वत्र सुखदं नित्यं मेरोः पुण्यां गुहामिव ॥ ७.१३.६ ॥
ਰਾਕਸ਼ ਨੇ ਮਨ-ਮੋਹਣਾ, ਸਾਰੇ ਸੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ ਭਵਨ ਬਣਵਾਇਆ; ਉਹ ਮੇਰੂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਗੁਫਾ ਵਾਂਗ ਸਭ ਥਾਈਂ ਸਦਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੀ।
7.13.7
तत्र निद्रां समाविष्टः कुम्भकर्णो महाबलः ।
बहून्यब्दसहस्राणि शयानो न प्रबुद्ध्यते ॥ ७.१३.७ ॥
ਉੱਥੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕੁੰਭਕਰਣ ਗਹਿਰੀ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਿਆ; ਕਈ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਸੌਂਦਾ ਰਿਹਾ, ਜਾਗਿਆ ਨਹੀਂ।
7.13.8
निद्राभिभूते तु तदा कुम्भकर्णे दशाननः ।
देवर्षियक्षगन्धर्वान्सञ्जघ्ने हि निरङ्कुशः ॥ ७.१३.८ ॥
ਕੁੰਭਕਰਣ ਨੀਂਦ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਦ ਦਸ਼ਾਨਨ ਬੇਕਾਬੂ ਹੋ ਕੇ ਦੇਵਰਸ਼ੀਆਂ, ਯਕ੍ਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਗੰਧਰਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗਾ।
7.13.9
उद्यानानि च चित्राणि नन्दनादीनि यानि च ।
तानि गत्वा सुसङक्रुद्धो भिनत्ति स्म दशाननः ॥ ७.१३.९ ॥
ਨੰਦਨ ਆਦਿ ਅਦਭੁਤ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਬਹੁਤ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਦਸ਼ਾਨਨ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ।
7.13.10
नदीं गज इव क्रीडन्वृक्षान्वायुरिव क्षिपन् ।
नगान्व्रज्र इवोत्सृष्टो विध्वंसयति राक्षसः ॥ ७.१३.१० ॥
ਜਿਵੇਂ ਹਾਥੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਦਾ ਹੈ, ਹਵਾ ਰੁੱਖ ਉਖਾੜਦੀ ਹੈ, ਵਜ੍ਰ ਪਰਬਤ ਤੋੜਦਾ ਹੈ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਉਸ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸ ਨੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਕੀਤਾ।
7.13.11
तथावृत्तं तु विज्ञाय दशग्रीवं धनेश्वरः ।
कुलानुरूपं धर्मज्ञो वृत्तं संस्मृत्य चात्मनः ॥ ७.१३.११ ॥
ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ ਦਾ ਉਹ ਵਰਤਾਓ ਜਾਣ ਕੇ, ਧਰਮਜ੍ਞ ਧਨੇਸ਼੍ਵਰ ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੁਲ ਦੇ ਯੋਗ ਆਚਰਣ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ।
7.13.12
सौभ्रात्रदर्शनार्थं तु दूतं वैश्रवणस्तदा ।
लङ्कां सम्प्रेषयामास दशग्रीवस्य वै हितम् ॥ ७.१३.१२ ॥
ਤਦ ਵੈਸ਼੍ਰਵਣ ਕੁਬੇਰ ਨੇ ਭਾਈਚਾਰਾ ਦਿਖਾਉਣ ਅਤੇ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੂਤ ਭੇਜਿਆ।
7.13.13
स गत्वा नगरीं लङ्कामाससाद विभीषणम् ।
मानितस्तेन धर्मेण पृष्टश्चागमनं प्रति ॥ ७.१३.१३ ॥
ਉਹ ਲੰਕਾ ਨਗਰੀ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। ਧਰਮ ਦੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ।
7.13.14
पृष्ट्वा च कुशलं राज्ञो ज्ञातीनां च बिभीषणः ।
सभायां दर्शयामास तमासीनं दशाननम् ॥ ७.१३.१४ ॥
ਰਾਜੇ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਪੁੱਛ ਕੇ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਦਸ਼ਾਨਨ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ।
7.13.15
स दृष्ट्वा तत्र राजानं दीप्यमानं स्वतेजसा ।
जयेति वाचा सम्पूज्य तूष्णीं समभिवर्तत ॥ ७.१३.१५ ॥
ਉੱਥੇ ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਰਾਜੇ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, 'ਜਯ ਹੋਵੇ!' ਕਹਿ ਕੇ ਆਦਰ ਕਰਕੇ ਉਹ ਚੁੱਪਚਾਪ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ।
