Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.15.1
ततस्ताँल्लक्ष्य वित्रस्तान्यक्षेन्द्रांश्च सहस्रशः ।
धनाध्यक्षो महायक्षं माणिचारमथाब्रवीत् ॥ ७.१५.१ ॥
Entonces, al ver a los miles de jefes yakṣas aterrorizados, el señor de la riqueza habló al gran yakṣa Māṇicara.
7.15.2
रावणं जहि यक्षेन्द्र दुर्वृत्तं पापचेतसम् ।
शरणं भव वीराणां यक्षाणां युद्धशालिनाम् ॥ ७.१५.२ ॥
¡Oh señor de los yakṣas, abate a Rāvaṇa, el perverso de mente malvada! Sé el refugio de los yakṣas heroicos, diestros en la batalla.
7.15.3
एवमुक्तो महाबाहुर्माणिभद्रः सुदुर्जयः ।
वृतो यक्षसहस्रैस्तु चतुर्भिः समयोधयत् ॥ ७.१५.३ ॥
Así exhortado, el de brazos poderosos Māṇibhadra, muy difícil de vencer, rodeado de miles de yakṣas, combatió contra cuatro.
7.15.4
ते गदामुसलप्रासैः शक्तितोमरमुद्गरैः ।
अभिघ्नन्तस्तदा यक्षा राक्षसान्समुपाद्रवन् ॥ ७.१५.४ ॥
Entonces aquellos yakṣas, golpeando con mazas, mazos, lanzas, jabalinas, tomaras y mazas, se lanzaron contra los rākṣasas.
7.15.5
कुर्वन्तस्तुमुलं युद्धं चरन्तः श्येनवल्लघु ।
बाढं प्रयच्छन्नेच्छामि दीयतामिति भाषिणः ॥ ७.१५.५ ॥
Librando un combate tumultuoso, moviéndose veloces como halcones, diciendo: '¡Ciertamente daré; lo deseo; que se dé!'
7.15.6
ततो देवाः सगन्धर्वा ऋषयो ब्रह्मवादिनः ।
दृष्ट्वा तत्तुमुलं युद्धं परं विस्मयमागमन् ॥ ७.१५.६ ॥
Entonces los dioses, con los gandharvas y los sabios expositores del Brahman, al ver aquel combate tumultuoso, sintieron gran asombro.
7.15.7
यक्षाणां तु प्रहस्तेन सहस्रं निहतं रणे ।
महोदरेण चानिन्द्यं सहस्रमपरं हतम् ॥ ७.१५.७ ॥
En la batalla, Prahasta mató a mil yakṣas, y el intachable Mahodara mató otros mil.
7.15.8
क्रुद्धेन च तदा राजन्मारीचेन युयुत्सुना ।
निमेषान्तरमात्रेण द्वे सहस्रे निपातिते ॥ ७.१५.८ ॥
Entonces, oh rey, Mārīca, enfurecido y ansioso de combate, derribó dos mil en un solo instante.
7.15.9
क्व च यक्षार्जवं युद्धं क्व च मायाबलाश्रयम् ।
रक्षसां पुरुषव्याघ्र तेन ते ऽभ्यधिका युधि ॥ ७.१५.९ ॥
¿Dónde está la lucha directa de los yakṣas, y dónde la batalla que se apoya en el poder de la ilusión de los rākṣasas! Oh tigre entre los hombres, por eso fueron superiores en la batalla.
7.15.10
धूम्राक्षेण समागम्य माणिभद्रो महारणे ।
मुसलेनोरसि क्रोधात्तडितो न च कम्पितः ॥ ७.१५.१० ॥
En la gran batalla, Māṇibhadra se enfrentó a Dhūmrākṣa y, en su ira, fue golpeado en el pecho con una maza, pero no tembló.
7.15.11
ततो गदां समाविध्य माणिभद्रेण राक्षसः ।
धूम्राक्षस्ताडितो मूर्ध्नि विह्वलः स पपात ह ॥ ७.१५.११ ॥
Entonces Māṇibhadra, blandiendo su maza, golpeó en la cabeza a Dhūmrākṣa, el rākṣasa, y este cayó aturdido.
