Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.13
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.13.1
अथ लोकेश्वरोत्सृष्टा तत्र कालेन केनचित् ।
निद्रा समभवत्तीव्रा कुम्भकर्णस्य रूपिणी ॥ ७.१३.१ ॥
Então, enviado pelo senhor dos mundos, um sono intenso e encarnado apoderou-se de Kumbhakarṇa após algum tempo.
7.13.2
ततो भ्रातरमासीनं कुम्भकर्णो ऽब्रवीद्वचः ।
निद्रा मां बाधते राजन्कारयस्व ममालयम् ॥ ७.१३.२ ॥
Então Kumbhakarṇa disse ao irmão, que estava sentado: "Ó rei, o sono me atormenta; manda construir para mim uma morada."
7.13.3
विनियुक्तास्ततो राज्ञा शिल्पिनो विश्वकर्मवत् ।
विस्तीर्णं योजनं शुभ्रं ततो द्विगुणमायतम् ॥ ७.१३.३ ॥
Então os artífices empregados pelo rei, como Viśvakarman, construíram uma morada luminosa, um yojana de largura e o dobro em comprimento.
7.13.4
दर्शनीयं निराबाधं कुम्भकर्णस्य चक्रिरे ।
स्फाटिकैः काञ्चनैश्चित्रैः स्तम्भैः सर्वत्र शोभितम् ॥ ७.१३.४ ॥
Para Kumbhakarṇa fizeram uma morada agradável à vista e sem obstáculos, adornada em toda parte com cristal, ouro e colunas variegadas.
7.13.5
वैडूर्यकृतसोपानं किङ्किणीजालकं तथा ।
दान्ततोरणविन्यस्तं वज्रस्फटिकवेदिकम् ॥ ७.१३.५ ॥
Tinha escadarias de lápis-lazúli, uma rede de sinos tinintantes, arcos de marfim dispostos e plataformas de diamante e cristal.
7.13.6
मनोहरं सर्वसुखं कारयामास राक्षसः ।
सर्वत्र सुखदं नित्यं मेरोः पुण्यां गुहामिव ॥ ७.१३.६ ॥
O rākṣasa mandou construir uma morada encantadora, cheia de todo conforto, que dava prazer em toda parte e sempre, como a gruta sagrada do Meru.
7.13.7
तत्र निद्रां समाविष्टः कुम्भकर्णो महाबलः ।
बहून्यब्दसहस्राणि शयानो न प्रबुद्ध्यते ॥ ७.१३.७ ॥
Ali, o poderoso Kumbhakarṇa, tomado pelo sono, permaneceu deitado por muitos milhares de anos sem despertar.
7.13.8
निद्राभिभूते तु तदा कुम्भकर्णे दशाननः ।
देवर्षियक्षगन्धर्वान्सञ्जघ्ने हि निरङ्कुशः ॥ ७.१३.८ ॥
Enquanto Kumbhakarṇa dormia, Rāvaṇa de dez cabeças, sem freio, feriu os devarṣis, yakṣas e gandharvas.
7.13.9
उद्यानानि च चित्राणि नन्दनादीनि यानि च ।
तानि गत्वा सुसङक्रुद्धो भिनत्ति स्म दशाननः ॥ ७.१३.९ ॥
Indo aos maravilhosos jardins, a começar por Nandana, o muito irado de dez cabeças os despedaçou.
7.13.10
नदीं गज इव क्रीडन्वृक्षान्वायुरिव क्षिपन् ।
नगान्व्रज्र इवोत्सृष्टो विध्वंसयति राक्षसः ॥ ७.१३.१० ॥
Como um elefante brinca num rio, como o vento arranca árvores e o raio arremessado racha montanhas, assim o rākṣasa destrói.
7.13.11
तथावृत्तं तु विज्ञाय दशग्रीवं धनेश्वरः ।
कुलानुरूपं धर्मज्ञो वृत्तं संस्मृत्य चात्मनः ॥ ७.१३.११ ॥
Ao saber da conduta do de dez pescoços, Kubera, senhor da riqueza e conhecedor do dharma, recordou a conduta digna de sua linhagem.
7.13.12
सौभ्रात्रदर्शनार्थं तु दूतं वैश्रवणस्तदा ।
लङ्कां सम्प्रेषयामास दशग्रीवस्य वै हितम् ॥ ७.१३.१२ ॥
Então Kubera, filho de Viśravas, para mostrar afeto fraterno e pelo bem de Daśagrīva, enviou um emissário a Laṅkā.
7.13.13
स गत्वा नगरीं लङ्कामाससाद विभीषणम् ।
मानितस्तेन धर्मेण पृष्टश्चागमनं प्रति ॥ ७.१३.१३ ॥
Ele foi à cidade de Laṅkā e chegou até Vibhīṣaṇa. Honrado por ele segundo o dharma, foi perguntado sobre o motivo de sua vinda.
7.13.14
पृष्ट्वा च कुशलं राज्ञो ज्ञातीनां च बिभीषणः ।
सभायां दर्शयामास तमासीनं दशाननम् ॥ ७.१३.१४ ॥
Tendo perguntado pelo bem-estar do rei e dos parentes, Vibhīṣaṇa mostrou-lhe Daśānana sentado na assembleia.
7.13.15
स दृष्ट्वा तत्र राजानं दीप्यमानं स्वतेजसा ।
जयेति वाचा सम्पूज्य तूष्णीं समभिवर्तत ॥ ७.१३.१५ ॥
Ali viu o rei resplandecendo com o próprio esplendor, honrou-o com a palavra 'Vitória!' e então aproximou-se em silêncio.
7.13.16
तं तत्रोत्तमपर्यङ्के वरास्तरणशोभिते ।
उपविष्टं दशग्रीवं दूतो वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ७.१३.१६ ॥
Ali, a Daśagrīva, sentado no excelente leito adornado com finas cobertas, o mensageiro disse estas palavras.
7.13.17
राजन्वदामि ते सर्वं भ्राता तव यदब्रवीत् ।
उभयोः सदृशं वीर वृत्तस्य च कुलस्य च ॥ ७.१३.१७ ॥
Ó rei, digo-te tudo o que teu irmão disse. Ó herói, isso é conveniente tanto para a tua conduta quanto para a tua linhagem.
7.13.18
साधु पर्याप्तमेतावत्कृतश्चारित्रसङ्ग्रहः ।
साधु धर्मे व्यवस्थानं क्रियतां यदि शक्यते ॥ ७.१३.१८ ॥
Basta, isto é mais que suficiente; o resumo da conduta foi feito. Bem, se for possível, que se faça o acerto segundo o dharma.
7.13.19
दृष्टं मे नन्दनं भग्नमृषयो निहताः श्रुताः ।
देवतानां समुद्योगस्त्वत्तो राजन्मम श्रुतः ॥ ७.१३.१९ ॥
Ó rei, vi o bosque Nandana destruído; ouvi que os sábios foram mortos; e de ti ouvi o empreendimento dos deuses.
7.13.20
निराकृतश्च बहुशस्त्वया ऽहं राक्षसाधिप ।
अपराद्धा हि बाल्याच्च रमणीयाः स्वबान्धवाः ॥ ७.१३.२० ॥
Ó senhor dos rākṣasas, rejeitaste-me muitas vezes; de facto, os parentes queridos cometem faltas por infantilidade.
7.13.21
अहं तु हिमवत्पृष्ठं गतो धर्ममुपासितुम् ।
रौद्रं व्रत्तं समास्थाय नियतो नियतेन्द्रियः ॥ ७.१३.२१ ॥
Eu, porém, fui à encosta do Himālaya para honrar o dharma, tendo assumido um voto feroz, dono de mim e com os sentidos dominados.
7.13.22
तत्र देवो मया दृष्टः सह देव्या मया प्रभुः ।
सव्यं चक्षुर्मया दैवात्तत्र देव्यां निपातितम् ॥ ७.१३.२२ ॥
Lá vi o senhor, o deus, com a deusa; e pelo destino o meu olho esquerdo caiu sobre a deusa.
7.13.23
का न्वियं स्यादिति शुभा न खल्वन्येन हेतुना ।
रूपं ह्यनुपमं कृत्वा रुद्राणी तत्र तिष्ठति ॥ ७.१३.२३ ॥
Pensei: «Quem seria esta bela?» — não por outra razão; tendo assumido uma forma incomparável, Rudrāṇī estava ali de pé.
7.13.24
देव्या दिव्यप्रभावेण दग्धं सव्यं ममेक्षणम् ।
रेणुध्वस्तमिव ज्योतिः पिङ्गुलत्वमुपागतम् ॥ ७.१३.२४ ॥
Pelo poder divino da deusa o meu olho esquerdo foi queimado; como uma luz escurecida pela poeira, ficou de um pardo embaçado.
7.13.25
ततो ऽहमन्यद्विस्तीर्णं गत्वा तस्य गिरेस्तटम् ।
तूष्णीं वर्षशतान्यष्टौ समाधारं महाव्रतम् ॥ ७.१३.२५ ॥
Então fui a outra vasta encosta daquela montanha e, em silêncio, cumpri o grande voto com concentração firme por oitocentos anos.
7.13.26
समाप्ते नियमे तस्मिंस्तत्र देवो महेश्वरः ।
प्रीतः प्रीतेन मनसा प्राह वाक्यमिदं प्रभुः ॥ ७.१३.२६ ॥
Concluída aquela observância, o deus Maheśvara, satisfeito no coração, proferiu estas palavras ali.
7.13.27
पैङ्गल्यं यदवाप्तं हि देव्या रूपनिरीक्षणात् ।
प्रीतो ऽस्मि तव धर्मज्ञ तपसा नेन सुव्रत ॥ ७.१३.२७ ॥
Ó conhecedor do dharma, estou satisfeito contigo pela tonalidade amarelada que obtiveste ao contemplar a forma da deusa; e, ó tu de bons votos, também por esta tua penitência.
7.13.28
मया चैतद्व्रतं चीर्णं त्वया चैव धनाधिप ।
तृतीयः पुरुषो नास्ति यश्चरेव्रतमीदृशम् ॥ ७.१३.२८ ॥
Ó senhor da riqueza, este voto foi cumprido por mim e por ti; não existe uma terceira pessoa que cumpriria um voto assim.