7.13.16
तं तत्रोत्तमपर्यङ्के वरास्तरणशोभिते ।
उपविष्टं दशग्रीवं दूतो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ७.१३.१६ ॥
ਉੱਥੇ ਚੰਗੇ ਪਲੰਘ ਉੱਤੇ, ਸੁੰਦਰ ਬਿਛਾਈਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ ਆਸਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠੇ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ ਨੂੰ ਦੂਤ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
7.13.17
राजन्वदामि ते सर्वं भ्राता तव यदब्रवीत् ।
उभयोः सदृशं वीर वृत्तस्य च कुलस्य च ॥ ७.१३.१७ ॥
ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਉਹ ਸਭ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਵੀਰ, ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਆਚਰਣ ਅਤੇ ਕੁਲ ਦੇ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ।
7.13.18
साधु पर्याप्तमेतावत्कृतश्चारित्रसङ्ग्रहः ।
साधु धर्मे व्यवस्थानं क्रियतां यदि शक्यते ॥ ७.१३.१८ ॥
ਏਨਾ ਹੀ ਬਹੁਤ ਹੈ; ਆਚਰਣ ਦਾ ਸਾਰ ਇਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ। ਜੇ ਹੋ ਸਕੇ ਤਾਂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਟਿਕ ਕੇ ਇਹੀ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।
7.13.19
दृष्टं मे नन्दनं भग्नमृषयो निहताः श्रुताः ।
देवतानां समुद्योगस्त्वत्तो राजन्मम श्रुतः ॥ ७.१३.१९ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਮੈਂ ਨੰਦਨ ਵਨ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਹੁੰਦਾ ਵੇਖਿਆ; ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰੇ ਗਏ ਸੁਣੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਯਤਨ ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ।
7.13.20
निराकृतश्च बहुशस्त्वया ऽहं राक्षसाधिप ।
अपराद्धा हि बाल्याच्च रमणीयाः स्वबान्धवाः ॥ ७.१३.२० ॥
ਹੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਧਿਪ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਠੁਕਰਾਇਆ; ਪਿਆਰੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਬਚਪਨ ਕਾਰਨ ਭੁੱਲ ਕਰ ਬੈਠਦੇ ਹਨ।
7.13.21
अहं तु हिमवत्पृष्ठं गतो धर्ममुपासितुम् ।
रौद्रं व्रत्तं समास्थाय नियतो नियतेन्द्रियः ॥ ७.१३.२१ ॥
ਮੈਂ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੀ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ ਧਰਮ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਗਿਆ; ਕਠੋਰ ਵਰਤ ਧਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਸੰਜਮੀ ਤੇ ਇੰਦਰੀਆਂ ਵੱਸ ਰੱਖ ਕੇ।
7.13.22
तत्र देवो मया दृष्टः सह देव्या मया प्रभुः ।
सव्यं चक्षुर्मया दैवात्तत्र देव्यां निपातितम् ॥ ७.१३.२२ ॥
ਉੱਥੇ ਦੇਵੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇਵ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ; ਦੈਵ-ਵਸ ਮੇਰੀ ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਉੱਥੇ ਦੇਵੀ ਉੱਤੇ ਪੈ ਗਈ।
7.13.23
का न्वियं स्यादिति शुभा न खल्वन्येन हेतुना ।
रूपं ह्यनुपमं कृत्वा रुद्राणी तत्र तिष्ठति ॥ ७.१३.२३ ॥
"ਇਹ ਸ਼ੁਭਾ ਕੌਣ ਹੋਵੇਗੀ?" ਇਹ ਸੋਚਿਆ, ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ; ਬੇਮਿਸਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਰੁਦ੍ਰਾਣੀ ਉੱਥੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ।
