Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.15.1
ततस्ताँल्लक्ष्य वित्रस्तान्यक्षेन्द्रांश्च सहस्रशः ।
धनाध्यक्षो महायक्षं माणिचारमथाब्रवीत् ॥ ७.१५.१ ॥
Als er die tausendfach verängstigten Häuptlinge der Yakṣas sah, sprach der Herr des Reichtums zum großen Yakṣa Māṇicara.
7.15.2
रावणं जहि यक्षेन्द्र दुर्वृत्तं पापचेतसम् ।
शरणं भव वीराणां यक्षाणां युद्धशालिनाम् ॥ ७.१५.२ ॥
O Herr der Yakṣas, erschlage Rāvaṇa, den Bösen mit verderbtem Sinn! Sei Zuflucht den heldenhaften, kampferprobten Yakṣas.
7.15.3
एवमुक्तो महाबाहुर्माणिभद्रः सुदुर्जयः ।
वृतो यक्षसहस्रैस्तु चतुर्भिः समयोधयत् ॥ ७.१५.३ ॥
So angesprochen kämpfte der starkarmige Māṇibhadra, kaum zu besiegen, von Tausenden Yakṣas umringt, gegen vier.
7.15.4
ते गदामुसलप्रासैः शक्तितोमरमुद्गरैः ।
अभिघ्नन्तस्तदा यक्षा राक्षसान्समुपाद्रवन् ॥ ७.१५.४ ॥
Da stürzten sich jene Yakṣas, mit Keulen, Stößeln, Speeren, Lanzen, Wurfspießen und Streitkolben schlagend, auf die Rākṣasas.
7.15.5
कुर्वन्तस्तुमुलं युद्धं चरन्तः श्येनवल्लघु ।
बाढं प्रयच्छन्नेच्छामि दीयतामिति भाषिणः ॥ ७.१५.५ ॥
Einen tosenden Kampf führend, schnell wie Falken sich bewegend, sprechend: »Gewiss werde ich geben; ich wünsche es; es werde gegeben!«
7.15.6
ततो देवाः सगन्धर्वा ऋषयो ब्रह्मवादिनः ।
दृष्ट्वा तत्तुमुलं युद्धं परं विस्मयमागमन् ॥ ७.१५.६ ॥
Da gerieten die Götter, mit den Gandharvas und den Weisen, die das Brahman lehren, beim Anblick jenes tosenden Kampfes in große Verwunderung.
7.15.7
यक्षाणां तु प्रहस्तेन सहस्रं निहतं रणे ।
महोदरेण चानिन्द्यं सहस्रमपरं हतम् ॥ ७.१५.७ ॥
Im Kampf erschlug Prahasta tausend Yakṣas, und der makellose Mahodara erschlug weitere tausend.
7.15.8
क्रुद्धेन च तदा राजन्मारीचेन युयुत्सुना ।
निमेषान्तरमात्रेण द्वे सहस्रे निपातिते ॥ ७.१५.८ ॥
Dann, o König, streckte Mārīca, zornentbrannt und kampfbegierig, in einem einzigen Augenblick zweitausend nieder.
7.15.9
क्व च यक्षार्जवं युद्धं क्व च मायाबलाश्रयम् ।
रक्षसां पुरुषव्याघ्र तेन ते ऽभ्यधिका युधि ॥ ७.१५.९ ॥
Wo ist der geradlinige Kampf der Yakṣas, und wo der Kampf, der sich auf die Macht der Täuschung der Rākṣasas stützt! O Tiger unter den Menschen, deshalb erwiesen sie sich im Kampf als überlegen.
7.15.10
धूम्राक्षेण समागम्य माणिभद्रो महारणे ।
मुसलेनोरसि क्रोधात्तडितो न च कम्पितः ॥ ७.१५.१० ॥
Im großen Kampf traf Māṇibhadra auf Dhūmrākṣa, und im Zorn wurde er mit einer Keule auf die Brust geschlagen, doch er zitterte nicht.
7.15.11
ततो गदां समाविध्य माणिभद्रेण राक्षसः ।
धूम्राक्षस्ताडितो मूर्ध्नि विह्वलः स पपात ह ॥ ७.१५.११ ॥
Dann schwang Māṇibhadra seine Keule und schlug dem Rākṣasa Dhūmrākṣa auf den Kopf, und dieser fiel benommen nieder.
7.15.12
धूम्राक्षं ताडितं दृष्ट्वा पतितं शोणितोक्षितम् ।
अभ्यधावत सङ्ग्रामे माणिभद्रं दशाननः ॥ ७.१५.१२ ॥
Als Daśānana Dhūmrākṣa niedergeschlagen, gefallen und blutüberströmt sah, stürzte er sich im Kampf auf Māṇibhadra.
7.15.13
तं क्रुद्धमभिधावन्तं माणिभद्रो दशाननम् ।
शक्तिभिस्ताडयामास तिसृभिर्यक्षपुङ्गवः ॥ ७.१५.१३ ॥
Māṇibhadra, der Beste der Yakṣas, traf den wütend heranstürmenden Daśānana mit drei Speeren.
7.15.14
ताडितो माणिभद्रस्य मुकुटे प्राहरद्रणे ।
तस्य तेन प्रहारेम मुकुटं पार्श्वमागतम् ॥ ७.१५.१४ ॥
Von Māṇibhadra getroffen, schlug er im Kampf auf dessen Krone; durch diesen Schlag rutschte die Krone zur Seite.
7.15.15
ततः संयुध्यमानेन विष्टब्धो न व्यकम्पत ।
तदाप्रभृति यक्षो ऽसौ पार्श्वमौलिरिति स्मृतः ।
सन्नादः सुमहान्राजंस्तस्मिन्शैले ऽभ्यवर्तत ॥ ७.१५.१५ ॥
Obwohl er kämpfte, stand er fest und wankte nicht. Von jener Zeit an wurde jener Yaksha als 'Pārśvamauli' erinnert. O König, auf jenem Berg erhob sich ein gewaltiger Lärm.
7.15.16
ततो दूरात्प्रददृशे धनाध्यक्षो गदाधरः ।
शुक्रप्रौष्ठपदाभ्यां च पद्मशङ्खसमावृतः ॥ ७.१५.१६ ॥
Da erschien von fern der Herr des Reichtums (Kubera), der Keulenträger, umgeben von Śukra und Prauṣṭhapada sowie von Padma und Śaṅkha.
7.15.17
स दृष्ट्वा भ्रातरं सङ्ख्ये शापाद्विभ्रष्टगौरवम् ।
उवाच वचनं धीमान्युक्तं पैतामहे कुले ॥ ७.१५.१७ ॥
Als er seinen Bruder sah, der im Kampf durch einen Fluch seine Würde verloren hatte, sprach der Weise Worte, die dem Geschlecht ihres Großvaters angemessen waren.
7.15.18
यन्मया वार्यमाणस्त्वं नावगच्छसि दुर्मते ।
पश्चादस्य फलं प्राप्य ज्ञास्यसे निरयं गतः ॥ ७.१५.१८ ॥
Du Übelgesinnter hast nicht verstanden, obwohl ich dich gewarnt habe. Später, wenn du die Frucht davon empfangen und in die Hölle gegangen bist, wirst du es erkennen.
7.15.19
यो हि मोहाद्विषं पीत्वा नावगच्छति दुर्मतिः ।
स तस्य परिणामान्ते जानीते कर्मणः फलम् ॥ ७.१५.१९ ॥
Wer aus Verblendung Gift trinkt und es nicht begreift, erkennt die Frucht seiner Tat erst am Ende ihrer Folgen.
7.15.20
देवता नाभिनन्दन्ति धर्मयुक्तेन केनचित् ।
येन त्वमीदृशं भावं नीतस्सन्नावबुद्ध्यसे ॥ ७.१५.२० ॥
Die Götter erfreuen sich an keinem, der dem Dharma folgt; deshalb verstehst du nicht, obwohl du in einen solchen Zustand gebracht bist.
7.15.21
मातरं पितरं यो हि आचार्यं चावमन्यते ।
स पश्यति फलं तस्य प्रेतराजवशं गतः ॥ ७.१५.२१ ॥
Wer Mutter, Vater und Lehrer verachtet, gerät unter die Macht des Totenherrschers und sieht die Frucht davon.
7.15.22
अध्रुवे हि शरीरे यो न करोति तपोर्जनम् ।
स पश्चात्तप्यते मूढो मृतो दृष्ट्वा ऽ ऽत्मनो गतिम् ॥ ७.१५.२२ ॥
Wer in diesem vergänglichen Körper keine Askese erwirbt, der Verblendete, bereut nach dem Tod, wenn er sein eigenes Schicksal sieht.
7.15.23
धर्माद्राज्यं धनं सौख्यमधर्माद्दुःखमेव च ।
तस्माद्धर्मं सुखार्थाय कुर्यात्पापं विसर्जयेत् ॥ ७.१५.२३ ॥
Aus dem Dharma entstehen Königtum, Reichtum und Glück; aus dem Adharma nur Leid. Darum soll man den Dharma üben, um glücklich zu sein, und die Sünde ablegen.
7.15.24
पापस्य हि फलं दुःखं तद्भोक्तव्यमिहात्मना ।
तस्मादात्मापघातार्थं मूढः पापं करिष्यति ॥ ७.१५.२४ ॥
Die Frucht der Sünde ist Leid, und es muss hier von einem selbst getragen werden; darum wird der Verblendete zu seiner eigenen Vernichtung sündigen.
7.15.25
कस्य चिन्न हि दुर्बुद्धेश्छन्दतो जायते मतिः ।
देवं चेष्टयते सर्वं हतो दैवेन हन्यते ।
यादृशं कुरुते कर्म तादृशं फलमश्नुते ॥ ७.१५.२५ ॥
Der Verstand eines Bösgesinnten entsteht nicht aus dem Wunsch irgendeines Menschen. Das Schicksal (daiva) lenkt alles; wer vom Schicksal getroffen wird, wird vom Schicksal erschlagen. Wie die Tat ist, so ist die Frucht, die man erntet.
7.15.26
बुद्धिरूपं फलं पुत्राञ्छौर्यं धीरत्वमेव च ।
प्राप्नुवन्ति नरा लोके निर्जितं पुण्यकर्मभिः ॥ ७.१५.२६ ॥
In der Welt erlangen die Menschen, durch verdienstvolle Taten errungen, die Frucht in Gestalt von Verstand, Söhnen, Heldenmut und Standhaftigkeit.
7.15.27
एवं निरयगामी त्वं यस्य ते मतिरीदृशी ।
न त्वां समभिभाषिष्ये ऽसद्वृत्तेष्वेव निर्णयः ॥ ७.१५.२७ ॥
So bist du, dessen Gesinnung so beschaffen ist, zur Hölle bestimmt. Das ist das Urteil über die Frevler; ich werde nicht mit dir sprechen.
7.15.28
एवमुक्तास्ततस्तेन तस्यामात्याः समाहताः ।
मारीचप्रमुखाः सर्वे विमुखा विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१५.२८ ॥
Als er so gesprochen hatte, wandten sich alle seine Minister, an der Spitze Mārīca, tief getroffen ab und flohen.
7.15.29
ततस्तेन दशग्रीवो यक्षेन्द्रेण महात्मना ।
गदयाभिहतो मूर्ध्नि न च स्थानात्प्रकम्पितः ॥ ७.१५.२९ ॥
Da schlug der großgesinnte Herr der Yakṣas mit seiner Keule auf Daśagrīvas Haupt, doch er wankte nicht von seiner Stelle.
7.15.30
ततस्तौ राम निघ्नन्तौ तदान्योन्यं महामृधे ।
न विह्वलौ न च श्रान्तौ बभूवतुरमर्षणौ ॥ ७.१५.३० ॥
Da blieben, o Rāma, die beiden, einander in jener großen Schlacht schlagend, weder verwirrt noch erschöpft; in ihrem Zorn blieben sie unbeugsam.
7.15.31
आग्नेयमस्त्रं तस्मै स मुमोच धनदस्तदा ।
राक्षसेन्द्रो वारुणेन तदस्त्रं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१५.३१ ॥
Da schleuderte Kubera die feurige Waffe gegen ihn, und der Herr der Rākṣasas wehrte sie mit der Waffe Varuṇas ab.
7.15.32
ततो मायां प्रविष्टो ऽसौ राक्षसीं राक्षसेश्वरः ।
रूपाणां शतसाहस्रं विनाशाय चकार च ॥ ७.१५.३२ ॥
Da trat der Herr der Rākṣasas in die dämonische Māyā ein und schuf hunderttausend Gestalten zur Vernichtung.
7.15.33
व्याघ्रो वराहो जीमूतः पर्वतः सागरो द्रुमः ।
यक्षो दैत्यस्वरूपी च सो ऽदृश्यत दशाननः ॥ ७.१५.३३ ॥
Der Zehnköpfige erschien in der Gestalt eines Tigers, Ebers, einer Wolke, eines Berges, eines Ozeans, eines Baumes, eines Yakṣa und eines Daitya.
7.15.34
बहूनि च करोति स्म दृश्यन्ते न त्वसौ ततः ।
प्रतिगृह्य ततो राम महदस्त्रं दशाननः ॥ ७.१५.३४ ॥
Er schuf viele Gestalten, doch er selbst war nicht zu sehen. Dann, o Rāma, ergriff der Zehnköpfige eine große Waffe.
7.15.35
जघान मूर्ध्नि धनदं व्याविद्ध्य महतीं गदाम् ।
एवं स तेनाभिहतो विह्वलः शोणितोक्षितः ॥ ७.१५.३५ ॥
Eine große Keule schwingend, schlug er Kubera auf den Kopf; so von ihm getroffen, betäubt und blutüberströmt,
7.15.36
कृत्तमूल इवाशोको निपपात धनाधिपः ॥ ७.१५.३६ ॥
der Herr des Reichtums fiel wie ein an der Wurzel gefällter Aśoka-Baum.
7.15.37
ततः पद्मादिभिस्तत्र निधिभिः स तदा वृतः ।
धनदोच्छ्वासितस्तैस्तु वनमानीय नन्दनम् ॥ ७.१५.३७ ॥
Da, dort von den Schätzen wie Padma umgeben, führte er den seufzenden Dhanada (Kubera) in den Nandana-Wald.
7.15.38
निर्जित्य राक्षसेन्द्रस्तं धनदं हृष्टमानसः ।
पुष्पकं तस्य जग्राह विमानं जयलक्षणम् ॥ ७.१५.३८ ॥
Nachdem der Herr der Rākṣasa jenen Dhanada (Kubera) besiegt hatte, ergriff er mit frohem Herzen dessen Luftwagen Puṣpaka, der die Zeichen des Sieges trägt.
7.15.39
काञ्चनस्तम्भसंवीतं वैडूर्यमणितोरणम् ।
मुक्ताजालप्रतिच्छन्नं सर्वकामफलद्रुमम् ॥ ७.१५.३९ ॥
Von goldenen Säulen umgeben, mit Toren aus Lapislazuli und Edelsteinen, mit einem Perlennetz bedeckt, mit Bäumen, die alle ersehnten Früchte tragen.
7.15.40
मनोजवं कामगमं कामरूपं विहङ्गमम् ।
मणिकाञ्चनसोपानं तप्तकाञ्चनवेदिकम् ॥ ७.१५.४० ॥
Schnell wie der Gedanke, sich nach Belieben bewegend, jede gewünschte Gestalt annehmend, wie ein Vogel fliegend, mit Stufen aus Edelsteinen und Gold und Plattformen aus geläutertem Gold.
7.15.41
देवोपवाह्यमक्षय्यं सदादृष्टिमनःसुखम् ।
बह्वाश्चर्यं भक्तिचित्रं ब्रह्मणा परिनिर्मितम् ॥ ७.१५.४१ ॥
Von den Göttern zu tragen, unvergänglich, stets erfreulich für Auge und Geist, höchst wunderbar, reich verziert in seiner Gestaltung, von Brahmā vollkommen geschaffen.
7.15.42
निर्मितं सर्वकामैस्तु मनोहरमनुत्तमम् ।
न तु शीतं न चोष्णं च सर्वर्तुसुखदं शुभम् ॥ ७.१५.४२ ॥
Aus allen ersehnten Dingen erbaut, bezaubernd und unübertroffen; er war weder kalt noch heiß, verheißungsvoll, Behagen spendend zu allen Jahreszeiten.
7.15.43
स तं राजा समारुह्य कामगं वीर्यनिर्जितम् ।
जितं त्रिभुवनं मेने दर्पोत्सेकात्सुदुर्मतिः ॥ ७.१५.४३ ॥
Der König bestieg jenes Fluggerät, das nach Belieben fährt und das er durch seine Tapferkeit gewonnen hatte; im Übermaß seines Stolzes und mit törichtem Sinn glaubte er, die drei Welten erobert zu haben.
7.15.44
जित्वा वैश्रवणं देवं कैलासात्समवातरत् ॥ ७.१५.४४ ॥
Nachdem er den Gott Vaiśravaṇa (Kubera) besiegt hatte, stieg er vom Kailāsa herab.
7.15.45
स्वतेजसा विपुलमवाप्य तं जयं प्रतापवान्विमलकिरीटहारवान् ।
रराज वै परमविमानमास्थितो निशाचरः सदसि गतो यथानलः ॥ ७.१५.४५ ॥
Durch seinen eigenen Glanz den großen Sieg errungen, leuchtete der mächtige Nachtwandler, mit reinem Diadem und Halsschmuck geschmückt, auf jenem höchsten Luftwagen sitzend, wie Feuer, das in eine Versammlung tritt.