7.13.29
व्रतं सुनिश्चयं ह्येतन्मया ह्युत्पादितं पुरा ।
तत्सखित्वं मया सौम्य रोचयस्व धनेश्वर ॥ ७.१३.२९ ॥
Fui eu quem, outrora, estabeleceu este voto de firme resolução; por isso, ó gentil senhor da riqueza, aceita a minha amizade.
7.13.30
तपसा निर्जितश्चैव सखा भव ममानघ ।
देव्या दग्धं प्रभावेण यच्च सव्यं तवेक्षणम् ॥ ७.१३.३० ॥
Ó tu, sem mácula, vencido pela tua penitência, torna-te meu amigo; pois pelo poder divino da deusa o teu olho esquerdo foi queimado.
7.13.31
एकाक्षिपिङ्गलेत्येव नाम स्थास्यति शाश्वतम् ।
एवं तेन सखित्वं च प्राप्यानुज्ञां च शङ्करात् ॥ ७.१३.३१ ॥
"Ekākṣi-Piṅgalā" será o nome que permanecerá para sempre. Assim, tendo obtido sua amizade e a permissão de Śaṅkara,
7.13.32
आगत्य च श्रुतो ऽयं मे तव पापविनिश्चयः ॥ ७.१३.३२ ॥
Tendo vindo, ouvi que esta é a tua resolução pecaminosa.
7.13.33
तदधर्मिष्ठसंयोगान्निवर्त कुलदूषणात् ।
चिन्त्यते हि वधोपायः सर्षिसङ्घैः सुरैस्तव ॥ ७.१३.३३ ॥
Portanto, afasta-te da companhia dos injustos, profanador da tua linhagem. Os deuses, junto com multidões de sábios, pensam num meio de te matar.
7.13.34
एवमुक्तो दशग्रीवः क्रुद्धसंरक्तलोचनः ।
हस्तौ दन्तांश्च सम्पीड्य वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.१३.३४ ॥
Assim interpelado, Daśagrīva, com os olhos avermelhados de raiva, cerrando as mãos e os dentes, proferiu estas palavras.
7.13.35
विज्ञातं ते मया दूत वाक्यं यस्य प्रभाषसे ।
नैतत्त्वमसि नैवासौ भ्रात्रा येनासि चोदितः ॥ ७.१३.३५ ॥
Ó mensageiro, eu sei de quem são as palavras que pronuncias. Tu não és ele, nem é ele o meu irmão que te enviou.
7.13.36
हितं नैष ममैतद्धि ब्रवीति धनरक्षकः ।
महेश्वरसखित्वं तु मूढ श्रावयते किल ॥ ७.१३.३६ ॥
Isto não me é benéfico; assim diz o guardião da riqueza (Kubera). Mas, tolo, diz-se que ele faz saber a sua amizade com Maheśvara (Śiva).
7.13.37
न चेदं क्षमणीयं मे यदेतद्भाषितं त्वया ।
यदेतावन्मया कालं दूत तस्य तु मर्षितम् ॥ ७.१३.३७ ॥
Mensageiro, o que você disse não é perdoável para mim; no entanto, por causa dele, eu o tolerei por tanto tempo.
7.13.38
न हन्तव्यो गुरुर्ज्येष्ठो मया ऽयमिति मन्यते ।
तस्य त्विदानीं श्रुत्वा मे वाक्यमेषा कृता मतिः ॥ ७.१३.३८ ॥
Ele pensa: 'Este é meu irmão mais velho, não devo matá-lo.' Mas agora, tendo ouvido minhas palavras sobre ele, esta é a decisão que tomei.
7.13.39
त्रीँल्लोकानपि जेष्यामि बाहुवीर्यमुपाश्रितः ॥ ७.१३.३९ ॥
Confiando no valor dos meus braços, conquistarei até os três mundos.
7.13.40
एतन्मुहूर्तमेवाहं तस्यैकस्य तु वै कृते ।
चतुरो लोकपालांस्तान्नयिष्यामि यमक्षयम् ॥ ७.१३.४० ॥
Por causa desse único, neste mesmo momento, conduzirei esses quatro guardiões dos mundos à morada de Yama.
7.13.41
एवमुक्त्वा तु लङ्केशो दूतं खड्गेन जघ्निवान् ।
ददौ भक्षयितुं ह्येनं राक्षसानां दुरात्मनाम् ॥ ७.१३.४१ ॥
Tendo dito isso, o senhor de Laṅkā golpeou o mensageiro com a espada e o deu aos rākṣasas de mente perversa para que o devorassem.
7.13.42
एवं कृतस्वस्त्ययनो रथमारुह्य रावणः ।
त्रैलोक्यविजयाकाङ्क्षी ययौ यत्र धनेश्वरः ॥ ७.१३.४२ ॥
Tendo realizado assim os ritos auspiciosos, Rāvaṇa, desejoso de conquistar os três mundos, subiu em seu carro e foi até onde estava o senhor da riqueza, Kubera.