7.13.24
देव्या दिव्यप्रभावेण दग्धं सव्यं ममेक्षणम् ।
रेणुध्वस्तमिव ज्योतिः पिङ्गुलत्वमुपागतम् ॥ ७.१३.२४ ॥
ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਸੜ ਗਈ; ਧੂੜ ਨਾਲ ਢਕੀ ਜੋਤ ਵਾਂਗ ਉਹ ਪੀਲੀ ਤੇ ਮੱਧਮ ਹੋ ਗਈ।
7.13.25
ततो ऽहमन्यद्विस्तीर्णं गत्वा तस्य गिरेस्तटम् ।
तूष्णीं वर्षशतान्यष्टौ समाधारं महाव्रतम् ॥ ७.१३.२५ ॥
ਫਿਰ ਮੈਂ ਉਸ ਪਰਬਤ ਦੀ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਢਲਾਨ ਉੱਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਰਹਿ ਕੇ ਅੱਠ ਸੌ ਸਾਲ ਇਕਾਗਰਤਾ ਨਾਲ ਮਹਾਵ੍ਰਤ ਕੀਤਾ।
7.13.26
समाप्ते नियमे तस्मिंस्तत्र देवो महेश्वरः ।
प्रीतः प्रीतेन मनसा प्राह वाक्यमिदं प्रभुः ॥ ७.१३.२६ ॥
ਉਸ ਨਿਯਮ ਦੇ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤੇ ਉੱਥੇ ਦੇਵ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਮਨ ਨਾਲ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ।
7.13.27
पैङ्गल्यं यदवाप्तं हि देव्या रूपनिरीक्षणात् ।
प्रीतो ऽस्मि तव धर्मज्ञ तपसा नेन सुव्रत ॥ ७.१३.२७ ॥
ਹੇ ਧਰਮਜ੍ਞ, ਦੇਵੀ ਦਾ ਰੂਪ ਵੇਖਣ ਨਾਲ ਤੈਨੂੰ ਜੋ ਪਿੰਗਲਤਾ ਮਿਲੀ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ; ਹੇ ਸੁਵ੍ਰਤ, ਤੇਰੀ ਇਸ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ।
7.13.28
मया चैतद्व्रतं चीर्णं त्वया चैव धनाधिप ।
तृतीयः पुरुषो नास्ति यश्चरेव्रतमीदृशम् ॥ ७.१३.२८ ॥
ਹੇ ਧਨਾਧਿਪ, ਇਹ ਵ੍ਰਤ ਮੈਂ ਅਤੇ ਤੂੰ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਪਾਲਿਆ ਹੈ; ਅਜਿਹਾ ਵ੍ਰਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਤੀਜਾ ਪੁਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੈ।
7.13.29
व्रतं सुनिश्चयं ह्येतन्मया ह्युत्पादितं पुरा ।
तत्सखित्वं मया सौम्य रोचयस्व धनेश्वर ॥ ७.१३.२९ ॥
ਇਹ ਦ੍ਰਿੜ ਨਿਸ਼ਚੇ ਵਾਲਾ ਵ੍ਰਤ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਹੀ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ; ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਸੌਮ੍ਯ, ਹੇ ਧਨੇਸ਼ਵਰ, ਮੇਰੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਕਬੂਲ ਕਰ।
7.13.30
तपसा निर्जितश्चैव सखा भव ममानघ ।
देव्या दग्धं प्रभावेण यच्च सव्यं तवेक्षणम् ॥ ७.१३.३० ॥
ਹੇ ਨਿਰਮਲ, ਤਪ ਨਾਲ ਜਿੱਤਿਆ ਹੋਇਆ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਮਿੱਤਰ ਬਣ; ਦੇਵੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਖੱਬੀ ਅੱਖ ਸੜ ਗਈ ਸੀ।
7.13.31
एकाक्षिपिङ्गलेत्येव नाम स्थास्यति शाश्वतम् ।
एवं तेन सखित्वं च प्राप्यानुज्ञां च शङ्करात् ॥ ७.१३.३१ ॥
"ਏਕਾਕ੍ਸ਼ਿਪਿੰਗਲ" ਇਹੀ ਨਾਮ ਉਸਦਾ ਸਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੰਕਰ ਤੋਂ ਆਗਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ।
7.13.32
आगत्य च श्रुतो ऽयं मे तव पापविनिश्चयः ॥ ७.१३.३२ ॥
ਆ ਕੇ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤੇਰਾ ਇਹ ਪਾਪੀ ਨਿਸ਼ਚਾ ਹੈ।
7.13.33
तदधर्मिष्ठसंयोगान्निवर्त कुलदूषणात् ।
चिन्त्यते हि वधोपायः सर्षिसङ्घैः सुरैस्तव ॥ ७.१३.३३ ॥
ਇਸ ਲਈ ਅਧਰਮੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਤੋਂ ਮੁੜ ਆ, ਹੇ ਕੁਲ ਨੂੰ ਕਲੰਕ ਲਾਉਣ ਵਾਲੇ। ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਮੂਹਾਂ ਸਮੇਤ ਦੇਵਤੇ ਤੇਰੇ ਵਧ ਦਾ ਉਪਾਅ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹਨ।
7.13.34
एवमुक्तो दशग्रीवः क्रुद्धसंरक्तलोचनः ।
हस्तौ दन्तांश्च सम्पीड्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१३.३४ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਦਸ਼ਗ੍ਰੀਵ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਲਾਲ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲਾ, ਹੱਥ ਅਤੇ ਦੰਦ ਭੀੜ ਕੇ ਇਹ ਬਚਨ ਬੋਲਿਆ।
7.13.35
विज्ञातं ते मया दूत वाक्यं यस्य प्रभाषसे ।
नैतत्त्वमसि नैवासौ भ्रात्रा येनासि चोदितः ॥ ७.१३.३५ ॥
ਹੇ ਦੂਤ, ਤੂੰ ਜਿਸ ਦੇ ਬਚਨ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ ਉਹ ਮੈਂ ਜਾਣ ਲਿਆ। ਤੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਉਹ ਮੇਰਾ ਭਰਾ ਵੀ ਇਹ ਨਹੀਂ।
7.13.36
हितं नैष ममैतद्धि ब्रवीति धनरक्षकः ।
महेश्वरसखित्वं तु मूढ श्रावयते किल ॥ ७.१३.३६ ॥
ਇਹ ਮੇਰਾ ਹਿਤ ਨਹੀਂ; ਧਨ ਦਾ ਰਖਵਾਲਾ (ਕੁਬੇਰ) ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹੇ ਮੂਰਖ, ਉਹ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਨਾਲ ਮਿੱਤਰਤਾ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਏਦਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
7.13.37
न चेदं क्षमणीयं मे यदेतद्भाषितं त्वया ।
यदेतावन्मया कालं दूत तस्य तु मर्षितम् ॥ ७.१३.३७ ॥
ਦੂਤਾ, ਤੂੰ ਜੋ ਇਹ ਗੱਲ ਆਖੀ ਹੈ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਮਾਫ਼ ਕਰਨ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਇੰਨਾ ਸਮਾਂ ਇਹ ਸਹਿ ਲਿਆ।
7.13.38
न हन्तव्यो गुरुर्ज्येष्ठो मया ऽयमिति मन्यते ।
तस्य त्विदानीं श्रुत्वा मे वाक्यमेषा कृता मतिः ॥ ७.१३.३८ ॥
'ਇਹ ਮੇਰਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਹੈ, ਇਸਨੂੰ ਮਾਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ' ਏਹੋ ਜਿਹਾ ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣ ਉਸ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਮੇਰਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਇਹ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।
7.13.39
त्रीँल्लोकानपि जेष्यामि बाहुवीर्यमुपाश्रितः ॥ ७.१३.३९ ॥
ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਦੇ ਬਲ ਉੱਤੇ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖ ਕੇ ਮੈਂ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਿੱਤਾਂਗਾ।
7.13.40
एतन्मुहूर्तमेवाहं तस्यैकस्य तु वै कृते ।
चतुरो लोकपालांस्तान्नयिष्यामि यमक्षयम् ॥ ७.१३.४० ॥
ਉਸ ਇੱਕ ਲਈ ਇਸੇ ਪਲ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਚਾਰਾਂ ਲੋਕਪਾਲਾਂ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿਆਂਗਾ।
7.13.41
एवमुक्त्वा तु लङ्केशो दूतं खड्गेन जघ्निवान् ।
ददौ भक्षयितुं ह्येनं राक्षसानां दुरात्मनाम् ॥ ७.१३.४१ ॥
ਏਹ ਆਖ ਕੇ ਲੰਕਾਪਤੀ ਨੇ ਤਲਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦੂਤ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਦੁਸ਼ਟ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ।
7.13.42
एवं कृतस्वस्त्ययनो रथमारुह्य रावणः ।
त्रैलोक्यविजयाकाङ्क्षी ययौ यत्र धनेश्वरः ॥ ७.१३.४२ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵਸਤੀ ਵਾਚਨ ਕਰਕੇ ਤ੍ਰਿਲੋਕ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਰਾਵਣ ਰਥ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉੱਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਧਨੇਸ਼ਵਰ ਕੁਬੇਰ ਸਨ।