7.15.12
धूम्राक्षं ताडितं दृष्ट्वा पतितं शोणितोक्षितम् ।
अभ्यधावत सङ्ग्रामे माणिभद्रं दशाननः ॥ ७.१५.१२ ॥
Al ver a Dhūmrākṣa derribado, caído y empapado en sangre, Daśānana se lanzó contra Māṇibhadra en la batalla.
7.15.13
तं क्रुद्धमभिधावन्तं माणिभद्रो दशाननम् ।
शक्तिभिस्ताडयामास तिसृभिर्यक्षपुङ्गवः ॥ ७.१५.१३ ॥
Māṇibhadra, el mejor de los yakṣas, golpeó con tres lanzas a Daśānana, que avanzaba enfurecido contra él.
7.15.14
ताडितो माणिभद्रस्य मुकुटे प्राहरद्रणे ।
तस्य तेन प्रहारेम मुकुटं पार्श्वमागतम् ॥ ७.१५.१४ ॥
Herido por Māṇibhadra, contraatacó en la batalla contra su corona; con aquel golpe la corona quedó torcida hacia un lado.
7.15.15
ततः संयुध्यमानेन विष्टब्धो न व्यकम्पत ।
तदाप्रभृति यक्षो ऽसौ पार्श्वमौलिरिति स्मृतः ।
सन्नादः सुमहान्राजंस्तस्मिन्शैले ऽभ्यवर्तत ॥ ७.१५.१५ ॥
Aunque combatía, se mantuvo firme y no vaciló. Desde entonces aquel yaksha fue recordado como 'Pārśvamauli'. Oh rey, un gran clamor se elevó en aquella montaña.
7.15.16
ततो दूरात्प्रददृशे धनाध्यक्षो गदाधरः ।
शुक्रप्रौष्ठपदाभ्यां च पद्मशङ्खसमावृतः ॥ ७.१५.१६ ॥
Entonces, desde lejos, apareció el señor de la riqueza (Kubera), portador de maza, rodeado por Śukra y Prauṣṭhapada, y por Padma y Śaṅkha.
7.15.17
स दृष्ट्वा भ्रातरं सङ्ख्ये शापाद्विभ्रष्टगौरवम् ।
उवाच वचनं धीमान्युक्तं पैतामहे कुले ॥ ७.१५.१७ ॥
Al ver a su hermano, despojado de su dignidad por una maldición en la batalla, el sabio pronunció palabras dignas del linaje de su abuelo.
7.15.18
यन्मया वार्यमाणस्त्वं नावगच्छसि दुर्मते ।
पश्चादस्य फलं प्राप्य ज्ञास्यसे निरयं गतः ॥ ७.१५.१८ ॥
Tú, de mente malvada, no entendiste aunque te lo advertí. Después, habiendo recibido el fruto de esto, habiendo ido al infierno, lo sabrás.
7.15.19
यो हि मोहाद्विषं पीत्वा नावगच्छति दुर्मतिः ।
स तस्य परिणामान्ते जानीते कर्मणः फलम् ॥ ७.१५.१९ ॥
Quien, por ofuscación, bebe veneno y no lo comprende, conoce el fruto de su acción al final de sus consecuencias.
7.15.20
देवता नाभिनन्दन्ति धर्मयुक्तेन केनचित् ।
येन त्वमीदृशं भावं नीतस्सन्नावबुद्ध्यसे ॥ ७.१५.२० ॥
Los dioses no se complacen con nadie que siga el dharma; por eso, llevado a tal estado, no lo comprendes.
7.15.21
मातरं पितरं यो हि आचार्यं चावमन्यते ।
स पश्यति फलं तस्य प्रेतराजवशं गतः ॥ ७.१५.२१ ॥
Quien desprecia a madre, padre y maestro, cae bajo el poder del señor de los muertos y ve el fruto de ello.
7.15.22
अध्रुवे हि शरीरे यो न करोति तपोर्जनम् ।
स पश्चात्तप्यते मूढो मृतो दृष्ट्वा ऽ ऽत्मनो गतिम् ॥ ७.१५.२२ ॥
Quien no adquiere austeridad en este cuerpo impermanente, el ofuscado, al morir y ver su propio destino, se arrepiente después.
