ਵਾਲਮੀਕਿ ਰਾਮਾਇਣ · ਸਰਗ 7.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.15.1
ततस्ताँल्लक्ष्य वित्रस्तान्यक्षेन्द्रांश्च सहस्रशः ।
धनाध्यक्षो महायक्षं माणिचारमथाब्रवीत् ॥ ७.१५.१ ॥
ਫਿਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਡਰੇ ਹੋਏ ਯਕ੍ਸ਼ੇਂਦ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਧਨਾਧਿਅਕ੍ਸ਼ ਨੇ ਮਹਾਯਕ੍ਸ਼ ਮਾਣਿਚਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ।
7.15.2
रावणं जहि यक्षेन्द्र दुर्वृत्तं पापचेतसम् ।
शरणं भव वीराणां यक्षाणां युद्धशालिनाम् ॥ ७.१५.२ ॥
ਹੇ ਯਕ੍ਸ਼ੇਂਦ੍ਰ, ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਅਤੇ ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਰਾਵਣ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓ। ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਵੀਰ ਯਕ੍ਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਬਣੋ।
7.15.3
एवमुक्तो महाबाहुर्माणिभद्रः सुदुर्जयः ।
वृतो यक्षसहस्रैस्तु चतुर्भिः समयोधयत् ॥ ७.१५.३ ॥
ਏਦਾਂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਤੇ ਮਹਾਬਾਹੂ, ਅਜਿੱਤ ਮਾਣਿਭਦ੍ਰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯਕ੍ਸ਼ਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗਾ।
7.15.4
ते गदामुसलप्रासैः शक्तितोमरमुद्गरैः ।
अभिघ्नन्तस्तदा यक्षा राक्षसान्समुपाद्रवन् ॥ ७.१५.४ ॥
ਫਿਰ ਉਹ ਯਕ੍ਸ਼ ਗਦਾ, ਮੂਸਲ, ਪ੍ਰਾਸ, ਸ਼ਕਤੀ, ਤੋਮਰ ਅਤੇ ਮੁਦਗਰਾਂ ਨਾਲ ਮਾਰਦੇ ਹੋਏ ਰਾਕ੍ਸ਼ਸਾਂ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ।
7.15.5
कुर्वन्तस्तुमुलं युद्धं चरन्तः श्येनवल्लघु ।
बाढं प्रयच्छन्नेच्छामि दीयतामिति भाषिणः ॥ ७.१५.५ ॥
ਘੋਰ ਯੁੱਧ ਕਰਦੇ, ਬਾਜ਼ ਵਾਂਗ ਫੁਰਤੀ ਨਾਲ ਵਿਚਰਦੇ, 'ਜ਼ਰੂਰ ਦਿਆਂਗਾ, ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ, ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ' ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ।
7.15.6
ततो देवाः सगन्धर्वा ऋषयो ब्रह्मवादिनः ।
दृष्ट्वा तत्तुमुलं युद्धं परं विस्मयमागमन् ॥ ७.१५.६ ॥
ਫਿਰ ਦੇਵਤੇ, ਗੰਧਰਵ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਵਾਦੀ ਰਿਸ਼ੀ ਉਸ ਘੋਰ ਯੁੱਧ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਬਹੁਤ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ।
7.15.7
यक्षाणां तु प्रहस्तेन सहस्रं निहतं रणे ।
महोदरेण चानिन्द्यं सहस्रमपरं हतम् ॥ ७.१५.७ ॥
ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਹਸਤ ਨੇ ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ; ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮਹੋਦਰ ਨੇ ਹੋਰ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ।
7.15.8
क्रुद्धेन च तदा राजन्मारीचेन युयुत्सुना ।
निमेषान्तरमात्रेण द्वे सहस्रे निपातिते ॥ ७.१५.८ ॥
ਹੇ ਰਾਜਨ, ਤਦ ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਅਤੇ ਜੰਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਮਾਰੀਚ ਨੇ ਇੱਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਢਾਹ ਦਿੱਤਾ।
7.15.9
क्व च यक्षार्जवं युद्धं क्व च मायाबलाश्रयम् ।
रक्षसां पुरुषव्याघ्र तेन ते ऽभ्यधिका युधि ॥ ७.१५.९ ॥
ਯਕਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਿੱਧੀ ਲੜਾਈ ਕਿੱਥੇ, ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੀ ਮਾਇਆ-ਬਲ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀ ਲੜਾਈ ਕਿੱਥੇ! ਹੇ ਪੁਰਸ਼ਵਿਆਘਰ, ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਉਹ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਸਾਬਤ ਹੋਏ।
7.15.10
धूम्राक्षेण समागम्य माणिभद्रो महारणे ।
मुसलेनोरसि क्रोधात्तडितो न च कम्पितः ॥ ७.१५.१० ॥
ਮਹਾਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਧੂਮਰਾਕਸ਼ ਨਾਲ ਭਿੜ ਕੇ ਮਾਣਿਭਦਰ ਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲ ਨਾਲ ਛਾਤੀ ਉੱਤੇ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਨਾ ਕੰਬਿਆ।
7.15.11
ततो गदां समाविध्य माणिभद्रेण राक्षसः ।
धूम्राक्षस्ताडितो मूर्ध्नि विह्वलः स पपात ह ॥ ७.१५.११ ॥
ਫਿਰ ਮਾਣਿਭਦਰ ਨੇ ਗਦਾ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੁੰਮਾ ਕੇ ਧੂਮਰਾਕਸ਼ ਨਾਮਕ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
7.15.12
धूम्राक्षं ताडितं दृष्ट्वा पतितं शोणितोक्षितम् ।
अभ्यधावत सङ्ग्रामे माणिभद्रं दशाननः ॥ ७.१५.१२ ॥
ਧੂਮਰਾਕਸ਼ ਨੂੰ ਵਾਰ ਨਾਲ ਡਿੱਗਿਆ ਅਤੇ ਲਹੂ ਵਿੱਚ ਭਿੱਜਿਆ ਵੇਖ ਕੇ ਦਸ਼ਾਨਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਣਿਭਦਰ ਵੱਲ ਝਪਟਿਆ।
7.15.13
तं क्रुद्धमभिधावन्तं माणिभद्रो दशाननम् ।
शक्तिभिस्ताडयामास तिसृभिर्यक्षपुङ्गवः ॥ ७.१५.१३ ॥
ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਭਰ ਕੇ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਉਸ ਦਸ਼ਾਨਨ ਨੂੰ ਯਕਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਮਾਣਿਭਦਰ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ।
7.15.14
ताडितो माणिभद्रस्य मुकुटे प्राहरद्रणे ।
तस्य तेन प्रहारेम मुकुटं पार्श्वमागतम् ॥ ७.१५.१४ ॥
ਮਾਣਿਭਦਰ ਦੀ ਮਾਰ ਖਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਮੁਕਟ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ; ਉਸ ਵਾਰ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਮੁਕਟ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਖਿਸਕ ਗਿਆ।
7.15.15
ततः संयुध्यमानेन विष्टब्धो न व्यकम्पत ।
तदाप्रभृति यक्षो ऽसौ पार्श्वमौलिरिति स्मृतः ।
सन्नादः सुमहान्राजंस्तस्मिन्शैले ऽभ्यवर्तत ॥ ७.१५.१५ ॥
ਫਿਰ ਲੜਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਉਹ ਅਡੋਲ ਰਿਹਾ, ਕੰਬਿਆ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਹ ਯਕਸ਼ 'ਪਾਰਸ਼੍ਵਮੌਲੀ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਸ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਰੌਲਾ ਪੈ ਗਿਆ।
7.15.16
ततो दूरात्प्रददृशे धनाध्यक्षो गदाधरः ।
शुक्रप्रौष्ठपदाभ्यां च पद्मशङ्खसमावृतः ॥ ७.१५.१६ ॥
ਫਿਰ ਦੂਰੋਂ ਗਦਾਧਾਰੀ ਧਨਾਧਿਅਕਸ਼ (ਕੁਬੇਰ) ਦਿਸਿਆ; ਉਹ ਸ਼ੁਕਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੌਸ਼ਠਪਦ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਪਦਮ ਤੇ ਸ਼ੰਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।
7.15.17
स दृष्ट्वा भ्रातरं सङ्ख्ये शापाद्विभ्रष्टगौरवम् ।
उवाच वचनं धीमान्युक्तं पैतामहे कुले ॥ ७.१५.१७ ॥
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸਰਾਪ ਕਾਰਨ ਗੌਰਵ ਗੁਆਏ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ ਉਸ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਨੇ ਪੈਤਾਮਹ ਕੁਲ ਨੂੰ ਢੁੱਕਵੇਂ ਬਚਨ ਕਹੇ।
7.15.18
यन्मया वार्यमाणस्त्वं नावगच्छसि दुर्मते ।
पश्चादस्य फलं प्राप्य ज्ञास्यसे निरयं गतः ॥ ७.१५.१८ ॥
ਹੇ ਦੁਰਮਤੀ! ਮੇਰੇ ਵਰਜਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਤੂੰ ਸਮਝਿਆ ਨਹੀਂ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਕੇ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਤੂੰ ਜਾਣੇਗਾ।
7.15.19
यो हि मोहाद्विषं पीत्वा नावगच्छति दुर्मतिः ।
स तस्य परिणामान्ते जानीते कर्मणः फलम् ॥ ७.१५.१९ ॥
ਮੋਹ ਕਾਰਨ ਜ਼ਹਿਰ ਪੀ ਕੇ ਵੀ ਜੋ ਦੁਰਮਤੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ, ਉਹ ਉਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਦਾ ਫਲ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
7.15.20
देवता नाभिनन्दन्ति धर्मयुक्तेन केनचित् ।
येन त्वमीदृशं भावं नीतस्सन्नावबुद्ध्यसे ॥ ७.१५.२० ॥
ਧਰਮ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਨਾਲ ਦੇਵਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ; ਇਸੇ ਕਾਰਨ ਤੂੰ ਅਜਿਹੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ।
7.15.21
मातरं पितरं यो हि आचार्यं चावमन्यते ।
स पश्यति फलं तस्य प्रेतराजवशं गतः ॥ ७.१५.२१ ॥
ਜੋ ਮਾਤਾ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਯਮਰਾਜ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦਾ ਫਲ ਦੇਖਦਾ ਹੈ।
7.15.22
अध्रुवे हि शरीरे यो न करोति तपोर्जनम् ।
स पश्चात्तप्यते मूढो मृतो दृष्ट्वा ऽ ऽत्मनो गतिम् ॥ ७.१५.२२ ॥
ਇਸ ਅਨਿਤ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਜੋ ਤਪ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਮਰ ਕੇ ਆਪਣੀ ਗਤੀ ਵੇਖ ਕੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।
7.15.23
धर्माद्राज्यं धनं सौख्यमधर्माद्दुःखमेव च ।
तस्माद्धर्मं सुखार्थाय कुर्यात्पापं विसर्जयेत् ॥ ७.१५.२३ ॥
ਧਰਮ ਨਾਲ ਰਾਜ, ਧਨ ਅਤੇ ਸੁੱਖ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਅਧਰਮ ਨਾਲ ਸਿਰਫ਼ ਦੁੱਖ ਹੀ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸੁੱਖ ਲਈ ਧਰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
7.15.24
पापस्य हि फलं दुःखं तद्भोक्तव्यमिहात्मना ।
तस्मादात्मापघातार्थं मूढः पापं करिष्यति ॥ ७.१५.२४ ॥
ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਦੁੱਖ ਹੈ; ਉਹ ਇੱਥੇ ਖੁਦ ਹੀ ਭੋਗਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੂਰਖ ਆਪਣੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਹੀ ਪਾਪ ਕਰੇਗਾ।
7.15.25
कस्य चिन्न हि दुर्बुद्धेश्छन्दतो जायते मतिः ।
देवं चेष्टयते सर्वं हतो दैवेन हन्यते ।
यादृशं कुरुते कर्म तादृशं फलमश्नुते ॥ ७.१५.२५ ॥
ਦੁਰਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਦੀ ਬੁੱਧੀ ਕਿਸੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਨਮਦੀ। ਦੈਵ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਦੈਵ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਦੈਵ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੋ ਜਿਹਾ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹੋ ਜਿਹਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
7.15.26
बुद्धिरूपं फलं पुत्राञ्छौर्यं धीरत्वमेव च ।
प्राप्नुवन्ति नरा लोके निर्जितं पुण्यकर्मभिः ॥ ७.१५.२६ ॥
ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਪੁੰਨ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ ਬੁੱਧੀ-ਰੂਪ ਫਲ, ਪੁੱਤਰ, ਸ਼ੌਰਜ ਅਤੇ ਧੀਰਜ ਹੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
7.15.27
एवं निरयगामी त्वं यस्य ते मतिरीदृशी ।
न त्वां समभिभाषिष्ये ऽसद्वृत्तेष्वेव निर्णयः ॥ ७.१५.२७ ॥
ਇਹੋ ਜਿਹੀ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲਾ ਤੂੰ ਨਰਕਗਾਮੀ ਹੈਂ। ਦੁਸ਼ਟ ਆਚਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਇਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।
7.15.28
एवमुक्तास्ततस्तेन तस्यामात्याः समाहताः ।
मारीचप्रमुखाः सर्वे विमुखा विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१५.२८ ॥
ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਮਾਰੀਚ ਮੁੱਖ ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤਰੀ ਆਹਤ ਹੋ ਕੇ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਕੇ ਭੱਜ ਗਏ।
7.15.29
ततस्तेन दशग्रीवो यक्षेन्द्रेण महात्मना ।
गदयाभिहतो मूर्ध्नि न च स्थानात्प्रकम्पितः ॥ ७.१५.२९ ॥
ਤਦ ਉਸ ਮਹਾਤਮਾ ਯਕਸ਼ਇੰਦਰ ਨੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਦਸਗ੍ਰੀਵ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹਿਲਿਆ।
7.15.30
ततस्तौ राम निघ्नन्तौ तदान्योन्यं महामृधे ।
न विह्वलौ न च श्रान्तौ बभूवतुरमर्षणौ ॥ ७.१५.३० ॥
ਹੇ ਰਾਮ! ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਉਸ ਮਹਾਂਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਫਿਰ ਵੀ ਨਾ ਉਹ ਵਿਆਕੁਲ ਹੋਏ, ਨਾ ਥੱਕੇ; ਦੋਵੇਂ ਰੋਸ ਨਾਲ ਅਡੋਲ ਰਹੇ।
7.15.31
आग्नेयमस्त्रं तस्मै स मुमोच धनदस्तदा ।
राक्षसेन्द्रो वारुणेन तदस्त्रं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१५.३१ ॥
ਤਦ ਧਨਦ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆਗਨੇਯ ਅਸਤ੍ਰ ਛੱਡਿਆ। ਰਾਕਸ਼ਸੇਂਦਰ ਨੇ ਵਾਰੁਣ ਅਸਤ੍ਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ।
7.15.32
ततो मायां प्रविष्टो ऽसौ राक्षसीं राक्षसेश्वरः ।
रूपाणां शतसाहस्रं विनाशाय चकार च ॥ ७.१५.३२ ॥
ਫਿਰ ਉਸ ਰਾਕਸ਼ਸੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਲੱਖਾਂ ਰੂਪ ਰਚੇ।
7.15.33
व्याघ्रो वराहो जीमूतः पर्वतः सागरो द्रुमः ।
यक्षो दैत्यस्वरूपी च सो ऽदृश्यत दशाननः ॥ ७.१५.३३ ॥
ਸ਼ੇਰ, ਸੂਰ, ਬੱਦਲ, ਪਹਾੜ, ਸਮੁੰਦਰ, ਰੁੱਖ, ਯਕਸ਼ ਅਤੇ ਦੈਂਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਦਸ਼ਾਨਨ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ।
7.15.34
बहूनि च करोति स्म दृश्यन्ते न त्वसौ ततः ।
प्रतिगृह्य ततो राम महदस्त्रं दशाननः ॥ ७.१५.३४ ॥
ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਰੂਪ ਬਣਾਏ, ਪਰ ਉਹ ਆਪ ਨਹੀਂ ਦਿਸਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਹੇ ਰਾਮ, ਦਸ਼ਾਨਨ ਨੇ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅਸਤ੍ਰ ਫੜਿਆ।
7.15.35
जघान मूर्ध्नि धनदं व्याविद्ध्य महतीं गदाम् ।
एवं स तेनाभिहतो विह्वलः शोणितोक्षितः ॥ ७.१५.३५ ॥
ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗਦਾ ਘੁੰਮਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਧਨਦ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸ ਦੇ ਵਾਰ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਕੇ ਧਨਦ ਵਿਆਕੁਲ ਤੇ ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਥਪਥ ਹੋ ਗਿਆ।
7.15.36
कृत्तमूल इवाशोको निपपात धनाधिपः ॥ ७.१५.३६ ॥
ਜੜ੍ਹੋਂ ਕੱਟੇ ਅਸ਼ੋਕ ਰੁੱਖ ਵਾਂਗ ਧਨਾਧਿਪ ਡਿੱਗ ਪਿਆ।
7.15.37
ततः पद्मादिभिस्तत्र निधिभिः स तदा वृतः ।
धनदोच्छ्वासितस्तैस्तु वनमानीय नन्दनम् ॥ ७.१५.३७ ॥
ਫਿਰ ਪਦਮ ਆਦਿ ਨਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਉੱਥੇ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਉਹ, ਧਨਦ (ਕੁਬੇਰ) ਨੂੰ ਹਾਉਕੇ ਭਰਵਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਨੰਦਨ ਵਨ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਕੇ।
7.15.38
निर्जित्य राक्षसेन्द्रस्तं धनदं हृष्टमानसः ।
पुष्पकं तस्य जग्राह विमानं जयलक्षणम् ॥ ७.१५.३८ ॥
ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਧਨਦ (ਕੁਬੇਰ) ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਖੁਸ਼ ਮਨ ਨਾਲ, ਜਿੱਤ ਦੇ ਚਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਾਲਾ ਉਸ ਦਾ ਪੁਸ਼ਪਕ ਵਿਮਾਨ ਲੈ ਲਿਆ।
7.15.39
काञ्चनस्तम्भसंवीतं वैडूर्यमणितोरणम् ।
मुक्ताजालप्रतिच्छन्नं सर्वकामफलद्रुमम् ॥ ७.१५.३९ ॥
ਸੋਨੇ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਵੈਡੂਰਿਆ ਤੇ ਮਣੀਆਂ ਦੇ ਤੋਰਨਾਂ ਵਾਲਾ, ਮੋਤੀਆਂ ਦੇ ਜਾਲ ਨਾਲ ਢਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖਾਂ ਵਾਲਾ।
7.15.40
मनोजवं कामगमं कामरूपं विहङ्गमम् ।
मणिकाञ्चनसोपानं तप्तकाञ्चनवेदिकम् ॥ ७.१५.४० ॥
ਮਨ ਵਰਗਾ ਤੇਜ਼, ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੰਛੀ ਵਾਂਗ ਉੱਡਣ ਵਾਲਾ, ਮਣੀਆਂ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਪੌੜੀਆਂ ਵਾਲਾ, ਤਪੇ ਹੋਏ ਸੋਨੇ ਦੇ ਚਬੂਤਰਿਆਂ ਵਾਲਾ।
7.15.41
देवोपवाह्यमक्षय्यं सदादृष्टिमनःसुखम् ।
बह्वाश्चर्यं भक्तिचित्रं ब्रह्मणा परिनिर्मितम् ॥ ७.१५.४१ ॥
ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਢੋਣ ਯੋਗ, ਅਕਸ਼ੈ, ਸਦਾ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਅਦਭੁਤ, ਨਾਨਾ ਕਾਰੀਗਰੀ ਨਾਲ ਚਿਤਰਿਆ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ।
7.15.42
निर्मितं सर्वकामैस्तु मनोहरमनुत्तमम् ।
न तु शीतं न चोष्णं च सर्वर्तुसुखदं शुभम् ॥ ७.१५.४२ ॥
ਸਾਰੀਆਂ ਇੱਛਾ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਮਨ ਮੋਹਣਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ; ਉਹ ਨਾ ਠੰਡਾ ਸੀ ਨਾ ਗਰਮ, ਸਾਰੀਆਂ ਰੁੱਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ੁਭ ਸੀ।
7.15.43
स तं राजा समारुह्य कामगं वीर्यनिर्जितम् ।
जितं त्रिभुवनं मेने दर्पोत्सेकात्सुदुर्मतिः ॥ ७.१५.४३ ॥
ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਾਕਰਮ ਨਾਲ ਜਿੱਤੇ ਹੋਏ, ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਉਸ ਵਿਮਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਹੰਕਾਰ ਦੀ ਅਤਿ ਨਾਲ ਅਤਿ ਦੁਰਮਤਿ ਵਾਲੇ ਉਸਨੇ ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਸਮਝਿਆ।
7.15.44
जित्वा वैश्रवणं देवं कैलासात्समवातरत् ॥ ७.१५.४४ ॥
ਦੇਵਤਾ ਵੈਸ਼ਰਵਣ (ਕੁਬੇਰ) ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ ਉਹ ਕੈਲਾਸ਼ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਉਤਰਿਆ।
7.15.45
स्वतेजसा विपुलमवाप्य तं जयं प्रतापवान्विमलकिरीटहारवान् ।
रराज वै परमविमानमास्थितो निशाचरः सदसि गतो यथानलः ॥ ७.१५.४५ ॥
ਆਪਣੇ ਤੇਜ ਨਾਲ ਉਸ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਤਾਪੀ, ਨਿਰਮਲ ਮੁਕਟ ਤੇ ਹਾਰ ਪਹਿਨੇ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਚਰ ਉਸ ਪਰਮ ਵਿਮਾਨ ਉੱਤੇ ਬੈਠ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗਏ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਿਆ।