வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.15.1
ततस्ताँल्लक्ष्य वित्रस्तान्यक्षेन्द्रांश्च सहस्रशः ।
धनाध्यक्षो महायक्षं माणिचारमथाब्रवीत् ॥ ७.१५.१ ॥
அப்போது ஆயிரக்கணக்கான அச்சமடைந்த யக்ஷத் தலைவர்களைக் கண்ட செல்வத் தலைவன் மகாயக்ஷன் மாணிசரரிடம் கூறினான்.
7.15.2
रावणं जहि यक्षेन्द्र दुर्वृत्तं पापचेतसम् ।
शरणं भव वीराणां यक्षाणां युद्धशालिनाम् ॥ ७.१५.२ ॥
யக்ஷத் தலைவனே, தீய நடத்தையும் பாவ எண்ணமும் கொண்ட ராவணனை அழி. போரில் வல்லவர்களான வீர யக்ஷர்களுக்குப் புகலிடமாக இரு.
7.15.3
एवमुक्तो महाबाहुर्माणिभद्रः सुदुर्जयः ।
वृतो यक्षसहस्रैस्तु चतुर्भिः समयोधयत् ॥ ७.१५.३ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்ட பெரும்புயவீரன், வெல்லுதற்கரிய மாணிபத்ரன் ஆயிரம் யக்ஷர்களால் சூழப்பட்டு நால்வருடன் போரிட்டான்.
7.15.4
ते गदामुसलप्रासैः शक्तितोमरमुद्गरैः ।
अभिघ्नन्तस्तदा यक्षा राक्षसान्समुपाद्रवन् ॥ ७.१५.४ ॥
அப்போது அந்த யக்ஷர்கள் கதை, உலக்கை, ஈட்டி, சக்தி, தோமரம், முத்குரம் ஆகியவற்றால் தாக்கியபடி ராக்ஷசர்கள் மீது பாய்ந்தனர்.
7.15.5
कुर्वन्तस्तुमुलं युद्धं चरन्तः श्येनवल्लघु ।
बाढं प्रयच्छन्नेच्छामि दीयतामिति भाषिणः ॥ ७.१५.५ ॥
பெரும் போரைச் செய்தும், பருந்தைப் போல விரைவாகச் சுழன்றும், 'நிச்சயமாகத் தருகிறேன், விரும்புகிறேன், கொடுக்கப்படட்டும்' என்று கூறிக்கொண்டும்.
7.15.6
ततो देवाः सगन्धर्वा ऋषयो ब्रह्मवादिनः ।
दृष्ट्वा तत्तुमुलं युद्धं परं विस्मयमागमन् ॥ ७.१५.६ ॥
அப்போது தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், பிரம்மவாதி முனிவர்களும் அந்தப் பெரும் போரைக் கண்டு மிகுந்த வியப்பை அடைந்தனர்.
7.15.7
यक्षाणां तु प्रहस्तेन सहस्रं निहतं रणे ।
महोदरेण चानिन्द्यं सहस्रमपरं हतम् ॥ ७.१५.७ ॥
போரில் பிரஹஸ்தன் யக்ஷர்களில் ஆயிரம் பேரைக் கொன்றான்; குற்றமற்ற மகோதரனும் மற்றொரு ஆயிரம் பேரைக் கொன்றான்.
7.15.8
क्रुद्धेन च तदा राजन्मारीचेन युयुत्सुना ।
निमेषान्तरमात्रेण द्वे सहस्रे निपातिते ॥ ७.१५.८ ॥
அரசே, அப்போது சினம்கொண்டு போரை விரும்பிய மாரீசன், ஒரு கண்ணிமைப் பொழுதில் இரண்டாயிரம் பேரை வீழ்த்தினான்.
7.15.9
क्व च यक्षार्जवं युद्धं क्व च मायाबलाश्रयम् ।
रक्षसां पुरुषव्याघ्र तेन ते ऽभ्यधिका युधि ॥ ७.१५.९ ॥
யக்ஷர்களின் நேரடியான போர் எங்கே, ராக்ஷதர்களின் மாயபலத்தை நம்பிய போர் எங்கே! புருஷவ்யாக்ரனே, அதனால் அவர்கள் போரில் மேம்பட்டிருந்தனர்.
7.15.10
धूम्राक्षेण समागम्य माणिभद्रो महारणे ।
मुसलेनोरसि क्रोधात्तडितो न च कम्पितः ॥ ७.१५.१० ॥
பெரும் போரில் தூம்ராக்ஷனுடன் எதிர்கொண்ட மாணிபத்ரன், சினத்துடன் உலக்கையால் மார்பில் தாக்கப்பட்டும் நடுங்கவில்லை.
7.15.11
ततो गदां समाविध्य माणिभद्रेण राक्षसः ।
धूम्राक्षस्ताडितो मूर्ध्नि विह्वलः स पपात ह ॥ ७.१५.११ ॥
பின்னர் மாணிபத்ரன் கதையை நன்றாகச் சுழற்றி, தூம்ராக்ஷ என்ற அந்த ராக்ஷதனின் தலையில் அடித்தான்; அவன் நிலைகுலைந்து விழுந்தான்.
7.15.12
धूम्राक्षं ताडितं दृष्ट्वा पतितं शोणितोक्षितम् ।
अभ्यधावत सङ्ग्रामे माणिभद्रं दशाननः ॥ ७.१५.१२ ॥
தூம்ராக்ஷன் அடிபட்டு விழுந்து இரத்தத்தில் நனைந்து கிடப்பதைக் கண்ட தசானனன் போரில் மாணிபத்ரனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
7.15.13
तं क्रुद्धमभिधावन्तं माणिभद्रो दशाननम् ।
शक्तिभिस्ताडयामास तिसृभिर्यक्षपुङ्गवः ॥ ७.१५.१३ ॥
கோபத்துடன் தன்னை நோக்கி விரைந்து வந்த அந்த தசானனனை யக்ஷர்களில் சிறந்த மாணிபத்ரன் மூன்று சக்திகளால் தாக்கினான்.
7.15.14
ताडितो माणिभद्रस्य मुकुटे प्राहरद्रणे ।
तस्य तेन प्रहारेम मुकुटं पार्श्वमागतम् ॥ ७.१५.१४ ॥
மாணிபத்ரனால் தாக்கப்பட்ட அவன் போரில் அவனுடைய கிரீடத்தின் மீது தாக்கினான்; அந்த அடியால் அவனுடைய கிரீடம் ஒரு பக்கமாகச் சாய்ந்தது.
7.15.15
ततः संयुध्यमानेन विष्टब्धो न व्यकम्पत ।
तदाप्रभृति यक्षो ऽसौ पार्श्वमौलिरिति स्मृतः ।
सन्नादः सुमहान्राजंस्तस्मिन्शैले ऽभ्यवर्तत ॥ ७.१५.१५ ॥
பின்னர் போரிட்ட அவன் உறுதியாக நின்று சற்றும் அசையவில்லை. அன்று முதல் அந்த யக்ஷன் 'பார்ச்வமௌலி' என்று நினைவுகூரப்பட்டான். ஓ அரசே, அந்த மலையில் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
7.15.16
ततो दूरात्प्रददृशे धनाध्यक्षो गदाधरः ।
शुक्रप्रौष्ठपदाभ्यां च पद्मशङ्खसमावृतः ॥ ७.१५.१६ ॥
பின்னர் தொலைவிலிருந்து கதாயுதம் ஏந்திய குபேரன் தென்பட்டான்; அவன் சுக்ர மற்றும் பிரௌஷ்ட்பதர்களாலும், பத்ம மற்றும் சங்கத்தாலும் சூழப்பட்டிருந்தான்.
7.15.17
स दृष्ट्वा भ्रातरं सङ्ख्ये शापाद्विभ्रष्टगौरवम् ।
उवाच वचनं धीमान्युक्तं पैतामहे कुले ॥ ७.१५.१७ ॥
போரில் சாபத்தால் தனது மதிப்பை இழந்த தன் சகோதரனைக் கண்ட அவன், பைதாமஹ குலத்துக்குப் பொருத்தமான சொற்களை அந்த அறிவாளி கூறினான்.
7.15.18
यन्मया वार्यमाणस्त्वं नावगच्छसि दुर्मते ।
पश्चादस्य फलं प्राप्य ज्ञास्यसे निरयं गतः ॥ ७.१५.१८ ॥
ஓ தீய மனத்தவனே! நான் தடுத்தும் நீ உணரவில்லை. பின்னர் இதன் பயனை அடைந்து, நரகத்தை அடைந்தபின் நீ அறிவாய்.
7.15.19
यो हि मोहाद्विषं पीत्वा नावगच्छति दुर्मतिः ।
स तस्य परिणामान्ते जानीते कर्मणः फलम् ॥ ७.१५.१९ ॥
மயக்கத்தால் விஷத்தைக் குடித்தும் அறியாத துர்மதி, அதன் விளைவு முடியும்போது செயலின் பலனை அறிகிறான்.
7.15.20
देवता नाभिनन्दन्ति धर्मयुक्तेन केनचित् ।
येन त्वमीदृशं भावं नीतस्सन्नावबुद्ध्यसे ॥ ७.१५.२० ॥
தர்மத்தில் நிலைத்த எவராலும் தேவர்கள் மகிழ்வதில்லை; அதனால்தான் நீ இத்தகைய நிலையை அடைந்தும் உணரவில்லை.
7.15.21
मातरं पितरं यो हि आचार्यं चावमन्यते ।
स पश्यति फलं तस्य प्रेतराजवशं गतः ॥ ७.१५.२१ ॥
தாயையும் தந்தையையும் ஆசிரியரையும் அவமதிப்பவன், யமனின் வசத்தை அடைந்து அதன் பலனைக் காண்கிறான்.
7.15.22
अध्रुवे हि शरीरे यो न करोति तपोर्जनम् ।
स पश्चात्तप्यते मूढो मृतो दृष्ट्वा ऽ ऽत्मनो गतिम् ॥ ७.१५.२२ ॥
நிலையற்ற இந்த உடலில் தவத்தை ஈட்டாதவன், மூடன், இறந்ததும் தன் கதியைக் கண்டு பின்னர் வருந்துகிறான்.
7.15.23
धर्माद्राज्यं धनं सौख्यमधर्माद्दुःखमेव च ।
तस्माद्धर्मं सुखार्थाय कुर्यात्पापं विसर्जयेत् ॥ ७.१५.२३ ॥
தர்மத்தால் அரசும் செல்வமும் இன்பமும் கிடைக்கும்; அதர்மத்தால் துன்பமே வரும். ஆகவே இன்பத்திற்காக தர்மத்தைச் செய்து பாவத்தை விட வேண்டும்.
7.15.24
पापस्य हि फलं दुःखं तद्भोक्तव्यमिहात्मना ।
तस्मादात्मापघातार्थं मूढः पापं करिष्यति ॥ ७.१५.२४ ॥
பாவத்தின் பலன் துன்பமே; அதை இங்கு தானே அனுபவிக்க வேண்டும். ஆகவே மூடன் தன் அழிவுக்காகவே பாவம் செய்வான்.
7.15.25
कस्य चिन्न हि दुर्बुद्धेश्छन्दतो जायते मतिः ।
देवं चेष्टयते सर्वं हतो दैवेन हन्यते ।
यादृशं कुरुते कर्म तादृशं फलमश्नुते ॥ ७.१५.२५ ॥
தீய புத்தியுடையவனின் அறிவு யாருடைய விருப்பத்தாலும் உண்டாவதில்லை. தெய்வமே எல்லாவற்றையும் இயக்குகிறது; தெய்வத்தால் அடிபட்டவன் தெய்வத்தாலேயே கொல்லப்படுகிறான். எவ்வகைச் செயலைச் செய்கிறானோ அவ்வகைப் பலனையே அடைகிறான்.
7.15.26
बुद्धिरूपं फलं पुत्राञ्छौर्यं धीरत्वमेव च ।
प्राप्नुवन्ति नरा लोके निर्जितं पुण्यकर्मभिः ॥ ७.१५.२६ ॥
உலகில் மனிதர்கள் புண்ணிய செயல்களால் வென்றடைந்த பலன்களாகிய அறிவு, மக்கள், வீரம், உறுதி ஆகியவற்றையே பெறுகின்றனர்.
7.15.27
एवं निरयगामी त्वं यस्य ते मतिरीदृशी ।
न त्वां समभिभाषिष्ये ऽसद्वृत्तेष्वेव निर्णयः ॥ ७.१५.२७ ॥
இப்படிப்பட்ட மனம் கொண்ட நீ நரகத்திற்குச் செல்பவன். தீய நடத்தையுடையோரின் முடிவு இதுவே; உன்னுடன் நான் பேசமாட்டேன்.
7.15.28
एवमुक्तास्ततस्तेन तस्यामात्याः समाहताः ।
मारीचप्रमुखाः सर्वे विमुखा विप्रदुद्रुवुः ॥ ७.१५.२८ ॥
அவன் இவ்வாறு கூறியதும், மாரீசன் தலைமையிலான அவனுடைய அமைச்சர்கள் அனைவரும் மனம் நொந்து முகம் திருப்பி ஓடிவிட்டனர்.
7.15.29
ततस्तेन दशग्रीवो यक्षेन्द्रेण महात्मना ।
गदयाभिहतो मूर्ध्नि न च स्थानात्प्रकम्पितः ॥ ७.१५.२९ ॥
பின்னர் அந்த மகாத்மாவான யக்ஷ மன்னன் தன் கதையால் தசக்ரீவனின் தலையில் தாக்கினான்; ஆனாலும் அவன் தன் இடத்திலிருந்து சிறிதும் அசையவில்லை.
7.15.30
ततस्तौ राम निघ्नन्तौ तदान्योन्यं महामृधे ।
न विह्वलौ न च श्रान्तौ बभूवतुरमर्षणौ ॥ ७.१५.३० ॥
ராமா! அப்போது அவ்விருவரும் அந்தப் பெரும் போரில் ஒருவரையொருவர் தாக்கிக்கொண்டிருந்தனர்; ஆயினும் குழப்பமடையவுமில்லை, களைக்கவுமில்லை; இருவரும் சினத்துடன் உறுதியாக நின்றனர்.
7.15.31
आग्नेयमस्त्रं तस्मै स मुमोच धनदस्तदा ।
राक्षसेन्द्रो वारुणेन तदस्त्रं प्रत्यवारयत् ॥ ७.१५.३१ ॥
அப்போது குபேரன் அவன் மீது ஆக்னேய அஸ்திரத்தை ஏவினான். ராட்சசேந்திரன் வாருண அஸ்திரத்தால் அதைத் தடுத்தான்.
7.15.32
ततो मायां प्रविष्टो ऽसौ राक्षसीं राक्षसेश्वरः ।
रूपाणां शतसाहस्रं विनाशाय चकार च ॥ ७.१५.३२ ॥
பின்னர் அந்த ராட்சசேசுவரன் ராட்சசீ மாயையில் புகுந்து அழிவுக்காக நூறாயிரம் உருவங்களை உண்டாக்கினான்.
7.15.33
व्याघ्रो वराहो जीमूतः पर्वतः सागरो द्रुमः ।
यक्षो दैत्यस्वरूपी च सो ऽदृश्यत दशाननः ॥ ७.१५.३३ ॥
புலியாகவும், பன்றியாகவும், மேகமாகவும், மலையாகவும், கடலாகவும், மரமாகவும், யக்ஷனாகவும், தைத்ய வடிவிலும் அந்த தசானனன் தோன்றினான்.
7.15.34
बहूनि च करोति स्म दृश्यन्ते न त्वसौ ततः ।
प्रतिगृह्य ततो राम महदस्त्रं दशाननः ॥ ७.१५.३४ ॥
அவன் பல உருவங்களை உண்டாக்கினான்; ஆனால் அவன் தானே காணப்படவில்லை. பின்னர், ராமா, தசானனன் ஒரு பெரிய அஸ்திரத்தைப் பற்றினான்.
7.15.35
जघान मूर्ध्नि धनदं व्याविद्ध्य महतीं गदाम् ।
एवं स तेनाभिहतो विह्वलः शोणितोक्षितः ॥ ७.१५.३५ ॥
ஒரு பெரிய கதையைச் சுழற்றி குபேரனின் தலையில் அடித்தான். இவ்வாறு அவனால் தாக்கப்பட்ட குபேரன் மயங்கி, இரத்தத்தில் நனைந்தான்.
7.15.36
कृत्तमूल इवाशोको निपपात धनाधिपः ॥ ७.१५.३६ ॥
வேரறுக்கப்பட்ட அசோக மரம் போல் தனாதிபதி விழுந்தான்.
7.15.37
ततः पद्मादिभिस्तत्र निधिभिः स तदा वृतः ।
धनदोच्छ्वासितस्तैस्तु वनमानीय नन्दनम् ॥ ७.१५.३७ ॥
அப்போது பத்ம முதலிய நிதிகளால் அங்கே சூழப்பட்டவனாக, குபேரனைப் பெருமூச்சு விடச் செய்து, நந்தன வனத்திற்குக் கொண்டுவந்து.
7.15.38
निर्जित्य राक्षसेन्द्रस्तं धनदं हृष्टमानसः ।
पुष्पकं तस्य जग्राह विमानं जयलक्षणम् ॥ ७.१५.३८ ॥
அரக்கர் தலைவன் அந்தக் குபேரனை வென்று, மகிழ்ந்த மனத்துடன், வெற்றியின் அடையாளங்களைக் கொண்ட அவனுடைய புஷ்பக விமானத்தைக் கைப்பற்றினான்.
7.15.39
काञ्चनस्तम्भसंवीतं वैडूर्यमणितोरणम् ।
मुक्ताजालप्रतिच्छन्नं सर्वकामफलद्रुमम् ॥ ७.१५.३९ ॥
பொற்தூண்களால் சூழப்பட்டது, வைடூரியம் மற்றும் மணிகளாலான தோரணங்களைக் கொண்டது, முத்துவலையால் மூடப்பட்டது, எல்லா விருப்பங்களையும் தரும் மரங்களைக் கொண்டது.
7.15.40
मनोजवं कामगमं कामरूपं विहङ्गमम् ।
मणिकाञ्चनसोपानं तप्तकाञ्चनवेदिकम् ॥ ७.१५.४० ॥
மனத்தைப் போல் வேகமானது, விருப்பப்படி செல்வது, விரும்பிய வடிவம் கொள்வது, பறவை போல் பறப்பது, மணிகளும் பொன்னும் கொண்ட படிகளைக் கொண்டது, உருக்கிய பொன் மேடைகளைக் கொண்டது.
7.15.41
देवोपवाह्यमक्षय्यं सदादृष्टिमनःसुखम् ।
बह्वाश्चर्यं भक्तिचित्रं ब्रह्मणा परिनिर्मितम् ॥ ७.१५.४१ ॥
தேவர்கள் சுமக்கத் தகுந்தது, அழியாதது, எப்போதும் கண்ணுக்கும் மனத்துக்கும் இன்பம் தருவது, மிக்க அதிசயமானது, பல்வேறு வேலைப்பாடுகளால் வண்ணமயமானது, பிரமனால் நன்கு படைக்கப்பட்டது.
7.15.42
निर्मितं सर्वकामैस्तु मनोहरमनुत्तमम् ।
न तु शीतं न चोष्णं च सर्वर्तुसुखदं शुभम् ॥ ७.१५.४२ ॥
எல்லா விருப்பப் பொருட்களாலும் படைக்கப்பட்டது, மனத்தைக் கவர்வது, ஒப்பற்றது; அது குளிரும் அல்ல, வெப்பமும் அல்ல, எல்லாப் பருவங்களிலும் இன்பம் தரும் மங்கலமானது.
7.15.43
स तं राजा समारुह्य कामगं वीर्यनिर्जितम् ।
जितं त्रिभुवनं मेने दर्पोत्सेकात्सुदुर्मतिः ॥ ७.१५.४३ ॥
அரசன் தன் வீரியத்தால் வென்ற, விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்லும் அதன் மேல் ஏறி, செருக்கின் மிகுதியால் மிகவும் மதிகெட்ட அவன் மூவுலகையும் வென்றுவிட்டதாக நினைத்தான்.
7.15.44
जित्वा वैश्रवणं देवं कैलासात्समवातरत् ॥ ७.१५.४४ ॥
தேவன் வைசிரவணனை (குபேரனை) வென்று அவன் கைலாசத்திலிருந்து இறங்கினான்.
7.15.45
स्वतेजसा विपुलमवाप्य तं जयं प्रतापवान्विमलकिरीटहारवान् ।
रराज वै परमविमानमास्थितो निशाचरः सदसि गतो यथानलः ॥ ७.१५.४५ ॥
தன் தேஜஸால் அந்தப் பெரும் வெற்றியை அடைந்து, வலிமைமிக்கவனாய், களங்கமற்ற கிரீடமும் மாலையும் அணிந்த அந்த இரவுஞ்சரன் அந்த உயர்ந்த விமானத்தில் அமர்ந்து, சபையில் சென்ற அக்கினியைப் போல் விளங்கினான்.