7.15.23
धर्माद्राज्यं धनं सौख्यमधर्माद्दुःखमेव च ।
तस्माद्धर्मं सुखार्थाय कुर्यात्पापं विसर्जयेत् ॥ ७.१५.२३ ॥
Del dharma proceden el reino, la riqueza y la felicidad; de la adharma solo procede el sufrimiento. Por ello, uno debe practicar el dharma por la felicidad y abandonar el pecado.
7.15.24
पापस्य हि फलं दुःखं तद्भोक्तव्यमिहात्मना ।
तस्मादात्मापघातार्थं मूढः पापं करिष्यति ॥ ७.१५.२४ ॥
El fruto del pecado es el sufrimiento, y debe ser experimentado aquí por uno mismo; por ello, el ofuscado cometerá pecado para su propia destrucción.
7.15.25
कस्य चिन्न हि दुर्बुद्धेश्छन्दतो जायते मतिः ।
देवं चेष्टयते सर्वं हतो दैवेन हन्यते ।
यादृशं कुरुते कर्म तादृशं फलमश्नुते ॥ ७.१५.२५ ॥
La mente de un hombre de mal juicio no nace por la voluntad de nadie. El destino (daiva) mueve todo; quien es golpeado por el destino es muerto por el destino. Según la acción que se realiza, así es el fruto que se obtiene.
7.15.26
बुद्धिरूपं फलं पुत्राञ्छौर्यं धीरत्वमेव च ।
प्राप्नुवन्ति नरा लोके निर्जितं पुण्यकर्मभिः ॥ ७.१५.२६ ॥
En el mundo, los hombres obtienen, conquistados por acciones meritorias, el fruto en forma de inteligencia, hijos, valor y firmeza.
7.15.27
एवं निरयगामी त्वं यस्य ते मतिरीदृशी ।
न त्वां समभिभाषिष्ये ऽसद्वृत्तेष्वेव निर्णयः ॥ ७.१५.२७ ॥
Así, tú, cuya mente es de tal clase, vas camino del infierno. Esta es la decisión sobre los de conducta perversa; no te hablaré.
7.15.28
एवमुक्तास्ततस्तेन तस्यामात्याः समाहताः ।
मारीचप्रमुखाः सर्वे विमुखा विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१५.२८ ॥
Cuando él les habló así, todos sus ministros, encabezados por Mārīca, heridos en su orgullo, volvieron el rostro y huyeron.
7.15.29
ततस्तेन दशग्रीवो यक्षेन्द्रेण महात्मना ।
गदयाभिहतो मूर्ध्नि न च स्थानात्प्रकम्पितः ॥ ७.१५.२९ ॥
Entonces el gran señor de los yakṣas golpeó con su maza la cabeza de Daśagrīva, pero este no se movió de su sitio.
7.15.30
ततस्तौ राम निघ्नन्तौ तदान्योन्यं महामृधे ।
न विह्वलौ न च श्रान्तौ बभूवतुरमर्षणौ ॥ ७.१५.३० ॥
Entonces, oh Rāma, los dos, golpeándose mutuamente en aquella gran batalla, no quedaron confundidos ni cansados; ambos permanecieron inflexibles en su ira.
7.15.31
आग्नेयमस्त्रं तस्मै स मुमोच धनदस्तदा ।
राक्षसेन्द्रो वारुणेन तदस्त्रं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१५.३१ ॥
Entonces Kubera lanzó contra él el arma ígnea, y el señor de los rākṣasas la contrarrestó con el arma de Varuṇa.
7.15.32
ततो मायां प्रविष्टो ऽसौ राक्षसीं राक्षसेश्वरः ।
रूपाणां शतसाहस्रं विनाशाय चकार च ॥ ७.१५.३२ ॥
Entonces el señor de los rākṣasas entró en la māyā demoníaca y creó cien mil formas para la destrucción.
7.15.33
व्याघ्रो वराहो जीमूतः पर्वतः सागरो द्रुमः ।
यक्षो दैत्यस्वरूपी च सो ऽदृश्यत दशाननः ॥ ७.१५.३३ ॥
El de diez rostros apareció en forma de tigre, jabalí, nube, montaña, océano, árbol, yakṣa y daitya.
7.15.34
बहूनि च करोति स्म दृश्यन्ते न त्वसौ ततः ।
प्रतिगृह्य ततो राम महदस्त्रं दशाननः ॥ ७.१५.३४ ॥
Creó muchas formas, pero él mismo no era visto. Entonces, oh Rāma, el de diez rostros empuñó un gran arma.
7.15.35
जघान मूर्ध्नि धनदं व्याविद्ध्य महतीं गदाम् ।
एवं स तेनाभिहतो विह्वलः शोणितोक्षितः ॥ ७.१५.३५ ॥
Blandiendo una gran maza, lo golpeó en la cabeza a Kubera; así herido por él, aturdido y empapado en sangre,
7.15.36
कृत्तमूल इवाशोको निपपात धनाधिपः ॥ ७.१५.३६ ॥
el señor de la riqueza cayó como un árbol aśoka cortado por la raíz.
7.15.37
ततः पद्मादिभिस्तत्र निधिभिः स तदा वृतः ।
धनदोच्छ्वासितस्तैस्तु वनमानीय नन्दनम् ॥ ७.१५.३७ ॥
Entonces, rodeado allí por los tesoros comenzando por Padma, llevó al bosque de Nandana a Kubera, haciéndolo suspirar.
7.15.38
निर्जित्य राक्षसेन्द्रस्तं धनदं हृष्टमानसः ।
पुष्पकं तस्य जग्राह विमानं जयलक्षणम् ॥ ७.१५.३८ ॥
Habiendo vencido a aquel Dhanada (Kubera), el señor de los rākṣasas, con el corazón alegre, tomó su carro aéreo Puṣpaka, que lleva las marcas de la victoria.
7.15.39
काञ्चनस्तम्भसंवीतं वैडूर्यमणितोरणम् ।
मुक्ताजालप्रतिच्छन्नं सर्वकामफलद्रुमम् ॥ ७.१५.३९ ॥
Rodeado de columnas de oro, con portales de lapislázuli y gemas, cubierto con una red de perlas, con árboles que dan todos los frutos deseados.
7.15.40
मनोजवं कामगमं कामरूपं विहङ्गमम् ।
मणिकाञ्चनसोपानं तप्तकाञ्चनवेदिकम् ॥ ७.१५.४० ॥
Veloz como el pensamiento, que se mueve a voluntad, toma la forma deseada, vuela como un pájaro, con escalones de gemas y oro y plataformas de oro refinado.
7.15.41
देवोपवाह्यमक्षय्यं सदादृष्टिमनःसुखम् ।
बह्वाश्चर्यं भक्तिचित्रं ब्रह्मणा परिनिर्मितम् ॥ ७.१५.४१ ॥
Digno de ser llevado por los dioses, imperecedero, siempre agradable a la vista y a la mente, muy maravilloso, de rica variedad en su labor, perfectamente creado por Brahmā.
7.15.42
निर्मितं सर्वकामैस्तु मनोहरमनुत्तमम् ।
न तु शीतं न चोष्णं च सर्वर्तुसुखदं शुभम् ॥ ७.१५.४२ ॥
Construido con todas las cosas deseadas, encantador e incomparable; no era ni frío ni caliente, auspicioso, dando comodidad en todas las estaciones.
7.15.43
स तं राजा समारुह्य कामगं वीर्यनिर्जितम् ।
जितं त्रिभुवनं मेने दर्पोत्सेकात्सुदुर्मतिः ॥ ७.१५.४३ ॥
El rey, montado en aquel vehículo que va a voluntad y que había conquistado con su valor, creyó, por el exceso de su orgullo y su mente muy insensata, que había vencido a los tres mundos.
7.15.44
जित्वा वैश्रवणं देवं कैलासात्समवातरत् ॥ ७.१५.४४ ॥
Tras vencer al dios Vaiśravaṇa (Kubera), descendió del Kailāsa.
7.15.45
स्वतेजसा विपुलमवाप्य तं जयं प्रतापवान्विमलकिरीटहारवान् ।
रराज वै परमविमानमास्थितो निशाचरः सदसि गतो यथानलः ॥ ७.१५.४५ ॥
Habiendo obtenido aquella gran victoria por su propio esplendor, el poderoso morador de la noche, con corona y collar inmaculados, resplandecía como el fuego al entrar en una asamblea, sentado en aquel supremo carro aéreo.