ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.15.1
ततस्ताँल्लक्ष्य वित्रस्तान्यक्षेन्द्रांश्च सहस्रशः ।
धनाध्यक्षो महायक्षं माणिचारमथाब्रवीत् ॥ ७.१५.१ ॥
ಆಗ ಸಾವಿರಾರು ಭಯಭೀತರಾದ ಯಕ್ಷೇಂದ್ರರನ್ನು ನೋಡಿದ ಧನಾಧ್ಯಕ್ಷನು ಮಹಾಯಕ್ಷ ಮಾಣಿಚರನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.15.2
रावणं जहि यक्षेन्द्र दुर्वृत्तं पापचेतसम् ।
शरणं भव वीराणां यक्षाणां युद्धशालिनाम् ॥ ७.१५.२ ॥
ಯಕ್ಷೇಂದ್ರನೇ, ದುರ್ನಡತೆಯುಳ್ಳ ಪಾಪಚಿತ್ತ ರಾವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸು. ಯುದ್ಧನಿಪುಣ ವೀರ ಯಕ್ಷರಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾಗು.
7.15.3
एवमुक्तो महाबाहुर्माणिभद्रः सुदुर्जयः ।
वृतो यक्षसहस्रैस्तु चतुर्भिः समयोधयत् ॥ ७.१५.३ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಮಹಾಬಾಹು, ಅಜೇಯ ಮಾಣಿಭದ್ರನು ಸಾವಿರಾರು ಯಕ್ಷರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು ನಾಲ್ವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.
7.15.4
ते गदामुसलप्रासैः शक्तितोमरमुद्गरैः ।
अभिघ्नन्तस्तदा यक्षा राक्षसान्समुपाद्रवन् ॥ ७.१५.४ ॥
ಆಗ ಆ ಯಕ್ಷರು ಗದೆ, ಮುಸಲ, ಪ್ರಾಸ, ಶಕ್ತಿ, ತೋಮರ, ಮುದ್ಗರಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ ರಾಕ್ಷಸರ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು.
7.15.5
कुर्वन्तस्तुमुलं युद्धं चरन्तः श्येनवल्लघु ।
बाढं प्रयच्छन्नेच्छामि दीयतामिति भाषिणः ॥ ७.१५.५ ॥
ತುಮುಲ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಗಿಡುಗದಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, 'ಖಂಡಿತ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಕೊಡಲ್ಪಡಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ.
7.15.6
ततो देवाः सगन्धर्वा ऋषयो ब्रह्मवादिनः ।
दृष्ट्वा तत्तुमुलं युद्धं परं विस्मयमागमन् ॥ ७.१५.६ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿ ಋಷಿಗಳು ಆ ತುಮುಲ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಿ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು.
7.15.7
यक्षाणां तु प्रहस्तेन सहस्रं निहतं रणे ।
महोदरेण चानिन्द्यं सहस्रमपरं हतम् ॥ ७.१५.७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಹಸ್ತನು ಯಕ್ಷರಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಮಂದಿಯನ್ನು ಕೊಂದನು; ನಿರ್ದೋಷಿ ಮಹೋದರನು ಇನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ ಮಂದಿಯನ್ನು ಕೊಂದನು.
7.15.8
क्रुद्धेन च तदा राजन्मारीचेन युयुत्सुना ।
निमेषान्तरमात्रेण द्वे सहस्रे निपातिते ॥ ७.१५.८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡು ಯುದ್ಧಾಸಕ್ತನಾದ ಮಾರೀಚನು ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮಂದಿಯನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದನು.
7.15.9
क्व च यक्षार्जवं युद्धं क्व च मायाबलाश्रयम् ।
रक्षसां पुरुषव्याघ्र तेन ते ऽभ्यधिका युधि ॥ ७.१५.९ ॥
ಯಕ್ಷರ ನೇರವಾದ ಯುದ್ಧ ಎಲ್ಲಿ, ರಾಕ್ಷಸರ ಮಾಯಾಬಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಯುದ್ಧ ಎಲ್ಲಿ! ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಅದರಿಂದಲೇ ಅವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸಿದರು.
7.15.10
धूम्राक्षेण समागम्य माणिभद्रो महारणे ।
मुसलेनोरसि क्रोधात्तडितो न च कम्पितः ॥ ७.१५.१० ॥
ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧೂಮ್ರಾಕ್ಷನೊಡನೆ ಎದುರಾದ ಮಾಣಿಭದ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ ಮುಸಲದಿಂದ ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ನಡುಗಲಿಲ್ಲ.
7.15.11
ततो गदां समाविध्य माणिभद्रेण राक्षसः ।
धूम्राक्षस्ताडितो मूर्ध्नि विह्वलः स पपात ह ॥ ७.१५.११ ॥
ಆಗ ಮಾಣಿಭದ್ರನು ಗದೆಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿರುಗಿಸಿ ಧೂಮ್ರಾಕ್ಷನೆಂಬ ರಾಕ್ಷಸನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು; ಅವನು ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ಬಿದ್ದನು.
7.15.12
धूम्राक्षं ताडितं दृष्ट्वा पतितं शोणितोक्षितम् ।
अभ्यधावत सङ्ग्रामे माणिभद्रं दशाननः ॥ ७.१५.१२ ॥
ಧೂಮ್ರಾಕ್ಷನು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಬಿದ್ದು ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ತೋಯ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ದಶಾನನನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮಾಣಿಭದ್ರನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
7.15.13
तं क्रुद्धमभिधावन्तं माणिभद्रो दशाननम् ।
शक्तिभिस्ताडयामास तिसृभिर्यक्षपुङ्गवः ॥ ७.१५.१३ ॥
ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನತ್ತ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದ ಆ ದಶಾನನನನ್ನು ಯಕ್ಷಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಾಣಿಭದ್ರನು ಮೂರು ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
7.15.14
ताडितो माणिभद्रस्य मुकुटे प्राहरद्रणे ।
तस्य तेन प्रहारेम मुकुटं पार्श्वमागतम् ॥ ७.१५.१४ ॥
ಮಾಣಿಭದ್ರನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೊಳಗಾದ ಅವನು ರಣದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕಿರೀಟದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದನು; ಆ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ಅವನ ಕಿರೀಟ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಸರಿಯಿತು.
7.15.15
ततः संयुध्यमानेन विष्टब्धो न व्यकम्पत ।
तदाप्रभृति यक्षो ऽसौ पार्श्वमौलिरिति स्मृतः ।
सन्नादः सुमहान्राजंस्तस्मिन्शैले ऽभ्यवर्तत ॥ ७.१५.१५ ॥
ನಂತರ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತು ಕಂಪಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅಂದಿನಿಂದ ಆ ಯಕ್ಷನು 'ಪಾರ್ಶ್ವಮೌಲಿ' ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು.
7.15.16
ततो दूरात्प्रददृशे धनाध्यक्षो गदाधरः ।
शुक्रप्रौष्ठपदाभ्यां च पद्मशङ्खसमावृतः ॥ ७.१५.१६ ॥
ಆಗ ದೂರದಿಂದ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ಧನಾಧ್ಯಕ್ಷ (ಕುಬೇರ) ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು; ಅವನು ಶುಕ್ರ ಮತ್ತು ಪ್ರೌಷ್ಠಪದರಿಂದ, ಪದ್ಮ ಮತ್ತು ಶಂಖದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನು.
7.15.17
स दृष्ट्वा भ्रातरं सङ्ख्ये शापाद्विभ्रष्टगौरवम् ।
उवाच वचनं धीमान्युक्तं पैतामहे कुले ॥ ७.१५.१७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಾಪದಿಂದ ಗೌರವ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ತನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಪೈತಾಮಹ ವಂಶಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.15.18
यन्मया वार्यमाणस्त्वं नावगच्छसि दुर्मते ।
पश्चादस्य फलं प्राप्य ज्ञास्यसे निरयं गतः ॥ ७.१५.१८ ॥
ಓ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯೇ! ನಾನು ತಡೆದರೂ ನೀನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಇದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು, ನರಕವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ನೀನು ತಿಳಿಯುವೆ.
7.15.19
यो हि मोहाद्विषं पीत्वा नावगच्छति दुर्मतिः ।
स तस्य परिणामान्ते जानीते कर्मणः फलम् ॥ ७.१५.१९ ॥
ಮೋಹದಿಂದ ವಿಷವನ್ನು ಕುಡಿದೂ ತಿಳಿಯದ ದುರ್ಮತಿ, ಅದರ ಪರಿಣಾಮದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ.
7.15.20
देवता नाभिनन्दन्ति धर्मयुक्तेन केनचित् ।
येन त्वमीदृशं भावं नीतस्सन्नावबुद्ध्यसे ॥ ७.१५.२० ॥
ಧರ್ಮಯುಕ್ತನಾದ ಯಾರಿಂದಲೂ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನೀನು ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದೂ ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
7.15.21
मातरं पितरं यो हि आचार्यं चावमन्यते ।
स पश्यति फलं तस्य प्रेतराजवशं गतः ॥ ७.१५.२१ ॥
ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವವನು ಯಮರಾಜನ ವಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
7.15.22
अध्रुवे हि शरीरे यो न करोति तपोर्जनम् ।
स पश्चात्तप्यते मूढो मृतो दृष्ट्वा ऽ ऽत्मनो गतिम् ॥ ७.१५.२२ ॥
ಅಶಾಶ್ವತ ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಗಳಿಸದವನು, ಮೂಢನು, ಸತ್ತು ತನ್ನ ಗತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ನಂತರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುತ್ತಾನೆ.
7.15.23
धर्माद्राज्यं धनं सौख्यमधर्माद्दुःखमेव च ।
तस्माद्धर्मं सुखार्थाय कुर्यात्पापं विसर्जयेत् ॥ ७.१५.२३ ॥
ಧರ್ಮದಿಂದ ರಾಜ್ಯ, ಧನ, ಸುಖ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ; ಅಧರ್ಮದಿಂದ ದುಃಖವೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ಪಾಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.
7.15.24
पापस्य हि फलं दुःखं तद्भोक्तव्यमिहात्मना ।
तस्मादात्मापघातार्थं मूढः पापं करिष्यति ॥ ७.१५.२४ ॥
ಪಾಪದ ಫಲ ದುಃಖವೇ; ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲೇ ತಾನೇ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಮೂಢನು ತನ್ನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಪಾಪ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
7.15.25
कस्य चिन्न हि दुर्बुद्धेश्छन्दतो जायते मतिः ।
देवं चेष्टयते सर्वं हतो दैवेन हन्यते ।
यादृशं कुरुते कर्म तादृशं फलमश्नुते ॥ ७.१५.२५ ॥
ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನ ಬುದ್ಧಿ ಯಾರದೇ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ. ದೈವವೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಡೆಸುತ್ತದೆ; ದೈವದಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟವನು ದೈವದಿಂದಲೇ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ. ಯಾವ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಫಲವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
7.15.26
बुद्धिरूपं फलं पुत्राञ्छौर्यं धीरत्वमेव च ।
प्राप्नुवन्ति नरा लोके निर्जितं पुण्यकर्मभिः ॥ ७.१५.२६ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಗೆದ್ದು ಬುದ್ಧಿರೂಪದ ಫಲ, ಮಕ್ಕಳು, ಶೌರ್ಯ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯವನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
7.15.27
एवं निरयगामी त्वं यस्य ते मतिरीदृशी ।
न त्वां समभिभाषिष्ये ऽसद्वृत्तेष्वेव निर्णयः ॥ ७.१५.२७ ॥
ಇಂತಹ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ನೀನು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವನು. ದುಷ್ಟ ನಡತೆಯವರ ನಿರ್ಣಯ ಇದೇ; ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
7.15.28
एवमुक्तास्ततस्तेन तस्यामात्याः समाहताः ।
मारीचप्रमुखाः सर्वे विमुखा विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१५.२८ ॥
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಮಾರೀಚನ ನೇತೃತ್ವದ ಅವನ ಮಂತ್ರಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ನೊಂದು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿ ಓಡಿಹೋದರು.
7.15.29
ततस्तेन दशग्रीवो यक्षेन्द्रेण महात्मना ।
गदयाभिहतो मूर्ध्नि न च स्थानात्प्रकम्पितः ॥ ७.१५.२९ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಯಕ್ಷೇಂದ್ರನು ಗದೆಯಿಂದ ದಶಗ್ರೀವನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು; ಆದರೂ ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಅಲುಗಲಿಲ್ಲ.
7.15.30
ततस्तौ राम निघ्नन्तौ तदान्योन्यं महामृधे ।
न विह्वलौ न च श्रान्तौ बभूवतुरमर्षणौ ॥ ७.१५.३० ॥
ಆಗ ರಾಮ! ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಆದರೂ ಅವರು ಕಳವಳಗೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ, ದಣಿಯಲಿಲ್ಲ; ಇಬ್ಬರೂ ರೋಷದಿಂದ ಅಚಲರಾಗಿದ್ದರು.
7.15.31
आग्नेयमस्त्रं तस्मै स मुमोच धनदस्तदा ।
राक्षसेन्द्रो वारुणेन तदस्त्रं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१५.३१ ॥
ಆಗ ಧನದನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಆಗ್ನೇಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು. ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನು ವಾರುಣಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ತಡೆದನು.
7.15.32
ततो मायां प्रविष्टो ऽसौ राक्षसीं राक्षसेश्वरः ।
रूपाणां शतसाहस्रं विनाशाय चकार च ॥ ७.१५.३२ ॥
ನಂತರ ಆ ರಾಕ್ಷಸೇಶ್ವರನು ರಾಕ್ಷಸೀ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಲಕ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ರೂಪಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
7.15.33
व्याघ्रो वराहो जीमूतः पर्वतः सागरो द्रुमः ।
यक्षो दैत्यस्वरूपी च सो ऽदृश्यत दशाननः ॥ ७.१५.३३ ॥
ಹುಲಿಯಾಗಿ, ವರಾಹವಾಗಿ, ಮೇಘವಾಗಿ, ಪರ್ವತವಾಗಿ, ಸಾಗರವಾಗಿ, ವೃಕ್ಷವಾಗಿ, ಯಕ್ಷನಾಗಿ, ದೈತ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ಆ ದಶಾನನನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
7.15.34
बहूनि च करोति स्म दृश्यन्ते न त्वसौ ततः ।
प्रतिगृह्य ततो राम महदस्त्रं दशाननः ॥ ७.१५.३४ ॥
ಅವನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು; ಆದರೆ ಅವನೇ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ, ಓ ರಾಮ, ದಶಾನನನು ಮಹಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
7.15.35
जघान मूर्ध्नि धनदं व्याविद्ध्य महतीं गदाम् ।
एवं स तेनाभिहतो विह्वलः शोणितोक्षितः ॥ ७.१५.३५ ॥
ದೊಡ್ಡ ಗದೆಯನ್ನು ಬೀಸಿ ಧನದನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು. ಹೀಗೆ ಅವನ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಧನದನು ವಿಹ್ವಲನಾಗಿ ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದುಹೋದನು.
7.15.36
कृत्तमूल इवाशोको निपपात धनाधिपः ॥ ७.१५.३६ ॥
ಬೇರು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅಶೋಕ ವೃಕ್ಷದಂತೆ ಧನಾಧಿಪತಿ ಬಿದ್ದನು.
7.15.37
ततः पद्मादिभिस्तत्र निधिभिः स तदा वृतः ।
धनदोच्छ्वासितस्तैस्तु वनमानीय नन्दनम् ॥ ७.१५.३७ ॥
ಆಗ ಪದ್ಮಾದಿ ನಿಧಿಗಳಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿ, ಧನದನನ್ನು (ಕುಬೇರನನ್ನು) ನಿಟ್ಟುಸಿರಿಡುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ನಂದನ ವನಕ್ಕೆ ತಂದು.
7.15.38
निर्जित्य राक्षसेन्द्रस्तं धनदं हृष्टमानसः ।
पुष्पकं तस्य जग्राह विमानं जयलक्षणम् ॥ ७.१५.३८ ॥
ರಾಕ್ಷಸೇಂದ್ರನು ಆ ಧನದನನ್ನು (ಕುಬೇರನನ್ನು) ಜಯಿಸಿ, ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಜಯದ ಲಕ್ಷಣಗಳುಳ್ಳ ಅವನ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
7.15.39
काञ्चनस्तम्भसंवीतं वैडूर्यमणितोरणम् ।
मुक्ताजालप्रतिच्छन्नं सर्वकामफलद्रुमम् ॥ ७.१५.३९ ॥
ಚಿನ್ನದ ಕಂಬಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದದ್ದು, ವೈಡೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಣಿಗಳ ತೋರಣಗಳುಳ್ಳದ್ದು, ಮುತ್ತಿನ ಜಾಲದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು, ಸರ್ವಕಾಮಫಲ ನೀಡುವ ಮರಗಳುಳ್ಳದ್ದು.
7.15.40
मनोजवं कामगमं कामरूपं विहङ्गमम् ।
मणिकाञ्चनसोपानं तप्तकाञ्चनवेदिकम् ॥ ७.१५.४० ॥
ಮನಸ್ಸಿನಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳದ್ದು, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವದು, ಬಯಸಿದ ರೂಪ ಧರಿಸುವದು, ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಾರುವದು, ಮಣಿ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳುಳ್ಳದ್ದು, ಕರಗಿದ ಚಿನ್ನದ ವೇದಿಕೆಗಳುಳ್ಳದ್ದು.
7.15.41
देवोपवाह्यमक्षय्यं सदादृष्टिमनःसुखम् ।
बह्वाश्चर्यं भक्तिचित्रं ब्रह्मणा परिनिर्मितम् ॥ ७.१५.४१ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಹೊರಬಹುದಾದದ್ದು, ಅಕ್ಷಯವಾದದ್ದು, ಸದಾ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಸುಖ ನೀಡುವದು, ಬಹು ಅದ್ಭುತವಾದದ್ದು, ವಿವಿಧ ಕುಸುರಿ ಕೆಲಸದಿಂದ ಚಿತ್ರಿತವಾದದ್ದು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾದದ್ದು.
7.15.42
निर्मितं सर्वकामैस्तु मनोहरमनुत्तमम् ।
न तु शीतं न चोष्णं च सर्वर्तुसुखदं शुभम् ॥ ७.१५.४२ ॥
ಎಲ್ಲ ಬಯಸಿದ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದದ್ದು, ಮನೋಹರವಾದದ್ದು, ಅನುತ್ತಮವಾದದ್ದು; ಅದು ತಂಪೂ ಅಲ್ಲ ಬಿಸಿಯೂ ಅಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖ ನೀಡುವ ಶುಭವಾದದ್ದು.
7.15.43
स तं राजा समारुह्य कामगं वीर्यनिर्जितम् ।
जितं त्रिभुवनं मेने दर्पोत्सेकात्सुदुर्मतिः ॥ ७.१५.४३ ॥
ರಾಜನು ತನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಗೆದ್ದ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸುವ ಆ ವಿಮಾನವನ್ನೇರಿ, ಅಹಂಕಾರದ ಮಿತಿಮೀರಿ ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಗೆದ್ದೆನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
7.15.44
जित्वा वैश्रवणं देवं कैलासात्समवातरत् ॥ ७.१५.४४ ॥
ದೇವ ವೈಶ್ರವಣನನ್ನು (ಕುಬೇರನನ್ನು) ಗೆದ್ದು ಅವನು ಕೈಲಾಸದಿಂದ ಇಳಿದನು.
7.15.45
स्वतेजसा विपुलमवाप्य तं जयं प्रतापवान्विमलकिरीटहारवान् ।
रराज वै परमविमानमास्थितो निशाचरः सदसि गतो यथानलः ॥ ७.१५.४५ ॥
ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಮಹಾ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿಯಾದ, ನಿರ್ಮಲ ಕಿರೀಟ ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಆ ನಿಶಾಚರನು ಆ ಪರಮ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆದನು.